Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

நம் தலைவர்களுக்கு, இந்த அபாயத்தை எப்படி புரிய வைக்கப்போகிறோம்? #BeforeTheFlood

து 2016-ம் ஆண்டுக்கான ஆஸ்கர் விருது வழங்கும் விழாவின் மேடை. ஆஸ்கர் விருதுகள் வழங்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் அந்த மேடையை உலகமே, கண் வைத்துப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. அந்நேரத்தில் 'ரெவனன்ட்' படத்துக்காக சிறந்த நடிகர் விருதினைப் பெற மேடையேறுகிறார் லியானர்டோ டிகாப்ரியோ. 5 முறை ஆஸ்கருக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டும் கிடைக்காத ஆஸ்கர் 6-வது முறை கிடைக்கிறது. நீண்டநாள் காத்திருப்பு, உழைப்பு, திறமைக்காக கிடைத்த அந்த விருதை பெற்றுக்கொண்டு உரையாற்றுகிறார் டிகாப்ரியோ. உரையின் துவக்கத்தில் சக நடிகர்களை, இயக்குநர்களை நினைவு கூர்ந்துவிட்டு உரையை இப்படித் தொடர்கிறார் அவர்.

"எங்கள் 'ரெவனன்ட்' படமே இயற்கையுடனான மனிதர்களின் உறவுகளைப் பற்றியதுதான். நாம் வாழும் இந்த புவியின் வெப்பநிலை 2015-ல் தான் அதிகம். 'ரெவனன்ட்' படப்பிடிப்புக்காக, பனி சூழ்ந்த இடத்தினைக் காணவே, இந்த கிரகத்தின் தென் துருவத்துக்குச் செல்ல வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டது. பூமியின் பருவநிலை மாற்றம் என்பது உண்மை. அது தற்போது நடந்துகொண்டுதான் இருக்கிறது.. உலகின் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் தற்போது இருக்கும் மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தல் இது. இதனைத் தடுக்க உடனே நாம் அனைவரும் ஒன்றாக இணைந்து செயல்படவேண்டியது அவசியம். சுற்றுச்சூழலை மாசுபடுத்துபவர்களுக்கு எதிராக பேசாமல் இருக்கும் தலைவர்களை நாம் ஆதரிக்காமல், மனிதர்களுக்காக பேசும் தலைவர்களை, பழங்குடி மக்களுக்காக பேசும் தலைவர்களை, பருவநிலை மாற்றத்தால் பாதிக்கப்படும் கோடிக்கணக்கான மக்களுக்காக பேசும் தலைவர்களை நாம் ஆதரிக்க வேண்டும்".

ஆஸ்கர் அரங்கில் தனது மகிழ்ச்சியை மட்டுமின்றி, இயற்கையின் மீதுள்ள காதலால் லியோ உதிர்த்த இந்த வார்த்தைகளை மக்கள் எந்தளவுக்கு எடுத்துக் கொண்டார்கள் எனத் தெரியாது. ஆனால் தனது கருத்தினை மக்களிடமும், உலகத் தலைவர்களிடமும் கொண்டு செல்லத் தீவிரமாக களத்தில் இறங்கிவிட்டார் லியோ. பருவநிலை மாற்றத்துக்கான அமைதியின் தூதராக, ஐ.நா சபையால் நியமிக்கப்பட்டிருக்கும் டிகாப்ரியோ, அதன் தீவிரத்தை உணர, கண்டம் விட்டு கண்டம் பயணித்து 'Before the Flood' என்னும் ஆவணப்படத்தை தயாரித்து அதனை கடந்த 30-ம் தேதி வெளியிட்டுள்ளார். உலகம் முழுக்க பசுமை ஆர்வலர்கள் மத்தியிலும், இணையதளங்களிலும் பெரும் வரவேற்பை பெற்றிருக்கிறது இந்த ஆவணப்படம். ஒரு மணிநேரம் 35 நிமிடங்கள் ஓடும், இந்த படத்தின் முதல் நிமிடத்தில் இருந்தே, பருவநிலை மாற்றம் குறித்த பிரச்னைகள் துவங்கிவிடுகின்றன. உலகத் தலைவர்கள், விஞ்ஞானிகள், சுற்றுச்சூழல் போராளிகள் என கடந்த 3 வருடங்கள் லியோ மேற்கொண்ட பயணங்களே இந்தப் படம். பருவநிலை மாற்றம் மற்றும் அதனைத் தடுக்க உலகம் செய்ய வேண்டிய விஷயங்களே படம் முழுக்க ஆக்கிரமித்திருக்கின்றன. பிரசாரத் தொனியில் இல்லாமல், 'இதுதான் நிஜம், இதை மட்டும் புரிந்து கொள்ளுங்கள். ஆபத்தை உணர்வீர்கள்' என யதார்த்தமாக காட்சிகளால் விரிகிறது படம். இனி படத்தின் சிறப்பம்சங்களைக் காணலாம்.

ஐ.நாவின் பருவநிலை மாற்றத்துக்கான அமைதியின் தூதுவராக நியமிக்கப்பட்டதில் இருந்து துவங்குகிறது படத்தில் லியோவின் பயணம். ஐ.நா பொதுச்செயலளார் பான் கீ மூன் இந்தப் பொறுப்பை லியோவிடம் ஒப்படைக்க, இதை சிறப்பாக செய்யவும், இன்னும் நிறைய விஷயங்களை கண்டறியவும், நீண்ட தூரம் பயணிக்க வேண்டிய கூடுதல் பொறுப்பு தனக்கு இருப்பதையும் புரிந்து கொள்கிறார் . நடிகராக மட்டுமே இருந்து பார்த்துவிட்ட இந்த உலகத்தை, இன்னும் விரிவாக புரிந்துகொள்ள புதுப்பயணத்தை துவங்குகிறார் லியோ. 

நிலக்கரி போன்ற மரபுசார் ஆற்றல் மூலம் உற்பத்தி செய்யப்படும் மின்சாரமானது புவியை எந்தளவு பாழ்படுத்துகிறது என்பதை முதலில் விவரிக்கிறார் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர் மைக்கேல் ப்ரூனே.

"நிலக்கரி, எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு ஆகியவைதான் முக்கியமான மரபுசார் எரிபொருட்கள். உலகம் முழுக்க போக்குவரத்து துறையில் முக்கியப் பங்கு வகிப்பது பெட்ரோல், டீசல் போன்ற எண்ணெய் வகைகள். நிலக்கரியும், இயற்கை எரிவாயுவும் மின் உற்பத்தியில் முக்கியப்பங்கு வகிக்கிறது. இந்த நூற்றாண்டில் இவற்றின் பயன்பாடு மிகமிக அதிகரித்திருக்கிறது. இந்த எரிபொருட்களை உருவாக்கவும் நாம் அதிகளவிலான காடுகளை அழித்து விடுகிறோம். இவற்றால் மனிதர்களுக்கு மட்டுமின்றி, நிறைய உயிரினங்களுக்கும் பாதிப்பு ஏற்படுகிறது." என்கிறார் ப்ரூனே.

அதற்கடுத்து கனடாவின், ஆல்பர்ட்டா மாகாணத்துக்குப் பயணிக்கிறார் லியோ. எண்ணெய் வளங்களுக்காக காடுகள் அழிக்கப்பட்டதும், எண்ணெய் உற்பத்தி பற்றியும் காட்சிகள் இடம் பெறுகின்றன. அந்தப் பகுதிகளில் இருக்கும் எண்ணெய்ப் படுகைகள், அங்கிருக்கும் மணலில் இருந்து எண்ணெய் பிரித்து எடுக்கப்படும் விதம் ஆகியவையும் அடுத்தடுத்து இடம் பெறுகின்றன. பசுமையான காடுகளுக்கு இடையே, எண்ணெய் உற்பத்தி செய்யும் ஆலைகள் கக்கும் புகை, ஒரே காட்சியில் சொல்லிவிடுகிறது இயற்கையின் மீது நாம் நிகழ்த்தும் வன்முறையை. 

புவி வெப்பமயமாதல், பருவநிலை மாற்றம் என்றவுடன் நினைவுக்கு வருவது பனிப்பாறைகளும் அவற்றின் அழிவும்தான். இந்தப் பிரச்னையை வார்த்தைகளால் மட்டுமே, வர்ணித்து விடாமல் பனிப்பாறைகள் சூழ்ந்திருக்கும் பிரதேசமான கனடாவின் பஃபின் தீவுக்கு விசிட் அடிக்கிறார் டிகாப்ரியோ. அங்கே ஆர்க்டிக் பற்றி விளக்கம் அளிக்கிறார் நேஷனல் ஜியாக்ரபியின் ஆய்வாளர் என்ரிக் சாலா. "ஆர்க்டிக் பகுதியில் பனிக்கட்டிகள் உருகுவது, பூமியில் மிகப்பெரிய அளவிலான விளைவுகளை ஏற்படுத்தும். அந்த மாற்றங்கள் நாம் இதுவரை பார்த்திராத வகையில் இருக்கும்" என எச்சரிக்கிறார். மேலும் "இந்த பூமியை விண்வெளியில் இருந்து பார்த்தால், அதன் தலைப்பகுதியில் வெள்ளையாக பனி சூழ்ந்திருக்கும் அமைப்பை காணலாம். இவைதான் துருவங்கள். இவை ஒரு எதிரொலிப்பான் போல செயல்பட்டு, சூரியனில் இருந்து வரும் வெப்பத்தை திருப்பி அனுப்புகின்றன. இதனால் பூமிக்கு இந்த ஆர்ட்டிக் பகுதியானது ஒரு குளிர்விப்பான் போல செயல்படுகிறது. புவியில் வெப்பம் அதிகரிக்காமல் பார்த்துக் கொள்கிறது.

நானும், லியோவும் தற்போது உறைந்த பனியின் மீது நின்று கொண்டும், நடந்து கொண்டும் இருக்கிறோம். ஆனால் நிச்சயம் இன்னும் 25 வருடங்கள் கழித்து இதேபோல நிற்க முடியாது. காரணம் இந்த உறைபனி இங்கே இருக்காது. 2040-க்குள் ஆர்ட்டிக் பகுதியில் இருக்கும் மொத்த பனிக்கட்டிகளும் உருகிவிடும் என்கின்றன ஆராய்ச்சி முடிவுகள்.

இதனால் நாம் இதற்கு முன்பு பார்த்திராத அளவில், பனிக்கட்டிகள் வேகமாக உருகி வருகின்றன. இந்தப் பனிக்கட்டிகள் குளிர்காலத்தில் வளர்வதாகவும், வெயில் காலத்தில் உருகுவதாகவும் இருக்கும். ஆனால் தற்போது இந்த பாறைகள் வளரும் வீதம் குறைந்துகொண்டே வருகிறது. பனிப்பாறைகள் மிக வேகமாக உருகி வருவது நன்றாக தெரிகிறது. இதனால் முதலில் பாதிக்கப்படுவது இந்தப் பகுதியில் வாழும் உயிரினங்கள்தான். சீல்கள், பனிக்கரடிகள் போன்றவை வெகுவிரைவில் அழிந்துவிடும். இத்தோடு மட்டும் நின்றுவிடாமல் இந்த பனிப்பாறைகளின் அழிவு உலகம் முழுக்க பிரதிபலிக்கும். உலகின் வானிலையில் தாறுமாறான மாற்றங்கள் ஏற்படும். சில இடங்கள் வெள்ளத்தில் மூழ்கும். சில இடங்களில் நீரின்றி வறட்சியில் தள்ளாடும். நிச்சயம் எதிர்கால வானிலை என்பது நமக்கு மகிழ்ச்சியைத் தரக் கூடியதாக மட்டும் இருக்காது என்பது மட்டும் இதில் இருந்து தெரிகிறது.சுற்றுச்சூழல் மாசினைக் குறைப்பதும், மரபு சாரா ஆற்றலைப் பயன்படுத்துவது ஆகிய இருவழிகள் மட்டும்தான் தற்போது நமக்கு இருக்கிறது. இப்போதே நாம் இதனைத் தடுக்க ஆரம்பித்தால் மட்டுமே, மிக அழகான, அதிசயமான இந்த கிரகத்தை காப்பாற்ற முடியும்" என்கிறார் சாலா.

அங்கிருந்து கிரீன்லாந்து செல்லும் லியோ அங்கே, காலநிலை மாற்றத்தை கண்காணிக்கும் காலநிலை மையத்தை அடைகிறார். அதைப்பற்றி விளக்கும் காலநிலை ஆராய்ச்சியாளர் ஜேசன் பாக்ஸ், கடந்த 5 வருடத்தில் உருகிய பனிக்கட்டிகளின் உயரத்தின் அளவை காட்டும்போதுதான் தெரிகிறது இந்தப் பிரச்னையின் வீரியம். மேலே உள்ள படத்தைப் பாருங்கள். அந்தக் கயிற்றின் நீளம்தான் கடந்த 5 வருடங்களில் உருகிய பனிப்பாறைகளின் உயரம். உருகிய பனிக்கட்டிகள் அனைத்தும், நீராக கடலில் கடப்பதைக் கண்டு, அதன் தீவிரத்தை உணர மியாமி கடற்கரைக்கு பயணிக்கிறார் டிகாப்ரியோ. 

அமெரிக்காவில் இந்த பருவநிலை மாற்றம் குறித்து, நடக்கும் அரசியலை படத்தில் வெளிச்சத்துக்கு கொண்டு வருகிறார் பேராசிரியர் மைக்கேல் மான். எரிபொருட்கள் மூலமாகத்தான் புவி வெப்பமடைகிறது என்பதை மறைக்க, கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் போராடுவதை விளக்குகிறார் மான். பல தரப்பில் இருந்து எதிர்ப்புகளும், மிரட்டல்களும் வந்ததை வலியோடு பதிவு செய்கிறார் அவர். இதற்கடுத்து சீனா செல்லும் லியோ அரசியல் விவகாரம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் நிறுவனத்தின் இயக்குநரான மா ஜூனை சந்திக்கிறார். சீனாவின் சமீப மாற்றங்களை விவரிக்கிறார் மா ஜூன்.

"கடந்த 35 வருடங்களில் சீனா மிகப்பெரிய அளவில் மாற்றம் அடைந்துள்ளது. வளர்ந்தும் வருகிறது. மேற்கத்திய நாடுகளுக்கான பொருட்களை தயாரிப்பதில் சீனா முக்கியப் பங்காற்றுகிறது. உலகின் தொழிற்சாலை என சீனாவை குறிப்பிடலாம். சீனாவின் ஒரு பகுதியில் பயன்படுத்தப்படும் நிலக்கரியின் அளவு, அமெரிக்காவின் மொத்த நிலக்கரி செலவுக்கு சமம். இதைப் பற்றி மக்கள் அறிந்து கொள்ளும்போதும், இதனால் ஏற்படும் உடல்நலப் பாதிப்புகள் குறித்து தெரிந்து கொள்ளும்போதும் மிக அதிகமாக வருந்துகின்றனர்.

காலையில் வாக்கிங் செல்லும்போது கூட, தூய காற்றை சுவாசிக்க முடியாமல், மாசுகாற்று நுரையீரலைப் பாதிக்காமல் இருக்க, முகத்தை மூடிக் கொள்கின்றனர் சீனர்கள். இதனால் ஏற்படும் உடல்நலப் பாதிப்புகளையும் அடுத்தடுத்து எடுத்துக் கூறும்போது, எதிர்காலத்தின் நிஜம் முகத்தில் அறைகிறது. அடுத்ததாக டிகாப்ரியோ விசிட் அடிப்பது நமது இந்தியாவுக்கு.

இந்தியாவின் நிலை பற்றி பேசும் சுற்றுச்சூழல் செயற்பாட்டாளர் சுனிதா நரைன், "நாங்கள் பருவநிலை மாற்றம் குறித்து ஏற்றுக்கொள்கிறோம். ஆனால் இந்தியாவில் இன்னும் மின் தேவை என்பது நிறைய இருக்கிறது. ஒவ்வொரு இந்தியருக்கும் இன்னும் மின்வசதி என்பது கிடைக்கவில்லை. நிலக்கரி என்பது மிகவும் மலிவான மூலப்பொருள்.இந்தியாவில் இன்னும் 700 மில்லியன் வீடுகள் சாண அடுப்பைத்தான் பயன்படுத்துகின்றனர். இதனை நீங்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். எனவே அமெரிக்கா முதலில் மாற வேண்டும். அமெரிக்காவில் ஒருவர் பயன்படுத்தப்படும் மின்சாரத்தின் அளவானது, பிரான்சில் 1.5 பேர் பயன்படுத்தும், ஜப்பானில் 2.2 பேர் பயன்படுத்தும், தென் ஆப்பிக்காவில் 5 பேர் பயன்படுத்தும், இந்தியாவில் 34 பேர் பயன்படுத்தும் மின்சாரத்தின் அளவுக்கு சமம். இதற்கு காரணம் அதிகமான மின்சக்தியை நீங்கள் செலவு செய்வதுதான்." என்கிறார். இந்தப் பயணத்துக்கு அடுத்து கிரிபாடி தீவுகளுக்கு செல்கிறார் லியோ.

இந்தப் புவி வெப்பமயமாதல் சிக்கலால், அதிகம் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் இடம் கிரிபாடி தீவுகள். அங்கும் தனது கேள்விகளை கொண்டு செல்கிறார் லியோ. "காலநிலை மாற்றத்தால் நாங்கள்தான் முதலில் பாதிக்கப்பட்டோம். நீரில் எங்கள் தீவு மூழ்கியது. முதலில் நாங்கள் செய்தது மக்களை நீர் இல்லாத இடங்களுக்கு இடம் பெயரச் செய்ததுதான். ஆனால் எங்களுக்கு இறுதியில் தெரிந்த விஷயம் அனைத்து மக்களையும் அப்படி செய்ய முடியாது என்பதுதான்" என்கிறார் கிரிபாடியின் தலைவர் அனோடே டோங்.

கிரிபாடியில் பெற்ற அனுபவத்தோடு அடுத்த பயணமாக இந்தோனேஷியாவின் சுமத்ரா தீவுக்கு நகர்கிறார். "உலகிலேயே மூன்று இடங்களில் மட்டும்தான், இன்னும் மழைக்காடுகள் மிச்சமிருக்கின்றன. அமேசான் காடுகள், ஆப்பிரிக்காவில் இருக்கும் காங்கோ காடுகள் மற்றும் தென்கிழக்கு மழைக் காடுகளான இந்தோனேஷியா ஆகியவைதான் அவை. ஆனால் இங்கும் பனை காடுகளை உருவாக்க, இந்தோனேசியாவின் இயற்கையான மழைக்காடுகள் தீ வைத்து அழிக்கப்படுகின்றன. உலகின் மிகவும் மலிவான எண்ணெயான பாமாயில்தான் சலவைப் பொருட்கள், சமையல், காஸ்மெடிக்ஸ் எனப் பல இடங்களில் பயன்படுகிறது. இதனை உற்பத்தி செய்ய பனைக்காடுகளை உருவாக்குகின்றன கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள். மிகவும் விலை மலிவான இந்த பாமாயில் மூலமாகத்தான் இந்தோனேசியக் காடுகளை எரித்து, செல்வத்தில் கொழிக்கின்றன கார்பரேட் நிறுவனங்கள். 

யானைகள், உராங்குட்டான், காண்டாமிருகம் மற்றும் புலிகள் ஆகிய நான்கும் ஒரே இடத்தில் இருக்கும், பூமியின் கடைசி இடம்தான் இது. ஆனால் பாமாயில் நிறுவனங்கள் மூலமாக 80% இந்தோனேசிய காடுகள் அழிந்து விட்டன. உலகின் ஊழல்மிக்க நாடுகளில் ஒன்று இந்தோனேஷியா. எனவே எளிதாக அரசியவாதிகளுக்கு பணம் கொடுத்து உள்ளே நுழைந்து விடுகின்றன கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள். இப்படி கைப்பற்றும் காடுகளை தீ வைத்து அழிக்கின்றன. இதனால் ஏராளமான விலங்குகள் அழிகின்றன."என பசுமைப் பயங்கரத்தை தனது வார்த்தைகளில் விவரிக்கிறார் அந்நாட்டு சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்.

அடுத்து டிகாப்ரியோ சந்திப்பது டெஸ்லா நிறுவனத்தின் தலைவர் எலான் மஸ்க்கை. சூரிய சக்தியின் பயன்பாடு மற்றும் எதிர்காலம் குறித்து விவாதிக்கும் மஸ்க், தனது ஜிகா பேக்டரி பற்றியும் எடுத்துக் கூறுகிறார். கார்பன் பயன்பாட்டை உலக அளவில் குறைக்க, கார்பன் வரி சிறந்தது என்றும் கூறுகிறார்.

"எப்படி சிகரெட் குடிப்பவர்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்க, சிகரெட் மீது வரி விதிக்கப்படுகிறதோ அதைப் போலவே கார்பன் பயன்பாட்டைக் குறைக்க கார்பன் வரி உதவும். நீங்கள் கார் ஸ்டார்ட் செய்வது கூட, எங்கோ ஒரு இடத்தில் ஒரு பனிப்பாறை உருகி விழக் காரணமாக அமையலாம். எனவே மக்களுக்கு இதனைப் பற்றிய விழிப்பு உணர்வு தேவை. கார்பன் வரியை மக்கள் மீது திணிப்பதன் மூலம், ஒவ்வொருவரும் கார்பன் வெளியீட்டைக் குறைக்க இது உதவும். மேலும் மக்களும் மரபு சாரா ஆற்றல் மூலங்களை நோக்கி முன்னேறுவார்கள். இதற்கு அரசியல் தலைவர்களும், கட்சிகளும் ஆதரவு தருவதற்கு முன்பு, மக்கள் இதனை வரவேற்க வேண்டும். காரணம், மக்கள் எதனை விரும்புகிறார்களோ அதனையே அரசியல்வாதிகளும் பின் தொடர்வார்கள். எனவே மக்கள் முதலில் மாற்றத்தை நோக்கி முன்னேற வேண்டும்" என்கிறார் பொருளாதார நிபுணர் கிரிகோரி மான்கிவ். 

இன்னும் இன்னும் நிறைய கேள்விகளுடன் அமெரிக்க அதிபர் ஒபாமாவை சந்திக்கும் லியோ அவரிடமும் இது குறித்து விவாதிக்கிறார். "தற்போது இருக்கும் தொழில்நுட்பங்களை கொண்டு இன்னும் 20 வருடங்களுக்கு கார்பனின் அளவைக் குறைக்க முயற்சிப்போம். பிறகு புதிய புதிய தொழில்நுட்பங்கள் மூலமாக புவி வெப்பமயமாதல் பிரச்னையை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சரி செய்வோம். தற்போது இருக்கும் நிலையை அப்படியே தலைகீழாக மாற்றி, பேரழிவு ஏற்படுவதற்கு முன்பே நம்மால் பிரச்னையை சரி செய்துவிட முடியும்.

உலகில் இன்னும் பெரும்பாலான மக்கள், கடலுக்கு மிக நெருக்கமான இடங்களில்தான் வசிக்கின்றனர். அவர்கள் நகரங்களை நோக்கி நகரத் துவங்கினால், மக்களுக்கு இடையே இடைய வளங்களுக்கு பற்றாக்குறையும், போட்டியும் அதிகரிக்கும். எனவே இது ஒரு சுற்றுச்சூழல் பிரச்னை மட்டுமல்ல. தேசிய பாதுகாப்பு தொடர்பான பிரச்னையும் கூட என்கிறது பெண்டகன். எனவே நாம் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டியது அவசியம்" என்கிறார் ஒபாமா. 

கிட்டத்தட்ட 2 வருடங்கள் உலகம் முழுக்க இருக்கும் பருவநிலை மாற்றத்தால் வரும் பிரச்னைகளை ஆவணப்படுத்தியிருக்கும் லியோ, அதனை அப்படியே காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார். சீனாவின் தொழிற்சாலை மாசு, கனடாவின் எண்ணெய் கொள்முதலால் அழியும் காடுகள், பாமாயிலுக்காக இந்தோனேஷியாவில் பலியிடப்படும் விலங்குகள், எரிந்துவரும் மழைக்காடுகள், இந்தியாவின் விவசாயம், மியாமி சாலைகளின் வெள்ளம், ஆர்ட்டிக் பகுதியில் பனிப்பாறை உருகுதல் என இந்த அழகிய கிரகத்தில், மனிதனின் அத்தனை அசுரத்தனத்தையும் கண்முன் கொண்டு வந்து நிறுத்தியிருக்கிறார்கள். எங்கோ ஒரு மூலையில் நம் வாகனம் வெளியிடும் புகை, உலகின் ஏதேனும் ஒரு மூலையில் இருக்கும் வீட்டை மூழ்கடிப்பது தெரிந்தால், நம் மனம் மகிழுமா? ஆனால் அதைத்தான் நாம் அனைவரும் தெரிந்தோ, தெரியாமலோ ஏதோ ஒரு வகையில் செய்து வருகிறோம்.

சுற்றுச்சூழலை மாசுபடுத்தி கார்களில் செல்லும் மேல்தட்டு மக்கள், சாலைகளில் நடந்து செல்லும் சாமானியர்களின் உடல் நிலையோடு விளையாடுவது எவ்வகையான அறம்? அனைவருக்கும் பொதுவான பூமியை சிலர் மட்டும் தங்கள் லாபத்துக்காக கொள்ளை அடிப்பது எவ்வகையில் நியாயம்? இனிமேலும் சுற்றுச்சூழல் பிரச்னைகள் குறித்து, கேள்வி எழுப்பாத, பேசாத தலைவர்களை ஆதரிக்காதீர்கள் என்பதுதான் இந்த ஆவணப்படத்தின் முக்கிய நோக்கம். விரைவில் வரவிருக்கும் அமெரிக்க அதிபர் தேர்தலை ஒட்டி இந்த பொறுப்பை ஏற்றிருக்கிறார் லியோ. ஒரு நடிகராக, இயற்கை ஆர்வலராக தனது பங்களிப்பை இந்தப் படைப்பின் மூலமாக வழங்கியிருக்கிறார். சரி.. இந்தப் பிரச்னை அமெரிக்காவில் மட்டுமல்லை. உலகம் முழுக்க பரவியிருக்கிறது இதன் வேர்கள். இந்திய மக்களாகிய நாம் எந்த வகையில் இந்த பூமியை காக்கப் போகிறோம்? எப்போது சூழலியல் பிரச்னைகளுக்காக அரசியல் தலைவர்களை நோக்கி கேள்விகளை தொடுக்கப்போகிறோம்?

சற்று யோசித்துப் பாருங்கள். நமது நாட்டில், நமது மாநிலத்தில் எத்தனை தலைவர்கள் சூழலியல் பிரச்னைகளுக்காக குரல் கொடுத்துள்ளனர்? இனிமேலும் கொடுக்கப்போவதில்லை. மக்களாகிய நமக்கே நமது நாட்டின் இயற்கையின் மீதே, அக்கறை இல்லாத போது, அவர்களை மட்டும் நிர்பந்திப்பது நியாயமே இல்லை. உலகில் பெரும்பாலான நாடுகளில் இயற்கை வளங்கள் அழிவதற்கு காரணமே, அப்பகுதி மக்களின் அறியாமைதான். மக்களின் அலட்சியமும் அக்கறையின்மையும்தான் ஆப்பிரிக்காவில் காண்டாமிருகங்களை வேட்டையாட விடுகிறது. இந்தோனேஷியா காடுகளை அழிக்க அனுமதிக்கிறது.

எனவே நாம் செய்ய வேண்டிய விஷயமே, சூழலியல் பிரச்னைகள் குறித்து முழுமையாக அறிந்து கொள்வதுதான். நமது அறியாமைதான், அதிகார வர்க்கத்தின் பலம். அதனை நாம் முதலில் களைய வேண்டும். அணு உலையோ, மீத்தேன் திட்டமோ, நியூட்ரினோ ஆய்வகமோ.. எந்த விஷயமானாலும் அதைப் பற்றி நாம் முழுமையாக அறிந்து கொள்வது அவசியம். பிரச்னையை அறிந்துகொண்டால் மட்டுமே, அது தொடர்பான அறிவார்ந்த விவாதங்களில் ஈடுபட முடியும். பிரச்னையை அறிந்து கொண்டால் மட்டுமே, அரசை நோக்கி கேள்வி எழுப்ப முடியும். பிரச்னையை அறிந்துகொண்டால் மட்டுமே, அதன் தீர்வுக்காக போராட முடியும். இல்லையெனில் ஒவ்வொரு சூழலியல் பிரச்னைகளும், சமூகத்தின் பிரச்னையாக இல்லாமல், அப்பகுதி மக்களின் பிரச்னையாக மட்டுமே மாறிவிடும். போராட்டங்களின் வீரியமும் குறைந்துவிடும். நமது குழந்தைகளுக்கு நமது பூமியை இப்படியே வழங்குவது மட்டுமல்ல. இன்னுமே சுத்தம் செய்து ஒப்படைக்க வேண்டிய பொறுப்பு நம்மிடத்தில் இருக்கிறது. 

 

 

 

இயற்கையின் மீது நாம் எறியும் ஒவ்வொரு கல்லும், ஒருநாள் புயலாக, வறட்சியாக, வெள்ளமாக, பஞ்சமாக நம்மிடம்தான் திரும்பி வரப்போகிறது. இன்னும் நிறுத்தாமல், அதிகார மமதையுடன் தொழிற்சாலைகளும், அரசாங்கங்களும் புவியை சிதைத்துக் கொண்டே வந்தால், நிச்சயம் நமது எதிர்காலம் நமக்காக புன்னகையுடன் காத்திருக்காது.

- ஞா.சுதாகர்

எடிட்டர் சாய்ஸ்