Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

[X] Close

அரசியல் மாற்றம் வேண்டுமா? அப்படியானால் இதைச் செய்யத் தயாரா நாம்...?

ரு பக்கம் தமிழக இளைஞர்கள் சிலர் தமிழகத்தின் ஆளுநர் யார்....இந்தியாவின் ஜனாதிபதி யார்...? என்று தெரியாமல் இருந்தாலும், இன்னொரு பக்கம் இளைஞர்கள் அரசியல் ஈடுபாடு கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள். ஆட்சியாளர்களை தொடர்ந்து கண்காணிக்கிறார்கள், தங்கள் தொகுதி சட்டமன்ற உறுப்பினர், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் செய்யும் தவறுகளை, தங்களுக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கும் தளங்களில் எல்லாம் துணிந்து எழுதுகிறார்கள்; விவாதிக்கிறார்கள். உண்மையில் இது வரவேற்கத்தக்கது, பாராட்டப்பட வேண்டியது.

ஆனால் பொதுவாக மனித மனம், சிறியதை புறந்தள்ளி பெரியதையே விரும்புவது போல்தான், இளைஞர்களின் தேர்தல் அறிவும் இருக்கிறது. ஆம். இப்போது அரசியலை விரும்பும், விவாதிக்கும் பெரும்பாலான இளைஞர்களுக்கு, தங்கள் சட்டமன்ற, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களை தெரியும். சிலருக்கு  சட்டமன்ற, நாடாளுமன்ற கூட்டத்தொடரில் அவர்கள் எழுப்பிய கேள்விகள் என்னவென்றும் நன்கு தெரியும். ஆனால், கெடுவாய்ப்பாக அவர்களில் பெரும்பாலானவர்களுக்கு, தாங்கள் எந்த வார்டை அல்லது பஞ்சாயத்தை சேர்ந்தவர்கள் என்று தெரியாது. தங்கள் கவுன்சிலர் யார்... பஞ்சாயத்துத் தலைவர் யார்... என்று தெரியாது. அவர்கள் தெரிந்து கொள்ளவும் விரும்புவதில்லை. இது கவலைக்குரிய விஷயம்.

உள்ளாட்சி அமைப்புகள் :


இளைஞர்கள் இதை புறந்தள்ள காரணம், 'உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கு எந்த அதிகாரமும் இல்லை. ஒரு உள்ளாட்சி தலைவரால் சமூகத்தில் எந்த மாற்றத்தையும் கொண்டு வர முடியாது' என நினைப்பதுதான். ஆனால், நிதர்சனமான உண்மை அதுவல்ல. ஆம். சில விஷயங்களில் ஒரு பிரதமருக்கு இணையான அதிகாரம் உள்ளாட்சி தலைவர்களுக்கும் உண்டு. இந்திய ஜனநாயகத்தில் உள்ளாட்சிகள் என்பது ஒரு உன்னதமான அமைப்பு. அதிகார பரவல்தான் உண்மையான ஜனநாயகம் என்று நம்புவோமாயின், அதில் முக்கிய பங்கு வகிப்பது உள்ளாட்சி அமைப்புகள்தான்.

வரலாற்றில் நம் அரசியல்வாதிகள், அதற்கு அதிகாரத்தை தெரிந்தோ தெரியாமலோ வழங்கி இருக்கிறார்கள். ஒரு திட்டத்தை அல்லது ஒரு தொழிற்சாலையை ஒரு இடத்தில் துவங்க வேண்டும் என்று நினைத்தால், அதற்கு உள்ளாட்சி அமைப்பின் அனுமதி அவசியம். உள்ளாட்சி அமைப்புகள் நினைத்தால், தங்கள் பகுதிக்குள் வரும் சூழலியலுக்கு கேடு விளைவிக்கும் திட்டங்களை ஒரு கிராம சபா தீர்மானத்தில் தடுத்து நிறுத்தமுடியும். அப்படி நிறுத்திய சம்பவமும் இருக்கிறது. 

ஹிவாரே பஜாரின் வெற்றிக் கதை :

உங்களுக்கு இன்னும் ஒரு உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் அதிகாரத்தின் மீது நம்பிக்கை வரவில்லை என்றால் மகராஷ்ட்ரா மாநிலம், அஹமத்நகர் பகுதியில் இருக்கும் ஹிவாரே பஜார் கிராமத்தை பார்வையிடுங்கள். ஒரு உள்ளாட்சி தலைவர், தனக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள அதிகாரத்தை சரியாக பயன்படுத்தினால், சமூகத்தில் சிறந்த மாற்றத்தைக் கொண்டு வர முடியும் என்பதற்கு நல்ல உதாரணம் ஹிவாரே பஜார் கிராமம்.

அது 1972 ம் ஆண்டு. ஏற்கெனவே மழை எப்போதும் குறைவாக பெய்யும் அந்த கிராமத்தில், அவ்வாண்டு ஒரு சொட்டு மழைகூட பெய்யவில்லை. விவசாயத்தையே பிரதான வாழ்வாதாரமாக கொண்டிருந்த அம்மக்கள், கடுமையான உணவு பஞ்சத்தை எதிர்கொள்கிறார்கள். தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்கு வழி தேடி, சாராயம் காய்ச்ச துவங்குகிறார்கள். வறுமை அந்த பகுதியின் பண்பாட்டையும், ஆன்மாவையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சிதைக்கத் துவங்கியது. ஜாதி மோதல் ஏற்பட்டது. ஏறத்தாழ 16 ஆண்டுகள் இப்படிதான் நகர்ந்தன. 1989 ம் ஆண்டு அந்த ஊருக்கு உள்ளாட்சி தேர்தல் வருகிறது.

பொபட்ரோ பவார், அந்த காலகட்டத்தில், ஹிவாரே கிராமத்தின் படித்த ஒரே இளைஞர். அந்த ஊர்  மக்கள், அவரை பஞ்சாயத்து தேர்தலில் நிற்க வற்புறுத்துகிறார்கள். முழுக்க முழுக்க கிரிக்கெட்டில் ஆர்வம் கொண்ட அவர், முதலில் மறுக்கிறார்; பின், தேர்தலில் நிற்க சம்மதிக்கிறார். முழுக்க முழுக்க வறட்சி பீடித்த அக்கிராமத்தில் தேர்தலில் நின்று என்ன சம்பாதித்துவிட முடியும் என்று அவரை எதிர்த்து யாரும் போட்டியிடவில்லை. அவர் ஏகமனதாக தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார். 

அந்த ஊரின் வெற்றிக் கதை, இந்த புள்ளியில்தான் துவங்குகிறது. ஆம், 'மாற்றம் என்பது வெளியில் இல்லை நம்மிடமிருந்துதான் துவங்க வேண்டும்' என்று நம்பிய பொபட்ரோ, மாற்றத்தை மக்களிடமிருந்து துவங்கினார். 'மக்கள் யாரும் மது, புகையை தொடக்கூடாது' என்று சத்தியம் வாங்கினார். மக்கள் அதற்கு சம்மதித்தபோது, அவர் பகுதியில் இயங்கிய சாராய ஆலைகளை மக்கள் துணையுடன் மூடினார். மக்கள் பங்களிப்பு இல்லாமல் மேம்பாடு இல்லை என்று நம்பிய அவர், மக்கள் துணையுடன் நீர் நிலைகளை மேம்படுத்தினார்.

அங்கங்கு பெய்யும் மழைத்துளி அந்தந்தப் பகுதியிலேயே சேமிக்கப்பட வேண்டும் என்ற உறுதியுடன், அக்காலகட்டத்திலேயே மழைநீர் சேமிப்பு திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தினார். வீட்டிற்கு வீடு கிணறு வெட்டப்பட்டது. கிராமம் முழுவதும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சூழல் சரியாக துவங்கியது. வறட்சி காலத்தில் ஊரைவிட்டு வெளியேறிய மக்கள், மீண்டும் ஊர் திரும்பி, விவசாயம் செய்யத் துவங்கினர். நிலங்கள் அற்றவர்களுக்கு வங்கிகளுடன் பேசி, கடன் ஏற்பாடு செய்தார். கிராம பொருளாதாரத்தை மேம்படுத்தினார்.
   
இன்றைய காலகட்டத்தில் இந்தியாவிலேய வளமான கிராமப் பகுதி அப்பகுதிதான். ஆம் விவசாயிகள் சர்வ சாதாரணமாக ஆண்டுக்கு பத்து லட்சத்திற்கு மேல் சம்பாதிக்கிறார்கள்.

வேர்களில் வேலை செய்வோம்:

நம் மனதில் பெரியதே சிறந்தது என்று பதிந்துவிட்டது. அதனால், நாம் எப்போதும் சின்ன விஷயங்களில்  கவனத்தை குவிக்க மறுக்கிறோம். ஆனால், உண்மையில் மாற்றத்தை சிறியதிலிருந்துதான் துவங்க முடியும். ஒட்டுமொத்தமாக ஒரு தேசத்தை மாற்றத்தையும், வளர்ச்சியையும் நோக்கி பயணிக்க வைப்பது சாத்தியமில்லை. ஒரு மரம் சுவையான கனிகளை கொடுக்க வேண்டுமென்றால், அதன் வேர்கள் வலுவானதாக, ஆரோக்யமானதாக இருக்க வேண்டும். அதுபோலதான் பஞ்சாயத்து அமைப்புகளும். இளைஞர்கள் உண்மையான மாற்றத்தை விரும்புவார்களாயின், அவர்கள் பஞ்சாயத்து, நகராட்சி தேர்தல்களில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

தேர்தல் அரசியலில் பங்கேற்று மாற்றத்தை கொண்டு வர விரும்பினால், அதில் பங்கேற்க வேண்டும்.  ஆம். வேர்களில் வேலை செய்ய வேண்டும். அரசியல் நமக்கு எதற்கு ஏன் என ஒதுங்கி இருத்தல் ஆகாது.

- மு. நியாஸ் அகமது


 

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement

எடிட்டர் சாய்ஸ்

Advertisement

MUST READ

Advertisement
[X] Close