Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

சிறுநீர் கழித்த சட்டியை எடுத்தேன்: தியாகி தெ.வே.பகவதி பெருமாள்!

சிலருக்குதான் தமிழ் மீதும், இலக்கியங்கள் மீதும் அதீத ஆர்வம் வரும். பள்ளிப் பருவம் முதல் தொடர்ச்சியாக அந்த ஆர்வம், தள்ளாடும் வயது வரை நீண்டுக் கொண்டிருக்கிறது சுதந்திர போராட்ட தியாகி தெ.வே.பகவதி பெருமாளுக்கு.

நாகர்கோவில் நீதிமன்றம் எதிரே உள்ள அவரது மாலை நேர நூலகத்தில் சந்தித்துப் பேசியபோது, "நான் பிறந்தது நாஞ்சில் நாடு தெரிசனங்கோப்பு. அதாவது இப்போதைய குமரி மாவட்டம். அப்போது தாய் தமிழகத்தோடு இணைய பல தமிழர் உணர்ச்சி போராட்டங்கள் தொடர்ச்சியாக நடந்த நேரம். பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருந்தபோது எனக்கு தமிழ் மீது அதிகளவு பற்று ஏற்பட்டு கவிதைகளும், கட்டுரைகளும், நாடகங்களும் எழுதத் தொடங்கினேன்.

அப்போது, சில நண்பர்களுடன் சேர்ந்து கையெழுத்து பத்திரிக்கை நடத்தி வந்தேன். 1954 ஆம் ஆண்டு ஐ.நா. தினவிழா பேச்சுப் போட்டியில் காமராசர் கையால் பரிசுப் பெற்றேன். அதே ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 ஆம் நாள் திருவிதாங்கூர் தமிழக விடுதலை தினம் கடைப்பிடிக்கப்பட்டது. தோழர் ஜீவாவின் சொந்த ஊரான பூதப்பாண்டி பள்ளியில், மாணவர் தலைவனாக இருந்த நான், திட்டுவிளை ஆசாத் மைதானத்தில் 144 தடை உத்தரவை மீறி பேசினேன். அதனால் என்னை போலீசார் கைது செய்தனர்.

அப்போது நான் பள்ளி மாணவன் என்பதால் தண்டனைக் குறைவு. காவல் நிலைய லாக் அப்பில், தாய் தமிழகத்தோடு இணைய போராடிய தியாகிகள் சிறுநீர் கழித்து வைத்த சட்டியை வெளியே கொண்டு வந்து கொட்ட வேண்டும். அதனை நான் செய்தேன். கைதானதால் பள்ளி படிப்பு பாதியில் தடையானது. அதன்பின் ஐ.டி.ஐ.யில் சேர்ந்தேன். கண்தானம் விழிப்புணர்வு குறித்த, கண் கொடுத்த தெய்வம் நாடகத்தை எழுதி நடத்தினேன்.

1956 நவம்பர் 1 கன்னியாகுமரி, தாய் தமிழகத்தோடு இணைந்தது. பின்னர், இலக்கிய ஆர்வமும் அதிகமானது. கவிதை, நாவல் கட்டுரைகளைப் பற்றி அறிஞர்களோடு விவாதம் செய்வேன். வானமாமலை போன்ற பெரியவர்களை வைத்து ஓரங்க நாடகம், விவாதம் போன்றவைகளையும் நடத்தி வந்தேன். 1986 முதல் 1991 வரை தெரிசனங்கோப்பு ஊராட்சி மன்றத் தலைவராக இருந்தபோது, இலக்கிய விழாக்களை நடத்தி, பரிசுகளை வழங்கி, மாணவர்களை ஊக்குவித்தேன். அப்போது, மகாத்மா காந்தி மிஷனோடு இணைந்து முதியோரை பராமரிக்கும் பணியினையும் செய்து வந்தேன். புத்தகம் வாசிக்கும் ஆர்வம் இளமையிலேயே இருந்ததால், புத்தகங்களை சேகரிக்கவும் தொடங்கினேன்.

நான் பத்திரிக்கைகளில் பணியாற்றியபோது, வியாபார ரீதியாக குலுக்கல் முறையில் பரிசுகள் அளித்து வந்தபோது அதனை மாற்றி கவிதை, இலக்கியம், வரலாறு என சிறந்த படைப்புகளுக்கு பரிசளிக்க, 'கலை இலக்கிய மேம்பாடு உலக பேரவை' என்கிற அமைப்பை நிறுவி' இலக்கிய சேவை செய்யத் தொடங்கினேன். முதலில் மாவட்ட அளவில்தான் புத்தகங்கள் வரத் தொடங்கின, இப்போது மாநில அளவில் இருந்தும் புத்தகங்கள் வந்துக் கொண்டிருக்கின்றன.

எழுத்தாளர்கள், சாதனையாளர்கள் என சுமார் 30க்கும் மேற்ப்பட்டவர்களுக்கு விருதுகள் வழங்கி பாராட்டு விழா பெரிய அளவில் நடக்கும். இந்த விழா கமிட்டியில் நாவலாசிரியர் பொன்னீலனும் இருக்கிறார்.

இலக்கிய விழாவில் இதுவரை வசந்தகுமார், குமரி அனந்தன், வைகோ, வி.ஜி.சந்தோஷம், நீதியரசர் புகழேந்தி போன்றவர்கள் கையால் விருதுகளும், பொற்கிழிகளும் வழங்கப்பட்டுள்ளன. அன்றைய தினம், மறைந்த தியாகிகளின் திருவுருவப் படங்களும் திறக்கப்படும். விருது போட்டிக்கு வந்த புத்தகங்களை என்ன செய்வது என யோசித்தபோதுதான், நான் ஏற்கெனவே சேகரித்த புத்தகங்களை சேர்த்து இந்த மாலை நேர நூலகத்தை தொடங்கினேன்.

இந்த நூலகத்தில் புராண நூல்கள், திருவிதாங்கூர் பற்றிய நூல்கள், ஆய்வுகட்டுரைகள், கவிதைகள், நாவல்கள் போன்ற பல தரப்பட்ட புத்தகங்கள் இருக்கின்றன. ஆய்வு மாணவர்கள் பெரிய அளவில் வந்து செல்கின்றனர். என்னால் முடிந்த அளவு தமிழுக்கு தொண்டு செய்து வருகிறேன்" என்றவர் கண்கலங்கி, ''எனது கடைசி ஆசை உடல் தானம் செய்வது தான்" என்றார்.

தமிழ்கூறும் நல்லுலகில் பல நூல்களை எழுதி தமிழுக்கு தொண்டு செய்யும் எழுத்தாளர்களை ஊக்குவிக்கும் தியாகி.தெ.வே.பகவதிபெருமாளும் பாராட்ட பட வேண்டியவர்தானே!

- த.ராம்

படங்கள்: ரா.ராம்குமார்

எடிட்டர் சாய்ஸ்

ஜெர்சி மாடுகள், பிரேசில் காபி, மருத்துவமனை உறுதி! ஜெயலலிதா பற்றி தோழியின் நினைவலைகள்
placeholder

அதே மாதிரி ஜெயலலிதா தன்னுடைய 10 வயதில் சிவாஜி கணேசன் முன்னிலையில் மயிலாப்பூரில் செய்த நடன அரங்கேற்றப் படங்கள் முதல் அதற்குப் பிறகான அவரது சின்ன வயசுப் படங்களை நாங்கள் தொகுத்திருந்தோம். அதை 2012 ம் ஆண்டு, எனக்கு அவரை சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்த போது கொடுத்தேன். அதைப் பார்த்து ரொம்ப சந்தோஷமாகிட்டாங்க. அந்தப் படத் தொகுப்பை, தன்னோட ஹேண்ட் பேக்ல வச்சுக்கிட்டாங்க. பத்திரமா வைத்துக் கொள்வதாகவும் சொன்னாங்க. சினிமாக்காரங்க என்றால் ஈஸியாக அணுகலாம் என்கிற திரையை உடைத்து, அவங்க தனி ரூட்டைப் போட்டு, அதை மத்தவங்க ஃபாலோ பண்ற அளவுக்கு வாழ்ந்து காட்டினாங்க. குறிப்பா, சினிமா விழாக்கள், நிகழ்ச்சிகளுக்கு போக மாட்டாங்க. 

அம்மாவிடமிருந்து போன் வந்தால்...!? - உருகும் வீணை காயத்ரி
placeholder

''சமீபத்தில் கொலை மிரட்டல் விட்டப் பையனால் அம்மாவை சந்திக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. கடந்த ஜூலை 27-ம் தேதி சி.எம் ஆபீஸ்ல இருந்து போன் வந்தது. அம்மா உங்களை உடனே வரச்சொன்னதா சொன்னாங்க. நான் கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் போய் நின்னேன். பொதுவாகவே நானும், அவங்களும்தான் தனியாகத்தான் பேசிப்போம். ஆனா, அன்றைக்கு, எல்லா அதிகாரிகளும், இருந்தாங்க. அவங்க முன்னாடி, 'எப்படி இருக்கீங்க' என கேட்டார். நான் பதில் சொல்லிவிட்டு, 'நவம்பர் மாதத்தோடு என்னோட டர்ன் முடியுது' என சொன்னேன். இதற்கு அவர், எல்லோருடைய முன்னிலையிலும், அடுத்த மூன்று வருஷத்துக்கும் நீங்களே துணை வேந்தரா இருங்க என சொல்லிவிட்டு, அவருக்கு பின்னால் இருக்கும் எல்லோரையும் பார்த்து மறுபடியும்  இதையே சொன்னார். அப்போதுதான் அவர்கிட்ட, 'நான் உங்களை சந்திக்க இரண்டு வருஷமாக முயற்சி செய்துட்டு இருந்தேன். இந்த கொலை மிரட்டல் காரணமாகத்தான் உங்களை சந்திக்கிற வாய்ப்பு கிடைச்சிருக்கு, நான் தனி மனுஷியாக இசை பல்கலைக்கழகத்தை நடத்தி வருகிறேன்' என சொன்னேன். உடனே, சம்பந்தப்பட்டவர்களை அழைத்து, அவங்களுக்குத் தேவையான எல்லா உதவிகளையும் செய்து கொடுங்க என சொன்னார்.  'அடுத்த முறைப் பார்க்கும்போது உங்க முகத்துல சிரிப்பை மட்டும் தான் பார்க்கணும்' என ஆறுதல் சொன்னாங்க. அந்த வார்த்தை இன்னும் என் காதில் கேட்டுட்டே இருக்கு. அதுதான் நான் அவங்களை கடைசியாகப் பார்த்தது.  அதற்குப் பிறகு அவரை பார்க்க முடியவில்லை. அவர் சொன்னது போல அதற்கான வேலைகள் நடந்து கொண்டிருக்கும்போதே அம்மா மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுட்டாங்க. நான் இப்போ அடுத்த ஆர்டருக்காக காத்திட்டு இருக்கேன். இன்னும் ஆர்டர் என் கைக்கு வரவில்லை''

MUST READ