Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

ரத்த தானம் செய்யுங்கள்! உயிரை காப்பாற்றுங்கள்!

ரத்ததானம் குறித்த விழிப்பு உணர்வு மக்களிடையே பரவலாக அதிகரித்து வருகிறபோதிலும், சிலருக்கு இன்னும் அதுகுறித்த தயக்கங்கள் இருக்கதான் செய்கின்றன. இந்நிலையில் ரத்த தானம் பெற்று உயிர் பிழைத்தவர்கள் மற்றும் ரத்த தானம் அளித்த சிலரது நெகிழ்ச்சியான அனுபவங்கள் இங்கே....

 

நடுத்தர வயது வங்கி அலுவலர்

 

"நான் ஒரு பேங்க்ல கேஷியரா ஒர்க் பண்றேன். தினமும் ஆபிஸ் வருவேன், வீட்டுக்குப் போவேன். இதுதான் என் டெய்லி ரொட்டீன். என் வேலை உண்டு நான் உண்டுன்னு இருப்பேன். ஹாஸ்பிடல்ஸ்னாலே எனக்கு அலர்ஜி. ஒரு நாள் வேலை முடிச்சு வீட்டுக்கு புறப்படும்போது தடுமாறி விழுந்துட்டேன். எழுந்து நிற்கவே சக்தியில்லாம இருந்தேன். ஆபீஸ் ஸ்டாஃப்ஸ் ஹாஸ்பிடல்ல சேர்த்தாங்க. எனக்கு அனிமிக்கா (ரத்தசோகை) இருக்கிறதாகவும், நான்கு பாட்டில் ரத்தம் ஏத்தணும்னும் சொன்னாங்க. அப்போ என் கூட வேலை செய்யுற நண்பர்கள்தான் ரத்தம் கொடுத்தார்கள். அவங்க ஒரு குழுவா இணைஞ்சு ஆறு மாசத்துக்கு ஒருமுறை ரத்தம் கொடுக்கிற விஷயத்தையும் சொன்னாங்க. நான் உடல் தெம்பானதும் இப்போ நானும் அவங்களோட சேர்ந்து ரத்தம் கொடுக்கறேன்.முன்னே இருந்த ஆரோக்கியம் இப்போ பலமடங்கு கூடினதா உணர்றேன்.

​​
இரண்டு குழந்தைகளின் தாய்

 

இரண்டு அல்லது இரண்டரை மாதங்களுக்கு பிறகு நடந்திருக்க வேண்டிய நிகழ்வு இது. ஆம் இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு, மே மாதம் ஏழாம் தேதி எப்போதும் போல, என் மூத்த மகனை பள்ளியில் இறக்கிவிட்டு அலுவலகம் செல்ல எத்தனித்தபோதுதான் அடிவயிற்றில் ஒரு அதீத வலியினை உணர்ந்தேன். மருத்துவர்கள் டெலிவரிக்குக் கொடுத்த தேதி, வெகு தொலைவில் இருந்தது. கணவரை தொடர்பு கொண்டு விஷயத்தை கூறிவிட்டு மருத்துவமனையில் சேர்ந்தேன். அவர்கள் சற்றும் தாமதிக்காமல் அறுவை சிகிச்சை செய்ய வேண்டுமென கூறிவிட்டனர். கிட்டத்தட்ட என் கணவருக்குப் பிரியாவிடை கொடுத்துவிட்டு அறுவை சிகிச்சை கூடத்திற்குள் சென்றேன். அவ்வளவு குருதி இழப்புக்குப் பின் ஒருவர் உயிரோடு மீண்டு வரமுடியும் என்பதை என்னால் இன்றும் நம்ப முடியவில்லை. அன்று எனக்கு, என்னுடைய அரிய வகை ரத்தத்தை கொடுத்து என்னை காப்பாற்றிய நல்ல உள்ளங்களுக்கு நன்றி. அன்று அவர்கள் உதவி செய்திருக்காவிட்டால் இன்று என் குடும்பம் ஒரு மகள், தங்கை, மனைவி மற்றும் தாயை இழந்திருக்கும். ரத்தம் கொடுக்கும் ஒவ்வொருவரும் இன்று நான் வணங்கும் தெய்வங்களே!

6 வயது சிறுமி

 

அன்று பூத்த மலர் போல அழகாய் இருந்த அந்தச் சிறு பெண், மாலைத் தென்றலில் பூங்காவின் சறுக்கு மரத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தாள், என்னைக் கண்டதும் என்னருகே ஓடிவந்து முத்தமிட்டு 'தாங்க்ஸ் அங்கிள்' என்றாள். ஆச்சரியத்துடன் அந்தப் பெண்ணை நோக்கி 'யாரும்மா நீ?" என்றேன். அவளோ பதிலுக்கு, 'என் பேர் ரியா அங்கிள். என்னை உங்களுக்குத் தெரியாது. ஆனா உங்களை எனக்கு நல்லாத் தெரியும். போன மாசம் இதோ இந்த ரோட்டை க்ராஸ் செஞ்சப்போ ஒரு கார் வேகமா வந்து என் மேல இடிச்சிடுச்சு . அப்பா, அம்மா எல்லாம் ஹாஸ்பிட்டல் தூக்கிட்டுப் போனாங்க. எனக்கு ரொம்ப பயமா இருந்தது. அப்புறம் நான் தூங்கிட்டேன். நான் எழுந்தப்போ அம்மா, அவங்க செல்போன்ல உங்க போட்டோவ காட்டி நீங்கதான் எனக்கு ரத்தம் கொடுத்து என்னை காப்பாத்துனதா  சொன்னாங்க, தாங்க்யூ அங்கிள்.' என்று கூறிவிட்டு மீண்டும் ஓடிச்சென்று விளையாட ஆரம்பித்தாள். வாழ்வில் ஏதோ சாதனை செய்தது போன்ற உணர்வுடன் வீடு திரும்பினேன்.

​​கல்லூரி இளைஞர்

 

"அப்பா சொன்னா கேக்க மாட்டேன், அம்மா சொன்னா கேக்க மாட்டேன். அட்வைஸ் ன்னு யாராவது பண்ணினா அரை கிலோ மீட்டர் ஓடுவேன். இப்படித்தான் இருந்தேன் நாலஞ்சு மாசத்துக்கு முன்னாடி வரைக்கும். ஆனா இப்போ அப்படியே உல்டா. காரணம் முகம் தெரியாத ஒருத்தர். நம்ப முடியலையா, எனக்கும் தாங்க. நண்பனோட பர்த்டே பார்ட்டில கலந்துகிட்டு பைக்ல வந்துட்டு இருந்தேன், அப்போ ஒரு கால் வந்ததுன்னு பேசறதுக்காக வண்டிய ஓரமா நிறுத்தினேன். அப்போ ஒரு திருடன் என் கழுத்துல இருந்த செயினை அறுக்கிறதுக்காக கத்தியை வீசினான். ஒரு நிமிஷம் என்ன நடக்குதுன்னே தெரியல. நான் அப்படியே மயங்கி விழுந்துட்டேன். அங்கிருந்தவங்க ஹாஸ்பிட்டல்ல சேர்த்தாங்க, என்னுடையது ரேர் ப்ளட் க்ரூப் ங்கிறதால அப்பாவும் அம்மாவும் அன்னைக்கு அலைஞ்சத பார்த்தபோது இன்னைக்கும் கஷ்டமா இருக்கு. அப்போதான் யார்னே தெரியாது, அவர் வந்து தன்னுடைய ரத்தத்தைக் கொடுத்துட்டு போனார். இப்போ நான் இதை எழுதிகிட்டு இருக்கேன்னா அதுக்கு அவர்தான் காரணம். அன்னையிலிருந்து ஒவ்வொரு ஆறு மாசத்துக்கு ஒரு தடவ நானும் ரத்தம் கொடுக்கறேன். என் ரத்தம் வேற ஒருத்தரோட உயிரை காப்பாத்தும் இல்லையா?"

- ஆனந்த் விஜயராகவன்

எடிட்டர் சாய்ஸ்

ஜெர்சி மாடுகள், பிரேசில் காபி, மருத்துவமனை உறுதி! ஜெயலலிதா பற்றி தோழியின் நினைவலைகள்
placeholder

அதே மாதிரி ஜெயலலிதா தன்னுடைய 10 வயதில் சிவாஜி கணேசன் முன்னிலையில் மயிலாப்பூரில் செய்த நடன அரங்கேற்றப் படங்கள் முதல் அதற்குப் பிறகான அவரது சின்ன வயசுப் படங்களை நாங்கள் தொகுத்திருந்தோம். அதை 2012 ம் ஆண்டு, எனக்கு அவரை சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்த போது கொடுத்தேன். அதைப் பார்த்து ரொம்ப சந்தோஷமாகிட்டாங்க. அந்தப் படத் தொகுப்பை, தன்னோட ஹேண்ட் பேக்ல வச்சுக்கிட்டாங்க. பத்திரமா வைத்துக் கொள்வதாகவும் சொன்னாங்க. சினிமாக்காரங்க என்றால் ஈஸியாக அணுகலாம் என்கிற திரையை உடைத்து, அவங்க தனி ரூட்டைப் போட்டு, அதை மத்தவங்க ஃபாலோ பண்ற அளவுக்கு வாழ்ந்து காட்டினாங்க. குறிப்பா, சினிமா விழாக்கள், நிகழ்ச்சிகளுக்கு போக மாட்டாங்க. 

அம்மாவிடமிருந்து போன் வந்தால்...!? - உருகும் வீணை காயத்ரி
placeholder

''சமீபத்தில் கொலை மிரட்டல் விட்டப் பையனால் அம்மாவை சந்திக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. கடந்த ஜூலை 27-ம் தேதி சி.எம் ஆபீஸ்ல இருந்து போன் வந்தது. அம்மா உங்களை உடனே வரச்சொன்னதா சொன்னாங்க. நான் கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் போய் நின்னேன். பொதுவாகவே நானும், அவங்களும்தான் தனியாகத்தான் பேசிப்போம். ஆனா, அன்றைக்கு, எல்லா அதிகாரிகளும், இருந்தாங்க. அவங்க முன்னாடி, 'எப்படி இருக்கீங்க' என கேட்டார். நான் பதில் சொல்லிவிட்டு, 'நவம்பர் மாதத்தோடு என்னோட டர்ன் முடியுது' என சொன்னேன். இதற்கு அவர், எல்லோருடைய முன்னிலையிலும், அடுத்த மூன்று வருஷத்துக்கும் நீங்களே துணை வேந்தரா இருங்க என சொல்லிவிட்டு, அவருக்கு பின்னால் இருக்கும் எல்லோரையும் பார்த்து மறுபடியும்  இதையே சொன்னார். அப்போதுதான் அவர்கிட்ட, 'நான் உங்களை சந்திக்க இரண்டு வருஷமாக முயற்சி செய்துட்டு இருந்தேன். இந்த கொலை மிரட்டல் காரணமாகத்தான் உங்களை சந்திக்கிற வாய்ப்பு கிடைச்சிருக்கு, நான் தனி மனுஷியாக இசை பல்கலைக்கழகத்தை நடத்தி வருகிறேன்' என சொன்னேன். உடனே, சம்பந்தப்பட்டவர்களை அழைத்து, அவங்களுக்குத் தேவையான எல்லா உதவிகளையும் செய்து கொடுங்க என சொன்னார்.  'அடுத்த முறைப் பார்க்கும்போது உங்க முகத்துல சிரிப்பை மட்டும் தான் பார்க்கணும்' என ஆறுதல் சொன்னாங்க. அந்த வார்த்தை இன்னும் என் காதில் கேட்டுட்டே இருக்கு. அதுதான் நான் அவங்களை கடைசியாகப் பார்த்தது.  அதற்குப் பிறகு அவரை பார்க்க முடியவில்லை. அவர் சொன்னது போல அதற்கான வேலைகள் நடந்து கொண்டிருக்கும்போதே அம்மா மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுட்டாங்க. நான் இப்போ அடுத்த ஆர்டருக்காக காத்திட்டு இருக்கேன். இன்னும் ஆர்டர் என் கைக்கு வரவில்லை''

MUST READ