Advertisement
மாசி மக நன்னாளில்.. மகனாக வந்த மகேஸ்வரன்!


திருவண்ணாமலை! பனி நிறைந்த அந்தப் பின்னிரவுப் பொழுதில் ஊரே உறங்கிக் கொண்டிருக்க... அரண்மனையில் மன்னனும் அவன் மனைவியர் இருவரும் உறங்காமல் விழித்திருந்தனர். 'பிள்ளை இல்லையே’ என்று நெடுநாட்களாக அவர்களை வாட்டி வதைக்கும் துக்கமும் ஏக்கமும் அன்று அதீதப்பட்டது போலும்! துக்கம் நெஞ்சை வாட்ட, தூக்கம் எங்கிருந்து வரும்?!

மறுநாள் அரசவையைக் கூட்டினார் மன்னர். மந்திரிகள் கூடியிருந்த அந்த அவையில், குழந்தை இல்லாத மனக்குறையைச் சொன்னார்.

அதைக்கேட்ட மந்திரிகள் எல்லோரும் ஒருமித்த குரலில், ''மன்னா! குழந்தை பிறக்க வேண்டும் என்று சங்கல்பம் செய்துகொண்டு, யார் வந்து என்ன உதவி கேட்டாலும் செய்யலாம். முக்கண் முதல்வன் மகப்பேறு அருள்வான்'' என்றார்கள். சபை கலைந்தது.

மறுநாளே கோட்டையிலும் முக்கியமான இடங்களிலும் முரசும் ஒலித்தது, ''யார

அடடே! நீங்கள் இன்னும் சந்தாதாரர் ஆகவில்லையா?
Existing subscriber click here to read full articleIf you wish to subscribe for eMagazines click here
Advertisement
உங்கள் கருத்துக்களை இங்கே பகிருங்கள்
Only Subscriber Can Post Comments
Comment(s): 2
Profile

Murugiah 3 Years ago

பிறப்பிலி, இறப்பிலி, கருவின்றி வந்த கரு, ஆனால் உலகின் கரு இறைவன். பக்தியை உணர்த்த, அடியவர்களின் பெருமையை உலகுக்கு உணர்த்த இறைவன் தாயானான், தந்தையானான், தாதியானான், மகவானான் மற்றும் பலவானான். பற்ற முடியாதவனை சுற்றமாக்கி, நட்பாக்கி நம்முள் ஒருவனாக்கி ம்கிழ்ந்தவர்கள் நாம் ஒருவராகத்தான் இருக்க முடியும். குடந்தையில் ஆராவமுதாழ்வான் (தன்னை ஆழ்வானாக்கி, திருமழிசையாழ்வாரை பிரானாக்கி பக்தனுக்கு ஏற்றம் கொடுத்தவர்) உறவொன்றுமில்லாத தன் பக்தனுக்கு குறையொன்றுமில்லா கோவிந்தனாக தீபாவளியன்று திதி கொடுக்கும் சேவையை நாம் சேவிக்கலாம். நம்பினோர் கெடுவதில்லை; இது நான்மறை தீர்ப்பு.

 
Profile

Ramakrishnan 3 Years ago

அருமை

 
placeholder
placeholder
placeholder