Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

நண்பர்களே... நீங்கள் எவ்வளவு முட்டாள் தெரியுமா? - ஒரு சக முட்டாளின் கடிதம்

அன்புள்ள முட்டாளுக்கு அல்லது வாக்காளனுக்கு...

டிதங்கள் எழுதுவது எனக்கு எப்போதும் பிடித்தமானது. சொல்லப்போனால், அது சுய சிகிச்சை முறை எனக்கு. மன அழுத்தத்தை வார்த்தையாக மாற்றி, அதனை கணினியில் பிட்ஸாகவும், பைட்ஸாகவும் உலவவிட்டால், மனது இலகுவாகும்.

வேலைகளும், சமூகமும், சூழலும் தரும் சுய அழுத்தத்திலிருந்து விடுபட கதவுகளை மூடிக்கொண்டு கத்துபவர்களையும், அழுபவர்களையும், சிரிப்பவர்களையும் எனக்கு தெரியும். நானும் சிலமுறை அதை முயற்சித்தும் பார்த்திருக்கிறேன். ஆனால், அதையெல்லாம் விட கடிதம் எழுதுவது, எனக்கு நல்ல சிகிச்சையாக இருக்கிறது. ஆம், கடிதங்கள் எழுத துவங்கிய காலத்திலிருந்தே, பலர் தங்கள் சுய அபிலாஷைகளை சொல்லத்தான் பயன்படுத்தி இருக்கிறார்கள். கல்லூரி காலத்தில் எனக்கொரு நண்பர் இருந்தார். அவர் தினமும் கடிதங்கள் எழுதுவார். அவரது சுயவிருப்பங்கள் அதன் பொருளடக்கமாக இருக்கும். அதாவது, "நான் சீக்கிரம் வீடு வாங்குவேன்... காதலித்த பெண்ணை திருமணம் செய்து கொள்வேன்..." என்பதாக இருக்கும். அதை தனக்குத்தானே அனுப்பிக் கொள்வார். "தினமும் கடிதம் வருவது, அதுவும் தன் நேர்மறையான விஷயங்கள் கடிதத்தில் இருப்பது மகிழ்வான ஒன்றாக இருக்கிறது. உத்வேகத்துடன் உழைப்பதற்கான ஆற்றலைக் கொடுக்கிறது" என்பார். ஆம், கடிதங்களும் அது தரும் நினைவுகளும் அலாதியானது.

சரி. இந்தக் கடிதம் குறித்த விஷயம் தடம் மாறுகிறது. கடிதத்தின் வரலாறை, அது தரும் உணர்வுகளைச் சொல்வது இந்தக் கடிதத்தின் நோக்கமல்ல. அரசியல் குறித்த என் அபிலாஷைகளை சொல்வதும், இந்த கட்சிகள், அரசியல் அமைப்பு நம்மை எவ்வளவு முட்டாளாக வைத்திருக்கின்றன என்று சொல்வதும்தான் என் நோக்கம். அதனால்தான், உலக முட்டாள்கள் தினமான இன்று ஒரு கிராமத்து முட்டாள்,  சக முட்டாள்களுக்கு எழுதுகிறேன்.

 

முதலில், உங்களை முட்டாள் என்று அழைப்பதற்கு, நான் உளமாற மன்னிப்பு கேட்டுக் கொள்கிறேன். ஆனால், நம்மை நாமே அழைத்துக் கொள்ள இதைவிட சிறந்த சொல் ஒன்று இருப்பதாக எனக்கு தெரியவில்லை. இருந்தாலும், என்னை மன்னியுங்கள்.

அநீதிகளும், முட்டாளும்:

நியாயமாக நமக்கு, நம்மை யாராவது முட்டாள் என்று அழைத்தால் கோபம் வரக்கூடாது. கண்ணுக்கு முன்னால், மலைகளை சிலர் களவாடிய போது வராத கோபம், கல்வியை முழு வணிகமாக மாற்றிய போது வராத கோபம், நடுவீதியில் ஒருவனை பலர் சேர்ந்து வெட்டிய போது வராத கோபம், ஆணவக் கொலைகளே தமிழகத்தில் நடக்கவில்லை என்று ஒரு அமைச்சர் சொல்லிய போது வராத கோபம், கண்ணுக்கு முன்னால் மணற் கொள்ளை நடக்கும் போது வராத கோபம், மீனவர்களை சுட்டுக் கொல்லும் போது வராத கோபம், ஏன் சக முட்டாள், நம்மை முட்டாள் என்று அழைக்கும் போது மட்டும் வர வேண்டும்.

இருந்தாலும், உங்களிடம் மன்னிப்பு கேட்டுக் கொள்கிறேன் என்னை மன்னியுங்கள்.

தேர்தலும், முட்டாள்களும்:

ஜனநாயகத்தின் உண்மையான நோக்கம், தன் எல்லைகளுக்குள் வாழும் மக்களில், யாருக்கு ஒருவரை அதிகம் பிடிக்கிறதோ, தேர்தல் மூலமாக அவரைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவருக்கு அதிகாரம் கொடுப்பது. குழப்புகிறேனே... மன்னியுங்கள். ஒரு முட்டாளின் மொழி நடை கொஞ்சம் குழப்பமாகத்தான் இருக்கும். சரி, கொஞ்சம் தெளிவாக சொல்ல முயற்சிக்கிறேன். மூன்று கட்சிகள் தேர்தலில் நிற்கிறது. உதாரணத்திற்கு 'A', 'B', 'C' என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். மொத்த வாக்காளர்கள் 12. 'A' க்கு 5 பேரும், 'B' க்கு 4 பேரும், ‘C' க்கு 3  பேரும் வாக்களிக்கிறார்கள். இப்போது யார் வெற்றி பெற்றவராக கருதப்படுவார்...? ’A' தானே. அதாவது, 7 பேருக்கு பிடிக்காத ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார். இது,  மக்களாட்சி என்ற அடிப்படை பொருளுக்கே எதிரானதாக இருக்கிறது. நாம் இதை பற்றியெல்லாம் யோசிக்க மாட்டோம். ஆனால், நம்மை யாராவது முட்டாள் என்று அழைத்தால் கோபம் கொள்வோம்.

இருந்தாலும், உங்களிடம் மன்னிப்பு கேட்டுக் கொள்கிறேன் என்னை மன்னியுங்கள்.

அரசியல் கட்சிகளும், முட்டாள்களும்:

எழுத்தாளர் பிரபஞ்சனுக்கு தன் பள்ளிக் காலங்களில் மேடைப் பேச்சு அவ்வளவாக வராது. மேடை பயம் வேறு. ஒரு முறை பேச்சுப் போட்டியில் கலந்து கொள்ள பெயரை கொடுத்து விட்டு திகைத்து நிற்கிறார். அப்போது, ஒரு ஆசிரியர் அவரிடம், “முன்னால் இருப்பவனெல்லாம் முட்டாள்கள் என்று நினைத்துக் கொண்டு அடிச்சு விட்ரா...” என்று அறிவுரை கூறி உள்ளார். இது அந்த ஆசிரியர் கூறிய போதனைகளிலேயே மிகவும் மோசமானது. "முட்டாளாக இருக்கிற முட்டாள்களுக்கு, முட்டாள் மட்டும் தானே பேச முடியும்...?" என்கிறார் பிரபஞ்சன்.

ஆனால், இங்கு அரசியல் கட்சிகளும், அதன் தலைவர்களும் மிகத் தெளிவாக நடந்து கொள்கிறார்கள். அவர்கள் மிக புத்திசாலிகளாக இருக்கிறார்கள்; நம்மை மட்டுமே முட்டாளாக நினைக்கிறார்கள். இந்த முட்டாள்களுக்கு இலவசம் மட்டுமே போதும் என்று நினைக்கிறார்கள்.

ஒரு முறை மதுவுக்கு எதிராக போராடியவர்கள் எல்லாம், அமைச்சரை சந்தித்து மதுக்கடைகளை மூட வேண்டும் என்கிறார்கள். அதற்குப் பதிலளித்த அமைச்சர், "உங்கள் நோக்கமும், போராட்டமும் சரியானது. தொடர்ந்து செயல்படுங்கள். ஆனால், மதுக்கடைகளை எல்லாம் மூட முடியாது" என்கிறார். இது தம் குடிகளை முட்டாளாக நினைப்பதன்றி வேறொன்றும் இல்லைதானே...?

இன்னொரு அரசியல் தலைவர், தம் கட்சிகளின் பெரும்புள்ளிகள் வைத்திருக்கும், மது ஆலைகளை மூடச் சொல்லாமல், மதுவிலக்கு கொண்டு வர வேண்டும் என்கிறார். அவர் அரசே, மன்னார்குடியில் மது ஆலையை மூட வேண்டும் என்று நம்மாழ்வார் தலைமையில் போராடியவர்கள் மீது தடியடி நடத்திய வரலாறும் உண்டு. அதற்கு குறைந்தபட்சம் மன்னிப்பு கூட கேட்காமல், நாங்கள் வந்தால் மது விலக்கு கொண்டு வருவோம் என்கிறார். இது நம்மை முட்டாளாக நினைப்பதன்றி வேறில்லைதானே...?

வெற்றி பெற்று இதுநாள் வரை தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் வாழும் தருமபுரி நத்தம் காலனிக்குச் செல்லாத ஒருவர், "நாங்கள் ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு தருமபுரியில் சாதி கலவரங்களே நடக்கவில்லை" என்று பெருமையாகக் கூறுகிறார். மக்கள் முட்டாள்கள், நாம் என்ன சொன்னாலும் கேட்டுக் கொள்வார்கள் என்று அவர் நினைப்பதாகத்தானே அர்த்தம்...?

பல வழக்குகள் நிலுவையில் உள்ள தளி ராமச்சந்திரனை முன்னிறுத்தும் ஒரு இடதுசாரி கட்சி, செயல்படாத ஒரு எதிர்க்கட்சி, புகையிலை முகவராக இருக்கும் தன் மகனை கண்டிக்காத ஒரு தலைவர், இவர்கள் எல்லாம் இணைந்து நாங்கள் நல்லாட்சி தருவோம் என்கிறார்கள். இது எந்த நம்பிக்கையில்...?  நாம் முட்டாள்கள் என்ற நம்பிக்கையில்தானே...!

இருந்தாலும், முட்டாள் என்று அழைப்பதற்காக, உங்களிடம் மன்னிப்பு கேட்டுக் கொள்கிறேன் என்னை மன்னியுங்கள்.
 

மன அழுத்தங்களும், நம் முட்டாள்தனமும்:

முன்பெல்லாம், இரண்டு நாட்கள் சேர்ந்தாற்போல், குழாயில் தண்ணி வரவில்லை என்றால், வீதிக்கு வந்து போராடுவோம். பால் கட்டணம், பேருந்து கட்டணம் ஏறினால், நிச்சயம் நம் எதிர்ப்பை வலுவாகப் பதிவு செய்வோம். ஆனால் இப்போது, நாமே மழுங்கி போய்விட்டோம் அல்லது திட்டமிட்டு மழுங்கடிக்கப்பட்டு விட்டோம். அதுவும் தனியார் பேருந்துகளில், வார விடுமுறை மற்றும் பண்டிகை நாட்களில் மூன்று, நான்கு மடங்கு கட்டணத்தை ஏற்றி விற்கப்படுகிறது. அதுவும் வெளிப்படையாக. ஆனால், இதற்கெல்லாம் கோபப்படாமல், நம் அழுத்தங்களை நம் மனைவியிடமும், உறவுகளிடமும்தான் காண்பிப்போமென்றால், நாம் உண்மையிலேயே முட்டாள்களாக ஆகிவிட்டோமா...?

நாம், அனைத்தையும் உள்ளே அழுத்திக் கொண்டு, வெளியே சிரித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறோம். அனைத்தையும் மீம்ஸ்களாகவே பார்க்கப் பழகிவிட்டோம். சிரிப்பும், மகிழ்ச்சியும் ஒரு உன்னதமான வலி நிவாரணிதான். நான் மறுக்கவில்லை. கவிஞர் வைரமுத்து, ஒரு கவிதையில், “சிரிக்க வேண்டியதற்கு சிரித்து விடு, எரிக்க வேண்டியதை எரித்து விடு” என்பார். அது போல், நாம் எதற்கு சிரிக்க வேண்டும், எதற்கு எரிக்க வேண்டும் என்பதைப் பகுத்து பழக வேண்டும். தவறுவோமானால், நாம் முட்டாள்கள் அன்றி வேறில்லை.

இது எனக்காகவும் சேர்த்து எழுதப்பட்டதுதான் என்றாலும், மீண்டும் ஒரு முறை, உங்களிடம் மன்னிப்பு கேட்டுக் கொள்கிறேன் என்னை மன்னியுங்கள்!

- மு. நியாஸ் அகமது

எடிட்டர் சாய்ஸ்

MUST READ