Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

பட்ஜெட் எப்படி இருந்தாலும் உங்கள் பர்ஸை காப்பாற்றலாம், எப்படி...?

த்திய பட்ஜெட் கூட்டத் தொடர் வரும் பிப்ரவரி 23 -ம் தேதி தொடங்கவுள்ளது. எந்தெந்த பொருட்களின் விலை உயரப்போகிறது, எவற்றின் விலைகள்  குறையப்போகின்றன...? வரி விதிப்பு எப்படி இருக்க போகிறது....? கால மாற்றத்தில் அத்தியாவசிய பொருட்களாகிப்போன கைபேசி, கணிணி ஆகியவற்றின் விலை கூடுமா...குறையுமா...? என விவாதிக்க,  இங்கு மெத்தப் படித்த ஒரு பெருங்கூட்டம்,  தடிமனான புத்தகங்களை படித்து  தயாராகிக்  கொண்டிருக்கிறது.

அவர்கள் இந்த பட்ஜெட்டின் நிறை, குறைகளை அலசுவார்கள். ஆனால், இந்தக்  கட்டுரை இந்த பட்ஜெட் எப்படி இருக்க வேண்டும், மக்களின் எதிர்பார்ப்பு என்னென்ன என்பது குறித்ததல்ல. பொதுவாக நம்முடைய பொருளாதாரம் எப்படி இருந்திருக்க வேண்டும் என்பதை குறித்து காந்தியும், குமரப்பாவும் விரும்பிய நம் தேசத்தின் வளர்ச்சி குறித்து...

பட்ஜெட் தாக்கல் ஆவதற்கு முன்பே ஒரு விஷயத்தை என்னால் நிச்சயமாக சொல்ல முடியும். ஜெட்லி தாக்கல் செய்யப் போகும் பட்ஜெட், காந்தியின் ஆன்மாவை மகிழ்விக்காது என்று. தேசத்தை பல தசாப்தங்கள் ஆட்சி செய்த, காந்தி தலைமை வகித்த காங்கிரஸே அவர் விரும்பிய பட்ஜெட்டை இத்தனை காலமாக தாக்கல் செய்யாத போது, நாம் ஜெட்லியிடம் அதை எதிர்பார்ப்பது பேராசை அன்றி வேறல்ல...?

அதிகார பரவலை மட்டும் காந்தி விரும்பவில்லை, பொருளாதார பரவலையே விரும்பினார். நீடித்த வளர்ச்சிக்கும், உண்மையான ஜனநாயகத்திற்கும் மையப்படுத்தப்படாத பொருளாதாரமே சிறந்தது என்று முன்மொழிந்து விட்டுச்  சென்றார். ஆனால், நாம் காந்தியுடன் அவருடைய அனைத்துக்  கொள்கைகளையும் புதைத்து விட்டோம். இப்போது காணப்படும் பல பிரச்னைகள், இங்கு பிரச்னைகள் என்று நான் குறிப்பிடுவது இவர்கள் சொல்லும் GDP கணக்கு, தேசத்தின் வளர்ச்சி என்று 'மேதைகள்' நம்மை எண்களால் குழப்பம் பிரச்னைகள் குறித்து மட்டுமல்ல.

நான் குறிப்பிடுவது தனி மனித பிரச்னையையும் சேர்த்துத்தான். உங்கள் குழந்தையுடன் நீங்கள் நேரம் செலவிடாததால், அந்த பிஞ்சு மனதில் ஏற்படும் உளவியல் சிக்கல், வயது முதிர்ந்த பெற்றோரை சொந்த ஊரில் தனியாக தவிக்கவிட்டு, நகரத்தில் பணத்திற்கு பின் ஓடும் இளைஞர்களின் பிரச்னை, ஒரே வீட்டில் இருந்தாலும் கணவனும், மனைவியும் சந்தித்து பல நாட்கள் ஆகிய அனைத்து தம்பதிகளின் பிரச்னை. இவை எல்லாவற்றுக்குமான தீர்வு வேண்டுமானால், செல் அரித்த காந்திய பொருளாதார கொள்கையை தூசு தட்ட வேண்டும்.

மையப்படுத்தப்பட்ட பொருளாதாரத்தின் சிக்கல்:

மையப்படுத்தப்பட்ட பொருளாதாரத்தில் செல்வம் ஒரு சிலரிடம் குவிகிறது. அது சமூகத்தில் பல ஏற்ற தாழ்வுகளை உண்டாக்குகிறது. இதற்கு எதிராகதான் காந்தி இருந்தார். ஆனால், இப்போது அந்த பொருளாதார முறையைத் தான் நாம் தழுவி உள்ளோம்.

காந்திய பொருளியல் அறிஞர் ஜே.சி. குமரப்பா சொல்கிறார், “ மையப்படுத்தப்பட்ட உற்பத்தியில் உழைப்பாளர் எண்ணிக்கை குறைவு. அதாவது சில இயந்திரங்களை கொண்டே பெரும் உற்பத்தியை செய்துவிட முடியும். அதாவது தொழிலாளர் குறைவு, உற்பத்தி அதிகம். இதனால் பொருட்கள் குவிந்து, வாங்கும் திறன் குறைந்து சமூக சமநிலை பாதிக்கப்படுகிறது.

மையப்படுத்துதல் என்பது அனைவரையும் நம் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்கும் அடக்குமுறையின் ஒரு வடிவமே. பெரிய தொழிற்சாலைகள் ஆயிரக்கணக்கான உழைப்பாளிகளின் வாழ்வைத் தன் கைக்குள் வைத்துள்ளன . நாட்டில் ஜனநாயகம் வேண்டுமானால் பொருளாதாரத்திலும் ஜனநாயக தன்மை வேண்டும்" என்று.

அவரே தீர்வையும் முன் வைக்கிறார். அது பரவல் பொருளாதாரம். பரவல் உற்பத்தி. அதாவது கிராம தொழில்களை மீட்டெடுப்பது. அந்தந்தப்  பகுதிக்கு என்ன தேவையோ, அதை அங்கேயே உற்பத்தி செய்து கொள்வது. இது உற்பத்திக்கும் , சந்தைக்குமான இடைவெளியைக்  குறைக்கிறது என்கிறார் குமரப்பா.

இந்த பொருளாதார முறையினால், பொருட்கள் தேவையற்று பயணமாவது தவிர்க்கப்படுகிறது. பெட்ரோல், டீசல் மிச்சம் ஆகிறது.

நுகர்வை குறை, மகிழ்வை கூட்டு:

“இதுவெல்லாம் புரிகிறது, இது எப்படி நவீன காலத்திற்கு பொருந்தும். காரையும், கைபேசியையும் பரவல் உற்பத்தி முறையில் உற்பத்தி செய்ய முடியுமா....? பக்கங்களை நிரப்புவதற்காக எழுதாதீர்கள்.” இது தானே உங்கள் கருத்து. நிச்சயம் முடியாது. காரையும், கணிணியையும் இதில் நாம் உற்பத்தி செய்ய முடியாது.

ஆனால், இதன் தேவைகளை நாம் குறைத்துக் கொள்ள முடியும். தேவையற்ற அனைத்து பொருட்களையும் குறைத்து கொள்வதும், காந்திய பொருளாதாரம்தான். நாம் நம் நுகர்வை குறைத்துக்  கொள்ளும்போது, உற்பத்தி குறைகிறது. அதனால், இயற்கை அதிகம் சுரண்டப்படுவது தவிர்க்கப்படுகிறது.

தேவையற்ற செலவுகள் குறையும் போது, உங்கள் கடன் குறைகிறது, சேமிப்பு அதிகரிக்கிறது. சேமிப்பு அதிகரிக்கும்போது, நீங்கள் பணத்திற்கு பின்னால் ஓடுவது குறையும், நீங்கள் குடும்பத்துடன் செலவழிக்கும் நேரம் அதிகமாகும். உங்கள் பிள்ளைகளுக்கும், உங்களுக்கும் உள்ள இணக்கம் அதிகரிக்கும்.

இதற்கெல்லாம் மேலாக, நீங்கள் தேவையில்லாமல் ஆடை எடுப்பதை குறைத்துக்  கொள்ளும் போது, சாயம் கலக்கும் ஒரு ஆறு மீட்கப்படுகிறது. நீங்கள் பொது போக்குவரத்தைப்  பயன்படுத்தும் போது, உங்கள் குழந்தைகளுக்குத்  தூய்மையான காற்றை மிச்சம் வைக்கிறீர்கள். நீங்கள் கைப்பேசி எண்ணிக்கையைக்  குறைத்துக்  கொள்ளும்போது, காங்கோ தேசம் காக்கப்படுகிறது. (கைப்பேசி தயாரிக்க தேவையான கோல்டான் அதிக அளவில் அந்த தேசத்தில்தான் எடுக்கப்படுகிறது.)

நிச்சயம் நம் அரசு, இந்த பொருளாதார முறையை முன்னெடுக்காது. நாம்தான் மாற்றத்தை, நம்மிலிருந்தே தொடங்க வேண்டும். நுகர்தல் குறைதல் அதன் தொடக்கமாக இருக்க வேண்டும்.

எனக்கு பிடித்தமான, ஆல்பர்ட் என்ஸ்டீனின் மேற்கோள் இருக்கிறது, “பிரச்னைகளுக்கான தீர்வு எளிதாக இருக்கிற போது, கடவுள் தீர்வை சொல்கிறார்” என்ற பொருளை தரும் மேற்கோள் அது. நீங்கள் மனதில் கைவைத்து சொல்லுங்கள், இப்போது நம் பிரச்னைகள் எளியனவாகவா  இருக்கின்றன...? நிச்சயம் இல்லை. அதற்கான தீர்வை நாம்தான் தேட வேண்டும்.

ஆனால், நாம் ஆசிர்வதிக்கப்பட்டவர்கள். நம் சிக்கலுக்கான தீர்வை ஏற்கெனவே, காந்தியும், குமரப்பாவும் முன் மொழிந்துவிட்டுச்  சென்றுவிட்டார்கள்.

- மு. நியாஸ் அகமது

எடிட்டர் சாய்ஸ்

ஜெர்சி மாடுகள், பிரேசில் காபி, மருத்துவமனை உறுதி! ஜெயலலிதா பற்றி தோழியின் நினைவலைகள்
placeholder

அதே மாதிரி ஜெயலலிதா தன்னுடைய 10 வயதில் சிவாஜி கணேசன் முன்னிலையில் மயிலாப்பூரில் செய்த நடன அரங்கேற்றப் படங்கள் முதல் அதற்குப் பிறகான அவரது சின்ன வயசுப் படங்களை நாங்கள் தொகுத்திருந்தோம். அதை 2012 ம் ஆண்டு, எனக்கு அவரை சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்த போது கொடுத்தேன். அதைப் பார்த்து ரொம்ப சந்தோஷமாகிட்டாங்க. அந்தப் படத் தொகுப்பை, தன்னோட ஹேண்ட் பேக்ல வச்சுக்கிட்டாங்க. பத்திரமா வைத்துக் கொள்வதாகவும் சொன்னாங்க. சினிமாக்காரங்க என்றால் ஈஸியாக அணுகலாம் என்கிற திரையை உடைத்து, அவங்க தனி ரூட்டைப் போட்டு, அதை மத்தவங்க ஃபாலோ பண்ற அளவுக்கு வாழ்ந்து காட்டினாங்க. குறிப்பா, சினிமா விழாக்கள், நிகழ்ச்சிகளுக்கு போக மாட்டாங்க. 

அம்மாவிடமிருந்து போன் வந்தால்...!? - உருகும் வீணை காயத்ரி
placeholder

''சமீபத்தில் கொலை மிரட்டல் விட்டப் பையனால் அம்மாவை சந்திக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. கடந்த ஜூலை 27-ம் தேதி சி.எம் ஆபீஸ்ல இருந்து போன் வந்தது. அம்மா உங்களை உடனே வரச்சொன்னதா சொன்னாங்க. நான் கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் போய் நின்னேன். பொதுவாகவே நானும், அவங்களும்தான் தனியாகத்தான் பேசிப்போம். ஆனா, அன்றைக்கு, எல்லா அதிகாரிகளும், இருந்தாங்க. அவங்க முன்னாடி, 'எப்படி இருக்கீங்க' என கேட்டார். நான் பதில் சொல்லிவிட்டு, 'நவம்பர் மாதத்தோடு என்னோட டர்ன் முடியுது' என சொன்னேன். இதற்கு அவர், எல்லோருடைய முன்னிலையிலும், அடுத்த மூன்று வருஷத்துக்கும் நீங்களே துணை வேந்தரா இருங்க என சொல்லிவிட்டு, அவருக்கு பின்னால் இருக்கும் எல்லோரையும் பார்த்து மறுபடியும்  இதையே சொன்னார். அப்போதுதான் அவர்கிட்ட, 'நான் உங்களை சந்திக்க இரண்டு வருஷமாக முயற்சி செய்துட்டு இருந்தேன். இந்த கொலை மிரட்டல் காரணமாகத்தான் உங்களை சந்திக்கிற வாய்ப்பு கிடைச்சிருக்கு, நான் தனி மனுஷியாக இசை பல்கலைக்கழகத்தை நடத்தி வருகிறேன்' என சொன்னேன். உடனே, சம்பந்தப்பட்டவர்களை அழைத்து, அவங்களுக்குத் தேவையான எல்லா உதவிகளையும் செய்து கொடுங்க என சொன்னார்.  'அடுத்த முறைப் பார்க்கும்போது உங்க முகத்துல சிரிப்பை மட்டும் தான் பார்க்கணும்' என ஆறுதல் சொன்னாங்க. அந்த வார்த்தை இன்னும் என் காதில் கேட்டுட்டே இருக்கு. அதுதான் நான் அவங்களை கடைசியாகப் பார்த்தது.  அதற்குப் பிறகு அவரை பார்க்க முடியவில்லை. அவர் சொன்னது போல அதற்கான வேலைகள் நடந்து கொண்டிருக்கும்போதே அம்மா மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுட்டாங்க. நான் இப்போ அடுத்த ஆர்டருக்காக காத்திட்டு இருக்கேன். இன்னும் ஆர்டர் என் கைக்கு வரவில்லை''

MUST READ