Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

ஆனால்... அது வெறும் யானைகளின் அழிவாக மட்டும் இருக்காது...! 3 Mins Read

ஹூம்ம்ம்ம்ம்... ஓய்வாக இருக்கிறீர்களா...? வெள்ளிக்கிழமை, எல்லோரும் டெட்லைன் டென்செனில் இருப்பீர்கள். மூன்று நாள் விடுமுறைக்கு உங்கள் ஊருக்கு போகலாம் என்று முடிவு செய்து இருப்பீர்களென்றால், டிக்கெட் போடுகின்ற அவசரத்தில் இருப்பீர்கள். அதுவும் உங்கள் தேவையை மனதில் வைத்து, பேருந்து சேவை நிறுவனங்கள் அதிக கட்டணம் நிர்ணயித்து இருப்பதை பார்த்து கையறு நிலையில் கோபம் அடைந்து இருப்பீர்கள்.  உங்க வேலை நெருக்கடி புரிகிறது, ஆனால்,  ஒரு மூன்று நிமிடம் ஒதுக்க முடியுமா...?

“என்ன தலை போற விஷயமா...அப்புறம் பேசிக்க முடியாதான்னு கேட்கிறீங்களா...?”- ஆமாம், உயிர் போகிற விஷயம்தான். உங்க கவனத்தை ஒரு மூணு நிமிடம் மட்டும் தாங்க. உங்க கணிணியில் alt + tab கீயை அழுத்தாமல், ஒரு மூன்று நிமிடத்தை மட்டும் தாருங்கள். உங்க எதிர்காலத்தை, நம்ம எதிர்காலத்தைப் பற்றி கொஞ்சம் பேச வேண்டும்.

“என் எதிர்காலத்தை பற்றி பேச நீ யாரு...?” ன்னு நீங்க சொல்றது கேட்கிறது. எதிர்காலம்ன்னு நான் குறிப்பிடுவது, உங்க கனவுகள், அபிலாஷைகளை இல்லை. அதை நீங்கள் தான் முடிவு செய்ய வேண்டும். எதிர்காலம் என்று  குறிப்பிடுவது, இந்த புவியில நம் இருப்பு குறித்த எதிர்காலத்தை. நம் பிள்ளைகளின் புன்னகை குறித்த எதிர்காலத்தை. நம் சந்ததியின் நல்வாழ்வு குறித்த எதிர்காலத்தை. இதைப்பற்றி இப்ப நாம பேசியே ஆக வேண்டும்.

இதைப் படிக்கிற உங்களுக்கும் எனக்கும் எந்த நேரடியான தொடர்பும் இல்லை என்றாலும், இந்த காற்றை, கடலை, புவியை நாமதான் பங்கிட்டுக் கொள்கிறோம். அதனால நாமதான் இதைப் பற்றி விவாதித்தே ஆக வேண்டும்.இன்று உலக யானைகள் தினம். தேச எல்லைகள் தாண்டி கொண்டாடப்படுகிறது. அதனால், இந்த விஷயத்தை இன்று பேசுவதுதான் பொருத்தமா இருக்கும்.

 

அழிவின் விளிம்பில் யானைகள்:

நம்ம எல்லோருக்கும் யானைகள் குறித்து ஒரு அனுபவம் இருக்கும்தானே... சிறு வயதில் யானையை பார்த்து சிரித்து இருப்போம், பயந்து அழுது இருப்போம்... கம்பீரமா அது மேல உடகார்ந்து பெருமைபட்டு இருப்போம். அதுவும் குறிப்பா அடர் காட்டுல பயணம் போகும் போது, நாம யாராவது கூட்டமா ஒரு யானைக் கூட்டத்தை பார்த்து இருந்தா... எவ்வளவு சந்தோஷப்பட்டு இருப்போம்... எவ்வளவு பெருமையா நம் நண்பர்கள் கூட பகிர்ந்து இருப்போம். அதுவும் நாம் அப்போது ஏதாவது ஒரு புகைப்படம் எடுத்து இருந்தோம் என்றால், அது நம்ம பொக்கிஷமாக இருந்திருக்கும்தானே...?

எப்போதுமே யானைகள் நமக்கொரு அலாதியான அனுபவத்தையே தந்து இருக்கிறது. ஆனால், நமக்கு சந்தோஷத்தை தரும் யானைக் கூட்டம் இப்போது சந்தோஷமாக இல்லை. சரி, சந்தோஷத்தைக் கூட  விடுங்கள்... அதில் பெரும்பாலும் இப்போது உயிரோட கூட இல்லை.

ஒரு காலத்தில்... மன்னிக்கவும். ஒரு காலத்தில் என்று உரையாடலை துவங்கினால், நீங்க சங்க காலம் என்ற பொருளில் எடுத்துக் கொள்ளாதீர்கள்.  ஒரு நூறு வருஷத்துக்கு முன்புதான்,  நாம வாழுற இதே உலகத்துல, மில்லியன் கணக்கில் ஆப்ரிக்க யானைகளும், லட்சத்திற்கும் மேலாக ஆசிய யானைகளும் இருந்தன. ஆனால், இப்போது அதனுடைய எண்ணிக்கை எவ்வளவு தெரியுமா, ஆப்ரிக்க யானைகளின் எண்ணிக்கை ஏழு லட்சத்திற்கும் கீழ், ஆசிய யானைகளின் எண்ணிக்கை 35,000 க்கும் கீழ்தான்.  இதே வேகத்துல இன்னும் இந்த எண்ணிக்கை இன்னும் குறைந்துக் கொண்டு இருக்கிறது. சொல்லமுடியாது, நம் பேத்தியோ, பேரனோ பிறக்கும்போது. இங்க ஒரு யானைக் கூட இல்லாமல் போகலாம். ஆனால், யானைகள் இல்லாமல் போவது வெறும் யானைகளின் அழிவாக மட்டும் இருக்காது. அது இந்த சூழலியலின் மொத்த அழிவாகவும் இருக்கலாம்.

இதை ஏதோ நான் மேம்போக்காக சொல்லவில்லை. இதை ஆராய்ந்து சொல்வது ஃப்ளோரிடா பல்கலைகழகத்தை சேர்ந்த சூழலியலாளர் டிரிவோர் காவ்லின் . சூழலியல் அழிவுனா... அது வேற்றுக் கிரகவாசிகளின் அழிவு இல்லை. அது நம்ம அழிவு.

யானைகள் அழிவும், நம்ம அழிவும் வெவ்வேறானது அல்ல:

ஏன் யானைகள் அழிவும், நம்ம அழிவும் வெவ்வேறானது இல்லை என்று சூழலியலாளர்கள் சொல்கிறார்கள்...? இன்று நாம பயணிக்கிற பல பாதைகள் யானைகள் உண்டாக்கியவை. ஆமாம், யானைகள் பாதைகளை மட்டும் உண்டாக்கவில்லை. காட்டையே உருவாக்கியது யானைகள்தான்.  இதை புரிந்துகொள்ள வேண்டுமென்றால், முதலில் யானைகளின் உணவு பழக்கத்தை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். யானைகள் சராசரியாக ஒரு நாளைக்கு 150 கிலோ உணவு உண்பவை. இவ்வளவு உண்பதால், அது மற்ற விலங்கினத்தின் உணவை பறித்துக் கொள்கிறது என்று அர்த்தம் இல்லை. ஆம், அவை வனத்தில் வாழும் மற்ற உயிரினங்களுக்கு செரிக்காத உணவை உண்பவை. அவை சாப்பிட்ட உணவு செரித்து, அது சாணமாக, காடுகளில் அது பயணிக்கும்  பல இடங்கள் விழும். அதில் உள்ள விதைகள்தான் காடெங்கும் பரவி, செடிகள் துளிர்விட்டு, மரமாகி, காடாகும். ஆக, யானைகளின் அழிவென்பது காட்டின் அழிவு.

இது ஏதோ, உங்களுக்கு யானைகளின் மீது ஒரு பரிதாபத்தையோ அல்லது பச்சாதாபத்தையோ ஏற்படுத்த வேண்டுமென்பதற்காக எழுதப்பட்ட வரிகள் இல்லை. தாய்லாந்தில் யானைகள் அழிய அழிய அரிதான மர வகைகளும் அழிந்து இருக்கின்றன. யானைகளின் அழிவு, மரத்தின் அழிவு என்று சுருக்கிப் பார்க்க முடியாது. ஆம், இப்புவியை ஒரு அடர்ந்த மரமாக நீங்கள் உருவகப்படுத்தினீர்கள் என்றால், இப்போது அதன் வேர் கருக துவங்கி இருக்கிறது. வேர் கருகினால், அந்த மரத்தின் ஒரு இலையாக இருக்கும் இந்த மனித குலமும் சருகாகி மொத்தமாக விழும்.

மக்களை காட்டை விட்டு வெளியேற்றுங்கள்:

“ஆமா... நீங்க சொல்றது சரிதான்... காட்டுல வாழ்ற மக்கள்தான் யானைகளை கொல்றாங்க. அவங்களை காட்டைவிட்டு வெளியேத்திட்டா எல்லாம் சரியாகிடும்..” என்று மட்டும் சொல்லிவிடாதீர்கள். ஆம், உலகம் முழுவதும் உள்ள பல தரவுகளை பார்த்ததில், காட்டில் பல காலமாக வாழ்கிற அதன் பூர்வகுடிகளுக்கும், யானைகளுக்கும்  எந்த முரண்பாடுகளும் பெரிதாக இருந்ததாக தெரியவில்லை. எளிமையாக சொல்ல வேண்டும் என்றால், இந்திய காட்டில் மக்கள் வாழ்ந்தபோதுதான், ஆசிய யானைகள் அதிக அளவில இருந்து இருக்கின்றன. பல காரணங்கள் சொல்லி மண்ணின் மக்களை, பழங்குடிகளை வெளியேற்றிய பின்னர் கவலைப்படுவது போன்றுதான் அவற்றின் எண்ணிக்கையும் குறைந்துள்ளன. அதனால், வழக்கமாக நமது பிழைகளுக்காக,  நாம் வேறு யார் மீதாவது பழியை போட்டுவிட்டு தப்பிக்க எண்ணுவோம் அல்லவா...? அது போல இந்த விஷயத்தில் வேண்டாம். அப்படி செய்ய வேண்டும் என்று நினைப்பது, நம்மை நாமே ஏமாற்றிக் கொள்வதற்கு சமம்.

'யானைகள் ஊருக்குள் புகுந்து அட்டூழியம்' என்பதே ஒரு வக்கிரமான சொல்லாடல் என்பது மனசாட்சி உள்ள மக்கள் அனைவருக்கும் தெரியும். யானைகள் மிக புத்திசாலியான விலங்கினம், அதன் நினைவாற்றல் அபாரமானது. அது சராசரியாக ஒரு நாளைக்கு 60 கிலோமீட்டர் நடக்கும். அது, முன்பு ஒரு காலத்தில் பயணித்த பாதையில், அது மீண்டும் பயணிக்க முற்படும் போது... நாம் புதிதாக எழுப்பி உள்ள  ‘பாரடைஸ் அப்பாட்மெண்டுகள்’ அதற்கு நரகமாக தெரியும்... எத்திசையில் பயணிப்பது என்ற குழப்பம் தான்... அடுத்த நாள் ஊடகங்களில், “யானைகள் ஊருக்குள் புகுந்து அட்டூழியம்...” என்ற தலைப்பு செய்தி  வரும்.

மக்களை காட்டை விட்டு வெளியேற்ற வேண்டும் என்பதில் நாம் தீர்க்கமாக இருந்தால்... எந்த மக்களை வெளியேற்றப் போகிறோம் என்ற தெளிவும் வேண்டும்.

 'சரி... மக்கள் தொகை பெருகி விட்டது... வளர்ச்சி அடைந்து இருக்கிறோம்... அதனால், நம் பல வேலைகள் இலகுவாகி இருக்கிறது. இதை நாம் புரிந்துகொள்ளாமல், காடுகளை ஆக்கிரமிக்கிறோம்' என்று பொத்தாம் பொதுவாக பேசுவது சரியாக இருக்காதுதான். ஆனால், அந்த வளர்ச்சி நம் எதிர்காலத்தை அழிக்கவும் அனுமதிக்க முடியாதுதானே...?

யானைகள் அழிகின்றன, காடுகள் அழிகின்றன.... நாளை நாமும் அழியக் கூடும் என்பதெல்லாம் சரிதான். ஆனால், தீர்வென்ன...? எளிய மனிதர்களாகிய நம்மிடம் இருக்கும் தீர்வு, நம் நுகர்வை குறைத்துக் கொள்வதுதான். நம் நுகர்வை குறைத்து கொள்வோமானால், புதுப் புது தொழிற்சாலைகள் துவங்க காடுகள் அழிக்கப்படாது. இன்னொன்று, நாம் காடுகளை அழித்து, அங்கு புதுப் புது சொகுசு நகரியங்களை சமைப்பதையும், ரயில் பாதை அமைப்பதையும் இயன்ற அளவு தவிர்க்க வேண்டும். யானைகளை வேட்டையாடுபவர்களுக்கு கடுமையான தண்டனை தர வேண்டும்.  இன்னொரு பக்கம், அரசுகள் யானைகள் குறித்து கவனம் செலுத்த நாம் அழுத்தம் தர வேண்டும். இதற்கெல்லாம் மேல், இப்போதாவது இது குறித்த ஆக்கபூர்வமான உரையாடல்களை நாம் துவங்க வேண்டும்.

 

அடுத்த தலைமுறை,  யானைகளை பார்த்தால்தான், அதற்கும் அடுத்த தலைமுறை இப்புவியில் வசிக்க முடியும். அதற்கு இந்த தலைமுறையாகிய நாம், ஏதாவது செய்ய வேண்டும்.

வாருங்கள் யானைகள் குறித்த இரு ஆரோக்கியமான உரையாடலை துவங்குவோம்... நீங்கள் யானைகளை எப்படி காக்கலாம் என்ற உங்கள் ஆலோசனைகளை கமெண்ட் பாக்ஸில் தெரிவியுங்கள். விகடனும், நீங்களும் கரம் கோர்த்தே தீர்வை நோக்கி பயணிப்போம்.

- மு. நியாஸ் அகமது

 

எடிட்டர் சாய்ஸ்

அப்போலோ டூ எம்.ஜி.ஆர் சமாதி... ஜெயலலிதாவுக்கு அரண் அமைத்த மன்னார்குடி!

MUST READ