Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

[X] Close

“ரியல் பிக்பாஸ்..!” விவசாயிகளை நாமினேட் செய்திருக்கும் சர்வதேச ஒப்பந்தங்கள் #Analysis #VikatanExclusive

விதை

“இந்திய விவசாயிகள் வறுமையிலிருந்து மீள, இன்னும் நவீனமாக மாற வேண்டும்; இன்னும் அதிகமாக அறிவியலையும், தொழிற்நுட்பத்தையும் தழுவிக்கொள்ள வேண்டும்; வேதியியலின் கரங்களை இறுகப்பற்றி லாபத்தின் பாதையில் வீறுநடை போடவேண்டும். இன்னும் சுருங்கச் சொல்ல வேண்டுமென்றால், மற்றுமொரு பசுமைப் புரட்சிக்குத் தயாராக வேண்டும்”  - இது பெரு நிறுவன அறிவியலாளர்கள் லாபகரமான விவசாயத்துக்குச் சொல்லும் வழி. பெருநிறுவன பொருளியல் அறிஞர்கள் சொல்லும் வழி இதைவிடச் சுலபம், “இந்திய விவசாயிகள் லாபமீட்ட விவசாயத்தை விட்டு வெளியேற வேண்டும். வேறு ஏதாவது லாபகரமான தொழில்களை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்”. இவைதான், இவை மட்டும்தான் நிறுவனங்கள் சார்ந்து சிந்திக்கும் அறிவியலாளர்களும், பொருளியல் அறிஞர்களும் நம் விவசாயிகளுக்காக முன்மொழியும் யோசனை.
 
இது, இந்திய அறிஞர்கள் முன்மொழியும் யோசனை மட்டுமல்ல... உலகம் முழுவதும் உள்ள நிறுவனம்சார் அறிவியலாளர்களின் யோசனையும் இதுதான். “விவசாயம்... அது சார்ந்த தொழிற்நுட்பங்கள் எதுவும் தனிமனிதனிடம் இருக்கக்கூடாது. விவசாயம் நிறுவனமயமாக வேண்டும். விவசாயி, நிறுவனங்களை மட்டும்தான் சார்ந்திருக்க வேண்டும்”.  இதுதான் அவர்களின் புரிதல். இந்தப் புரிதல்கொண்டவர்கள் எல்லாம்கூடி ஒரு கொள்கை வகுத்தால் எப்படி இருக்கும்... அது, விவசாயியின் ஆன்மாவில் எப்படியான அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தும்... கற்பனை செய்து பார்க்க முடிகிறதா...? ஹூம். கற்பனையெல்லாம் செய்யத் தேவையில்லை. நிஜத்திலேயே அவர்கள் ஒன்றுகூடி அப்படியான கொள்கை வகுத்திருக்கிறார்கள். அது, சாமான்ய விவசாயியிடம் அனைத்து உரிமைகளையும் பிடுங்கும் கொள்கை... விவசாய இறையாண்மைமீதும் அமிலம் வீசும் கொள்கை.

 “விதை வைத்திருந்தால் சிறை!”

விவசாயம்அச்சுறுத்துவதுபோல உபதலைப்பு இருக்கிறதுதானே. ஆனால், நிஜமாகப்போகும் ஒரு கொள்கை உண்மையில், இதைவிட அச்சம் தருவதாக இருக்கிறது. பிராந்திய விரிவான பொருளாதார ஒத்துழைப்புக்கான (Regional Comprehensive Economic Partnership) தாராள வணிக ஒப்பந்தத்துக்கான பேச்சுவார்த்தை ஆசியான் நாடுகளிடையே (புர்னே, கம்போடியா, இந்தோனேசியா, லாவோஸ், மலேசியா, மியான்மர், பிலிப்பைன்ஸ், சிங்கப்பூர், தாய்லாந்து மற்றும் வியட்நாம்) நடந்துவருகிறது. இந்த ஒப்பந்தத்தில் ஆசியான் நாடுகள் தவிர்த்து ஆஸ்திரேலியா, சீனா, ஜப்பான், இந்தியா, தென் கொரியா மற்றும் நியூசிலாந்து ஆகிய நாடுகளும் இருக்கின்றன. அதாவது, இந்த RCEP-ல் உள்ள தேசங்களின் மொத்த மக்கள்தொகை 350 கோடிக்கு மேல். இன்னும் கூர்மையாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால், அந்த மக்கள்தொகையில் 42 கோடிபேர் சிறு விவசாயிகள். அதாவது, RCEP-ல் வடிவம் பெறும் கொள்கை இந்த மக்கள்மீது நேரடியாக ஆதிக்கம் செலுத்தும். இதில்தான் விவசாயிகளை நேரடியாகக் காவுவாங்கும் பல கொள்கைகள் வடிவம்பெற்று வருகின்றன. ரகசியப் பேச்சுவார்த்தை அளவில் இருக்கும் இந்த வரைவுக் கொள்கை வடிவங்களை 'Grain’ என்னும் அரசு சாரா அமைப்பு வெளிகொணர்ந்துள்ளது. அவை அனைத்தும் விவசாயிகளைக் கடந்து சாமான்ய மக்கள் அனைவருக்கும் அதிர்ச்சித் தருவதாக உள்ளன. குறிப்பாக, அதன் ‘விதை’ சார்ந்த கொள்கை.  

RCEP-ல் இருக்கும் தேசங்களான ஜப்பான், சீனா மற்றும் தென் கொரியா போன்ற நாடுகளிடம் சொந்தமாக விதை நிறுவனங்கள் இருக்கின்றன அல்லது விதை நிறுவனங்களில் பெரும் பங்கு வைத்திருக்கின்றன. குறிப்பாக, மக்கள் சீனக் குடியரசு உலக அளவில் முன்னணி வகிக்கும் பன்னாட்டு விதை நிறுவனமான ‘சிங்கென்டா’ (Sygenta) நிறுவனத்தை வாங்கும் முனைப்பில் இருக்கிறது. அதனால், இந்தத் தேசங்கள் விதையை விவசாய உரிமையாகப் பார்க்காமல், வெறும் பண்டமாகப் பார்க்கிறார்கள்; வணிகமாகப் பார்க்கிறார்கள். அந்த வணிகச் சிந்தனை இந்த ‘RCEP'-ன் விதைக் கொள்கைகளிலும் எதிரொலிக்கிறது. அதாவது, ‘விதை’-யை விவசாயிடம் பறித்து தங்களிடம் வைத்துக்கொள்ள நிறுவனங்கள் துடிக்கின்றன. அதற்கேற்றாற்போல் கொள்கையை வடிவமைத்து இருக்கின்றன. இந்த வரைவுக் கொள்கைகள் உயிர்பெறும் பட்சத்தில் RCEP கூட்டமைப்பில் உள்ள தேசத்தின் எந்த விவசாயியும் விதைகளைத் தன் கையிருப்பில் வைத்துக்கொள்ளக் கூடாது. ஓர் அறுவடை முடிந்து, அடுத்த விதைப்புக்காக விதைகளை எடுத்து வைத்துக்கொள்வது பெருங்குற்றம். அதுபோல, விவசாயிகள் தங்களுக்குள் விதைகளைப் பரிமாறிக்கொள்ளவும் கூடாது. ஒவ்வொரு முறை விதைப்புக்கும், விதைகளை நிறுவனங்களிடம் இருந்துதான் வாங்க வேண்டும். விதை உரிமை முழுக்கமுழுக்க நிறுவனங்களின் கைகளில் போகும்பட்சத்தில் விதை விலை குறைந்தது, 100 சதவிகிதம் வரை உயரும். ஏற்கெனவே விவசாயம் லாபமற்றத் தொழிலாக இருக்கும் இந்தச் சூழ்நிலையில், விதை உரிமையையும் விவசாயிகள் இழந்தால், அவர்கள் விவசாயத்திலிருந்து வெளியேறும் நிலைதான் ஏற்படும். 

“நிலங்கள் ஆக்கிரமிக்கப்படும்”

பால்இதுவரை RCEP கூட்டமைப்பில் உள்ள தேசங்களில் வெளிநாட்டினர் நிலம் வாங்க முடியாது. பெரும் முதலீடு உள்ளே வருகிறதென்றால் குத்தகைக்கு நிலம் எடுக்கலாம், தொழில் செய்யலாம். ஆனால், நில உரிமை உள்நாட்டவரிடமும், அரசிடமும்தான் இருக்கும். அதற்கு உலை வைக்கிறது இந்தத் தாராள வணிக ஒப்பந்தம். வெளியில் கசிந்த ஒப்பந்த நகல் சொல்கிறது,  “உள்நாட்டு முதலீட்டாளர்கள் எப்படிக் கருதப்படுகிறார்களோ... அதுபோலதான் வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களும் கருதப்பட வேண்டும்.” என்று அதாவது, RCEP-ல் உள்ள தேசங்களிடையே நிலங்கள் வாங்க எந்தத் தடையும் இருக்கக் கூடாது. அதற்கேற்றார் போல சட்டங்கள் திருத்தி அமைக்கப்பட வேண்டும்.  ஏற்கெனவே, உள்நாட்டு பெருநிறுவனங்கள் வளர்ச்சியின் பெயரால் நிலங்களை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்தத் தருணத்தில் வெளிநாட்டு நிறுவனங்களும் நிலத்தைப் பிடிக்கும் போட்டியில் இறங்கினால் சாமான்ய விவசாயியின் நிலை என்ன ஆகும்?
 
இந்த ஒப்பந்தத்தின் வழியாக இந்திய பால் சந்தையைக் கைப்பற்றவும் சர்வதேச தேசங்கள் திட்டமிடுகின்றன.  ‘ஃபான்டெர்ரா’ (Fonterra) நியூஸ்லாந்தின் பால் உற்பத்தி பெரு நிறுவனம். இது இந்திய சந்தையைப் பிடிக்க பல்வேறு வழிகளில் முயன்றது. ஆனால், பால் உற்பத்தியில் தன்னிறைவு பெற்றுள்ள இந்திய தேசத்தின் சந்தையை அதனால் கைப்பற்ற முடியவில்லை. அதனால், RCEP மூலமாக இந்திய சந்தையைப் பிடிக்க திட்டமிடுகிறது. இந்த ஒப்பந்தம் முழுவடிவம் பெற்று செயலுக்கு வரும்பட்சத்தில், கூட்டமைப்பில் இருக்கும் ஒரு தேசமான நியூஸ்லாந்துக்காக இந்தியா தன் சந்தையைத் திறந்துவிட வேண்டியிருக்கும். அப்படியான சூழ்நிலையில் பெரும் முதலீட்டுடன் வரும் ‘ஃபான்டெர்ரா’ நம் சந்தையைக் கைப்பற்றும். இந்திய பால் உற்பத்தியாளர்கள் ஒன்று ஃபாண்டெர்ராவுக்காக பணியாற்றுவார்கள் அல்லது பால் உற்பத்தி துறையிலிருந்து வெளியேறுவார்கள். அதாவது பெரும் எண்ணிக்கையிலான விவசாயிகளையும், பால் உற்பத்தியாளர்களையும் தங்கள் தொழிலிருந்து வெளியேற்ற முனைகிறது சர்வதேச ஒப்பந்தம். இதை எதிர்த்து தேச எல்லைகள் கடந்து விவசாயிகளும், செயற்பாட்டாளர்களும் போராடத் தொடங்கிவிட்டார்கள். என்ன செய்ய போகிறது இந்திய அரசு?

எங்களுக்கு இது குறித்தெல்லாம் கவலை இல்லை. நிறுவனங்களின் நலன்தான் முக்கியமென்று அந்த ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடும் என்றால், பெரும் அளவிலான விவசாயிகள் விதை உரிமையை இழந்து, நிலத்தை இழந்து சொந்த நாட்டில் அகதிகள் ஆவார்கள். சொந்த நாட்டு மக்களை அகதிகளாக்கிய தேசம் அழிவின் பாதையில்தான் செல்லும். அதைத்தான் விரும்புகிறதா அரசு?

உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்யுங்கள்

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement

எடிட்டர் சாய்ஸ்

Advertisement

MUST READ

Advertisement
[X] Close