Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

திருச்சி மலைக்கோட்டை ஸ்ரீதாயுமானவர்!

சென்னை- கன்யாகுமரி தேசிய நெடுஞ்சாலையில் சென்னையிலிருந்து சுமார் 320 கி.மீ. தொலைவில், கடல் மட்டத்தி லிருந்து சுமார் 78 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது திருச்சி மாநகரம். இது தமிழகத்தின் மூன்றாவது பெரிய மாநகராட்சி.

மலைக்கோட்டை கோயில், திருச்சி மத்திய பஸ் நிலையத்தில் இருந்து சுமார் 5 கி.மீ. தூரத்திலும், சத்திரம் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து சுமார் அரை கி.மீ. தூரத்திலும் உள்ளது.

 ராவணனின் சகோதரனான மூன்று தலைகளை உடைய திரிசிரன், இங்குள்ள இறைவனை பூஜித்து பேறு பெற்றதால்,  'சிராப்பள்ளி’ என்று பெயர்.  

 மலை மீது உச்சிப் பிள்ளையார் கோயிலின் பின்புறம் உள்ள கல் படுக்கைகள், சுமார் 5-ஆம் நூற்றாண்டில்  சமண முனிவர்களது வசிப்பிடமாக விளங்கினவாம். சமண முனிவர்களில் ஒருவரது பெயர் சிரா. அவரது பெயருடன் சமணப் பள்ளியை இணைத்து, 'சிராப்பள்ளி’ என்று பெயர் ஏற்பட்டதாகவும் காலப்போக்கில் 'திரு’ என்ற அடைமொழியுடன் திருச்சிராப்பள்ளி என மாறிய தாகவும் கூறுவர்.

 சமண மதத்தில் இருந்து அப்பர் பெருமானால் சைவத்துக்கு மாறிய முதலாம் மகேந்திரவர்மனின் பட்டப் பெயர்களுள் ஒன்றான லலிதாங்குரன் நினைவாக ஒரு காலத்தில் திருச்சி 'லலிதாங்குர பல்லவேச்சர கிருகம்’ எனப்பட்டது.

 10-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த நாராயண வேம்பையர் கோன் 'சிராமலை’ என்றும், ராஜராஜனின் கல்வெட்டு 'சிற்றம்பர்’ என்றும், அருணகிரிநாதரும் தாயுமானவரும் (ஸ்ரீதாயுமானவர் அருளால் பிறந்த தால் இவருக்கு இந்தப் பெயர்) 'சிரகிரி’ என்றும் திருச்சியைக் குறிப்பிட்டுள்ளனர். சுமார் 16 முதல் 18-ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான கல்வெட்டுகள் 'திரிசிரபுரம்’ என்றும், அதன் பிறகு ஆங்கிலேயர் காலத்தில் 'டிரிச்சினாபள்ளி’ என்றும் வழங்கப்பட்டது இந்த ஊர்.

 உமாதேவி, பிரம்மன், இந்திரன்,  அகத்தியர், ஜடாயு, சப்த ரிஷிகள், திரிசிரன், ராமபிரான், அர்ஜுனன், அனுமன், விபீஷணன், ஐயனார், நாக கன்னிகைகள், சாரமா முனிவர், சோழன், ரத்னாவதி, ஸ்ரீமௌனகுரு, தாயுமான அடிகள், அத்திரி முனிவர், தூமகேது, சேக்கிழார் மற்றும் வண்டு ஆகியோர் இங்குள்ள இறைவனை பூஜித்து பேறு பெற்றுள்ளனர்.

 இத்தலத்தைப் பற்றி திருஞானசம்பந்தர் 11 பாடல்களும், அப்பரும் மாணிக்கவாசகரும் முறையே நான்கு மற்றும் இரண்டு பாடல்களும் பாடியுள்ளனர்.

 அருள்திரு சைவ எல்லப்ப நாவலர் (செவ்வந்திப் புராணம்), வேம்பையர்கோன் நாராயணன் (சிராமலை அந்தாதி), மகா வித்வான் மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளை (யமக அந்தாதி) ஆகியோர் திருச்சியின் தொன்மை மற்றும் தலப் பெருமை குறித்து நூல்களை இயற்றியுள்ளனர். மேலும் தாயுமான அடிகள், அருணகிரிநாதர், ஐயடிகள் காடவர்கோன் நாயனார் ஆகியோரும் இந்தத் தலத்தை போற்றிப் பாடியுள்ளனர்.

  தமிழறிஞர்களான அ.சரவண முதலியார், அவரின் புதல்வர் அ.ச. ஞானசம்பந்தம், புலவர் கீரன், அ.வெ.ரா. கிருஷ்ணசாமி ரெட்டியார் மற்றும் பாரிஸ்டர் வ.வே.சுப்பிரமணிய ஐயரும் திருச்சியில் வாழ்ந்திருந்தனர்.

 கயிலாய மலைக்கு தோஷம் உண்டு; அதை ராவணன் அசைத்துப் பார்த்தான். பொதிகை மலைக்குத் தோஷம் உண்டு; அது இசைக்கு உருகிய மலை. சிரா மலைக்கு தோஷம் இல்லை. ஆனால் கயிலாயம் போன்று சிராப்பள்ளி மலையும் மூன்று அடுக்குகள் கொண்டது. எனவே, இதை 'தட்சிண கயிலா யம்’ என்பர்.

 பூமியின் வயது சுமார் 460 கோடி ஆண்டு.  சிரா மலையின் வயது சுமார் 230 கோடி ஆண்டு.   இமயத்தின் வயது சுமார் 4 கோடி ஆண்டுகளே என்கிறார்கள் ஆராய்ச்சியாளர்கள்.

 காவிரிப்பூம்பட்டினத்து வணிகர் அரதனகுத்தனின் மகள் ரத்னாவதியை, திருச்சியில் வாழ்ந்த தனகுத்தனுக்கு மணமுடித்தனர். ரத்னாவதியின் தந்தை இறந்து விட, கர்ப்பிணியான ரத்னாவதிக்குப் பேறு காலம் நெருங்கியது. அவளுக்கு உதவ காவிரிபூம்பட்டினத்தில் இருந்து அவளின் தாயார் புறப்பட்டார்.அப்போது காவிரியில் வெள்ளம் கரைபுரண்டு ஓடியது. இதனால் தாய் தவித்தாள். ரத்னாவதியோ பிரசவ வலியால்  துடித்தாள். 'தாய் இன்னும் வரவில்லையே!’ என வருந்திய அவள், ஈசனைத் தொழுதாள். பேறுகாலத்தின் சரியான நேரத்தில் ஈசனே தாய் வடிவில் வந்து, வேண்டிய உதவிகளைச் செய்தார். வெள்ளம் வடிந்ததும் ரத்னாவதியின் உண்மைத் தாயார் ஓடோடி வந்தார். அங்கு, தன்னைப் போலவே மற்றொரு தாய், மகளுக்கு உதவுவதை அறிந்து வியந்தார்!

இந்த இருவரில் தன் உண்மையான தாய் யாரென்று அறிய முடியாமல் குழம்பினாள் மகள். அப்போது பேறு காலத்தில் உதவிக்கு வந்த தாய் மறைந்து அதற்கு பதிலாக இடப வாகனத்தில், மட்டுவார் குழலம்மை யுடன் செவ்வந்தி நாதராக காட்சி தந்தார் ஈசன். ரத்னாவதியும் அவள் தாயாரும் ஈசனை நன்றிப் பெருக்குடன் தொழுது வணங்கினர். அன்று முதல் திரிசிராமலை ஸ்ரீசெவ்வந்தி நாதருக்குத் தாயுமானவர் எனும் திருப்பெயர் வழங்கலாயிற்று. அவரை வழிபட்ட ரத்னாவதி, தனி அடியார்களுள் ஒருவராகத் திகழ்கிறார். இந்த நிகழ்வுகளை விளக்கும் சித்திரங்கள் கோயிலின், சித்திர மண்டப திருச்சுற்றிலும், மேல் விதானத்திலும் இடம்பெற்றுள்ளன.

 ஒரு முறை ஆதிசேஷனுக்கும், வாயு பகவானுக்கும்  தங்களில் பலசாலி யார் என்று அறியும் ஆவல் ஏற்பட்டது. ''மேரு பர்வதத்தை இறுகப் பற்றிக் கொண்டு உன் பலத்தால் முடிந்தால் அகற்றிப் பார்!'' என்றார் ஆதிசேஷன்.  வாயுவால் அந்த நிலையில் மேருவை அசைக்கக் கூட முடியவில்லை. அதனால் வாயுவுக்கு உதவ தேவர்கள் முன்வந்தனர்.

அவர்கள் ஆதிசேஷனிடம் வஞ்சகமாக பேச்சுக் கொடுத்து, ஆதிசேஷனது கவனத்தைச் சிதறடித்தனர். அதன் மூலம் வாயுவின் வீரியம் மலையைப் பெயர்த்து வீசியது. அதனால் மேரு பர்வதத்தின் பகுதிகள் ஆங்காங்கே சிதறி விழுந்தன! அப்படி சிதறி விழுந்த பகுதிகளில் ஒன்றுதான் சிரா மலை. மற்றவை திருக்காளத்தியும், திரிகோண மலையும் (இலங்கை) என்று கூறுவர். திருச்சிமலைக்கு தென் கயிலாயம் என்ற பெயர் ஏற்பட்டதும் இதனால்தான்.

 ஸ்ரீராம பட்டாபிஷேகத் துக்குப் பிறகு இலங்கைக்குப் புறப்பட்ட விபீஷணன், திருமாலின் சயனக்கோல விக்கிரகத்தை ராமனிடம் இருந்து பரிசாகப் பெற்று இலங்கையில் பிரதிஷ்டை செய்ய விரும்பினான். அப்போது ராமன், 'இலங்கையை அடையும் வரை விக்கிரகத்தை எங்கும் கீழே வைக்கக் கூடாது’ என்று நிபந்தனை விதித்தார். ஒப்புக் கொண்டு நடந்தான் விபீஷணன்.காவிரிக் கரையை அடைந்ததும் நீராட விரும்பிய விபீஷணன், அப்போது அங்கு அந்தணச் சிறுவன் ஒருவனிடம் கொடுத்து,  'நான் குளித்து வரும் வரை இதை கீழே வைக்காதே!’ என்றான். அந்தச் சிறுவன் விநாயகர்.

அவன் விக்கிரகத்தைக் கீழே வைத்து விட்டு மலைக்கோட்டை உச்சியில் போய் உட்கார்ந்து விட்டான். கரையேறிய விபீஷணன் அதிர்ந்தான். விக்கிரகத்தை அங்கிருந்து எடுக்க முயன்று, முடியாமல் தோல்வியடைந்தான். இந்தக் கோபம் தாங்காமல் துரத்திக் கொண்டு வந்து அந்தணச் சிறுவனின் தலையில் ஓங்கிக் குட்டினான் விபீஷணன். அந்த வடுவை உச்சிப் பிள்ளையாரின் தலையில் இன் றும் காணலாம்!

 சிவபெருமானை மணம் செய்ய விரும்பிய உமாதேவியார், தாமரை மலரில் சிறிய பெண் குழந்தையாக வடி வெடுத்தாள். காத்தியாயன முனிவர் அவளை வளர்த்து வந்தார். அவளின் கூந்தலில் நல்மணம் வீசியதால் அவள் மட்டுவார்குழலி என அழைக்கப்பட்டாள். பருவ மெய்திய மட்டுவார்குழலி சிவகங்கை தீர்த்தத்தில் மூழ்கி, அருகில் உள்ள சுயம்பு லிங்கத்தை வழிபட்டு  தவம் செய்தாள். இந்த இடம் நாகநாத சுவாமி கோயில். பெருமான் அவளுக்குக் காட்சி கொடுத்து மணம் புரிந்தார். சித்திரைத் திருவிழாவின் 6-வது நாளில் இந்தத் திருமண விழா இங்கு நடைபெறும்.

 16-ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் விசுவநாத நாயக்கர் என்பவரால் கொத்தளங்கள் அமைக்கப்பட்டு வலுப்படுத்தப்பட்ட மலைக்கோட்டை, சுமார் 200 ஆண்டு காலம் பல போர்கள் ஏற்பட காரணமாக இருந்திருக்கிறது.

 18-ஆம் நூற்றாண்டில் ஆங்கிலேயருக்கும் பிரெஞ்சுக் காரர்களுக்கும் இடையே நடைபெற்ற போர்களின்போது மலைக் கோட்டை வெடிமருந்துக் கூடமாக விளங்கியது. இதற்கு அடையாளமாக மலை மீது உள்ள குகைக் கோயிலின் தரைப் பகுதியில் குழிகள் சில உள்ளன.

 18-ஆம் நூற்றாண்டில் இங்குள்ள ஜம்புகேஸ்வரர் ஆலயத்தில்தான் பிரெஞ்சுப் படைகள், பிரிட்டிஷ் படைகளிடம் சரண் அடைந்தன. இங்கே பிரிட்டிஷ் படைகளுக்கு வெற்றி தேடிக் கொடுத்த மேஜர் லாரன்ஸின் நினைவாக, லண்டனிலுள்ள வெஸ்ட் மினிஸ்டர் ஆலயத்தில் பொறிக்கப்பட்டுள்ள சின்னத்தில், திருச்சி மலைக்கோட்டையின் படம் இடம்பெற்றுள்ளது.

 கீழ்க் கோபுர வாயிலுக்குப் பக்கத்தில்  ஆயிரங்கால் மண்டபம் இடம்பெற்றிருந்தது. இந்த மண்டபம் 17-ஆம் நூற்றாண்டில், 'அனுப்பி’ என்ற பெண்ணால் கட்டப்பட்டது என்கிறார்கள். கோபுர வாயிலில் உள்ள தூண் ஒன்றில் அவள் உருவம்  அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அங்கு 1772-ல் வெடி விபத்து ஏற்பட்டதால் இந்தப் பகுதி பலத்த சேதத்துக்கு ஆளானது. அதன் பின்னரே இந்தப் பகுதி கடை வீதியானது.

 1849-ல் விநாயக சதுர்த்தி விழாவில் எதிர்பாராத ஜன நெருக்கடியால், உச்சி மலையில் விபத்து ஏற்பட்டு பலர் இறந்தனர். அதன் பின்னர் 1866-ல் இரும்புத் தண்டவாளங்கள் இரு புறத்திலும் கைப்பிடிகளாக அமைக்கப்பட்டன.

 மலைக்கோயில் மூன்று நிலையாக அமைந்துள்ளது. அடிவாரத்திலிருக்கும் மாணிக்க விநாயகர் சந்நிதி உள்ளிட்ட பகுதி முதல் நிலை. மட்டுவார்குழலம்மை உடனாய ஸ்ரீதாயுமானவர் திருக்கோயில்கள் இரண்டாம் நிலை. குடவரைக்கோயில், உச்சி விநாயகர் கோயில் மற்றும் மணி மண்டபம் உள்ளிட்ட பகுதிகள் மூன்றாம் நிலை. இப்படி மூன்று பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளதால், இதற்கு முத்தலை மலை என்றும் பெயருண்டு.

 மலைக் கோயிலை கிழக்கிலிருந்து பார்த்தால், விநாயகர் போன்றும், வடக்கிலிருந்து பார்த்தால் தோகை விரித்தாடும் மயில் போன்றும், மேற்கிலிருந்து பார்த்தால் நங்கூரம் பாய்ச்சிய கப்பல் மற்றும் சிவலிங்கம் போலவும் தெற்கிலிருந்து பார்த்தால்  தலை உயர்த்தி அமர்ந்திருக்கும் ரிஷபம் அல்லது யானை மேல் அம்பாரி இருப்பது போலவும் தோற்றம் அளிக்கும்.

 உச்சிப் பிள்ளையார் கோயிலிலிருந்து கீழே நோக்கினால், படிக்கட்டுகளும், மலையின் தோற்றமும், விநாயகரின் தும்பிக்கை போல் தோற்றமளிக்கும்.

 மலையின் உயரம் நில மட்டத்திலிருந்து உச்சிப் பிள்ளையார் சிகரம் வரை 273 அடி. 178 படிகள் ஏறி முடித்தால் ஸ்ரீதாயுமானவர் திருக்கோயிலை அடையலாம். அடிவாரத்தில் இருந்து 417 படிகள் ஏறினால் உச்சிப் பிள்ளையார் கோயிலை அடையலாம்.

காஞ்சிப் பெரியவாளுக்கு மிகப் பிடித்த ஆலயங்களில் ஒன்று தாயுமானவர் திருக்கோயில்.

ஸ்ரீதாயுமானவர் திருக்கோயிலை புனருத்தாரணம் செய்து குடமுழுக்குச் செய்ய உபயமாக பொருளுதவி செய்தவர்களில் ஒருவரது பெயர் 'பிச்சைக்காரன்’ என்று பொறிக்கப்பட்டுள்ளது குறிப்பிடத் தக்கது!

 அடிவாரத்தில் மாணிக்க விநாயகர் சந்நிதியில் இருந்து படி ஏறினால், மௌன சுவாமிகள் மடம், முருகன் சந்நிதி, நூற்றுக் கால் மண்டபம், இன்னும் பல மண்டபங்கள், தாயுமானவரின் கோயில் மண்டபம், கம்பத்தடி விநாயகர், ஆறுமுகன், அறுபத்துமூவர், செவ்வந்தி விநாயகர், மட்டுவார்குழலி, சுகந்த குந்தளாம்பிகை ஆகியோரை தரிசித்த பிறகு மூலவர் ஸ்ரீதாயுமானவரை தரிசிக்கலாம்.

இந்தக் கோயிலில் ஆயிரங்கால் மண்டபம், வாகன மண்டபம், சகஸ்ரலிங்க மண்டபம், நூற்றுக்கால் மண்டபம், சித்திர மண்டபம், பதினாறு கால் மண்டபம், மணி மண்டபம் ஆகியவை உள்ளன.

சகஸ்ரலிங்க மண்டபத்தில் பல லிங்கங்கள் உள்ளன. இந்த மண்டபங்கள் அனைத்தும் மன்னர்கள் மற்றும் இறை அன்பர்களாலும் வெவ்வேறு கால கட்டங்களில் கட்டப்பட்டவை.

 கோயிலுக்குச் செல்லும் வழியில் இடப் பக்கத்தில் நூற்றுக்கால் மண்டபம் உள்ளது. இதன் நடுவில் அழகான சலவைக்கல் மண்டபம் ஒன்றும் உள்ளது. இங்கு சித்திரை மாதத்தில் நிகழும் பெருந்திருவிழாவின் 5-ஆம் நாள் செட்டிப் பெண் மருத்துவ நிகழ்ச்சி நடைபெறுகிறது. அப்போது சுகப் பிரசவம் நிகழ்வதற்காக சுக்கு வெல்லம் கலந்த மருந்துப் பொடி பக்தர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது. இந்த மருந்தினால் பலன் அடைந்தோர் ஏராளம்.

 மலைமேல் கோயிலில் சுவாமி சந்நிதிக்குப் போகும் வழியில் சித்திர மண்டபம் உள்ளது. இது அம்மன் கோயிலுக்கு மேலேயே மாடிக் கட்டடமாக  அமைந்துள்ளது. இங்கு நடராசர் திருமுழுக்காட்டு நிகழ்ச்சியும், சிறப்புப் பூஜைகளும் நடத்தப்படுகின்றன.

u உச்சிமலைக்கு அருகே வலப் பக்கத்தில் பதினாறு கால் மண்டபம் உள்ளது. இது தளவாய் முதலியாரால் சுமார் 1630-ல் கட்டப்பட்டது. இங்கு வசந்த விழா மற்றும் கோடை உற்சவ விழா ஆகியன நடைபெறும். இதை எதிரிகளின் நடமாட்டத்தைக் கண்காணிக்கும் பகுதியாக அன்றைய ஆங்கிலேய மற்றும் பிரெஞ்சுப் படையினர் பயன்படுத்தினர். தற்போது உல்லாசப் பயணிகள் கட்டணம் செலுத்தி, திருச்சி நகர அழகை பார்க்க வசதியாக இங்கு தொலைநோக்குக் கருவி பொருத்தப்பட்டுள்ளது.

பதினாறு கால் மண்டபத்துக்கு மேல் உள்ள மணி மண்டபம் உறையூர் வணிகர், உலகநாத செட்டியாரது  முயற்சியால் நகர மாந்தரின் உதவியுடன் 1918-ல் கட்டப்பட்டது. இங்கு நிறுவப்பட்டுள்ள மணி நாகப்பட்டினம் தொழிற்சாலையில் செய்யப்பட்டு, சி.கிரிக்டன் என்ற ஆங்கிலேயரால் நன்கொடையாக அளிக்கப்பட்டது. இது இரண்டரை டன் எடையுடன் சுமார் 4 அடி 8 அங்குல நீளமும், அதே அளவு குறுக்களவும் கொண்டது.  தினமும் காலை 4, 6, 10, 12  மற்றும் மாலை 6, 10 மணியளவிலும் நேரங்களிலும், திருவிழா நாட்களிலும் இந்த மணி அடிக்கப்படுகிறது.

 மலைப் பாதையின் நடுவிடத்தில் இடப்புறத்தில் 'சிவசிவ ஒலி’ மண்டபம் உள்ளது. இங்கு நாள்தோறும் காலை, மாலை நேரங்களில் திருமுறை ஓதுதல், ஒலிபெருக்கி வசதியுடன் நடந்து வருகிறது.

இந்தத் தலத்தின் தீர்த்தங்கள்:

காவிரி: ஊருக்கு வடக்கே சுமார் அரை கி.மீ. தூரத்தில் ஓடுகிறது. 'குடக காவிரி நீளலை, சூடிய திரிசிரா மலை மேலுரை வீர’ எனும் திருப்புகழ் வரியின்படி, காவிரி முற்காலத்தில் மலையை ஒட்டி ஓடியதாகத் தெரிகிறது.

சிவகங்கை: மலைக்கு வடமேற்கில் நாகநாத சுவாமி கோயிலுக்குப் பக்கத்தில் உள்ளது.

சோம ரோகணி: கோயிலுக்கு மேற்புறம் மைய மண்டபத் துடன் அமைந்த இந்த தெப்பக் குளம் பிரம தீர்த்தம் என்றும் சொல்லப்படும். இது 16-ஆம் நூற்றாண்டில் திருச்சியை ஆண்ட விசுவநாத நாயக்கரால் கட்டப்பட்டது. இங்கு பங்குனியில் தெப்போற்சவம் நடைபெறும். இந்தக் குளம் எண்டோன்மென்ட் போர்டின் உத்தரவுப்படி (23.6.49 தேதி உள்ள ஒப்பந்தப்படி) திருச்சி மாநகராட்சிக்கு 99 வருஷங்களுக்கு குத்தகைக்கு விடப்பட்டுள்ளது. இங்கு வசித்த முதலைகள், சில வருடங்களுக்கு முன் திருச்சிவாசிகளை ஆட்டிப் படைத்ததாம்.

நன்றுடையான்: திருச்சி டவுன் ரயில் நிலையத்தில் இருந்து மலைக்குக் கிழக்கே சுமார் கால் மைல் தூரத்தில் உள்ளது.

தீயதில்லான்: மலைக்குத் தெற்கில் அமைந்திருக்கும் இதை உட்குளம் என்றும் சொல்வார்கள். தற்போது இங்கு வைத்தே சித்திரை மாதம் பிரமோற்சவத்தின் 6-ஆம் நாளன்று அம்மனின் தபசு விழா நடைபெறுகிறது.

64 சிவ மூர்த்தங்களுள் ஒன்று கங்காள மூர்த்தி. வானிலிருந்து வேகமாக இறங்கிய கங்கையை தன் சடை முடியில் தாங்கிய இறைவன் அதை பூமியில் பாய விட்டதை சித்திரிக்கும் சிவரூபம். உச்சிப் பிள்ளையார் கோயிலுக்குச் செல்லும் வழியிலுள்ள தென்புற குடவரைக் கோயிலில் செதுக்கட்டுள்ள கங்காள மூர்த்தி சிற்பம், கலைநுட்பமும், கலைநயமும் கொண்டது. இது முதலாம் மகேந்திரவர்மன் காலத்திய கலைப் பணி.

மலைக்கோட்டை மேல்புறத்தில் உள்ள சறுக்குப் பாதையில் விபீஷணரின் பாதம் படிந்துள்ளதாகக் கூறுகின் றனர்.

 ஸ்ரீதாயுமானர் கோயிலில் அமைந்துள்ள கொடி மர மண்டபத்தில் கொடி மரம், பலி பீடம், அதிகார நந்தி, நவக்கிரகத் திருமேனிகள், மடைப்பள்ளி, அறுபத்து மூவர் திருமேனிகள், விநாயகர், முருகன் சந்நிதிகள், சுந்தரேசுவரர், மீனாட்சி அம்மை சந்நிதிகள், சகஸ்ரலிங்க சந்நிதி உள்ளிட்ட பல்வேறு சந்நிதிகள் அமைந்துள்ளன.

 ஸ்ரீமௌனசுவாமிகள் மடத்தின், 7-ஆம் பட்டத்தின் தலைவரான வைத்தியலிங்கத் தம்பிரான், வெள்ளி ரிஷப வாகனம், வெள்ளி குடை, கமல வாகனம், கற்பக விருட்சம், அன்னம், மயில், கிளி வாகனம் ஆகியவற்றை இந்தத் திருக்கோயிலுக்கு அளித்துள்ளார்.

ஸ்ரீமட்டுவார் குழலம்மை என்கிற சுந்தர குந்தளாம்பிகை மேற்கு நோக்கி அருள் பாலிக்கிறாள். 'மட்டு’ என்றால் தேன்.  தேன் நிறைந்த மலர்களால் தொகுக்கப்பட்ட மாலையை அணிந்த, நீண்ட கூந்தலை உடையவள் என்பதால் இந்தப் பெயர். இந்த அம்பிகையின் சந்நிதியில் ஆதிசங்கரரின் ஸ்ரீசௌந்தர்ய லஹரி ஸ்லோகங்கள் பளிங்குக் கல்லில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன.

 ஸ்ரீமட்டுவார்குழலம்மை சந்நிதி எதிரில் ஒரு பாதாள அறையில் பாதாள ஐயனார் அருள் புரிகிறார். விவசாயம் செழிக்க மழை பொழிய  இவரை வேண்டினால் கைமேல் பலனாம். இவரை தரிசித்த பின்னரே அம்பிகையை தரிசிக்க வேண்டும். அம்பாள் சந்நிதியின் முன் உள்ள மண்டபத்தின் மேல் பகுதியில் ஸ்ரீசக்கரம் வரையப்பட்டுள்ளது. இதனால்  அம்பாளை சக்கரநாயகி என்றும் சொல்வர்.

திருவையாறு தியாகராஜ சுவாமிகள், இந்த அம்பாளின் மீது பாடல்கள் பாடி உள்ளார்.

 அடுத்து மேற்கு நோக்கிய நிலையில் தாயுமானவர் சந்நிதி. தாயுமானவர் சந்நிதி  இரண்டு அடுக்குகள் கொண்டது. கருவறையில் சுயம்புலிங்கமாக அருள் பாலிக்கும் இந்த இறைவனுக்கு செவ்வந்திநாதர், திருமலைக்கொழுந்தீசர், தாயுமானவர், திருமலைப் பெருமான் அடிகள், மாத்ருபூதேஸ்வரர் ஆகிய திருப்பெயர்களும் உண்டு.

 தமிழ்நாட்டில் உள்ள நான்கு பெரிய லிங்கங்களில் ஸ்ரீதாயுமானவரின் லிங்கத் திருமேனியும் ஒன்று. லிங்கம் மேற்கு நோக்கி இருப்பதால் எதிரில் வழக்கப்படி உள்ள நந்தி கிடையாது. அதற்கு பதிலாக நந்தியம்பெருமான் தெப்பக்குளம் அருகே கோயில் கொண்டுள்ளார்.

 மேற்கு நோக்கியுள்ள இறைவனின் முதுகுப்புறத்தைப் பார்த்தபடி நந்தியும், மேற்கு நோக்கியுள்ளது அதிசயம்தான்.

பங்குனி மாதம் 23, 24, 25 தேதிகளில் இங்குள்ள சிவலிங்கத்தின் மீது கதிரவனின் மாலை நேரக் கதிர்கள் படிவதுண்டு. இதை சூரிய பூஜை என்கின்றனர்.

 தாயுமானவருக்கு அருகில் நாக கன்னிகள் எட்டு பேர் இடம்பெற்றுள்ளனர்.

ஸ்ரீதாயுமானவர் மேற்கு நோக்கி அமர்ந்துள்ளார். திருவானைக்கா ஸ்ரீஜம்புகேஸ்வரரும் மேற்கு நோக்கியே அமர்ந்துள்ளார். திருவரங்கம் ஸ்ரீரங்கநாதர் தெற்கு நோக்கி தரிசனம் தருகிறார். உறையூர் ஸ்ரீபஞ்சவர்ணேஸ்வரர் கிழக்கு நோக்கிக் காட்சி தருகிறார். நுட்பமாகக் கவனித்தால் இந்தச் மூர்த்திகள் அனைவரும் சோழ நாட்டுத் தலைநகரான உறையூர் நோக்கியே அமைந்துள்ளதை உணரலாம். உறையூர்ச் சோழ மன்னர்கள் தங்களது அரண்மனையை நோக்கியே எல்லா தெய்வங்களும் காட்சியளிக்க வேண்டும் என்று கருதி பக்தியுடன் திருக்கோயில்களை அமைத்திருப்பது பாராட்டத் தக்கது.

 இங்கு நவக்கிரகங்கள் அனைவரும் சூரியனை நோக்கியே பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளனர். சூரியனுக்கும் உஷாதேவிக்கும் இங்கு திருமணம் நடைபெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. அவர்கள் தம்பதி சமேதராக இங்கு காட்சி தருகின்றனர்.

 தாயுமானவர் திருக்கோயிலின் மேற்கில், வடக்கு நோக்கி அமர்ந்த நிலையில் பிரம்மதேவர் தன் இரு மனைவியருடன் காட்சியளிக்கிறார்.

 இங்குள்ள ஸ்ரீதட்சிணாமூர்த்தி வழக்கமான சனகாதி முனிவர்கள் நால்வருடன் அல்லாமல்,  அறுவருடன் காட்சி தருகிறார்.

 ஆலயத்தின் மேற்பகுதியில் கல்லால் உருவாக்கப்பட்ட சங்கிலி, சிங்கத்தின் வாய்க்குள் கீழே விழாதவாறு சுழலும் பந்து ஆகியவை அந்தக் கால சிற்பக் கலைஞர்களது திறனுக்குச் சான்று.

 இங்கு எழுந்தருளியுள்ள மகாலட்சுமியை 108 செந்தாமரைகளால் அர்ச்சிப்பவர்கள் கடன் தீர்ந்து, செல்வச் சிறப்புகளுடன் வாழ்வர் என்பது ஐதீகம்.

 ஸ்ரீதாயுமானவருக்கு நெய்யினால் பாத அபிஷேகம் மற்றும் பாத காணிக்கை செலுத்தி அந்த நெய்யை 48 நாட்கள் சாப்பிட்டு வந்தால், குழந்தையில்லாத தம்பதிக்கு குழந்தை பிறக்கும்.

 இந்தக் கோயிலின் தலமரம் வில்வம். இது பாராவாசல் நந்தவனத்தில் உள்ளது.

 பௌர்ணமி தினங்களில் திருச்சி மலையைச் சுற்றி கிரிவலம் நடைபெறுகிறது.

 கர்ப்பமுற்ற பெண்கள் சுகப் பிரசவம் ஆவதற்காக தாயுமானவர் சந்நிதியில் வாழைத்தார் வாங்கிக் கட்டுவதாக வேண்டிக் கொள்வர்.  பிரசவம் ஆனவுடன் தாயுமானவர் சந்நிதி யில் வாழைத்தாரைக் கட்டி, அதை அர்ச்சகர் சற்று நேரம் ஊஞ்சல் போல் ஆட வைத்த பிறகு, அங்கு வரும் பக்தர்களுக்கு பழங்களைப் பிரசாதமாக விநியோகிப்பர்.

 உச்சிப் பிள்ளையாரை காலை 6 முதல் இரவு 8 மணி வரை தரிசிக்கலாம். அடிவாரத்தில் உள்ள மாணிக்க விநாயகர் சந்நிதி மற்றும் தாயுமானவர் திருக்கோயில் காலை 5- 12 வரையும், மாலை 4- இரவு 9 மணி வரையும் திறந்திருக்கும்.

சுமார் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட சங்க இலக்கியமான அகநானூறில், குறுங்குடி மருதனார் என்ற புலவர் திரிசிரா மலையில் இன்னிசை வாத்தியங்கள்  பல முழங்க விழாக்கள் நடைபெற்றதாகப் பாடியுள்ளார்.

  பங்குனி, சித்திரை மாதங்களில் முறையே தெப்பத் திருவிழாவும் தேர்த் திருவிழாவும், வைகாசியில் வசந்தத் திருவிழாவும், ஆடியில் ஆடிப்பூரத் திருவிழாவும் புரட்டாசியில் நவராத்திரி விழாவும், ஐப்பசியில் கந்தர் சஷ்டித் திருவிழாவும்  சிறப்புற நடைபெறுகின்றன.

ஐப்பசி மாத பௌர்ணமியில் ஸ்ரீதாயுமானவ ருக்கு அன்னாபிஷேகம் நடைபெறும். கார்த்திகை மாத சோம வாரங்களில் உச்சிப்பிள்ளையாருக்கும், மாணிக்க விநாயகருக்கும் சங்காபிஷேகம் நடைபெறுகிறது.

 ஸ்ரீதாயுமானவரின் மேல் திருவிசநல்லூர் ஸ்ரீதரஐயாவாள் ஸ்தோத்திரம் பாடியிருக்கிறார். அதன் ஒரு ஸ்லோகத்தின் மூன்றாவது அடியை மாற்றி, சுகப் பிரசவம் அருளுமாறு பிரார்த்தனை அமையும்படி ஸ்ரீகோவிந்த தாமோதர ஸ்வாமிகள் என்ற மகான் 1965-ல்  புதியதாக பக்தர்களுக்கு எழுதிக் கொடுத்தார். இதை பக்தர்களும், கர்ப்பிணிப் பெண்களும் பாடி ஸ்ரீதாயுமானவரை பிரார்த்தித்தால், சுகப் பிரசவம் ஏற்படுகிறது. இந்த ஸ்லோகத்தைச் சொல்லி தன் பெண்ணுக்கு சுகப் பிரசவம் ஏற்பட்டதற்கு நன்றி தெரிவிக்கும் வகையில் பக்தர் ஒருவர் 1970-ல் இந்த ஸ்லோகத்தை எனாமல் போர்டில் எழுதி கோயிலில் மாட்டியிருக்கிறார். அந்த ஸ்லோகம்:

ஹே சங்கர ஸ்மரஹர ப்ரமதாதிநாத
மன்னாத ஸாம்ப சசிசூட சிவ த்ரிசூலின்
சம்போ ஸுகப்ரஸவ க்ருத் பவ ஹே தயாளோ
ஸ்ரீமாத்ரு பூத சிவ பாலய மாம் நமஸ்தே

 சாரமா முனிவர் தினமும் செவ்வந்தி மலர் கொண்டு இறைவனை பூஜிப்பது வழக்கம். அந்தக் குறிப்பிட்ட செவ்வந்திப் பூவகை, நாகலோகத்திலிருந்து சாரமா முனிவரால் கொணரப்பட்டு அவரது நந்த வனத்தில் பராமரிக்கப்பட்டவை.

மலர் வணிகம் செய்யும் ஒருவன் முனிவருக்குத் தெரியாமல் அவரது நந்தவனத்தில் உள்ள செவ்வந்தி மலர்களைக் கவர்ந்து சென்று தினமும் அரச மாதேவியிடம் கொடுத்து அவளது நற்மதிப்பைப் பெற்றான். தினமும் செவ்வந்திப் பூக்கள் எவரால் களவாடப்பட்டு, எங்கு கொண்டு செல்லப்படுகிறது என்பதை கண்டுபிடித்த சாரமா முனிவர், மன்னரிடம் முறையிட்டார். அப்போது உறையூரைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆட்சி செய்தவர் பராந்தகச் சோழன்.

முனிவரின் முறையீட்டை கருத்தில் கொள்ளாமல்  வணிகனை ஆதரித்தான் பராந்தகச் சோழன். பின்பு  இறைவனிடம் முறையிட்டார் முனிவர். அரசனது செயலுக்காகச் சினமடைந்தார் சிராமலை இறைவன். அதனால், கிழக்கு முகமாக இருந்த அவர், மேற்கு முகமாகத் திரும்பிக் கொண்டாராம். மேலும், உறையூர் மீது மண் மாரி பொழியச் செய்தார்.

அரசனும் அரசியும் அரண்மனையை விட்டு வெளியேறினர். உறையூருடன் அரசனும் அழிந்தான். கருவுற்றிருந்த அரசி புவனமாதேவி காவிரியில் விழுந்து உயிர்விடத் துணிந்தாள். அந்தணர் ஒருவர் அவளைக் காப்பாற்றி, அடைக்கலம் கொடுத்தார். பிறகு அரசி ஆண் குழந்தை ஒன்றை ஈன்றெடுத்தாள். அந்தக் குழந்தையே பிற்காலத்தில் மிகவும் புகழ் பெற்ற கரிகால் சோழன் என்கிறது சரித்திரத் தகவல்.

தொகுப்பு: வெ.சுப்பிரமணியன், மு. முருகேசன், தீபா, இரா.கல்யாணசுந்தரம், கே. சாமிவேல், எஸ். மாரியப்பன், பொன் கணேஷ், பா. கண்ணன், வை. தட்சிணாமூர்த்தி,  இரா. கணேசன், எஸ். நாராயணி, எஸ். முரளி, இரா. செயபாலன், ஆர். ராஜலட்சுமி, ஆர். பிருந்தா, இ. ரமணி, ஆரூர் மணி, ஆர். மீனாட்சி, சிம்மவாஹினி, இரா. இராமமூர்த்தி, ராதா பரிமளம், கீதா வெங்கடேஸ்வரன்,  சரஸ்வதி பஞ்சு, வி. ஜானகிராமன், சியாமளா ராஜகோபால், அ. இளையபாரதி எஸ்.ஆர்.எஸ். ரெங்கநாதன்,

படங்கள்: 'ப்ரீத்தி’ கார்த்திக்

உதவி: சிவசக்தி கலர் லேப்