Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

நடுக்கடல்...நடுங்கும் உயிர்கள்! (தொடர்- 2)

மிழக கடல் பகுதியானது சென்னை முதல் குமரி வரையில் 41,412 சதுர கி.மீ.பகுதியை கொண்டது. சென்னை, கடலூர், தஞ்சை, நாகை, ராமநாதபுரம், தூத்துக்குடி, கன்னியாகுமரி உள்ளிட்ட 13 கடலோர மாவட்டங்கள் இதில் அடங்கியுள்ளன. 608 மீனவ கிராமங்களை சேர்ந்த சுமார் 9.24 லட்சம் பேர் மக்கள் தொகை எண்ணிக்கையாக உள்ளனர்.

5253 விசைப்படகுகளும், 30 ஆயிரத்து 436 நாட்டுப் படகுகளும் அரசால் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. பதிவு செய்யப்படாத சில நூறு படகுகளும் பயன்பாட்டில் இருந்து வருகின்றன. இவற்றின் மூலம் பிடிக்கப்படும் மீன்களை ஏற்றுமதி செய்வதன் மூலம், ஆண்டு ஒன்றுக்கு சுமார் 10 ஆயிரம் கோடி அந்நிய செலவாணியை (இந்தியா முழுமைக்கும் 23,000 கோடி) நம் நாட்டிற்கு மீனவர்கள் ஈட்டித் தருகின்றனர்.

ராமநாதபுரம், புதுக்கோட்டை, நாகப்பட்டினம், தஞ்சாவூர், திருவாரூர் மற்றும் பாண்டிசேரியின் காரைக்கால் ஆகிய 6 மாவட்டங்களுக்கு உட்பட்ட கடல் பகுதி மன்னார் வளைகுடா எனவும், பாக் நீரிணை எனவும் இரு பிரிவாக அழைக்கப்படுகிறது.

பாக் நீரிணை பகுதியானது தனுஷ்கோடியில் துவங்கி, தஞ்சை மாவட்டம் வேதாரண்யம் வரை நீடிக்கிறது. ஆழம் குறைவான, குறைந்த உப்புத் தன்மை கொண்ட மீன்கள் வாழ ஏதுவான கடலும், சதுப்பு நிலங்களையும் (லகூன்) கொண்டதாகும். மன்னார் வளைகுடா பகுதி, தனுஷ்கோடியில் இருந்து வடகிழக்கு - தென்மேற்கு திசையில் கன்னியாகுமரி வரை சுமார் 140 கி.மீ. தொலைவிற்கு பரந்துவிரிந்துள்ள கடல் பகுதியாகும்.

இந்த கடல் பகுதியின் ஊடாக 21 தீவுகள் அமைந்துள்ளன. இவை ஒவ்வொன்றும் கரையோர பகுதியில் இருந்து சுமார் 8 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இத்தீவுகளில் செறிந்து கிடக்கும் உயிரின வளத்தாலும், உயிரின பன்மயத்தாலும் இவை ‘‘உயிரியலாளர்களின் சொர்க்கம்’’ என குறிப்பிடப்படுகிறது. எனவேதான் 1989-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 18-ம் தேதி யுனெஸ்கோ அமைப்பு, மன்னார் வளைகுடாவை ‘உயிர்கோள காப்பக’மாக அங்கீகரித்தது.

தென்கிழக்கு ஆசியாவின் முதல் உயிர்கோள காப்பகமாக இது விளங்கி வருகிறது. இவை தவிர நதிமுகத்துவாரங்கள், கடற்கரைகள், கடற்கரையோர காடுகள், பவளப் பாறைகள், உப்பு சதுப்புகள், கடற்புற்கள், சதுப்பு நிலங்கள் மற்றும் அலையாத்தி காடுகள் என பலவகை சூழல் அமைப்புகளை கொண்டுள்ளது. இந்த மன்னார் வளைகுடா பகுதியில் சுமார் 3600 க்கும் மேற்பட்ட தாவர மற்றும் விலங்கு சிற்றினங்கள் உள்ளது.

இதன் பயனாகவே இங்கு 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே முத்து குளிக்கும் தொழில் சிறப்பாக நடந்திருக்கிறது. மறுச்சுகட்டி, வைப்பாறு, வேம்பாறு உள்ளிட்ட ஆறுகள் கலக்கும் முகத்துவாரங்களின் பயனாக கோடிக்கணக்கான மிதவை நுண்ணுயிர்கள் உருவாகியுள்ளன. இவற்றை உணவாக உட்கொள்ள வரும் மீன்கள், தங்களின் இனப்பெருக்க பகுதியாகவும் மன்னார் வளைகுடாவை பயன்படுத்திக் கொண்டன. இதன் அடிப்படையில்தான் சுமார் 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மீனவர்கள் இப்பகுதியில் குடியேறினர்.

 ஏற்கனவே இங்கு வசித்து வந்த பாரம்பரிய மீனவர்கள், பாக் நீரிணை பகுதியில் கட்டுமரங்கள் மூலமும், மன்னார் வளைகுடாவில் இயந்திரம் இல்லா சிறிய நாட்டுப்படகு மூலம் மீன்பிடிப்பில் ஈடுபட்டனர். இவை தவிர வீச்சுவலை, விடுவலை, இழுவலை, குத்துவலை போன்றவற்றின் மூலமும் மீன்பிடிப்பில் ஈடுபட்டனர். ராமநாதபுரம் மாவட்டம் மூக்கையூர் பகுதி மீனவர்கள் கட்டுமரங்களின் மூலம், இழுவை மடி மூலமும் பின்னர் வல்லம், தங்கு தூண்டி, ஆயிரங்கால் தூண்டி போன்றவற்றின் மூலமும் மீன்பிடிப்பு செய்து வந்தனர். அதனைத் தொடர்ந்து 1947-ல் அறிமுகமான நூல்வலை மூலம் வாளை, சீலா மீன்களை பிடித்தனர்.

1957- ல் நைலான் வலை அறிமுகமானது. இந்த வலையை பயன்படுத்திய மீனவர்கள், கட்டுமர மீன்பிடிப்பு முறையில் இருந்து வல்லம் என சொல்லப்படும் பெரிய வகை நாட்டு படகுகள் மூலம் மீன்பிடிக்கும் முறைக்கு மாறுகின்றனர். இவ்வாறு மீன்பிடிக்க செல்பவர்கள், வாரத்தில் 6 நாட்கள் கடலிலேயே தங்கியிருந்து ஒரு நாள் மட்டும் கரைக்கு திரும்புவார்கள். ஆண்டு தோறும் பிப்ரவரி மாதம் துவங்கி, ஜூலை மாதம் வரை நடந்த இந்த தொழிலால் பிடிபட்ட மீன்களும், கருவாடுகளும் ரயில் மூலம் வெளி மாநிலங்களுக்கும், நாடுகளுக்கும் ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டன.

இதன் மூலம் மீனவர்களின் பொருளாதார நிலை உயர்ந்தது. இந்த நிலையில்தான் இந்தோ- நார்வே திட்டம் இந்திய அரசால் மீனவர்கள் மத்தியில் அமல்படுத்தப்பட்டது.

இரண்டாம் உலக யுத்தத்தின் போது கடலில் வைக்கப்பட்ட கண்ணி வெடிகளை மீட்டெடுக்க, டிராலர் எனப்படும் இழுவலை முறை பயன்பட்டது. பின்னர் நார்வே நாடு இதனை மீன்பிடி வலையாக மாற்றியது. டிராலர் முறையிலான மீன்பிடித்தலை நார்வே நாடு இந்தியாவிலும் அறிமுகப்படுத்தியது. சென்னை மற்றும் கடலூர் பகுதி மீனவர்களில் குறிப்பிட்ட சில பேருக்கு இழுவை மடி பயன்படுத்தக் கூடிய விசைப் படகுகள் அரசால் வழங்கப்பட்டது.

அப்படி வழங்கப்பட்ட படகுகளை வைத்து மீன்பிடிக்க முடியாதவர்களிடம் இருந்த படகுகளை ராமநாதபுரம் பகுதி மீனவர்கள் வாங்கி வந்து, டிராலர் முறையிலான மீன்பிடிப்புக்கு மாறி, சில்வர் பில்லி எனப்படும் காரல் மீன்களை பிடிக்க துவங்கினர்.

இழுவை படகுகள் இப்பகுதியில் அதிக எண்ணிக்கையில் வர துவங்கிய நிலையில், அதற்கான வேலை ஆட்களும் அதிகம் தேவைப்பட்டனர். இதனால் மீனவ சமுதாயத்தினை சாராத வெளியாட்களும் மீன்பிடித் தொழிலுக்கு வர துவங்கினர். இந்திய கடல் பகுதி மட்டுமல்லாது இலங்கையின் மன்னார், யாழ்ப்பாணம், வடமராச்சி கடல் பகுதிகளுக்கும் சென்று மீன் பிடித்து வந்தனர் தமிழக மீனவர்கள்.

அப்போது எல்லை பிரச்னை ஏதும் இல்லாததால், இருநாட்டு மீனவர்களும் இருநாடு கடல் பகுதிகளுக்கு மட்டுமல்லாது கரைப் பகுதிக்கு  சென்று தங்கி வருவதையும், உறவு முறை ஏற்படுத்திக் கொள்வதையும் வழக்கமாக கொண்டிருந்தனர். இந்த உறவு முறைக்கு வந்த சோதனை என்ன?

அலைகள் ஆர்ப்பரிக்கும்.. 

 - இரா.மோகன்
 படங்கள்:
உ.பாண்டி

இந்த தொடரின் முந்தைய அத்தியாயத்தை படிக்க இங்கு க்ளிக் செய்யவும்...

எடிட்டர் சாய்ஸ்

அப்போலோ டூ எம்.ஜி.ஆர் சமாதி... ஜெயலலிதாவுக்கு அரண் அமைத்த மன்னார்குடி!

MUST READ