Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

காத்திருக்கும் கழுகு! (உலகை உலுக்கிய புகைப்படங்கள் - 12)

Displaying World-shocking-Photos_12.jpg

ழுகு ஒன்று கொடூரப் பசியுடன் தரையில் அமர்ந்திருக்கிறது. அதற்கு முன்னால் உடல் நலிந்து கிடக்கிறாள் ஒரு சிறுமி. எப்போது வேண்டுமானாலும் தனது இரைக்காக அந்தக் கழுகு அவளைத் தூக்கிச் செல்லலாம் என்ற தருணத்தில், கெவின் கார்ட்டரால் (Kevin Carter) எடுக்கப்பட்ட இந்தப் புகைப்படம்தான் போரினால் பாதிக்கப்பட்ட சூடானின் நிலமையை முழுமையாக உலகத்திற்கு எடுத்துச் சென்றது.

மேலும் மனிதநேயம் என்ற வார்த்தையை கேள்விக்கு உட்படுத்தியதோடு, அதைப்பற்றிய விவாதங்களையும், விமர்சனங்களையும் அழுத்தமாகப் பதிவு செய்யக் காரணமாக அமைந்ததும் இந்தப் புகைப்படம்தான்.

ஆப்பிரிக்கக் கண்டத்தின் அதிக பரப்பளவு கொண்ட மிகப்பெரிய நாடு சூடான். வடக்கு சூடான், தெற்கு சூடான் என இரண்டாக பிரிந்திருக்கும் இந்த நாட்டில் எகிப்து, பிரிட்டிஷ் என இருவருமே தங்கள் ஆதிக்கத்தை செலுத்தி வந்தனர். சுமார் 22 லட்சம் அரபு மொழி பேசும் இஸ்லாமியர்கள் வடக்கு சூடானில் வசித்தனர். எகிப்தின் ஆதிக்கமும் தாக்கமும் அதிகமாக இருந்ததால் இந்தப் பகுதியின் மக்களுக்கு அந்தக் காலகட்டத்தில் ஓரளவு நாகரீகம் சென்றடைந்திருந்தது.

அதேசமயம் தெற்கு சூடானில் சுமார் 117 மொழிகளைப் பேசும் மக்களும், 50 பிரிவுகளுக்கும் மேற்பட்ட பழங்குடியினரும் வசித்தனர். இவர்கள் பெரும்பாலும் ஆப்பிரிக்க மரபு வழியைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தனர். 1900 காலகட்டங்களில் பிரிட்டிஷ் ஆதிக்கத்தின் கீழ் இருக்கும்போதே இவர்கள் அனைவரும் பெரும்பாலும் கிறிஸ்துவர்களாக மாற்றப்பட்டிருந்தனர். பிரித்தாளும் சூழ்ச்சிக்குப் பெயர் போனவர்கள் பிரிட்டிஷார் என்பதால் புவியியல் ரீதியாகவும், மதங்களாலும் பிரிந்திருந்த வடக்கு, தெற்கு சூடானையும் தனித்தனியாக பிரித்தே ஆட்சி செய்துவந்தனர் என்றபோதிலும், அதிக முக்கியத்துவத்தையும், சலுகைகளையும் வடக்கு சூடானுக்கே அளித்தது பிரிட்டிஷ் அரசு.

இதற்கு இரண்டு காரணங்கள் இருந்தன. வடக்கு சூடானில் அப்போது இருந்த எகிப்தின் ஆதிக்கத்தை குறைப்பதற்கும், நாகரீகத்தில் பின் தங்கியிருந்த தெற்கு சூடான் மக்களிடம் கட்டாயமாக கிறிஸ்துவ மதத்தைப் பரப்புவதற்கும் இப்படியான ஒரு நிலைப்பாட்டை எடுத்திருந்தது. 1953-ம் ஆண்டு வாக்கில் சூடானுக்கு சுயாட்சி அளிக்க ஒப்பந்தத்தை ஏற்படுத்தியது பிரிட்டிஷ். இதன்மூலம் 1954-ம் ஆண்டு சூடான் குடியரசாக மாறியதுடன் அனைத்து அதிகாரங்களும் வடக்கு சூடான் கையில் எடுத்துக்கொண்டு தெற்கு சூடானின் மீதும் தன ஆதிக்கத்தை செலுத்தத் தொடங்கியது. மேலும் அரபு மொழியை அரசு மொழியாகவும், இஸ்லாத்தை தேசிய மதமாகவும் அறிவித்ததால், கொதித்து எழுந்தது தெற்கு சூடான்.

இதனால் 1955-ம் ஆண்டு முதல் உள்நாட்டுப் போர் வெடித்தது. 16 ஆண்டுகள் வடக்கு சூடான் ராணுவத்திற்கும், தெற்கு சூடான் மக்கள் விடுதலைப் படைக்கும் நடந்த இந்தப் போர், தெற்கு சூடானுக்கு சுயாட்சி அளித்ததன் மூலம், சுமார் ஐந்து லட்சம் மக்களை பலிவாங்கிய பின் 1972-ம் ஆண்டு தற்காலிகமாக முடிவுக்கு வந்தது.

இந்தக் காலகட்டதில்தான் செவரான் (Chevron) என்ற நிறுவனம் தெற்கு சூடானில் எண்ணெய் வளம் இருப்பதைக் கண்டுபிடித்திருந்தது. ஆனால் இதன் வருவாயை வடக்கு சூடானே எடுத்துக் கொண்டது. விளைவு 1983-ல் மீண்டும் உள்நாட்டுப் போர் தொடங்கியது.

வடக்கு சூடானின் ஆதிகத்திற்கு எதிராக நடந்த போர் கச்சா எண்ணெய் வருமானத்திற்கானதாக மாறியது. 2005-ம் ஆண்டு வரை நீடித்த இந்தப் போரில் சுமார் 20 லட்சம் மக்கள் வறுமையின் காரணமாகவும், கொடுமையான தொற்று நோயின் காரணமாகவும் இறந்ததுடன், 40 லட்சம் மக்கள் அகதிகளாகவும் இடம்பெயர்ந்தனர். இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு அதிக அளவில் மக்களை காவு வாங்கியது இந்தப் போர்தான் என்கிறது வரலாற்று ஆய்வுகள்.  இதன்பின் 2011-ல் தெற்கு சூடானில் நடத்தப்பட்ட பொதுவாக்கெடுப்பின் மூலம் 9 ஜூலை 2011 அன்று தெற்கு சூடான் உலகின் தனி நாடாக மலர்ந்ததுடன், ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் 193-வது நாடாகவும் இடம்பெற்றது.

விளையாட்டுத்துறைப் புகைப்படக் கலைஞராக தன் வாழ்க்கையைத் தொடங்கி, பின் போர் புகைப்படக்கலைஞராக மாறிய கெவின் கார்ட்டர் தென் ஆப்ரிக்காவின் (South Africa) ஜோஹன்ஸ்பர்க்கில் (Johannesburg) பிறந்தவர். 1993-ல் சூடானில் நடந்த உள்நாட்டுப் போரில் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்காக உணவுப் பொருட்களை எடுத்துச் சென்றது ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் குழு ஒன்று. அதே விமானத்தில் போர் பாதிப்புகளைப் பதிவு செய்வதற்காக கார்டரும் சென்றார்.

தெற்கு சூடானின் ஒரு கிராமத்தில் இறங்கிய அந்தக் குழு அங்கு அமைக்கப்பட்டிருந்த நிவாரண முகாம் மூலம் உணவுகளை விநியோக்கிக்க, பட்டினியால் துவண்டிருந்த மக்கள் கூட்டம் அதைப் பெற அலை மோதியது. இந்த நிகழ்வுகளைப் பதிவு செய்த கார்ட்ட அங்கிருந்து சிறிது தூரம் நடந்தார்.

அப்போது உணவைப் பெறும் அவசரத்தில் பெற்றோரால் தனித்து விடப்பட்ட ஒரு சிறுமி சுமார் ஒரு கிலோ மீட்டர் தூரம் நடக்கக் கூட தெம்பில்லாமல், அந்த உணவு முகாமை நோக்கி பசி முனகலுடன் தவழ்ந்து வருகிறாள். ஒரு கட்டத்தில் அதுவும் முடியாமல் சோர்ந்து போய் அமர்ந்துவிட, இந்தக் காட்சியைப் புகைப்படமெடுக்க அமர்கிறார் கார்ட்டர்.

அதற்கடுத்த சில விநாடியில் அந்த சிறுமியை தனக்கு இரையாக்கிக் கொள்ள அந்தப் பக்கம் வந்து அமர்ந்தது ஒரு கழுகு. சுமார் இருபது நிமிடங்கள் அந்தக் கழுகு சிறகை விறிப்பதற்காக காத்திருந்த கார்ட்டர், அது நடக்கவில்லை என்பதால் மெதுவாக அந்த சிறுமியின் அருகில் சென்று அந்தக் காட்சியை தனது கேமராவில் பதிவு செய்தார். பின் அந்தக் கழுகை மட்டும் அப்போது விரட்டிவிட்டு அங்கிருந்து திரும்பிவிட்டார் கார்ட்டர்.

மார்ச் 26, 1993 அன்று  'தி நியூயார்க் டைம்ஸ்’ (The New York Times) பத்திரிகையில் கார்ட்டரின் இந்தப் புகைப்படம் வெளியாக, அதிர்ந்துபோனது ஒட்டு மொத்த உலகமும். அன்றைய தினமே ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் அந்தப் பத்திரிக்கை அலுவலகத்தைத் தொடர்பு கொண்டு அந்த சிறுமி என்ன ஆனாள் என்று விசாரித்தனர். ஆனால் அதற்காக பதில் அந்த அலுவகத்திற்கு மட்டுமல்ல அந்தப் புகைப்படத்தை எடுத்த கார்ட்டருக்கேக் கூட தெரியாது என்பதுதான் உண்மை.  கார்ட்டருக்கு 1994-ம் ஆன்டிற்கான புலிட்சர் விருது கிடைத்தது. அதோடு சேர்ந்து ஒட்டுமொத்த உலகின் விமர்சனங்களும் குவிந்தது. 

மேலும் ’’செயிண்ட் பீட்டர்ஸ்பர்க் டைம்ஸ்’’ (The St. Petersburg Times) என்ற பத்திரிகை, ’’குழந்தையின் துன்பத்தைப் போக்காமால் அவள் படும் துயரத்தை சரியான கோணத்தில் படமெடுக்கும் பொருட்டு தன் புகைப்படக் கருவியின் லென்சைச் சரிசெய்து கொண்டிருந்த கார்ட்டர் இன்னொரு கொலையாளியாகத்தான் இருக்க முடியும். காட்சியின் இன்னொரு கழுகு அவர்’’ (The man adjusting his lens to take just the right frame of her suffering might just as well be a predator, another vulture on the scene) என்று விமர்சித்து எழுதியது.

இப்படியான தொடர் விமர்சனங்களால் மன உளைச்சலுக்கு ஆளான கார்ட்டர், 1994 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27-ம் நாள் தனது காரை தான் சிறு வயதில் விளையாடிய ஆற்றங்கரையருகில் கொண்டு நிறுத்தினார். ஒரு ரப்பர் குழாயின் ஒரு முனையை காரின் புகை வெளியேற்றியில் (exhaust pipe) இணைத்து, மறுமுனையை தன் காருக்குள் கொண்டுச் சென்று காரின் கண்ணாடிகளை ஏற்றிவிட்டார். அதிலிருந்து வெளியேறியகார்பன் மோனாக்சைடு மூலம் தன் வாழ்வை முடித்துக்கொண்ட கார்ட்டருக்கு அப்போது  வயது 33. தற்கொலைக்கு முன் அவர் எழுதிய கடிதத்தில், 'நான் மனத்தளர்ச்சி அடைந்துள்ளேன். தொலைபேசி இல்லாமல்.... வாடகைக்குப் பணம் இல்லாமல், குழந்தை ஆதரவுக்குப் பணம் இல்லாமல், கடன் அடைக்கப் பணம் இல்லாமல். நான் கொலைகளின் தெளிவான நினைவுகளாலும் பிணங்கள், கோபம் மற்றும் வலியினாலும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளேன். பசியால் வாடும் மற்றும் காயம்பட்ட குழந்தைகளாலும்.... அதிஷ்டம் இருந்தால் நான் கென்னோடு சேரப்போகிறேன்.' என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.

அந்த சிறுமி உணவுக்கூடத்தை சென்றடைந்தாளா அல்லது அந்த கழுகுக்கே உணவாகிவிட்டாளா என்ற கேள்விக்கான பதில் இன்று வரை யாரிடமும் இல்லை.

புகைப்படம் பேசும்.....

-ஜெ.முருகன்

முந்தைய தொடர்களைப் படிக்க...




 

 

 

 

 

 

 

 

Displaying World-shocking-Photos_11.jpg

எடிட்டர் சாய்ஸ்

MUST READ