Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

இந்துக்கள் ட்ரம்பிற்காக...! இது வெற்று கோஷமா... இல்லை வெற்றி கோஷமா...?

நான் இந்துக்களின் ரசிகன்... இந்தியர்களின் ரசிகன்... பெரும் ரசிகன். நான் அதிபரானால், உங்களுக்கு வெள்ளை மாளிகையில் ஒரு நெருங்கிய நண்பன் இருப்பான். இந்தியர்கள், இந்துக்கள் அமெரிக்காவை வலுவாக்கினார்கள்... நாம் இருவரும் இணைந்து ட்ரம்ப் நிர்வாகத்தைக் கொண்டாடலம். இந்தியா இயற்கையான, அமெரிக்க கூட்டாளி... இந்திய அதிகாரத்துவத்தின் கொள்கையைச் சீர்த்திருத்திய மோடியுடன் வேலை செய்ய ஆவலுடன் காத்திருக்கிறேன்... இஸ்லாமிய பயங்கரவாதத்தைச் சேர்ந்து முறியடிப்போம்... நம் இருவருக்கும் எதிர்காலத்தில் தனிச்சிறப்புடைய எதிர்காலம் இருக்கிறது.”

இதை யார் பேசி இருப்பார் என்று தெரிய, ஏன் பேசி இருப்பார் என்று புரிய பெரும் உலக அரசியல் அறிவெல்லாம் தேவையில்லை. முகநூலில் கணக்கு உள்ள ஒருவரே சொல்லிவிடுவார். ஆம்... நீங்கள் யூகித்தது சரிதான்... இது, குடியரசுக் கட்சியின் அதிபர் வேட்பாளாரான டொனால்ட் ட்ரம்ப்  பேசியதுதான். ஹிந்து குடியரசுக் கூட்டணி ஒருங்கிணைத்திருந்த கூட்டத்தில்,ஆயிரக்கணக்கில் குழுமியிருந்த இந்தியர்கள் மத்தியில் பேசியதுதான் இந்த உரை. அந்த 15 நிமிடங்களுக்குக் குறைவான உரையில் வரிக்கு வரி சற்றும் இடைவெளி இல்லாமல் இந்தியர்கள் மீது, இந்துக்கள் மீது உள்ள பாசத்தை வெளிப்படுத்தி இருந்தார்.

இது தேர்தல் காலம். உலகம் முழுவதும் தேர்தல் என்றால் பொது விதிதானே...? மக்களைக் கவர வேண்டும். தேன் தடவிய வார்த்தைகளை முதலீடு செய்து மக்களின் வாக்கை அறுவடை செய்ய வேண்டும். அரவக்குறிச்சி தேர்தலாக இருந்தால் என்ன... அமெரிக்க தேர்தலாக இருந்தால் என்ன? எங்கும் மக்கள் மக்களாகவே இருக்கிறார்கள், அரசியல்வாதிகள் அரசியல்வாதிகளாகத்தானே இருக்கிறார்கள். இதில், ட்ரம்ப் மட்டும் என்ன விதிவிலக்கா? அமெரிக்க இந்தியர்களுக்கு வாக்கு இருக்கிறது. எதைச் செய்தாவது அதைக் கவர்ந்தாக வேண்டும். ட்ரம்ப், தன் வேலையைக் கொஞ்சமும் பிசகாமல் சரியாகத்தான் செய்திருக்கிறார். அவர் பேசியதில் எந்த வியப்போ, சந்தேகமோ இல்லை. ஆனால், ஏன் அமெரிக்க வாழ் இந்தியர்கள் ட்ரம்புக்காக ஏன் இத்தகைய மேடையை அமைத்துத் தர வேண்டும்?  ஏன் அவர் வெற்றிக்காக உழைக்க வேண்டும்?

அமெரிக்காவின் முற்போக்காளர்களும், அறிவார்ந்த சமூகமும் ட்ரம்ப்பின் அண்மைய உரைகளுக்காகக் கடும் கண்டனங்களைத் தெரிவித்துக்கொண்டிருக்கும்போது, ஏன் அமெரிக்க வாழ் இந்திய இந்துக்கள், தங்கள் ஆதரவைத் தர என்ன காரணம்? உண்மையில், இந்தியர்கள் ட்ரம்ப்பை நம்புகிறார்களா... தங்கள் வாழ்வை ரட்சிக்க வந்த ஒரு தூதனாக நினைக்கிறார்களா? ட்ரம்ப் வந்தால் மட்டும்தான், இந்திய - அமெரிக்க உறவு வலுப்படும் என்று கருகிறார்களா? ஏன் இத்தகைய பேராதரவைத் தெரிவிக்க வேண்டும்? உண்மையில், இதற்கு ட்ரம்ப் தகுதியானவரா...?

பேராதரவு ஒன்றும் இல்லை!

அமெரிக்காவில் நியூ ஜெர்ஸியில் வசிக்கும் திருவண்ணாமலையைச் சேர்ந்த ஜெயபாலாஜி, “பேராதரவு என்ற பதமே தவறு. இந்தக் கூட்டத்துக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்து கணிசமான எண்ணிக்கையில் இந்தியர்கள், அந்த அரங்கத்தின் வெளியேயே கோஷம் போட்டனர்; துண்டறிக்கைகளை விநியோகித்தனர். அதனால் இந்திய இந்துக்கள் அனைவரும் அவர் அதிபராக வர வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள் என்று எண்ண வேண்டாம்.”

மேலும் அவர், “ட்ரம்ப் இந்துக்களின் நண்பன் என்ற மாயயைத் திட்டமிட்டு ஏற்படுத்துகிறார்கள். அதில், உண்மை இருப்பதாகவும் நான் நினைக்கவில்லை. உண்மையில் அவரும், அவர் ஆதரவாளர்களும் இனவெறியர்களாகவே இருக்கிறார்கள். அமெரிக்காவில் பல தலைமுறைகளாக வாழும் கறுப்பினத்தவர்களையே அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளாதபோது, போன தலைமுறையில் அங்கு போய் குடியேறிய இந்தியர்களை அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்வார் என நான் நினைக்கவில்லை” என்கிறார்.

ட்ரம்ப் இனப்பாகுபாட்டுடன் நடந்துகொள்பவர் என்ற பாலாஜியின் குற்றச்சாட்டிலும் உண்மை இல்லாமல் இல்லை. ஆம், ‘நியூயார்க் டைம்ஸ்’ ஒரு நீண்ட ஆய்வை மேற்கொண்டு, ஆரம்ப காலத்தில் ட்ரம்ப் எப்படித் தன் ரியல் எஸ்டேட் தொழிலில், கறுப்பின மக்களைப் புறக்கணித்து இருக்கிறார் என்று தரவுகளுடன் ஒரு நீண்ட செய்தியை வெளியிட்டு இருக்கிறது.

‘‘கறுப்பின மக்களை அவர் தொடக்கத்தில் எப்படிப் பார்த்தாரோ, அப்படித்தான் அவர் இந்தியர்களையும் பார்க்கிறார்’’ என்கிறார் அமெரிக்க வளர்ச்சி மையத்தின் தலைவர் நீரா டாண்டன். அண்மையில் அவர் எழுதிய ஒரு கட்டுரையில்,  “தீபாவளி வருகிறது. அது இருளை விரட்டி, ஒளியை ஏற்றும் பண்டிகை. அதுபோல், அமெரிக்க இந்தியர்கள் அனைவரும் ட்ரம்பை புறக்கணிக்க வேண்டும்” என்று கடுமையாக எழுதி இருக்கிறார்.  

தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்ட மனிதர் அவர்!

பஞ்சாபைப் பூர்வீகமாகக் கொண்ட சிகாக்கோவில் வசிக்கும் தொழில் அதிபர், ஹிந்து குடியரசுக் கூட்டணியின் நிறுவனர், ஷலாப் குமாரின் வாதம் வேறு விதமாக இருக்கிறது. இவர், டொனால்ட் ட்ரம்பின் தேர்தல் செலவுக்காக ஏறத்தாழ ஆறு கோடிக்கும் மேல் நிதியளித்தவர். அவர், “சமீப காலத்தில் மிகவும் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்ட மனிதர் டொனால்ட் ட்ரம்ப்தான். அவரின் எதிர்ப்பாளர்களை, அவரை திட்டமிட்டே மிகவும் மோசமாக சித்தரிக்கிறார்கள். ட்ரம்ப் குடியேறிகளுக்கு எதிரானவர் என்று என்றுமே சொன்னதில்லை. அவர் சட்டவிரோதமான குடியேற்றம்தான் தடுக்கப்படும்’ என்கிறார். இது சரியான வாதம்தானே...? சட்டத்தை மதிப்பவர்கள் நிச்சயம் இதற்காக அஞ்சமாட்டார்கள்.

ஆசியாவில் சீனாவுக்குப் பதிலடிகொடுக்க, ட்ரம்ப் வணிகரீதியாக அமெரிக்க - இந்திய உறவை விரும்புகிறார். இதனால், ஓர் இந்தியனாக ட்ரம்பை நான் ஆதரிக்கிறேன். அதுபோல, கடந்த 45 ஆண்டு அமெரிக்க வரலாற்றில் மிகவும் வலிமையான மனிதர் அவர். தேசப் பாதுகாப்பில் அதிகம் அக்கறை செலுத்துகிறார். அதனால் ஒரு அமெரிக்கனாக, நான் அவரை ஆதரிக்கிறேன். நிச்சயம் ட்ரம்ப் வெற்றிபெறுவது இந்திய தேச நலன் மற்றும் இந்தியர்களின் நலனுக்கு நன்மை பயக்கும்’’ என்கிறார்.

ஆனால், நீரா டாண்டன், “அண்மையில் ட்ரம்புக்கு ஆதரவாக நடந்த பேரணியிலிருந்து, ஓர் அமெரிக்க வாழ் இந்தியர் வலுக்கட்டாயமாக வெளியே அனுப்பப்பட்டார். இதனை எப்படி எடுத்துக்கொள்வது? அமெரிக்க வாழ் இந்தியர்கள், அவருக்கு ஆதரவான பேரணியிலேயே இடம் இல்லை என்றால், அவர் ஆட்சியில் எப்படி அவர்களுக்கு இடம் இருக்கும்” என்று அர்த்தமான கேள்வியை எழுப்புகிறார்.

அமெரிக்காவில் சில ஆண்டுகள் வசித்த பாலசுப்பிரமணி, “அமெரிக்காவில் வாழும் இந்தியர்கள், இந்தியாவில் ஒரு வலிமையான பிரதமர் வேண்டும் என்று விரும்பினார்கள். அதனால், கடந்த தேர்தலின்போது மோடியை ஆதரித்து, சமூக ஊடகங்களில் தீவிரமாகப் பிரசாரம் செய்தார்கள். இவர்கள் யாரும் தீவிரமான மதவெறியர்கள் அல்ல... ஆனால், ட்ரம்பின் பிரசாரத்தை வடிமைப்பவர்கள், மோடிக்காக அமெரிக்க இந்தியர்கள் பிரசாரம் செய்ததைத் தவறாக எண்ணிவிட்டார்கள் என நினைக்கிறேன். அதனால், மதத்தை முதன்மைப்படுத்தி பிரசாரம் செய்கிறார்கள்.”

பின் எப்படி இவ்வளவு கூட்டம்...?

இந்தக் கூட்டத்தில் ஏறத்தாழ 5,000 பேர் கலந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். ட்ரம்பின் எதிராளிகள் என்ன வேண்டுமானாலும் சொல்லிவிட்டுப் போகட்டும். இது ஒன்றும் சாதாரண எண்ணிக்கை அல்ல. எப்படி இவ்வளவு கூட்டம் வந்தது, ஏன் இவ்வளவு கூட்டம் வந்தது....?

“நான் வந்தது பாலிவுட் நடிகர்களின் கலைநிகழ்ச்சியைப் பார்க்கத்தான் (நிகழ்வில் பிரபுதேவா, ஸ்ரேயா, ஆகியோரின் நடன நிகழ்ச்சிகள் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு இருந்தன). என்னைப்போலத்தான் பெரும்பாலானவர்கள் வந்து இருப்பார்கள் என நினைக்கிறேன்” என்கிறார்.
அவரே மேலும் தொடர்கிறார், “இதையெல்லாம் கடந்து ட்ரம்பும் சுவாரஸ்யமான மனிதர்தானே... அவர் பேச்சைக் கேட்க இவ்வளவு கூட்டம் வருவதில் என்ன ஆச்சர்யம்? வந்தவர்கள் எல்லாம் வாக்களிப்பார்களா என்ன...? பெரும்பாலானவர்களுக்கு வாக்குரிமையே கிடையாது. எனக்கும் இங்கு வாக்குரிமை இல்லை.”

நியூயார்க்கில் வசிக்கும் மென்பொறியாளர் ஆர்.பாலாஜியும் இதையே வழிமொழிகிறார், “அமெரிக்காவில் இந்தியர்களின் மக்கள்தொகை ஒரு சதவிகிதத்துக்கும் கீழ். இங்கே வசிக்கிற பெரும்பாலானவர்களுக்கு வாக்குரிமை இல்லை. நான் இந்தியர்களின் வாக்கு, பெரிய தாக்கத்தை உண்டாக்கும் என்று நம்பவில்லை” என்கிறார்.

அதேநேரம், இந்தியர்கள் மத்தியில் ட்ரம்புக்கு இருக்கும் பிரபல்யத்தையும் குறைத்து மதிப்பிடுவதற்கு இல்லை.   “ட்ரம்ப் என்ன வேண்டுமானாலும் பேசிவிட்டுப் போகட்டும். நான் அவரின் தீவிர ஆதரவாளன்தான். தீவிரவாதத்துக்கு எதிராக அவர் எடுத்து இருக்கும் நிலைக்காகவே அவரை ஆதரிக்கிறேன்” என்பது நியூ ஜெர்ஸியில் வசிக்கும் ரோகி ரெட்டி வாதம்.

முதல் பத்தியில் குறிபிட்டது போல், உலகம் முழுவதும் தேர்தல் ஒரு மாயவிளையாட்டு தான்... யார் என்ன எழுதினாலும், என்ன பேசினாலும்... மக்கள் எப்படி காய்நகர்த்துவார்கள் என்று நிச்சயம் யாராலும் அவ்வளவு துல்லியமாக கணிக்க முடியாது... 5000 அமெரிக்க வாழ் இந்தியர்கள் ஒரு தலைவரை காண கூடி இருக்கிறார்கள் என்பதை  சாதாரணமாக கடந்து செல்ல முடியாது. ஆனால், இது ட்ரம்பின் வெற்றிக்கு கை கொடுக்குமா...? அவரை அரியணையில் அமர்த்துமா...?   வெற்றி பெற்றால் அமெரிக்க இந்துக்களுக்கு கொடுத்த வாக்குறுதியை ட்ரம்ப் நிறைவேற்றுவாரா...?

பார்ப்போம். காலம் சுழன்றுக் கொண்டு இருக்கிறது! 

- காவியன்

எடிட்டர் சாய்ஸ்

ஜெர்சி மாடுகள், பிரேசில் காபி, மருத்துவமனை உறுதி! ஜெயலலிதா பற்றி தோழியின் நினைவலைகள்
placeholder

அதே மாதிரி ஜெயலலிதா தன்னுடைய 10 வயதில் சிவாஜி கணேசன் முன்னிலையில் மயிலாப்பூரில் செய்த நடன அரங்கேற்றப் படங்கள் முதல் அதற்குப் பிறகான அவரது சின்ன வயசுப் படங்களை நாங்கள் தொகுத்திருந்தோம். அதை 2012 ம் ஆண்டு, எனக்கு அவரை சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்த போது கொடுத்தேன். அதைப் பார்த்து ரொம்ப சந்தோஷமாகிட்டாங்க. அந்தப் படத் தொகுப்பை, தன்னோட ஹேண்ட் பேக்ல வச்சுக்கிட்டாங்க. பத்திரமா வைத்துக் கொள்வதாகவும் சொன்னாங்க. சினிமாக்காரங்க என்றால் ஈஸியாக அணுகலாம் என்கிற திரையை உடைத்து, அவங்க தனி ரூட்டைப் போட்டு, அதை மத்தவங்க ஃபாலோ பண்ற அளவுக்கு வாழ்ந்து காட்டினாங்க. குறிப்பா, சினிமா விழாக்கள், நிகழ்ச்சிகளுக்கு போக மாட்டாங்க. 

அம்மாவிடமிருந்து போன் வந்தால்...!? - உருகும் வீணை காயத்ரி
placeholder

''சமீபத்தில் கொலை மிரட்டல் விட்டப் பையனால் அம்மாவை சந்திக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. கடந்த ஜூலை 27-ம் தேதி சி.எம் ஆபீஸ்ல இருந்து போன் வந்தது. அம்மா உங்களை உடனே வரச்சொன்னதா சொன்னாங்க. நான் கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் போய் நின்னேன். பொதுவாகவே நானும், அவங்களும்தான் தனியாகத்தான் பேசிப்போம். ஆனா, அன்றைக்கு, எல்லா அதிகாரிகளும், இருந்தாங்க. அவங்க முன்னாடி, 'எப்படி இருக்கீங்க' என கேட்டார். நான் பதில் சொல்லிவிட்டு, 'நவம்பர் மாதத்தோடு என்னோட டர்ன் முடியுது' என சொன்னேன். இதற்கு அவர், எல்லோருடைய முன்னிலையிலும், அடுத்த மூன்று வருஷத்துக்கும் நீங்களே துணை வேந்தரா இருங்க என சொல்லிவிட்டு, அவருக்கு பின்னால் இருக்கும் எல்லோரையும் பார்த்து மறுபடியும்  இதையே சொன்னார். அப்போதுதான் அவர்கிட்ட, 'நான் உங்களை சந்திக்க இரண்டு வருஷமாக முயற்சி செய்துட்டு இருந்தேன். இந்த கொலை மிரட்டல் காரணமாகத்தான் உங்களை சந்திக்கிற வாய்ப்பு கிடைச்சிருக்கு, நான் தனி மனுஷியாக இசை பல்கலைக்கழகத்தை நடத்தி வருகிறேன்' என சொன்னேன். உடனே, சம்பந்தப்பட்டவர்களை அழைத்து, அவங்களுக்குத் தேவையான எல்லா உதவிகளையும் செய்து கொடுங்க என சொன்னார்.  'அடுத்த முறைப் பார்க்கும்போது உங்க முகத்துல சிரிப்பை மட்டும் தான் பார்க்கணும்' என ஆறுதல் சொன்னாங்க. அந்த வார்த்தை இன்னும் என் காதில் கேட்டுட்டே இருக்கு. அதுதான் நான் அவங்களை கடைசியாகப் பார்த்தது.  அதற்குப் பிறகு அவரை பார்க்க முடியவில்லை. அவர் சொன்னது போல அதற்கான வேலைகள் நடந்து கொண்டிருக்கும்போதே அம்மா மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுட்டாங்க. நான் இப்போ அடுத்த ஆர்டருக்காக காத்திட்டு இருக்கேன். இன்னும் ஆர்டர் என் கைக்கு வரவில்லை''

MUST READ