Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

'சாய்ராட்' இயக்குநர் நாகராஜ் மஞ்சுளேவின் மணமுறிவு சொல்லும் செய்தி என்ன...?

ரு கலைஞனின் படைப்பு எந்த சமரசமும் இல்லாமல் சமகால சமூக, அரசியலைப் பேசும் போது, நிச்சயம் அந்த படைப்பு பெரிதாக பேசப்படும். அந்த படைப்பாளனும் கொண்டாடப்படுவான். அதற்கு சமீபத்திய உதாரணம் நாகராஜ் மஞ்சுளே. பொதுவாக படைப்பாளிகள், அதுவும் திரைத்துறையில் இருப்பவர்கள் சாதிய அரசியலை, தங்களது படைப்புகளில் பேசுவது அரிதினும், அரிதான செயல். ஆனால், மஞ்சுளேவின் முக்கியமான இரண்டு படைப்புகளான ' ஃபாண்டரி'யும், 'சாய்ராட்' டும் சமூகத்தில் புரையோடிப்போய் இருக்கும் சாதிய அரசியலை அழுத்தமாக பேசியப்  படங்கள்.

'பொதுவாக தம் படைப்புகளில் முற்போக்கு கருத்துகளை முன்வைக்கும் மஞ்சுளே, நிஜ வாழ்க்கையில் அப்படி நடந்து கொள்ளவில்லை'  என்று அவர் முன்னாள் மனைவி சுனிதா  அளித்துள்ள ஒரு பேட்டி,  அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தி உள்ளது.

சுனிதா மஞ்சுளேவின் பேட்டி:

" நான் புனே சின்சுவாட் பகுதியைச் சேர்ந்தவள்.  எனக்கும் நாகராஜ் மஞ்சுளேவுக்கும், பெரியோர்களால் நிச்சயக்கப்பட்டு, 1997 ம் ஆண்டு திருமணம் ஆனது. அப்போது எனக்கு 18- 19 வயது இருக்கும். நாகராஜ் மஞ்சுளேவும் அப்போது பன்னிரெண்டாம் வகுப்புதான் படித்துக் கொண்டிருந்தார். திருமணத்திற்கு பின், சோலாப்பூரில் உள்ள மஞ்சுளே வீட்டிற்கு சென்று வசிக்கத் துவங்கினேன். அவர்களது குடும்பம் பெரிய குடும்பம், அதில் மஞ்சுளேதான் மூத்த பையன். அவர்கள் குடும்பத்தில் மூத்த மருமகள் ஆனதால், மொத்த குடும்பத்தையும் கவனித்துக் கொள்ளும் பொறுப்பு என்னிடம்  வந்தது. அவருடைய அம்மாவும், உடல் நலம் இல்லாமல் படுக்கையில் விழுந்ததால் மொத்த குடும்பச் சுமையையும் நான் தாங்கினேன்.  ஒரு பக்கம், அவரது சொந்தக் கிராமத்தில்,  அவரது குடும்பத்தை கவனித்துக் கொள்வதில் ஓய்வில்லாமல் உழைத்து கொண்டிருந்தபோது, அவர் தீவிரமாக தனது கனவுகளை துரத்திக் கொண்டு இருந்தார். அவருக்கு அப்போதே திரைப்பட இயக்குநராக  வேண்டும் என்ற விருப்பம் இருந்தது. அதனால் பள்ளிப் படிப்பு முடிந்தவுடன், அஹமத்நகரில் உள்ள திரைப்படக் கல்லூரிக்கு படிக்க சென்றுவிட்டார்.

அவர் என்னைவிட சினிமாவை பெரிதும் காதலித்தார். அவர் ஊருக்கு வரும் போதெல்லாம், சினிமாவில் தான் வெற்றி பெற்றப் பிறகு, தன்னையும் அவருடன் நகரத்திற்கு அழைத்துச் செல்வதாக சொல்வார். அப்போதெல்லாம் நான் பெரு மகிழ்ச்சி அடைவேன்.

இதைத் தாண்டி, எங்களுக்குள் சில கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தன. அப்போதேல்லாம், மரபார்ந்த இந்தியப் பெண்களை போல், காலப்போக்கில் அவை சரியாகிவிடுமென என்னை நானே சமாதானம் செய்து கொள்வேன். ஒரு நன்னாளில் அவருடைய பிஸ்துல்யா குறும்படம், தேசிய விருதை பெற்றதாக அறிவிக்கப்பட்டது. அப்போது நான் அடைந்த குதூகலத்திற்கு அளவே இல்லை. அவருடன் சேர்ந்து இந்திய ஜனாதிபதியிடமிருந்து விருதைப் பெறலாம் என  மிகுந்த ஆவலுடன் இருந்தேன்.

ஆனால், அவர் என்னை விட்டுவிட்டு டெல்லி சென்றார். அவர் மட்டுமல்ல, அவர் மொத்தக் குடும்பமும், என்னைத் தனியாக வீட்டில் விட்டுவிட்டு, வீட்டை வெளிப்பக்கமாக தாழிட்டு டெல்லி சென்றார்கள்.

அதன் பிறகு, அவர் திரைத்துறையில் மெல்ல ஒரு ஆளுமையாக வளர ஆரம்பித்தார். அவர் வீட்டிற்கு வருவதும் குறைந்தது. எப்போதாவது, அவரது ஆண் அல்லது பெண் நண்பர்களுடன் வீட்டிற்கு வருவார்.  அப்போதெல்லாம் அவர்களுக்கு நான் சமைத்துப் போடுவேன். என்னை ஒரு போதும் அவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தியதில்லை. பின்பு வீட்டிலிருந்து கிளம்பிவிடுவார். வீட்டைவிட்டு செல்லும்போது கூட, என்னிடம் சொல்லிவிட்டுச் செல்லமாட்டார். 'அவர் என்னை விட்டு விலகப் பார்க்கிறார், என்னுடன் அவர் சந்தோஷமாக இல்லை' என்பதைப் புரிந்து கொண்டேன்.

எங்கள் திருமண வாழ்வு மெல்லச் சிதறிப்போனது. அவர் என்னிடமிருந்து பிரிய விரும்பினார். நான் அவரிடம் கெஞ்சினேன், 'என்னை என்ன வேண்டுமானாலும் செய்துகொள்ளுங்கள், ஆனால், என்னை வீட்டைவிட்டு மட்டும் போகச் சொல்லாதீர்கள்...' என்றேன். ஆம். எந்த இந்தியப் பெண் தன் கணவரிடமிருந்து பிரிவதை விரும்புவார்? ஆனால், விதி யாரை விட்டது. நாங்கள் பிரிந்தோம். என் பெற்றோர், என்னை அவர்களுடன் அழைத்துச் சென்றனர். நான் மருமகளாக எனது கணவர் வீட்டிற்கு அழைத்துச்  செல்லப்பட்டேன். ஆனால், அங்கு வேலை ஆளாகத்தான் நடத்தப்பட்டேன். சிலர் எங்களை மீண்டும் இணைத்து வைக்க முயற்சித்தனர். ஆனால், என் கணவர் அதற்கு ஒத்துழைக்கவில்லை.

2014 ம் ஆண்டு,  நாங்கள் சட்டரீதியாகப் பிரிந்தோம். 7 லட்சம் ரூபாய், எனக்கு அவர் தரப்பில் தரப்பட்டது. அதில் ஒரு லட்ச ரூபாயை வழக்கறிஞர்கள் எடுத்துக் கொண்டனர். பின்பு,  'அவர் சொத்தில் ஒரு பங்கும் இல்லை, ஜீவனாம்சமும் இல்லை, அவர் வாழ்விலும் இடமில்லை' என்றனர்.

15 ஆண்டு கால இல்லற வாழ்வில் நான் 3 முறை கருவுற்றேன். ஆனால், அவர் அதை கலைக்கச் சொல்லிவிட்டார். 'குழந்தைகள் அவரது கனவை துரத்த தடையாக இருக்கும்' என்றார்.

என் வாழ்வில் முக்கியமான 15 ஆண்டுகளை அவருக்காக செலவழித்தேன். என் வியர்வை, ரத்தம், அனைத்தையும் கொடுத்தேன். பின்பு, ஒரு நாள் யாரோ ஒரு அந்நியப் பெண்ணாக தனித்து விடப்பட்டேன். 

'ஏன் எனக்கு இது போல் நடந்தது...?' என யோசிப்பேன். நான் எட்டாவது வரைதான் படித்து இருக்கிறேன். அவர் அதிகம் படித்துவிட்டார். அந்த கல்விதான் என்னை பிறர் முன், மனைவியாக அறிமுகப்படுத்த தடையாக இருந்து இருக்கிறது. அதனால்தான், என்னை விட்டு விலகினார்." 

இது சுனிதா மஞ்சுளேவின் நிலை மட்டுமல்ல:

இது சுனிதா மஞ்சுளேவின் கருத்து. இது போல் நாகராஜ் மஞ்சுளேவிற்கும் தன் மண முறிவு குறித்து சொல்ல ஏதேனும் காரணங்கள் இருக்கலாம். நாகராஜ் மஞ்சுளே மீது குற்றம் சுமத்த வேண்டும் என்பது நம் நோக்கமும் அல்ல. ஆனால், சுனிதா வைக்கும் குற்றச்சாட்டுகள், இந்திய சமூகத்தில் இன்னும் நிலவும் ஆண் பெண் சமத்துவமின்மையை காட்டுகிறது

கொஞ்சம் ஆழ்ந்து யோசிப்போமானால், இது சுனிதா  மஞ்சுளேவின் நிலைமட்டுமல்ல. சிறு வயதில் திருமணம் செய்துகொண்ட இந்தியக் கிராமங்களில், சிறு நகரங்களில் வாழும் ஒவ்வொரு பெண்ணின் நிலையும் இதுதான். ஆம். இந்த சமூகம்,  திருமணத்துடன் ஒரு பெண்ணின் வாழ்வு முற்று பெற்றுவிட்டதாக நினைக்கிறது. அதன் பின், அவருக்கென்று தனிப்பட்ட வாழ்வு இல்லை என நம்புகிறது. பெண்களும் இச்சமூகத்தின் ஒரு அங்கம்தானே...? இதை அவர்களும் நம்புகிறார்கள். ஆனால் ஒரு இடத்தில் தேங்கிவிடுகிறார்கள்.  திருமணத்திற்கு பின்னும் ஆண், புதுப் புது விஷயத்தை கற்கிறான், புது மனிதர்களுடன் பழகுகிறான். அதனால், அவன் தன்னை புதுப்பித்துக் கொண்டே இருக்கிறான். நதி போல் ஓடும் ஆண், குளம் போல் ஒரு இடத்தில் தேங்கிவிட்ட மனைவியை வெறுக்கிறான். அது இறுதியில் மனமுறிவில் போய் முடிகிறது.

சரி இதற்கு தீர்வென்ன...?

பெண்கள் தங்களுக்கென தனிப்பட்ட வாழ்வு இருக்கிறது என்பதை உணர வேண்டும். தங்களுக்கென தனிப்பட்ட அடையாளங்களை தேடிக்கொள்ள வேண்டும். 

' சமூகம் இவ்வளவு அழுத்தங்களை அவளுக்குத் தரும்போது, எப்படி அவள் அதனை மீறி வருவாள்?' என்கிறீர்களா...ஆம். உண்மைதான். ஆனால், இந்தச் சமூகம், பெண்களுக்கு எதை அவ்வளவு சுலபமாக வழங்கி இருக்கிறது...? அனைத்தையும் தகர்த்துதானே, பெண்கள்  தங்கள் உரிமைகளை வரலாற்று நெடுகிலும் பெற்று இருக்கிறார்கள்.  'கணவன்களின் கனவை சுமக்கும் தூண்கள் மட்டும் அல்ல தாங்கள்' என்பதையாவது குறைந்தபட்சம் பெண்கள், முதலில் மனதளவில் நம்பவேண்டும்.

ஆண்களும், பெண்களின் கரம் கோத்து நடக்க வேண்டும். தங்களுக்கு அறிமுகமாகும் புது விஷயங்களை, அவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்த வேண்டும். நம்மில் எத்தனை பேர் பெண்களை நம்முடன் கூட்டங்களுக்கும், புத்தகத் திருவிழாவிற்கும் அழைத்துச் செல்கிறோம். நாம் நம் பங்களிப்பை சரியாகச் செய்யாமல், 'மனைவி பின்தங்கிவிட்டார்' என்று அவளை வெறுப்பது என்ன நியாயம்...?

நிச்சயக்கப்பட்ட திருமணமாக இருந்தாலும், தம் துணையைப் பற்றி திருமணத்திற்கு முன் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

 

- மு. நியாஸ் அகமது

எடிட்டர் சாய்ஸ்

MUST READ