Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

தமிழக முதல்வர்’ ஆக விரும்பும் விஜயகாந்துக்கு ஒரு கடிதம்!

அன்புள்ள விஜயகாந்துக்கு,

ந்த விருப்பு, வெறுப்புகளும் இல்லாமல், உண்மையை அதன் தன்மையில் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண குடிமகனின் கடிதமே இது. முன்முடிவுகள் இல்லாமல், ஒரு விஷயத்தை அணுகும், ஒரு இளைஞனின் பார்வை. எண்பதுகளின் பின்பகுதியில் பிறந்து, மில்லினியம் ஆண்டு மையத்தில் அரசியல் விழிப்புணர்வு பெற்று, ஒரு மாற்றம் வராதா என்று ஏங்கும் ஒரு தலைமுறையின் பார்வை.

 அந்த இரவு நன்றாக நினைவிருக்கிறது. கல்லூரி வகுப்புகள் முடிந்து, நண்பர்களுடன் அரட்டை அடித்துவிட்டு, தஞ்சை புதிய பேருந்து நிலையத்திலிருந்து வீடு திரும்பிக் கொண்டிருக்கும்போது, கட்டற்ற வேகத்தில் வாகனங்கள் சென்று கொண்டிருந்தன. வாகனத்தில் இருந்தவர்கள் பேரிரைச்சலை எழுப்பியவாறே இருந்தார்கள். “விஜயகாந்த் வாழ்க... விஜயகாந்த் வாழ்க...” ஆம். செப்டம்பர் 13, 2005 இரவு. நீங்கள் தே.மு.தி.க துவக்கியதிற்கும் முந்தைய இரவு. அனைத்து சாலைகளும் ரோம் நோக்கிச் செல்வது போல், அன்று என்னைக் கடந்த அனைத்து வாகனங்களும் மதுரையை நோக்கியே சென்றன. அன்று அவர்கள் எழுப்பிய கோஷத்தில் அவ்வளவு நம்பிக்கை தெறித்தது. மிகப் பெரிய சமூக மாற்றம் நடக்கப்போகிறது. நமது வாழ்க்கை தரம் உயரப்போகிறது என்ற நம்பிக்கை. அவர்கள் மட்டும் அன்று அப்படி நம்பவில்லை, தி.மு.க., அ.தி.மு.க என்று மாறி மாறி வாக்களித்த பலரும் அன்று அப்படித்தான் நம்பினார்கள். ஏனெனில், நீங்கள் கட்சி துவங்குவதற்கு முன்பே, உங்கள் ரசிகர் மன்ற ஆட்கள் பலர், உள்ளாட்சித் தேர்தல்களில் வெற்றி பெற்று இருக்கிறார்கள். வெற்றி பெற்றவர்களுக்கு பெரிதாக, எந்த அரசியல் தத்துவங்களும் தெரியாமல் இருந்தாலும், அவர்கள் தன்னை ஒரு கதாநாயகனாக வரித்துக் கொண்டு, மக்களுக்கு மிக நியாயமாக நடந்து கொண்டார்கள்.

 சரி. மீண்டும் விஷயத்திற்கு வருகிறேன். செப்டம்பர் 14, 2005, தமிழகமே உங்களை உற்று நோக்கியது. குறிப்பாக, மாற்றத்தை விரும்பிய இளைஞர்கள். ஆம். அரசியல் தெரிந்தவர்கள் பலர் கூட, உங்களை அதிகாரத்தை ருசிக்க விரும்பும் ஒரு சினிமா நாயகனாகப் பார்க்கவில்லை. நீங்கள் நடிகர் சங்கத் தலைவராக இருந்த போது, அதன் கடனை அடைத்தது, உங்கள் நிர்வாக திறனைக் காட்டியது...? உங்களுக்கு இசங்கள் தெரியாமல் இருந்தாலும், பொதுவாக உங்கள் குரலில் தெரிந்த ஒரு உண்மையும், சமூக அக்கறையும், உங்கள் மீது நம்பிக்கை வைக்க போதுமான காரணமாக இருந்தன. ஆனால், உங்கள் முதல் சரிவு, நீங்கள் கட்சி ஆரம்பித்த அன்றே துவங்கியது என்பதை அரசியல் தெரிந்த பலர் அறிவார்கள். ஆம். நீங்கள் எந்த தத்துவத்தில் இயங்கப் போகிறீர்கள், உங்களின் அரசியல் கொள்கை என்ன...? என்று நீங்கள் எதுவுமே கட்சி துவங்கிய அன்று சொல்லவில்லை. அன்று மட்டுமல்ல, நீங்கள் இன்று வரை அதை சொல்லவே இல்லை.

தத்துவமாவது, இசங்களாவது:

“தத்துவமாவது, இசங்களாவது, மனுஷனுக்கு உண்மைதான்யா முக்கியம், அது அந்த மனுஷன் குரல்ல தெரியுதுய்யா...” என்று ஒரு வெள்ளந்தி மக்கள் கூட்டம் உங்களை நம்பியது. அடுத்த ஆண்டே தேர்தல் வந்தது. நீங்கள் யாருடன் கூட்டணி சேரப்போகிறீர்கள் என்று மக்கள் அனைவரும் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது... சொகுசாக, திராவிட கட்சிகளுடன் கூட்டணி வைத்து சட்டமன்றத்துக்குள் நுழைய நீங்கள் விரும்பவில்லை. 'மக்களுடன் மட்டும்தான் கூட்டணி ' என்று அறிவித்து நீங்கள் தனித்து நின்றது, உங்கள் தனித்தன்மையை காட்டியது.


’குறிப்பிட்ட சில தொகுதிகளில் மட்டும் வேட்பாளர்களை நிறுத்தலாமே, அங்கு மட்டும் கவனம் செலுத்தி வெற்றி பெறலாமே...?’ என்று மூத்த அரசியல் ஆலோசகர்கள் கருத்து தெரிவித்தபோது, ’நான் தமிழ் நாடு முழுவதையும் நேசிக்கிறேன். சில தொகுதிகளை மட்டும் நேசிக்கவில்லை' என்று கூறியபோது ஒரு தலைமுறையே உங்களை வியந்து பார்த்தது. அனைத்துத் தொகுதிகளிலும் வேட்பாளர்களை நிறுத்தினீர்கள். நீங்கள் மட்டும் வெற்றி பெற்றீர்கள், அதுவும் பா.ம.கவின் கோட்டையாக இருந்த விருத்தாசலம் தொகுதியில். ஆனால், உங்களை தவிர, உங்கள் கட்சியின் அனைத்து வேட்பாளர்களும் தோல்வியுற்று இருந்தாலும், 8 சதவீத வாக்கை அறுவடை செய்தது மூலம், அரசியல் அரங்கில் ஒரு பெரும் அதிர்வை உண்டாக்கியிருந்தீர்கள்.

 

ஆனால், ஒரு சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்த போதும், உங்களது நடவடிக்கைகள் ஒரு ரசிகர் மன்ற தலைவன் என்ற அளவிலேயே இருந்தது. தையல் மிஷின் தருவது, மூன்று சக்கர சைக்கிள் தருவது என்று உங்களை நீங்களே சுருக்கி கொண்டீர்கள். அப்போது, ஈழப்போர் அதிர்வலைகளை உண்டாக்கிக் கொண்டிருந்தது. தமிழ் ஈழ ஆதரவாளராக உங்களை அறிவித்துக் கொண்ட நீங்கள், அப்போது எந்த வெகுஜன போராட்டத்தையும் முன்னெடுக்கவில்லை. ஒருவேளை நீங்கள் முன்னெடுத்து இருந்தால், உங்கள் பின்னால், மிக பெரியக் கூட்டம் கூடி இருக்கும். அரசுக்கு பல அழுத்தங்களை தந்திருக்கலாம். ஒரு சட்டமன்ற உறுப்பினரை மட்டும் கொண்ட, ஒரு சிறு மாநில கட்சியாக இருந்து கொண்டு, உங்களால் பெரிதாக ஒன்றும் சாதிக்க முடியாதென்றாலும்... நீங்கள் நம்பும் உண்மையை உரக்கப்பேசக் கூடியவர் என்ற உங்கள் பிம்பம் வலுப்பெற்று இருக்கும். ஆனால், நீங்கள் அதை செய்யவில்லை.

பாராளுமன்றத் தேர்தல் வந்தது. மீண்டும் தனித்து நின்றீர்கள். இம்முறை அனைத்து தொகுதிகளிலும் தோல்வி. ஆனால், உங்கள் வாக்கு சதவீதம் 10 சதவீதமாக உயர்ந்திருந்தது. நீங்கள் தமிழக அரசியல் களத்தில் தவிர்க்க முடியாத  சக்தியாக உருவெடுத்தீர்கள். அனைத்து கட்சிகளும் உங்களுடன் கூட்டணி வைக்க துடித்தது. ஏன், தான் வைராக்கியமானவர் என்ற பிம்பத்தை ஏற்படுத்தி இருக்கும் ஜெயலலிதாவே உங்களுடன் கூட்டணி வைக்க தூது அனுப்பினார். 2011 சட்டமன்றத் தேர்தலில் பலச்சுற்று பேச்சுவார்த்தைக்கு பிறகு, 41 தொகுதிகளை உங்களுக்கு அ.தி.மு.க ஒதுக்கியது, அதில் 29 தொகுதிகளில் வெற்றி பெற்றீர்கள். எதிர்க்கட்சித் தலைவராகவும் ஆனீர்கள்.

ஆனால், என்ன செய்தீர்கள் விஜயகாந்த்....?

பெரும் வெற்றியிலிருந்துதான் சரிவுகள் துவங்கும் என்று ஒரு பழங்குடி சொல்ல கேட்டிருக்கிறேன். அது உங்களுக்கும் சரியாகப் பொருந்தியது விஜயகாந்த். ஆம். சட்டமன்ற எதிர்க்கட்சித் தலைவர் பதவி, 29 சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள். இவை அனைத்தையும் வைத்துக் கொண்டு நீங்கள் எவ்வளவோ செய்திருக்கலாம். ஆனால், நீங்கள் ஒரு திரை கதாநாயகன் மனநிலையிலேயே வாழ்ந்து வருகிறீர்கள். திரை நாயகன் போல் சட்டமன்றத்தில் நாக்கை துருத்தினீர்கள். “இது வரைக்கும் அவுங்க விளையாண்டாங்க, இனி மேல்தான் என் ஆட்டமே இருக்கு...” என்று மேடை தோறும் ஒரு திரைப்படத்தின் பின் பாதியில் கதாநாயகன் பேசுவது போன்ற வசனத்தை பேசி வருகிறீர்கள். ஆனால், நிஜத்தில் ஆக்கப்பூர்வமாக என்ன செய்தீர்கள் விஜயகாந்த்....?

 நீங்கள் மக்களை ஈர்க்கும் சக்தியாக திகழ்ந்தீர்கள். இதை கடந்த பாராளுமன்ற தேர்தல் வரை பார்த்தேன். ஒரு ஊடகவியலாளனாக, டெல்லியை சேர்ந்த ஒரு முக்கிய பத்திரிகையாளருடன், தமிழகத்தின் மேற்கு தொகுதிகள் அனைத்தும் செய்தி சேகரிக்க அலைந்த போது, உங்களுக்கு கூடிய கூட்டத்தைப் பார்த்து வியந்தார். கருணாநிதி போல் அடுக்கு மொழி பேச வராது, ஜெயலலிதா போல் எழுதி கொடுப்பதையும் பேச மாட்டீர்கள்... கோர்வையற்று பேசுவீர்கள்... ஆனாலும் உங்கள் பேச்சை கேட்க ஒரு கூட்டம் கூடியது... அந்த கூட்டத்தை என்ன செய்தீர்கள் விஜயகாந்த்...?


 பா.ம.க உங்களின் பரம வைரி. சென்ற பாராளுமன்ற தேர்தலில், பா.ஜ.க கூட்டணியில் கடைசியாகச் சேர்ந்தவர்கள் அவர்கள். தருமபுரிக்கு யார் பா.ஜ.க வேட்பாளர் என்றே தெரியாத தருணம் அது. அப்போது, நீங்கள் பா.ஜ.க கூட்டணியின் சார்பாக வாக்கு கேட்க வந்தீர்கள்.... யாருக்கு கேட்பது என்று தெரியாமலேயே... குத்துமதிப்பாக எதையோ பேசிவிட்டு சென்றீர்கள்... பா.ஜ.க கூட்டணியில் பா.ம.க சேர்ந்தது. மீண்டும் தருமபுரி வந்தீர்கள், அன்புமணிக்கு வாக்கு கேட்டீர்கள். அப்போதைய உங்கள் சுற்றுப் பயணத்தில் இரண்டு முறை வந்த ஊர் தருமபுரி. உங்களை விமர்சனம் செய்தவராக இருந்தாலும், கூட்டணி தர்மத்துக்காக வாக்கு கேட்கும் பண்பு, உங்களிடம் இருந்தது. ஆனால், அது மட்டும் போதுமா...? பா.ம.க மீதும், அன்புமணி மீது ஆயிரம் விமர்சனங்கள் இருந்தாலும், அவர்கள் மிக தெளிவாக தேர்தலை அணுகுகிறார்கள். யாருடனும் கூட்டணி இல்லை என்றார்கள். அது வழக்கமான பா.ம.க வின் வெற்று அறிவிப்பாக பார்க்கப்பட்டாலும், அதில் உறுதியாக நிற்கிறார்கள். ஒவ்வொரு பிரச்னையிலும் அவர்களின் நிலைப்பாட்டை தெளிவாகக் கூறுகிறார்கள். மாற்று கொள்கைகளை முன்வைக்கிறார்கள். அந்த தெளிவு உங்களிடம் இல்லாமல் போனது ஏன் விஜயகாந்த்...?
    
 ஆரம்பத்தில் நகைச்சுவையாக பார்க்கப்பட்ட மக்கள் நலக் கூட்டணியும், இன்று அரசியல் அரங்கில் தவிர்க்க முடியாத சக்தியாக வளர்ந்து நிற்கிறது. அவர்கள் வெற்றி பெறுகிறார்களோ அல்லது தோல்வி அடைக்கிறார்களோ, அது முக்கியமல்ல... மாற்று அரசியல் குறித்து மக்கள் மனதில் நம்பிக்கை விதைத்து வருகிறார்கள். உங்களுக்கு பல வாய்ப்புகள் வழங்கப்பட்டும், அதைப் பயன்படுத்தி கொள்ள தவறியது / தவறுவது ஏன் விஜயகாந்த்....?



 

உங்கள் மச்சான் சுதிஷ் கடைசியாக வீதிக்கு வந்து போராடிய போரட்டம் என்ன...? நீங்களே மக்களின் முக்கிய பிரச்னையாக திகழந்த கூடங்குளம், முல்லைப் பெரியாறு, மீத்தேன் என எதிலும் பங்கெடுக்கவில்லை... உங்கள் மச்சானிடம் அதை எதிர்பார்ப்பது அதிகம்தான். ஆனால், அவ்வளவு அதிகாரத்துடன் கட்சியில் வலம் வருகிறாரே எப்படி...? உங்கள் மச்சான் என்ற தகுதி மட்டும் போதுமா...? ஆக, உங்களுக்கு தி.மு.கவின் குடும்ப அரசியலை விமர்சிக்க என்ன தகுதி இருக்கிறது விஜயகாந்த்...?

ரசிகக் கூட்டத்தை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு கட்சி தொடங்குவது பிழையில்லை. ஆனால், கட்சியின் தலைமைப் பொறுப்பில் இருப்பவர்களுக்கு அரசியல் பயிற்சி கொடுப்பது அவசியம். ஆனால், இன்னும் உங்கள் கட்சித் தலைவர்கள், தொண்டர்கள் ’விஜயகாந்த் ரசிகன்’ என்ற மனநிலையிலேயே இருக்கிறார்களே... அதை மாற்ற என்ன செய்திருக்கிறீர்கள் விஜயகாந்த்...? உங்கள் மகன் சண்முகபாண்டியன் நடித்த படத்தை ஓட வைப்பதா ஒரு சட்டமன்ற உறுப்பினரின் வேலை..? ஆனால், உங்கள் கட்சி சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் அதைத்தானே செய்தார்கள் விஜயகாந்த்....?

அண்மையில் ஒரு பேட்டியில், உங்களைப் பற்றிய மீம்ஸ்கள், கார்ட்டூன்கள் பற்றி கவலைப்பட்டு இருந்தீர்கள். உங்களை கிண்டல் செய்வதை நானும் ரசிக்கவில்லை. ஆனால் கிண்டலுக்கு உள்ளாகாமல் இருக்க என்ன செய்தீர்கள்...? பிற கட்சிகள் போல நீங்களும் தனிநபர் வழிப்பாட்டை ஊக்குவித்து வருகிறீர்கள்... நீங்கள் மட்டுமே உங்கள் கட்சியின் முகமாக இருக்கிறீர்கள். அதை மாற்ற என்ன செய்திருக்கிறீர்கள் விஜயகாந்த்...?

ஆக, ஒரு அரசியல் கட்சியின் தலைவராகக் கூட உங்களை தகுதிப்படுத்திக் கொள்ளாமல், தமிழக முதல்வராகவே ஆக நினைப்பது, எந்த விதத்தில் நியாயம்...?


 தனித்து நிற்கும் உங்கள் முடிவை, இப்போதும் நான் கண்டு வியக்கிறேன். தனித்து நில்லுங்கள், தேர்தல் முடிவுகளை பற்றிக் கவலைப்படாதீர்கள். வெற்றியா மகிழ்ச்சி. தோல்வியா பெரும் மகிழ்ச்சி. அரசை காண்காணியுங்கள். ஊழல்களை வெளிப்படுத்துங்கள். உங்கள் கட்சிக்கென தெளிவான கொள்கையை வரையறுங்கள். அதை மக்களிடம் கொண்டு சேருங்கள். மாற்று அரசியல், பொருளாதார கொள்கைகளை முன் வையுங்கள்...

இதெல்லாம் செய்தால்தான், கேப்டன் என்று உங்களை அழைப்பதற்கு நீங்கள் செய்யும் நியாயமாக இருக்கும். நீங்கள் செய்வீர்கள் என நம்புகிறேன்.

உங்களை கேப்டன் என்று அழைக்க விரும்பும்,

மு. நியாஸ் அகமது

 

எடிட்டர் சாய்ஸ்

MUST READ