Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

[X] Close

அரவிந்த் சாமியின் “Dear Dad” - ஒரு ரசிகனின் பார்வை!

ருவம் தொட்ட மகன், பள்ளி செல்ல அடம்பிடிக்கும் குட்டிப்பாப்பா இருவருக்கும் தந்தையான அரவிந்த்சாமி, தன் மகன் ஹிமான்ஷூவை ஒரு போர்டிங் ஸ்கூலில் சேர்ப்பதற்காக காரில் செல்லும் வழியில், தன் அப்பாவை சந்திக்கச் செல்கிறார். அங்கே ஹிமான்ஷு, அப்பாவும், தாத்தாவும் பேசிக் கொள்வதை  கேட்டுவிடுகிறான்.

அதன்பிறகு தொடரும் பயணத்தில், மகனின் மௌனம் அரவிந்த்சாமியை கலங்கடிக்கிறது. ‘நீ இதை இவ்வளவு சீரியஸாக எடுத்துக் கொள்வாய் என்று நினைக்கவில்லை’ என்றபடியே தன்னைப் பற்றி விளக்க முற்படுகிறார். அது என்ன என்பதையும், அதன் விளைவுகளையும் 90 நிமிடங்களில் சொல்கிற படம்தான் டியர் டாட்.

தீமை தான் வெல்லும் என்று தமிழில் ஸ்டைலிஷாக கலக்கிய அரவிந்த் சாமி ஹிந்தியில் 'மனோரஞ்சனாக' பரிணமிக்கிறார். தன் வாழ்வில் புதைந்திருக்கும் மர்மத்தை அவிழ்க்க முயலும் ஒரு தந்தையின் மன அவஸ்தையை தன் திறமையான நடிப்பால் தூக்கிச் சுமக்க முயல்கிறார். மகனின் காதலுக்கு தூது செல்ல ஏணியில் ஏறும் காட்சியாகட்டும், பிரின்சிபாலிடம் வாங்கிக் கட்டிக் கொள்ளும் இடமாகட்டும், காரில் மகனிடம் தன் பிரச்னையை கூற முயன்று பல்பு வாங்கும் இடத்திலும், வாவ்... வீ ஸ்டில் லவ் யூ மேன்!

மகனாக நடித்திருக்கும் ஹிமான்ஷு ஷர்மா இன்னும் கொஞ்சம் நடிப்புப் பழக வேண்டும். வழியில் காரில் ஏறிக் கொள்ளும் டிவி செலிபிரிட்டி அமன் உப்பல், ஒன்றிரண்டு காட்சிகளில்  கைதட்டலை அள்ளுகிறார்.


 

முதல் பாதியில் பெரும்பாலும் காருக்கு உள்ளேயும் காரை சுற்றியும் சுழலும் முகேஷின் கேமரா இரண்டாம் பாதியில் அந்த ஒற்றை அறைக்குள்ளேயே அடைபட்டுக் கொள்கிறது, மலை உச்சியிலிருந்து கிராமத்தை பதிவு செய்யும் போது மட்டும் தாயிடமிருந்து கைகளை விடுவித்துக் கொண்டு ஓடும் குழந்தை போல சுதந்திரமாக காட்சிகளை பதிவு செய்து கண்களுக்கு விருந்தளிக்கிறது. பின்னணி இசை படத்திற்கு பலம் சேர்க்கிறது. வழியில் பாதியில், ஹிமான்ஷு, அரவிந்த்சாமியை விட்டுவிட்டுச் செல்லும்போது ஒலிக்கிற பாடல் டச்சிங்.

இந்திய சினிமாக்களைப் பொறுத்தவரை 'அம்மா' சென்டிமென்ட் ஒர்க் அவுட் ஆகும் அளவிற்கு அப்பா சென்டிமென்ட் ஹிட் அடித்ததில்லை. அதற்கு இந்தப் படமும் விதிவிலக்கல்ல. தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையே இருக்கும் பிணக்கு மற்றும் பாசத்தை உத்தமவில்லனில் பத்து நிமிட எபிசோடில் கமலஹாசன் கவிதை போல வர்ணித்திருப்பார். இதில் 90 நிமிடங்கள் கடந்த பின்னும் நாம் குடித்த டயட் 'கோக்'கின் ஏப்பம் மட்டும் தான் வருகிறது. படம் ஆரம்பித்த சில நிமிடங்களிலேயே சடாரென்று முக்கியமான விஷயத்தைத் தொட்டுவிட்ட பின்னாலும், படம் வேகம் எடுக்கவில்லை. காரின் கியரை அரவிந்த்சாமி எத்தனை மாற்றினாலும், காட்சிகளில் டாப் கியரைத் தொடமுடியவில்லை.

படத்தில் குறிப்பிட்டுச் சிலாகிக்கிற மாதிரியான எந்த ஒரு காட்சிகளும் இல்லை. அரவிந்த்சாமியின் ஸ்பெஷலான குறும்புப் புன்னகையையும் அவர் கொடுக்க முடியாமல் இருப்பதால், அவரது ரசிகர்களுக்கும் ஏமாற்றமே.

படத்தின் கருப்பொருள் என்ன என்பதில் இயக்குனர் தனுஜ் பிராமருக்கு குழப்பம் இருந்திருப்பதை, நத்தை போல் நகரும் திரைக்கதை உணர்த்துகிறது. தந்தை மகனுக்கான பாசப் போராட்டமா, குடும்ப சென்டிமென்டா, அல்லது ஒரு தனிமனிதனின் உணர்வுகளா என்ற தெளிவு இல்லை. ஒரு சிறிய குறும்படத்திற்கான ஒரு அழகான ஒன்லைனை வைத்துக் கொண்டு திருவிழா ஜவ்வு மிட்டாய் போல இழுத்து வணக்கம் போடும் போது நமக்கு சொல்லத் தோன்றுவது ஒன்றே ஒன்று தான்,

'டியர் டாட், பெட்டர் லக் நெக்ஸ்ட் டைம்!”

-ஆனந்த் விஜயராகவன்

MUST READ

எடிட்டர் சாய்ஸ்

ஜெர்சி மாடுகள், பிரேசில் காபி, மருத்துவமனை உறுதி! ஜெயலலிதா பற்றி தோழியின் நினைவலைகள்
placeholder

அதே மாதிரி ஜெயலலிதா தன்னுடைய 10 வயதில் சிவாஜி கணேசன் முன்னிலையில் மயிலாப்பூரில் செய்த நடன அரங்கேற்றப் படங்கள் முதல் அதற்குப் பிறகான அவரது சின்ன வயசுப் படங்களை நாங்கள் தொகுத்திருந்தோம். அதை 2012 ம் ஆண்டு, எனக்கு அவரை சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்த போது கொடுத்தேன். அதைப் பார்த்து ரொம்ப சந்தோஷமாகிட்டாங்க. அந்தப் படத் தொகுப்பை, தன்னோட ஹேண்ட் பேக்ல வச்சுக்கிட்டாங்க. பத்திரமா வைத்துக் கொள்வதாகவும் சொன்னாங்க. சினிமாக்காரங்க என்றால் ஈஸியாக அணுகலாம் என்கிற திரையை உடைத்து, அவங்க தனி ரூட்டைப் போட்டு, அதை மத்தவங்க ஃபாலோ பண்ற அளவுக்கு வாழ்ந்து காட்டினாங்க. குறிப்பா, சினிமா விழாக்கள், நிகழ்ச்சிகளுக்கு போக மாட்டாங்க. 

அம்மாவிடமிருந்து போன் வந்தால்...!? - உருகும் வீணை காயத்ரி
placeholder

''சமீபத்தில் கொலை மிரட்டல் விட்டப் பையனால் அம்மாவை சந்திக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. கடந்த ஜூலை 27-ம் தேதி சி.எம் ஆபீஸ்ல இருந்து போன் வந்தது. அம்மா உங்களை உடனே வரச்சொன்னதா சொன்னாங்க. நான் கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் போய் நின்னேன். பொதுவாகவே நானும், அவங்களும்தான் தனியாகத்தான் பேசிப்போம். ஆனா, அன்றைக்கு, எல்லா அதிகாரிகளும், இருந்தாங்க. அவங்க முன்னாடி, 'எப்படி இருக்கீங்க' என கேட்டார். நான் பதில் சொல்லிவிட்டு, 'நவம்பர் மாதத்தோடு என்னோட டர்ன் முடியுது' என சொன்னேன். இதற்கு அவர், எல்லோருடைய முன்னிலையிலும், அடுத்த மூன்று வருஷத்துக்கும் நீங்களே துணை வேந்தரா இருங்க என சொல்லிவிட்டு, அவருக்கு பின்னால் இருக்கும் எல்லோரையும் பார்த்து மறுபடியும்  இதையே சொன்னார். அப்போதுதான் அவர்கிட்ட, 'நான் உங்களை சந்திக்க இரண்டு வருஷமாக முயற்சி செய்துட்டு இருந்தேன். இந்த கொலை மிரட்டல் காரணமாகத்தான் உங்களை சந்திக்கிற வாய்ப்பு கிடைச்சிருக்கு, நான் தனி மனுஷியாக இசை பல்கலைக்கழகத்தை நடத்தி வருகிறேன்' என சொன்னேன். உடனே, சம்பந்தப்பட்டவர்களை அழைத்து, அவங்களுக்குத் தேவையான எல்லா உதவிகளையும் செய்து கொடுங்க என சொன்னார்.  'அடுத்த முறைப் பார்க்கும்போது உங்க முகத்துல சிரிப்பை மட்டும் தான் பார்க்கணும்' என ஆறுதல் சொன்னாங்க. அந்த வார்த்தை இன்னும் என் காதில் கேட்டுட்டே இருக்கு. அதுதான் நான் அவங்களை கடைசியாகப் பார்த்தது.  அதற்குப் பிறகு அவரை பார்க்க முடியவில்லை. அவர் சொன்னது போல அதற்கான வேலைகள் நடந்து கொண்டிருக்கும்போதே அம்மா மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுட்டாங்க. நான் இப்போ அடுத்த ஆர்டருக்காக காத்திட்டு இருக்கேன். இன்னும் ஆர்டர் என் கைக்கு வரவில்லை''

[X] Close