Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

தங்கம் வென்ற 'தெருவோரத் தங்கம்'...! -பிரேசிலை அதிர வைத்த சென்னை சிறுமி!

பிரேசிலில் நடந்த தெருவோரக் குழந்தைகளுக்கான ஒலிம்பிக் போட்டியில்,  தங்கம் உள்பட நான்கு பதக்கங்களை வென்று சாதனை படைத்திருக்கிறார் சென்னையைச் சேர்ந்த ஹெப்சிபா. ' இந்த வெற்றியை என்னைப் போன்ற தெருவொரக் குழந்தைகளுக்கு சமர்ப்பிக்கிறேன்' என்கிறார் உற்சாகத்தோடு.

'ஸ்ட்ரீட் சைல்டு யுனைடெட்' என்ற லண்டனைச் சேர்ந்த நிறுவனம், பிரேசிலில் தெருவோரக் குழந்தைகளுக்கான மினி ஒலிம்பிக் போட்டியை நடத்தியது. உலகில் முதல்முதலாக நடத்தப்படும் இந்தப் போட்டியில் அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, பிரேசில், அர்ஜன்டினா, எகிப்து, மொசாம்பிக், பாகிஸ்தான் உள்ளிட்ட 14 நாடுகளைச் சேர்ந்த தெருவோரக் குழந்தைகள் பங்கேற்றனர். கடந்த 14-ம் தேதி முதல் 20-ம் தேதி வரை நடந்த ஸ்ட்ரீட் ஒலிம்பிக் போட்டியில்தான் ஹெப்சிபா இந்த சாதனையை நிகழ்த்தியுள்ளார்.



 

பிரேசில் போட்டிக்குச் செல்லும் கடைசி நிமிடம் வரை பாஸ்போர்ட் கிடைக்காமல் தவித்து வந்தார் ஹெப்சிபா. காரணம், தெளிவான முகவரி இல்லாததுதான். சென்னை, ரிப்பன் பில்டிங் பின்புறம் உள்ள அல்லிகுளத்தின் தெருவோர குடிசையில் நீண்டகாலம் இவரது குடும்பம் வசித்து வந்தது. இதன்பிறகு, ஆக்ரமிப்புகளை அப்புறப்படுத்துகிறோம் என்ற பெயரில், வீடற்ற விடுதியில் தங்கியிருந்தார் ஹெப்சிபா. இவரது தந்தை உடல்நலமில்லாமல் இறந்துவிட்டார். இவருடன் பிறந்தது நான்கு பெண் குழந்தைகள். இவர் கடைக்குட்டி. அம்மா ஆராயி பூ வியாபாரம் செய்து வருகிறார். பிரேசில் ஒலிம்பிக் போட்டியில், 100 மீட்டர் ஓட்டப்பந்தயத்தில் தங்க மெடல், 100 மீட்டர் தடை தாண்டும் ஓட்டப் பந்தயத்தில் வெண்கலம், 400 மீட்டர் ஓட்டப் பந்தயத்தில் வெள்ளிப் பதக்கம், 400 மீட்டர் தடை தாண்டும் ஓட்டப் பந்தயத்தில் வெண்கலம் என நான்கு பதக்கங்களை அள்ளியிருக்கிறார் அல்லிகுளம் ஹெப்சிபா.

அவரிடம் பேசினேன்.

" மொதல்ல எனக்கு பிரேசில் போக வாய்ப்பு கிடைக்குமான்னு சந்தேகமா இருந்துச்சு. அங்க போறதுக்கு பணமும் இல்லை. கருணாலயா அமைப்புக்காரங்கதான் உதவி செய்தாங்க. இப்ப டவுட்டன் கவர்மெண்ட் ஸ்கூல்ல பிளஸ் 1 படிச்சிட்டு இருக்கேன். பிரேசிலில் தெருவோரக் குழந்தைகளுக்கு போட்டி நடக்குதுன்னு எங்களைக் கூட்டிட்டுப் போறதுக்காக டெஸ்ட் மேட்ச் நடத்துனாங்க. அதுல நான் முதல் ஆளா வந்தேன். ஸ்கூல்ல நடக்கற போட்டிகள்ல பரிசு வாங்கியிருக்கேன். ஆனா, சர்வதேச அளவுல கலந்துக்குவோம்னு நினைக்கல. சென்னையில இருக்கும்போது காலை சாப்பாடுகிங்கறதே கிடையாது. அம்மா ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு பூ விக்கறதால அவங்ககிட்ட எதுவும் கேக்க முடியாது. போட்டிக்குத் தயாராகும்போது முட்டை, சுண்டல்னு நிறைய கொடுத்தாங்க. அதனால நல்லா ஓட முடிஞ்சது. ஜெயிச்சா வாழ்க்கை நல்லா இருக்கும்னு சொன்னாங்க. எப்பவும் போலத்தான் ஓடினேன். நாலு பதக்கம் வாங்குவேன்னு நினைச்சு கூடப் பார்க்கலை சார்..." என்றார் கண்களில் உற்சாகத்தோடு.

இதேபோல், சிறுவயதிலேயே பெற்றோரின்  செயல்பாட்டால், வீட்டை விட்டு ஓடிவந்த தர்மபுரி, சுங்கரஹள்ளி பகுதியைச் சேர்ந்த அசோக்,  குண்டு எறிதலில் வெண்கலப்  பதக்கம் வாங்கியிருக்கிறார்.

" எங்க அப்பா பேர் சின்னத்தம்பி. எலக்ட்ரீசியனா இருந்தார். அப்பாவுக்கும் அம்மாவுக்கும் முழுநேர வேலையே சண்டை போடறதுதான். ஒருநாள் ஸ்கூலை விட்டு வீட்டுக்கு வந்தப்ப, ரெண்டு பேரும் இல்லை. சண்டை போட்டுட்டு ஊரைவிட்டு ஓடிப் போயிட்டாங்கன்னு சொன்னாங்க. சொந்தக்காரங்க கண்டுக்காததால, தர்மபுரி ரயில்வே ஸ்டேஷன்ல நின்ன ரயில்ல ஏறிப் படுத்துட்டேன். சென்னைக்கு வந்ததும் எங்க போறதுன்னு தெரியாம அழுதுட்டு இருந்தேன். கருணாலயா தொண்டு நிறுவனத்துக்காரங்கதான் இப்ப வரைக்கும் சோறு போட்டு வளர்த்துட்டு இருக்காங்க. 2014-ம் வருஷம்,  தெருவோரக் குழந்தைகளுக்கான ஃபுட் பால் போட்டி,  பிரேசில்ல நடந்துச்சு. அந்தப் போட்டியில நேர்மையான ஆட்டத்திற்கான பரிசை எனக்குக் கொடுத்தாங்க. இந்தமுறை குண்டு எறிதல் போட்டியில வெண்கலம் வாங்கியிருக்கேன். இது பத்தாது. அடுத்தமுறை இன்னும் நிறைய பதக்கங்களை வாங்கணும்" என்றார் நம்பிக்கையோடு.

இவர்களைப் போல, ஃபாரெக்ஸ் ரோடு உஷா, சூளை சிலம்பரசன், பீச் ஸ்டேசன் சினேகா என மொத்தம் ஐந்து பேர் பிரேசில் ஒலிம்பிக்கில் பங்கேற்றனர். மற்ற மூவருக்கும் பங்கேற்பு சான்றிதழை வழங்கியுள்ளது போட்டியை நடத்தும் நிறுவனம்.

பதக்கக் குவியலுக்குப் பின்னால் இருந்தவர் பால் சுந்தர் சிங். கருணாலயா என்ற அமைப்பின் நிர்வாகியாக இருக்கிறார். அவரிடம் பேசினேன்.

" ஐந்து சிறுவர்களுக்கும் பயணச் செலவாக தலா ஒரு லட்சம் ரூபாய்க்கும் மேல் ஆனது. நாங்கள் சிரமப்படுவதைப் பார்த்ததும் நான்கு பேருக்கான கட்டணச் செலவை ஒலிம்பிக் போட்டியை நடத்தும் லண்டன் அமைப்பே ஏற்றுக் கொண்டது. இதை நாங்கள் எதிர்பார்க்கவில்லை. இந்தப் போட்டியில் பங்கேற்பதே நமக்கான வெற்றிதான். ஏனென்றால், போதிய அளவில் பயிற்சியை மேற்கொள்ளவும் வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. இந்தச் சிறுவர்களுக்கு நேரு ஸ்டேடியத்தில் பயிற்சியெடுக்க அனுமதி கிடைத்தது மிக முக்கியமான விஷயம். ஹெப்சிபாவுக்கு பாஸ்போர்ட் கிடைப்பதில் சிரமம் ஏற்பட்டதை அறிந்து, வால்டர் தேவாரம் உதவினார். எல்லாவற்றையும் தாண்டி ஐந்து பதக்கங்களோடு சென்னை திரும்புவோம் என கனவிலும் நாங்கள் நினைத்துப் பார்க்கவில்லை. இந்தப் போட்டியில் அர்ஜண்டினா, எகிப்து, மொசாம்பிக், பாகிஸ்தான் உள்பட பல நாடுகளோடு போட்டி போட்டுக் கொண்டு நமது சிறுவர்கள் சாதனை படைத்துள்ளனர். தமிழ்நாடு முழுவதும் ஐந்து லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட சாலையோரக் குழந்தைகள் வசிக்கின்றனர். அவர்களின் எதிர்காலத்திற்கு நம்பிக்கை ஊட்டும் வகையில் தெருவோர ஒலிம்பிக் போட்டிகள் நடந்தன. விரைவில் பதக்கங்களோடு சென்னை வருகிறோம்" என தம்ஸ்-அப் காட்டினார் பால் சுந்தர் சிங்.

வாருங்கள் தெருவோரத் தங்கங்களே....!

-ஆ.விஜயானந்த்



 

எடிட்டர் சாய்ஸ்

ஜெர்சி மாடுகள், பிரேசில் காபி, மருத்துவமனை உறுதி! ஜெயலலிதா பற்றி தோழியின் நினைவலைகள்
placeholder

அதே மாதிரி ஜெயலலிதா தன்னுடைய 10 வயதில் சிவாஜி கணேசன் முன்னிலையில் மயிலாப்பூரில் செய்த நடன அரங்கேற்றப் படங்கள் முதல் அதற்குப் பிறகான அவரது சின்ன வயசுப் படங்களை நாங்கள் தொகுத்திருந்தோம். அதை 2012 ம் ஆண்டு, எனக்கு அவரை சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்த போது கொடுத்தேன். அதைப் பார்த்து ரொம்ப சந்தோஷமாகிட்டாங்க. அந்தப் படத் தொகுப்பை, தன்னோட ஹேண்ட் பேக்ல வச்சுக்கிட்டாங்க. பத்திரமா வைத்துக் கொள்வதாகவும் சொன்னாங்க. சினிமாக்காரங்க என்றால் ஈஸியாக அணுகலாம் என்கிற திரையை உடைத்து, அவங்க தனி ரூட்டைப் போட்டு, அதை மத்தவங்க ஃபாலோ பண்ற அளவுக்கு வாழ்ந்து காட்டினாங்க. குறிப்பா, சினிமா விழாக்கள், நிகழ்ச்சிகளுக்கு போக மாட்டாங்க. 

அம்மாவிடமிருந்து போன் வந்தால்...!? - உருகும் வீணை காயத்ரி
placeholder

''சமீபத்தில் கொலை மிரட்டல் விட்டப் பையனால் அம்மாவை சந்திக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. கடந்த ஜூலை 27-ம் தேதி சி.எம் ஆபீஸ்ல இருந்து போன் வந்தது. அம்மா உங்களை உடனே வரச்சொன்னதா சொன்னாங்க. நான் கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் போய் நின்னேன். பொதுவாகவே நானும், அவங்களும்தான் தனியாகத்தான் பேசிப்போம். ஆனா, அன்றைக்கு, எல்லா அதிகாரிகளும், இருந்தாங்க. அவங்க முன்னாடி, 'எப்படி இருக்கீங்க' என கேட்டார். நான் பதில் சொல்லிவிட்டு, 'நவம்பர் மாதத்தோடு என்னோட டர்ன் முடியுது' என சொன்னேன். இதற்கு அவர், எல்லோருடைய முன்னிலையிலும், அடுத்த மூன்று வருஷத்துக்கும் நீங்களே துணை வேந்தரா இருங்க என சொல்லிவிட்டு, அவருக்கு பின்னால் இருக்கும் எல்லோரையும் பார்த்து மறுபடியும்  இதையே சொன்னார். அப்போதுதான் அவர்கிட்ட, 'நான் உங்களை சந்திக்க இரண்டு வருஷமாக முயற்சி செய்துட்டு இருந்தேன். இந்த கொலை மிரட்டல் காரணமாகத்தான் உங்களை சந்திக்கிற வாய்ப்பு கிடைச்சிருக்கு, நான் தனி மனுஷியாக இசை பல்கலைக்கழகத்தை நடத்தி வருகிறேன்' என சொன்னேன். உடனே, சம்பந்தப்பட்டவர்களை அழைத்து, அவங்களுக்குத் தேவையான எல்லா உதவிகளையும் செய்து கொடுங்க என சொன்னார்.  'அடுத்த முறைப் பார்க்கும்போது உங்க முகத்துல சிரிப்பை மட்டும் தான் பார்க்கணும்' என ஆறுதல் சொன்னாங்க. அந்த வார்த்தை இன்னும் என் காதில் கேட்டுட்டே இருக்கு. அதுதான் நான் அவங்களை கடைசியாகப் பார்த்தது.  அதற்குப் பிறகு அவரை பார்க்க முடியவில்லை. அவர் சொன்னது போல அதற்கான வேலைகள் நடந்து கொண்டிருக்கும்போதே அம்மா மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுட்டாங்க. நான் இப்போ அடுத்த ஆர்டருக்காக காத்திட்டு இருக்கேன். இன்னும் ஆர்டர் என் கைக்கு வரவில்லை''

MUST READ