Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

நடுக்கடல்...நடுங்கும் உயிர்கள்; தொடர்-3

ந்திய-இலங்கை மீனவர்களின் உறவு முறைக்கு அங்கீகரிக்கப்பட்ட தளமாக உதவி வந்தது கச்சத்தீவு. ராமேஸ்வரத்திலிருந்து சுமார் 12 மைல் தொலைவில் அமைந்துள்ள தீவு கச்சதீவு. கிழக்கு மேற்காக 1 மைல் நீளமும், தெற்கு வடக்காக அரை மைல் தூரமும் கொண்ட இந்த தீவின் மொத்த பரப்பளவு 280 ஏக்கர். அங்கு தண்ணீர் வசதி கிடையாது. இதனால் அது ஆளில்லா தீவாகவே இருந்து வந்தது.

ராமநாதபுரம் சமஸ்தானத்துக்கு சொந்தமாக இருந்து வந்த இந்த தீவை சங்கு எடுக்கும் தொழிலுக்காக குத்தகைக்கு விடப்பட்டிருந்தது. சங்கு எடுக்கும் தொழிலாளர்களும், மீன்பிடிக்க செல்லும் மீனவர்களும் தாங்கள் ஓய்வு எடுக்கும் இடமாக கச்சத்தீவினை பயன்படுத்தி வந்தனர்.

 சங்கு எடுக்கும் தொழிலாளி சீனிகுப்பன் படையாச்சி என்பவரால் இங்கு அந்தோணியார் கோயில் ஒன்று சிறிய அளவில் உருவாக்கப்பட்டது. கச்சதீவு பகுதியில் மீன்பிடிக்க செல்லும் மீனவர்கள் இந்த அந்தோணியாரை வழிபட தொடங்கினர். நாளடைவில் இந்த கோயிலில் ஆண்டு தோறும் விழா நடக்க துவங்கியது. இதற்கான பணிகளை பாம்பன் கிறிஸ்தவ பங்கை சேர்ந்த பாதிரியார்கள் செய்து வந்தனர்.

இந்த விழாவில் பங்கேற்க இரு நாட்டை சேர்ந்த கிருஸ்துவர்கள் மட்டுமல்லாது மீன்பிடி மற்றும் கடல் சார்ந்த தொழில்களில் ஈடுபட்டிருந்த இந்துக்களும் சென்று வந்தனர். ஒரு வார காலம் நடக்கும் இந்த விழாவில் பங்கேற்க செல்லும் இந்தியர்கள் இங்கிருந்து புளி, மிளகாய், பருப்பு வகைகள், கடலை, கைலி, பீடி, உள்ளிட்ட பொருட்களையும், இலங்கையில் இருந்து வருபவர்கள் தேயிலை, தேங்காய் எண்ணை, சோப்பு மற்றும் டார்ச் லைட் போன்றவற்றையும் எடுத்து வந்து பண்ட மாற்று முறையில் விற்பனை செய்வதை வழக்கமாக கொண்டிருந்தனர்.

இந்த வியாபாரத் தொடர்பு நாளடைவில் குடும்ப ரீதியான தொடர்புகளாகவும் விரிவடைந்தது.

இந்த நிலையில் கச்சதீவு தங்களுக்கு சொந்தமானது என இலங்கை சொல்லி வந்தது. ஆங்கிலேயர் ஆட்சி காலத்தில் இருந்தே இலங்கை இதனை வலியுறுத்தி வந்தது. இதனால் கச்சதீவு யாருக்கு சொந்தம் என தீர்மானமான முடிவு எட்டப்படும் வரை கச்சதீவை இருநாடுகளும் சொந்தம் கொள்ள கூடாது என ஒப்பந்தம் ஒன்று போடப்பட்டது.

இதனை தொடர்ந்து இந்தியாவுக்கு கச்சத்தீவு சொந்தம் என்பது தொடர்பான ஆதாரங்களை மத்திய அரசு சேகரித்து வந்த நிலையில் 1974-ம் ஆண்டு இலங்கை பிரதமர் சிறிமாவோ ப்ண்டாரநாயகா டெல்லி வந்திருந்து பிரதமர் இந்திராகாந்தியை சந்தித்தார். இந்த சந்திப்பின் போது கச்சதீவு பிரச்னையில் உடன்பாடு காண்பது என தீர்மானிக்கப்பட்டது. இதன்படி கச்சதீவை இலங்கைக்கு தானம் கொடுப்பதாக பிரதமர் இந்திராகாந்தி அறிவித்தார்.

இந்திராவின் இந்த முடிவிற்கு தமிழகத்தில் கடும் எதிர்ப்பு கிளம்பியது. அப்போதைய தமிழக முதல்வராக இருந்த கருணாநிதி இந்திராவை நேரில் சந்தித்து தமிழகத்தின் எதிர்ப்பை தெரிவித்தார்.

இதை ஏற்காத இந்திரா கச்சத்தீவை இலங்கைக்கு தானம் கொடுக்க முடிவெடுத்தார். இதற்கான ஒப்பந்தம் 1974- ம் ஆண்டு ஜூன் 28-ம் தேதி போடப்பட்டது. இலங்கையின் வெளிநாட்டு இலாகா காரியதரிசி ஜெயசிங்கே இந்தியாவிற்கும், டெல்லியில் இருந்து வெளிநாட்டு இலாகா காரியதரிசி  கேவல்சிங் இலங்கைக்கும் கச்சத்தீவு ஒப்பந்தங்களை கொண்டு சென்றனர்.

இந்த ஒப்பந்தங்களில் இருநாட்டு பிரதமர்களும் ஒரே நேரத்தில் கையெழுத்திட்டனர். அந்த ஒப்பந்தத்தின் படி கச்சத்தீவு இலங்கைக்கு சொந்தமானது என்றாலும் இந்திய மக்கள் கச்சத்தீவுக்கு செல்ல பாஸ்போர்ட் வாங்க வேண்டியதில்லை எனவும், கச்சத்தீவு அமைந்துள்ள கடல் பகுதியில் இரு நாட்டு மீனவர்களும் முன்பு போல் மீன்பிடிக்கலாம் எனவும், எந்த தடையும் இல்லாமல் வழக்கம் போல் அங்கு சென்று வரலாம் எனவும் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

இந்த ஒப்பந்தத்திற்கு எதிராக பாராளுமன்றத்திலும், தமிழகத்திலும் பலத்த கண்டனம் எழுந்தது. ஆனாலும் பலன் ஏதும் ஏற்படவில்லை. இந்த ஒப்பந்தத்திற்கு எதிராக தமிழக ஜனசங்க தலைவர் கே.கிருஷ்ணமூர்த்தி வழக்கு தொடர்ந்தார். அன்றிலிருந்து இன்று வரை கச்சதீவை மீட்க கோரும் வழக்குகள் தொடரப்பட்டு கொண்டே இருக்கிறது.

இதனிடையே இந்திய-இலங்கை அதிகாரிகள் மட்டத்தில் 1976-ம் ஆண்டு ஒரு ஒப்பந்தம் போடப்பட்டது அந்த ஒப்பந்தத்தின் படி கச்சதீவு பகுதியில் இந்திய மீனவர்களுக்கு இருந்து வந்த மீன்பிடி உரிமை ரகசியமாக பறிக்கப்பட்டது. இதனால் இந்திய மீனவர்களின் கடல் எல்லை பகுதி குறுகி போனது. ராமேஸ்வரத்திலிருந்து மீன்பிடிக்க செல்லும் மீனவர்கள் 12 கடல் மைல் தொலைவில் உள்ள கச்சதீவு, 24 கடல் மைல் தொலைவில் உள்ள நெடுந்தீவு, 32 கடல் மைல் தொலைவிலுள்ள கக்கட தீவு 38 கடல் மைல் தொலைவில் உள்ள இரண தீவு என கச்சத்தீவை தாண்டி சென்று வருவது வழக்கம்.

புதுப்பிக்கப்பட்ட கச்சதீவு ஒப்பந்தத்தின் விளைவாக நமது மீனவர்களின் மீன்பிடி தொழில் முற்றிலுமாக பாதிக்கப்பட்டது. இதன் பின்னர்தான் இந்திய மீனவர்கள் மீதான இலங்கை கடற்படையினரின் தடுப்பு நடவடிக்கைகள் துவங்கின. இலங்கை கடற்படையினரின் தடுப்பு நடவடிக்கை காலப்போக்கில் தாக்குதல் நடவடிக்கையாகவும் மாற தொடங்கியது.

இந்த காலகட்டத்தில் இலங்கையில் பிரபாகரன் தலைமையிலான  புதிய தமிழ்ப்புலிகள் இயக்கம் தமிழீழ விடுதலை புலிகள் இயக்கம் என உருவாகியது. இலங்கை அரசுக்கு எதிராக தனிநாடு கேட்டு புரட்சி நடத்திய விடுதலை புலிகளால் இலங்கை ராணுவம் வெகுவாக பாதிக்கப்பட்டது. விடுதலை புலிகளுக்கு தேவையான ஆயுதங்கள், எரிபொருட்கள் ஆகியன கடல் வழியாக கிடைப்பதாக இலங்கை ராணுவம் கருதியது. இதனால் இந்திய கடல் பகுதிகளில் இருந்து வரும் மீனவர்களுக்கு தொல்லை கொடுக்க துவங்கியது இலங்கை ராணுவம்.

இலங்கை ராணுவத்தின் மீதான புலிகளின் தாக்குதல் அதிகரிக்க அதிகரிக்க இந்திய மீனவர்களின் மீதான அடக்குமுறைகளை இலங்கை ராணுவம் அதிகரித்து கொண்டே இருந்தது. இந்த அடக்கு முறை 1983- ம் ஆண்டில் இந்திய மீனவர்கள் மீது துப்பாக்கி சூடு நடத்தும் அளவிற்கு வளர்ந்தது.

இது மீனவர்களின் தொழிலுக்கு மட்டுமல்ல; காலம் காலமாக நடந்து வந்த கச்சதீவு புனித அந்தோணியார் கோயில் திருவிழாவிற்கும் வேட்டு வைத்தது. 1983-ம் ஆண்டு ஜுலை 25-ம் தேதி  பிற்பகலில் போராளி இயக்கத்தின் முன்னோடிகள் தங்கதுரை, குட்டிமணி, ஜெகன் உள்ளிட்டோர் அடைக்கப்பட்டிருந்த வெலிகடை சிறையில் சிங்கள கைதிகள் கலவரத்தில் ஈடுபட்டனர்.

அதே நேரத்தில் சிறைக்கு வெளியில் இருந்த சிங்களர்களும் ஆயுதங்களுடன் புகுந்தனர். திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்ட இந்த தாக்குதலில் தங்கதுரை, குட்டிமணி, ஜெகன் உள்ளிட்ட 37 தமிழர்கள் கொன்று குவிக்கப்பட்டனர். இதனால் சிங்கள அரசுக்கு எதிராக தமிழகத்தில் போராட்டங்கள் எழத் தொடங்கின. இதனை தனககு சாதகமாக்கி கொண்ட இலங்கை அரசு கச்சத்தீவு திருவிழாவை ரத்து செய்தது.

மேலும் மீன்பிடிக்க செல்லும் இந்திய மீனவர்களின் மீதான தாக்குதலையும் அதிகரித்தது. இதன் மூலம் மீன்பிடி தொழிலையே நம்பியிருந்த லட்சகணககாண மீனவர்கள் பாதிககப்பட்டனர்.  இலங்கை கடற்படையினரால் இந்திய மீனவர்களுக்கு ஏற்பட்ட வேதனைகள் என்ன?
 
அலைகள் ஆர்ப்பரிக்கும்...

- இரா.மோகன்
படங்கள்:
உ.பாண்டி

இந்த தொடரின் முந்தைய அத்தியாயங்களை படிக்க இங்கு கிளிக் செய்யவும்...

எடிட்டர் சாய்ஸ்

MUST READ