Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

[X] Close

தமிழருக்கு, பாகிஸ்தான் கிரிக்கெட் வீரர் அஃப்ரிடியின் பதில் கடிதம்!

கிரிக்கெட், இந்தியாவின் நாடித்துடிப்பு. கிரிக்கெட் போட்டிகளை நேரலையில் காணாத இந்தியர்கள் மிகக் குறைவு. உலகக்கோப்பைப் போட்டிகளில் இந்திய அணி வெற்றிபெற்றால் பெரும் வரவேற்பையும், தோற்றால் கடும் எதிர்ப்பையும் வெளிப்படுத்த இந்திய கிரிக்கெட் ரசிகர்கள் தவற மாட்டார்கள். அதற்குச் சிறந்த உதாரணம், சமீபத்தில் நடந்த சாம்பியன்ஸ் டிராபி தொடரில் பாகிஸ்தான் அணியிடம் இந்திய அணி தோற்றபோது இந்திய வீரர்கள் விராட் கோலி, தோனி போன்றோருக்கு எதிராக ரசிகர்கள் ஆற்றிய எதிர்வினை. இப்படியாக இன்றைய இந்தியர்களிடமிருந்து பிரிக்க முடியாத அம்சமாக மாறியிருக்கிறது கிரிக்கெட்.

சமீப காலங்களில் இந்தியக் கிரிக்கெட் அணிக்கு ஆதரவு அளிப்பதும் தேசபக்திக்குரிய செயல்களுள் ஒன்றாகச் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. விளையாட்டு என்பதைத் தாண்டி, இந்தியா அல்லாத அணிக்கு ஆதரவு தருவது நாட்டுப்பற்றைச் சந்தேகத்துக்குள்ளாக்கும் ஒன்றாக மாற்றும் போக்கு தொடர்ச்சியாகவே நடந்துவருகிறது. கிரிக்கெட்இந்தியாவும் பாகிஸ்தானும் எதிரெதிர் அணிகளாக விளையாடும் போட்டிகளில், இந்தியாவின் முஸ்லிம்களும் பாகிஸ்தானின் இந்துக்களும் தங்களது நாட்டுப்பற்றை நிரூபிக்கவேண்டிய நிர்பந்தத்தில் தள்ளப்படுவர். சாம்பியன்ஸ் டிராபி இறுதிப்போட்டியில் இந்திய அணியும் பாகிஸ்தான் அணியும் மோதிக்கொண்டபோது இந்நிலைதான்.

சமீபத்தில் நடந்த சாம்பியன்ஸ் டிராபி அரையிறுதிப் போட்டியில் இந்திய அணி, பங்களாதேஷ் அணியை வென்றது. அப்போது இந்திய அணியின் முன்னாள் கிரிக்கெட் வீரர் வீரேந்திர சேவாக் தன் ட்விட்டர் பக்கத்தில் `தந்தையர் தினத்தன்று மகனோடு போட்டி' என்று இந்தியாவை அப்பா என்றும், பாகிஸ்தானை மகன் என்றும் இந்தியில் வர்ணித்திருந்தார். இது பெரும் சர்ச்சையைக் கிளப்பியது.

அதே நாளில் பாகிஸ்தான் அணியின் முன்னாள் கிரிக்கெட் வீரர் ஷாஹித் அஃப்ரிடி, தன் ட்விட்டர் பக்கத்தில் இந்திய அணிக்குப் பாராட்டுகளையும், பாகிஸ்தான் அணி வெற்றிபெற வாழ்த்துகளையும் தெரிவித்திருந்தார். இதைத் தொடர்ந்து சென்னையைச் சேர்ந்த ஓவியக் கலைஞர் சாளுக்கியன், பாகிஸ்தான் கிரிக்கெட் வீரர் அஃப்ரிடிக்கு தன் ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் ‘ஆம்! நான் உங்களைத்தான் திட்டுகிறேன் அஃப்ரிடி’ என்ற தலைப்பில் பகிரங்கக் கடிதம் ஒன்றை எழுதினார். சாளுக்கியன், சென்னையில் வசித்துவருகிறார். காஷ்மீரில் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டு, அங்கு நடக்கும் மக்கள் போராட்டங்களைப் பற்றி ஆவணங்கள் செய்துவருகிறார்.

சாளுக்கியன் எழுதிய கடிதத்தின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு:

‘ஆம்! நான் உங்களைத்தான் திட்டுகிறேன் அஃப்ரிடி!

இந்தக் கடிதத்தை நீங்கள் படிப்பீர்கள் என நான் பெரிதும் எதிர்ப்பார்க்கவில்லை. உங்கள் பெயரைப் பார்த்தால் மக்கள் படிப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் இதை நான் எழுதுகிறேன். உங்களை எனக்கு முன்பே பிடிக்கும். உங்களின் ‘ஷாஹித் அஃப்ரிடி அறக்கட்டளை’ வழியாக மக்களுக்கு நீங்கள் செய்யும் சேவைகளை அறிவேன். ஆனால், உங்களைப் பற்றி இன்னும் ஆழமாக கடந்த ஆண்டுதான் அறிந்துகொண்டேன். இதை எழுதுவதற்கு ஓர் ஒப்பீடு செய்யவேண்டியிருக்கிறது. சராசரி ‘இந்தியனாக’, இங்கும் நான் இந்தியாவையும் பாகிஸ்தானையும் கொண்டுவருகிறேன்.

2016-ம் ஆண்டு காஷ்மீர் மக்கள் எழுச்சியின்போதுதான், நான் உங்களுக்கும் சேவாக்குக்கும் இடையில் இருக்கும் வேறுபாட்டைக் கண்டுகொண்டேன். நான் இந்தியக் கிரிக்கெட்டைப் பெரிதும் பின்தொடர்வதில்லை. அதன் ஆள் தேர்வில் நிகழும் பார்ப்பனிய வழிமுறைகளை அறிவேன். அது எனக்கு அருவருப்பைத் தருகிறது. 2016-ம் ஆண்டு காஷ்மீரில் நூற்றுக்கணக்கான அப்பாவிப் பொதுமக்களும் குழந்தைகளும் இந்திய ராணுவப் படைகளால் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டனர். இந்திய ராணுவத்தின் தாக்குதலுக்கு ஆயிரக்கணக்கானோர் தங்களது கண்பார்வையைப் பாதியாகவும் முழுதாகவும் இழந்தனர். அந்தத் தாக்குதல் ‘உலகில் முதல்முறையாக பெருந்திரளான மக்களைப் பார்வையிழக்கச் செய்யும்’ நிகழ்வாக அமைந்தது. (உதாரணமாக, அந்தத் தாக்குதலில் பார்வையிழந்த ஆயிரக்கணக்கான குழந்தைகளுள் ஒரு குழந்தை இன்ஷா மாலிக்).

அப்போது சேவாக் தன் ட்விட்டர் பக்கத்தில் காஷ்மீரிகளை இனப்படுகொலை செய்ய அழைப்புவிடுத்ததோடு, இந்திய ராணுவத்தின் மனிதஉரிமை மீறல்களையும் பாராட்டியிருந்தார். ஆனால் நீங்கள் (அஃப்ரிடி), அமைதிக்கு ஆதரவாகவும் போருக்கு எதிராகவும் பதிவுசெய்திருந்தீர்கள். இப்போது பல பதிவுகள் கடந்திருப்பதால், நீங்கள் இருவரும் பயன்படுத்திய வார்த்தைகளை இங்கு துல்லியமாகப் பயன்படுத்த முடியவில்லை. நான் இரவு வேளைகளில் பணிபுரிவதால், தூங்கச் செல்கிறேன். ஆனால் உங்களைத் திட்டாமல் நான் போகப்போவதில்லை. தனக்குக் கிடைக்கும் உரிமையை ஒருவர் பயன்படுத்துவது முக்கியமான ஒன்று.

நேற்று (16 ஜூன் 2017), இந்தியா - பங்களாதேஷ் இடையிலான கிரிக்கெட் போட்டியின்போது, சேவாக் தன்னை தேசியவாதத்துக்குள் சுருக்கிக்கொண்டது மட்டுமல்லாமல், தான் சார்ந்திருக்கும் துறையான கிரிக்கெட் பற்றியே அவதூறாகப் பேசினார். தன் ட்விட்டர் பக்கத்தில், அவர் இந்தியில் மோசமான தொனியில் இந்தியாவை ‘அப்பா’ என்றும், பாகிஸ்தானை ‘மகன்’ என்றும், வங்கதேசத்தைப் ‘பேரன்’ என்றும் வர்ணித்து, ஞாயிற்றுக்கிழமை நடக்கவிருக்கும் இறுதிப் போட்டியில் `அப்பாவை, மகன் சந்திக்கிறான்' என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தார். ஆனால், நீங்களோ (அஃப்ரிடி) உங்கள் ட்விட்டர் பக்கத்தில் இந்தியாவின் வெற்றியைப் பாராட்டி, இறுதிப் போட்டிக்குக் காத்திருப்பதாக எழுதியிருந்தீர்கள்.

மனிதர்கள்தான் நாடுகளை உருவாக்குகிறார்கள். அதிலும் அதிகாரமும் தனிச் சுதந்திரமும் இருக்கும் மனிதர்கள். உங்களுக்கும் தனிச்சுதந்திரம் இருக்கிறது. அதை நீங்கள் சிறப்பாகப் பயன்படுத்தவும் செய்கிறீர்கள். உங்களை அன்பால் திட்டுவதற்கு என்னிடம் இதற்குமேல் வார்த்தைகள் இல்லை. உங்களின் தூய இதயத்துக்காக உங்கள்மீது அன்புகொள்கிறேன், லாலா. சென்னையிலிருந்து உங்களுக்கு என் பேரன்புகள்.

நான் இங்கு சென்னையைக் குறிப்பிட்டுச் சொன்னதன் காரணம், இங்கு என் மாநிலமான தமிழ்நாட்டில் பலர் என்னைப்போன்ற சிந்தனையுடன் இருக்கிறார்கள். நாங்கள்தான் காஷ்மீரில் இந்தியப் படைகள் நிகழ்த்தும் மனித உரிமை மீறல்களை எதிர்த்து முதலில் குரல்கொடுத்தவர்கள் என நினைக்கிறேன். எடுத்துக்காட்டாக, தேர்தலில் போட்டியிடாத அரசியல் இயக்கமான `மே 17' என்ற இயக்கமும் மற்ற சில இயக்கங்களும் இந்தப் போராட்டங்களை முன்னெடுத்தன.

நான் இந்த நாட்டில் போரை நாடாத மனிதர்கள் வாழும் பகுதியில் வாழ்வதற்குப் பெருமிதம்கொள்கிறேன். எல்லைகளைக் காணாத கண்களின் வழியே நீர் சிந்தும் மனிதனாக இருப்பதில் பெருமிதம்கொள்கிறேன். நான் என் உணர்வுகளைக் கொட்டிக்கொண்டுள்ளேன். மன்னிக்கவும்,  மீண்டும் உங்களைத் திட்டுவதற்கு வருகிறேன்.

இரண்டு, மூன்று நாள்களுக்கு முன்னர், குல்காம் என்கிற காஷ்மீர் கிராமம் நாசமாக்கப்பட்டது. கடைகளும், வீடுகளும், கார்களும் அடித்து நொறுக்கப்பட்டன. ஸ்ரீலங்காவை பாகிஸ்தான் வென்றதைக் கொண்டாடிய மக்கள் மீது இந்திய ராணுவம் வன்முறையை ஏவியது. ஓர் இளைஞனின் கை உடைக்கப்பட்டது. காஷ்மீருக்கு இது புதிதல்ல. காஷ்மீரில் ஒரு சிறுமி ராணுவ அதிகாரியால் மானபங்கப்படுத்தப்பட்டாள். அதைத் தொடர்ந்து வெடித்த போராட்டத்தில், கிரிக்கெட் கனவுகளோடு வாழ்ந்த காஷ்மீரி இளைஞன் இந்திய ராணுவத்தால் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டதை நீங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள்.

இதையெல்லாம் பார்க்கும்போது, உங்கள் அணி இறுதிப்போட்டியை வென்றால் என்னவாகும் என்ற அச்சம் எழுகிறது. உங்கள் வெற்றியை காஷ்மீர் கொண்டாடும்; என் நாட்டின் ராணுவத்தினர் அப்பாவி காஷ்மீர் மக்களை அடித்துத் துன்புறுத்துவர். உங்கள் அணி வெற்றிபெறுவதை எண்ணி நான் அச்சமடைகிறேன். அதேசமயம், உங்கள் அணி தோற்றுப்போவதையும் நான் விரும்பவில்லை. விளையாட்டை விளையாட்டாகப் பார்க்க வேண்டும் என்று எண்ணுகிறேன். உங்களைப்போல பல மனிதர்கள் என் நாட்டில் வாழ்வதை நான் விரும்புகிறேன். சாதாரண விளையாட்டுக்காக சேவாக் போன்றோர் எழுப்பும் ஆணாதிக்கப் போர் முழக்கங்கள், காஷ்மீரிகளின் உடல்களிலும் மனங்களிலும் காயங்களாகப் பிரதிபலிக்கின்றன.

ஒரு மனிதனைக் கேடயமாகப் பயன்படுத்தி, மனித உரிமை மீறல்கள் புரிந்த ராணுவ அதிகாரியைப் பாராட்டிய சேவாக் போன்ற வெகுசில மனிதர்களாக அல்லாமல், உங்களைப் போன்ற தனிச்சுதந்திரம் பெற்ற மனிதர்களே அதிகமாக இருக்க வேண்டும் என விரும்புகிறேன். இந்த மனித உரிமை மீறல் கொடுமையை சேவாக் மட்டுமல்லாமல், இந்திய ராணுவத்தின் தளபதியும், அவரோடு பல லட்சம் இந்திய தேசியவாதிகளும் கொண்டாடினர்.

உலகத்தில் முழுவதும் பல மனித உரிமைகள் இயக்கங்கள், ஐக்கிய நாடுகளின் மனித உரிமைகள் கவுன்சில் உள்பட இந்தக் கொடுமையைக் கண்டித்தனர். நிச்சயமாகச் சொல்கிறேன், நான் இதை எழுதுவதற்கு பல தேசியவாதிகள் என்னைச் சபிப்பார்கள். ஆம், அருந்ததி ராயை ராணுவ ஜீப்பில் கட்டி, மனித கேடயமாகப் பயன்படுத்தச் சொன்ன இந்தி நடிகரைப்போல பலர் இதே மனநிலையில் இருக்கிறார்கள். ஒடுக்கப்படும் மக்களுக்காகப் போராடுபவன் இதையெல்லாம் கண்டு அச்சம்கொள்வான் என நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா? இல்லை. நிச்சயமாக இல்லை. அப்படி அச்சம்கொண்டால் உங்களை (அஃப்ரிடி) இவ்வளவு அன்போடு நான் பகிரங்கமாகத் திட்ட முடியாது.

என்றேனும் ஒருநாள் உங்களைச் (அஃப்ரிடி) சந்திக்க விழைகிறேன். அது ஒரு நோன்பு திறப்பு நிகழ்ச்சியாகவும் இருக்கலாம். ஈத் வாழ்த்துகள் சகோதரரே! நீங்கள் உயர்ந்த மனிதராக இருக்கிறீர்கள். உங்கள் அணி வெற்றிபெற வாழ்த்துவதில் நான் இன்னும் மதில்மேல் நிற்கும் பூனையாகவே இருக்கிறேன். அதற்கான காரணங்களையும் நான் மேலே குறிப்பிட்டுள்ளேன். இப்போது தூங்கச் செல்கிறேன்.'

சாளுக்கியனின் கடிதத்துக்கு ஷாஹித் அஃப்ரிடி எழுதிய பதில் கடிதம்...

அஃப்ரிடி

`அன்பு சாளுக்கியன்,

இது உங்கள் உளபூர்வமான கடிதத்துக்கு நான் எழுதும் பதில். இதைத் தொடங்குவதற்கு முன், நான் ஏன் இந்தக் கடிதத்தைப் படிக்காமல் இருக்க வேண்டும்? நாங்கள் அனைவரும் ரசிகர்களால் உருவாக்கப்படுகிறோம். உங்களைப் போன்ற ரசிகர்களின் அன்புகளும் பாராட்டுகளும்தான் எங்கள் போட்டிகளுக்குப் பிறகு எங்களுக்குப் பெரிதும் அவசியமாகின்றன. உங்கள் நேரத்தைச் செலவிட்டு, ஷாஹித் அஃப்ரிடி அறக்கட்டளையின் வழியாக நான் செய்யும் மனிதநேயச் செயல்களைப் பாராட்டியதற்கு நன்றி. என் அறக்கட்டளையின் முதன்மை நோக்கமே, சக மனிதர்களுக்காகப் பணி செய்து, அவர்களின் வாழ்க்கையைச் சிறப்பாக மாற்ற எங்களால் ஆன முயற்சிகளைச் செய்வதுதான்.

உங்களின் ஒப்பீட்டைப் பற்றி பார்க்கையில், உங்கள் எண்ணங்களை நான் மதிக்கிறேன். அதே நேரம் அதைப் பற்றி என் கருத்துகளையும் கூற விரும்புகிறேன்.

விளையாட்டுகள், இரண்டு நாடுகளையும் ஒன்றையொன்று நெருக்கமாக அழைத்து வர வேண்டுமே தவிர, போரில் தள்ளிவிடக் கூடாது. இந்தியாவும் பாகிஸ்தானும் பரம எதிரிகளாக இருக்கின்றன. எனினும் நான் அதை விளையாட்டோடு நிறுத்திக்கொள்கிறேன்; வீட்டுக்கு எடுத்து வருவதில்லை. எனக்கு நல்ல இந்திய நண்பர்கள் பலர் இருந்திருக்கிறார்கள். ஹர்பஜன் சிங், யுவராஜ் சிங், ஜாகிர் கான் ஆகியோரோடு பல மகிழ்ச்சியான தருணங்களைச் சந்தித்திருக்கிறேன். சென்னையில் விளையாடிய போட்டிகள், என் நினைவுகளில் இருக்கின்றன. அங்கு இருந்த இந்திய ரசிகர்கள் என்னை ஆதரித்தும், வீட்டில் இருப்பது போன்ற உணர்வையும் அளித்தனர். அவர்களைப் பற்றி எப்போது நினைத்தாலும் அவர்களின் ‘பூம் பூம்’ மற்றும் ‘லாலா’ என்ற ஆரவாரங்கள் என் செவிகளில் இன்னும் கேட்கின்றன. இந்திய அணி பாகிஸ்தான் சுற்றுப்பயணம் வந்தபோது காராச்சியில் உள்ள என் வீட்டில் அவர்களுக்கு நான் விருந்தளித்தது மறக்க முடியாதது. எதிர்பாராதவிதமாக ஏதேனும் கவனக்குறைவு ஏற்பட்டிருந்தாலும் அது எவ்வளவு பெரிய அவமானமாக இருந்திருக்கும் என்பதை இன்று நினைவுகூர்வதே சிரிப்பாக இருக்கிறது.

கிரிக்கெட்டும் மற்ற விளையாட்டுகளும், நாடுகளுக்கிடையே அமைதியை வளர்த்தெடுக்க வேண்டும். ஒரு தனிநபரின் செயலை, என்றுமே ஒரு நாட்டின் செயலாகக் கருத முடியாது. அப்படி யாரேனும் போரைத் தூண்டினாலோ, தவறான கருத்துகளைப் பரப்பினாலோ, அது அவரது வளர்ப்பைக் காட்டுகிறது. ஒருவர் அல்லது ஓர் அணி. அது இந்திய அணியாகவும் இருக்கலாம். நன்றாக விளையாடினால், அவர்களைப் பாராட்டுவது ஒரு விளையாட்டு வீரனின் கடமை. அதைத்தான் நான் செய்தேன். போரைத் தூண்டுபவர்களிடத்தில் இந்தத் தன்மை இருப்பதில்லை. இந்தியாவிலிருந்து பலர் தன் அன்பையும் மரியாதையும் எனக்குத் தருவதாக சமீபத்திய பேட்டியில் கூறியிருந்தேன். உங்கள் கடிதம், அதற்கு மேலும் ஒரு சான்றாக அமைந்துள்ளது. உண்மையிலேயே இந்திய ரசிகர்கள் மிகச்சிறந்த அன்பையும் விருந்தோம்பலையும் வெளிப்படுத்துகிறார்கள்..

போரைத் தூண்டுவதும் முரட்டுத்தனத்தை வெளிப்படுத்துவதும் எளிது. ஆனால், அவை ஒருபோதும் ஆக்கபூர்வமானவை அல்ல. நாங்கள், விளையாட்டு வீரர்களாக, எங்கள் நாட்டின் அறிவிக்கப்படாத தூதுவர்களாக இருக்கிறோம். நம் அண்டைநாடுகளுடன் நல்லுறவை, சுமுகமாகப் பேணி, மீண்டும் கிரிக்கெட்டை நிலைநிறுத்த வேண்டும் என்பதை நான் உறுதியாக நம்புகிறேன். ஆனால், அதற்கு இந்திய தரப்பிலிருந்து உளபூர்வமான முயற்சியும் வேண்டுமே. நான் அமைதிக்காகவும், அன்புக்காகவும், மனிதத்துக்காகவும் போராடுகிறேன். இந்தப் போரைத் தூண்டும் நோய் முடிவுக்கு வரும் என்பதில் நான் நம்பிக்கையோடு இருக்கிறேன். நாங்கள் பாகிஸ்தானில் இந்தியாவுக்கு எதிரான மனநிலையிலிருந்து வெளிவந்திருக்கிறோம். எங்கள் அண்டைநாட்டினரும் ஒருநாள் அதிலிருந்து வெளிவருவர் என்று நான் பிரார்த்திக்கிறேன்.

என்றேனும் ஒருநாள் நம் எல்லைகள் வெறும் எல்லைகளாகவும், அண்டைநாட்டினர் எங்களை சம மரியாதையுடன் நடத்தும்போது நாம் சந்திப்போம். கிரிக்கெட், அன்று வெற்றிபெறும்.

ஞாயிற்றுக்கிழமை நடக்கும் சாம்பியன்ஸ் டிராபியில், இந்தியா-பாகிஸ்தான் இடையே நடக்கவுள்ள இறுதிப்போட்டியில், யார் வென்றாலும் சரி, நான் நல்ல கிரிக்கெட் விளையாட்டையே எதிர்பார்க்கிறேன். சிறந்த அணி வெல்லட்டும்!

மிக்க அன்புடன்,

ஷாஹித் கான் அஃப்ரிடி.  

- இல்யாஸ் ர. முகமது

Advertisement
Advertisement
Advertisement

எடிட்டர் சாய்ஸ்

Advertisement

MUST READ

Advertisement
[X] Close