Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

‘எங்களுக்கு பணமே வேணாங்க..!’ ஏ.டி.எம்- மை கண்டு கொள்ளாத டிஜிட்டல் கிராமம்

ஏடிஎம்

நாட்டில் ரூபாய் நோட்டுகளை மாற்ற மக்கள் ஆளாய் பறந்து கொண்டிருக்கையில் ஒரே ஒரு கிராமம் மட்டும் எதற்கும் அலட்டிக் கொள்ளாமல் அமைதியாக இருக்கிறது. இந்த கிராமத்தில் 24 மணி நேரமும் வைஃபை இருக்கிறது. எதற்கும் காசை நீட்டுவதில்லை. ஒரே ஒரு தனியார் வங்கியும், ஒரு ஏடிஎம் மும் இருக்கின்றன. அந்த மளிகைக் கடைக்கு 10 ரூபாய் கொடுக்க வேண்டும் என்று எஸ்எம்எஸ் செய்தால் போதும், அடுத்த வினாடி மளிகைக்கடைக்காரர் அக்கவுண்டில் 10 ரூபாய் ஏறி விடுகிறது.

குஜராத் தலைநகர் அகமதாபாத்தில் இருந்து 90 கி.மீ தொலைவில் சபர்கந்தா மாவட்டத்தில் ‘அடோகாரா’ என்ற சிறிய கிராமம் உள்ளது. சுமார் 2 ஆயிரம் மக்கள் இங்கு வசிக்கின்றனர். டிஜிட்டல் கிராமம் திட்டத்தின் கீழ் நாட்டிலேயே முதல் டிஜிட்டல் கிராமமாக இது மாற்றப்பட்டது. மாநில அரசின் உதவியுடன் இங்கு ஐசிஐசிஐ வங்கி தொடங்கப்பட்டது. கிராமத்தைச் சேர்ந்த 1,200 பேர் பெயரில் இந்த வங்கியில் கணக்கு உள்ளது. ஒவ்வொருவருக்கும் ஆன்லைன் அக்கவுண்டும் இருக்கிறது. 

கிராமத்தில் 24 மணி நேரம் இலவச வைஃபை இருக்கிறது. சுவாரஸ்யம் என்னவென்றால் இங்கு இருக்கும் பலருக்கும் ஸ்மார்ட் போன் பயன்படுத்துவதில்லை. அதனால், வைஃபை பற்றியெல்லாம் கவலைப்படுவதில்லை. ஆனால்,சிறியது முதல் பெரிசு வரைத் தெளிவாக எஸ்.எம்.எஸ்.கள் அனுப்ப மட்டும் தெரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள்

இந்த கிராமத்தில் ஒரே ஒரு ஏடிஎம் உள்ளது. நாட்டில் உள்ள ஒவ்வொரு ஏடிஎம்மிலும் பணம் எடுக்க கால் கடுக்க மக்கள் காத்திருக்கின்றனர். ஆனால், ஏடிஎம்முக்கு சற்றும் மரியாதை கொடுக்காத கிராமம் இதுவாகத்தான் இருக்கும். இந்த கிராமத்தில் இருக்கும் ஒரே ஒரு ஏடிஎம் மையமும் காலியாகத்தான் காணப்படுகிறது. கிராமத்தைப் பற்றி தெரிந்து வைத்திருக்கும் பக்கத்து கிராம இளைஞர்கள்தான் இங்கு வந்து பணம் எடுத்துப் போகிறார்கள். 

அடோகாரா கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஓய்வு பெற்ற ஆசிரியர் மோகன்பாய். டிஜிட்டல் கிராமமாக மாறுவதற்கு முன் பக்கத்து ஊருக்கு போய் பென்சன் பணம் எடுப்பார். இருமுறை பிக்பாக்கெட்டுகளுக்கு பணத்தை பறிகொடுத்திருக்கிறார். இப்போது பிக்பாக்கெட்டுகளைப் பற்றி கவலைப்படுவதில்லை. அவரது ஆன்லைனிலேயே பென்சன் பணம் டெபாசிட் ஆகி விடுகிறது. கடைகளுக்கு கூட பணம் எடுத்துக் கொண்டு போக வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அதனால், பிக்பாக்கெட்டுகளும் இந்த கிராமம் பக்கமே  தலை வைத்து படுப்பதில்லை. அங்க போனா ஒன்னும் கிடைக்காதுனு அவர்களுக்கும் தெரிந்து விட்டது. 

இந்த கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர் பியூஸ் பட்டேல். சிறிய மாட்டுப்பண்ணை வைத்து நடத்தி வருகிறார். இவர் தனது கஸ்டமர்களிடம் இருந்தும் ஆன்லைனில்தான் பணம் பெறுகிறார். ''கடையில் 10 ரூபாய்க்கு பொருள் வாங்கினால் கூட கடைக்காரர் அக்கவுண்டை எஸ்எம்எஸ் செய்தால், அவருக்கு ஆன்லைனில் பணம் செலுத்தப்பட்டு விடும் ''என்கிறார்.

மளிகைக் கடை நடத்தும் பங்கில், ''நாடு முழுவதும் நோட்டுகளை மாற்ற மக்கள் அலைந்து கொண்டிருப்பது குறித்து கேள்விப்படுகிறோம். எங்கள் கிராமத்தில் ஒரு எஸ்எம்எஸ் அனைத்து வேலைகளையும் செய்து விடும். எதற்கும் நாங்கள் கையில் காசை எடுப்பதில்லை'' எனக் கூறுகிறார். 

நவீனத்தை முறையாக பயன்படுத்தி வெற்றி கண்டிருக்கிறது இந்த குட்டி கிராமம்!

- எம்.குமரேசன்
 

எடிட்டர் சாய்ஸ்

ஜெர்சி மாடுகள், பிரேசில் காபி, மருத்துவமனை உறுதி! ஜெயலலிதா பற்றி தோழியின் நினைவலைகள்
placeholder

அதே மாதிரி ஜெயலலிதா தன்னுடைய 10 வயதில் சிவாஜி கணேசன் முன்னிலையில் மயிலாப்பூரில் செய்த நடன அரங்கேற்றப் படங்கள் முதல் அதற்குப் பிறகான அவரது சின்ன வயசுப் படங்களை நாங்கள் தொகுத்திருந்தோம். அதை 2012 ம் ஆண்டு, எனக்கு அவரை சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்த போது கொடுத்தேன். அதைப் பார்த்து ரொம்ப சந்தோஷமாகிட்டாங்க. அந்தப் படத் தொகுப்பை, தன்னோட ஹேண்ட் பேக்ல வச்சுக்கிட்டாங்க. பத்திரமா வைத்துக் கொள்வதாகவும் சொன்னாங்க. சினிமாக்காரங்க என்றால் ஈஸியாக அணுகலாம் என்கிற திரையை உடைத்து, அவங்க தனி ரூட்டைப் போட்டு, அதை மத்தவங்க ஃபாலோ பண்ற அளவுக்கு வாழ்ந்து காட்டினாங்க. குறிப்பா, சினிமா விழாக்கள், நிகழ்ச்சிகளுக்கு போக மாட்டாங்க. 

அம்மாவிடமிருந்து போன் வந்தால்...!? - உருகும் வீணை காயத்ரி
placeholder

''சமீபத்தில் கொலை மிரட்டல் விட்டப் பையனால் அம்மாவை சந்திக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. கடந்த ஜூலை 27-ம் தேதி சி.எம் ஆபீஸ்ல இருந்து போன் வந்தது. அம்மா உங்களை உடனே வரச்சொன்னதா சொன்னாங்க. நான் கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் போய் நின்னேன். பொதுவாகவே நானும், அவங்களும்தான் தனியாகத்தான் பேசிப்போம். ஆனா, அன்றைக்கு, எல்லா அதிகாரிகளும், இருந்தாங்க. அவங்க முன்னாடி, 'எப்படி இருக்கீங்க' என கேட்டார். நான் பதில் சொல்லிவிட்டு, 'நவம்பர் மாதத்தோடு என்னோட டர்ன் முடியுது' என சொன்னேன். இதற்கு அவர், எல்லோருடைய முன்னிலையிலும், அடுத்த மூன்று வருஷத்துக்கும் நீங்களே துணை வேந்தரா இருங்க என சொல்லிவிட்டு, அவருக்கு பின்னால் இருக்கும் எல்லோரையும் பார்த்து மறுபடியும்  இதையே சொன்னார். அப்போதுதான் அவர்கிட்ட, 'நான் உங்களை சந்திக்க இரண்டு வருஷமாக முயற்சி செய்துட்டு இருந்தேன். இந்த கொலை மிரட்டல் காரணமாகத்தான் உங்களை சந்திக்கிற வாய்ப்பு கிடைச்சிருக்கு, நான் தனி மனுஷியாக இசை பல்கலைக்கழகத்தை நடத்தி வருகிறேன்' என சொன்னேன். உடனே, சம்பந்தப்பட்டவர்களை அழைத்து, அவங்களுக்குத் தேவையான எல்லா உதவிகளையும் செய்து கொடுங்க என சொன்னார்.  'அடுத்த முறைப் பார்க்கும்போது உங்க முகத்துல சிரிப்பை மட்டும் தான் பார்க்கணும்' என ஆறுதல் சொன்னாங்க. அந்த வார்த்தை இன்னும் என் காதில் கேட்டுட்டே இருக்கு. அதுதான் நான் அவங்களை கடைசியாகப் பார்த்தது.  அதற்குப் பிறகு அவரை பார்க்க முடியவில்லை. அவர் சொன்னது போல அதற்கான வேலைகள் நடந்து கொண்டிருக்கும்போதே அம்மா மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுட்டாங்க. நான் இப்போ அடுத்த ஆர்டருக்காக காத்திட்டு இருக்கேன். இன்னும் ஆர்டர் என் கைக்கு வரவில்லை''

MUST READ