Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

[X] Close

‘சங்கி மங்கி’ பதமும்... சீனாவின் சீண்டலும்! #Analysis

சீனா

பெயர் மாற்றி விளையாடும் எல்லைத் தாண்டிய ஆணவ அரசியல் சீனாவுக்கு ஒன்றும் புதிதல்ல. பாரசல் தீவை ஷிக்சா தீவென்றும், நான்ஷா தீவை டையோயு தீவென்றும் ஜப்பானை சீண்டி இருக்கிறது. ஜம்மு காஷ்மீரின் அக்‌ஷை சின்னை, தென்மேற்கு ஜின்ஞியாங்க் என்று இந்தியாவுடனும் போட்டுப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த எல்லைச் சீண்டலின் மற்றொரு பரிமாணம்தான் அருணாச்சல பிரதேசத்தின் ஆறு பகுதிகளின் பெயரை மாற்றியதும், தாம் ஏற்கெனவே ஆக்கிரமித்து வைத்திருக்கும் திபெத்தின் எல்லையை விரிவாக்கி தென் திபெத் என்பதும். ஆகச் சீனாவின் எல்லைமீறிய அகம்பாவ அரசியல் குறித்துப் பேச புதிதாக ஒன்றும் இல்லை. எல்லை குறித்து விவாதிக்கச் சிம்லா 1914 மாநாட்டின் முடிவும், மக்மோகன் எல்லை கோடும் இருக்கிறது. இது குறித்து நம் ராஜதந்திரிகளும், வெளியுறவு கொள்கையாளர்களும் விவாதிப்பார்கள். இந்தப் பிரச்னையின் ஊடாக நாம் விவாதிக்க வேறொரு அரசியல் இருக்கிறது. நாம் வேறொரு உரையாடலை நிகழ்த்த வேண்டிய தேவை இருக்கிறது. ஆட்சியாளர்கள் மீண்டும் வடபெருமைகளைத் தூக்கிப் பிடிக்கும் இந்த நேரத்தில், நிச்சயம் நாம் அது குறித்து விவாதிக்க வேண்டும். அந்த ‘அது’ சங்கி மங்கி என்னும் வார்த்தை பிரயோகம் குறித்தானது. நாம் சீனா ஆக்கிரமித்துவிட்டது என்று துடிக்கிறோமே அந்த வடகிழக்கு மாநிலம் குறித்தானது. அந்த மக்கள் குறித்தானது. நாம் அவர்களை எப்படிப் பார்க்கிறோம் என்ற நம் பார்வை குறித்தானது. 

“‘சங்கி மங்கி’ என்னும் வக்கிர வார்த்தை” 

சில மாதங்களுக்கு முன், தமிழகத்தில் ஊடகவிலாளராக இருக்கும் வடகிழக்கு மாநிலத்தைச் சேர்ந்த ரெஜினா குருங்க் ‘தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்’ நாளிதழில் தனக்குச் சென்னையில் நிகழ்ந்த ஒரு சம்பவத்தைப் பகிர்ந்திருந்தார். அந்த சம்பவத்தின் ஊடாக நாங்கள் எவ்வாறு பாகுபாட்டுடன் நடத்தப் படுகிறோம் என்று விவரித்திருந்தார்.

“நாங்கள் வடகிழக்கை தாண்டி எங்குப் பயணித்தாலும் வித்தியாசமாகப் பார்க்கப் படுகிறோம். வடகிழக்கு மாநிலங்களை இந்திய அரசு மட்டும் புறக்கணிக்கவில்லை. ஒரே தேசத்தில் வாழும் பிறமாநிலத்தவர்கள் எங்களை வேற்று ஆளாகத்தான் பார்க்கிறார்கள். நாங்களும் உங்களின் தேசிய கீதத்தைதான் பாடுகிறோம். ஆனால், எங்களை மட்டும் ஏன் பாகுபாட்டுடன் நடத்துகிறீர்கள்...? போகுமிடமெல்லாம் எங்களைச் சங்கி என்னும் வார்த்தை துரத்துகிறது” என்று தன் வருத்தத்தைப் பகிர்ந்திருந்தார். 

அது உண்மையான வலியும், வருத்தமும்தானே...?  ஒரு பக்கம் தமிழர்களாகிய நாம் பாகுபாட்டுக்கு உள்ளானாலும்,  நாமும் வடகிழக்கு மாநிலத்தவரை கிண்டல் செய்திருக்கிறோம்தானே... அவர்களைக் கொச்சையாக ‘சங்கி’ என்று விளித்திருக்கிறோம் தானே...? 

ரெஜினா ஒரு ஊடகவியலாளர். அவரின் வலிகளை வார்த்தைகளாக உருமாற்றிப் பொதுச் சமூகத்திடன் நியாயம் கேட்டுவிட்டார். அந்த வார்த்தைகளையே வலி நிவாரணியாக்கி தனக்குத்தானே அள்ளிப் பூசிக் கொண்டும்விட்டார்.  ஆனால், வட கிழக்கைச் சேர்ந்த பிறர், தங்கள் வலிகளைச் சொல்ல முடியாமல் தங்களுக்குள்ளேயே மருகுகிறார்கள். “நாங்கள் சங்கிகளும் அல்ல... மங்கிகளும் அல்ல... உங்களைப் போல மனிதர்கள்தான். நீங்கள் எந்தத் தேசத்தின் பெருமைகளைப் பேசுகிறீர்களோ, அதே தேசத்தில்தான் நாங்களும் வாழ்கிறோம்” என்று சொல்லி வெடித்து அழ வழியற்று நிற்கிறார்கள். 

“தேசம்... தேசியம்... மக்கள்” 

வட கிழக்கு மக்கள் - சீனா தேசம், தேசியம் போன்ற சொற்களுக்கு இங்கு பரந்துபட்ட விளக்கம் உண்டு. ஒரு பக்கம் மார்கஸ், ஏங்கெல்ஸ், லெனின் என எல்லைகளைத் தாண்டிய தலைவர்கள் தேசியம் குறித்துத் தெளிவான விளக்கங்களைத் தந்திருக்கிறார்கள். இன்னொரு பக்கம் தேசியம் வெறும் கற்பிதம்தான் என்று சொல்லும் தலைவர்களும் இருக்கிறார்கள். இசங்களும் இருக்கின்றன. ஆனால், இவர்கள் அனைவரும் ஒப்புக் கொள்ளும் ஒன்று, ‘தேசம் என்பது வெறும் நிலம் மட்டும் அல்ல’ என்பதுதான். 

ஆம், மக்கள்தான் தேசம்... மக்கள்தான் தேசியம். மக்கள்தான், மக்களுக்காகதான் எல்லாம். ஆனால், நாம் அந்த மக்களை எப்படிப் பார்க்கிறோம்...? தமிழரென்றால் ‘கருப்பன்’ அல்லது ‘மதராஸி’, தெலுங்கரென்றால் ‘கொல்டி’, வடகிழக்கு மாநிலத்தவரென்றால் ‘சங்கி மங்கி’. இப்படி மண்ணின் மக்களைக் கொச்சைப்படுத்திவிட்டு வெறும் எல்லைகளின் பெருமைகளை மட்டும் பேசி என்னவாகப் போகிறது. ஒரு இனத்தையே சுடுசொற்களால் கொச்சைப்படுத்திவிட்டு, அந்த இனம் வாழும் மண் எங்களுக்கானது என்று சொல்லி என்னவாகிவிடப் போகிறது. தேசத்தின் எல்லைகளும், அதன் பாதுகாப்பும் முக்கியம்தான். ஆனால், அதைவிட முக்கியம் அந்தத் தேசத்தில் வாழும் மனிதர்களும், அவர்களின் உணர்வுகளும்.

சீனாவின் சீண்டல் குறித்து விவாதிக்கும் இந்த நேரத்தில், சொந்த நாட்டிலேயே வடகிழக்கு மக்கள் தனிமைபடுத்தப்படுகிறார்களே... கொச்சைப்படுத்தப்படுகிறார்களே... அது குறித்தும் விவாதிப்போம். அவர்களும் நம்மவர்கள்தான் என்று மனதளவில் முதலில் நினைக்கத் தொடங்குவோம். அவர்களுக்கான உரிய மரியாதையை அளிப்போம். இதைப் பேசாமல், செய்யாமல் சீனாவின் அத்துமீறலை மட்டும் பேசுவது, நிச்சயம் எந்த நன்மையையும் பயக்காது. ஆம், மக்கள் சொந்த தேசத்திலேயே அந்நியமாக உணர்ந்த பின் எல்லையையும், பெயரையும் நிறுவிமட்டும் என்னவாகிவிடப் போகிறது...?

- மு. நியாஸ் அகமது 

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement

எடிட்டர் சாய்ஸ்

Advertisement

MUST READ

Advertisement
[X] Close