Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

அந்த ஆமை என்ன பாவம் செய்தது? அதிர வைக்கும் அவலம்!

ம் அன்றாட வாழ்வை எளிமையாக்க, சீக்கிரம் மக்கிப் போகாத, அதாவது நெகிழாத தன்மையுடைய பொருட்களைப் பயன்படுத்தினார்கள் நம் முன்னோர்கள். அவை அனைத்தும் இயற்கையான பொருட்களாகவே இருந்தன. முட்டை ஓடு, மிருக ரத்தத்தில் உள்ள புரதம், ரப்பர் மரத்தின் பால் மற்றும் மரப்பட்டையில் செய்த பொருட்கள், இறந்து போன மான், மாடு, ஆடுகளின் பதப்படுத்தப்பட்ட கொம்புகள், இவைதான் அவர்கள் பயன்படுத்தியது.

1800-களில் தொழிற்புரட்சி ஏற்பட்ட நேரத்தில்தான் முதன்முதலில் நெகிழாத தன்மையுடைய பொருட்களை உருவாக்கினார்கள். 1856ல் UKவைச் சேர்ந்த Alexander Parke's கண்டுபிடித்த Parkesine என்பதுதான் முதலில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. நெகிழவே செய்யாததால் இதை நெகிழி (plastic) என்றே அழைத்தனர். இது, cellulose மற்றும் nitric acid சேர்த்து செய்யப்பட்டதாகும். பிறகு பலர் இந்த ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டனர். 1900-களில் Bakelite கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. முதல் உலகப் போருக்குப் பின்புதான் polythene, polystyrene (நம் உபையோகிக்கும் பைகள், கப்கள் அனைத்தும் இதில்தான் செய்யப்படுகின்றன) கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.

ஆரம்பத்தில் வசதிக்காகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒன்று ஆடம்பரமாக மாறி, இன்று அத்தியாவசியமாக மாறிவிட்டது. இப்போது மனித இனம் மட்டுமல்லாமல், பிற இனங்களும் இதனால் பாதிக்கப்படுகின்றன. இதில் வேதனையளிக்கும் விஷயம், ஆறு அறிவுள்ள நாம் செய்யும் சிறு பெரிய தவறின் விளைவை நாம் மட்டுமே அனுபவிக்க வேண்டும். ஆனால், இப்போது எந்த தவறும் செய்யாத ஐந்து அறிவு ஜீவராசிகள் அனைத்தும் துன்பப்படுகின்றன. 'வினை விதைத்தவன் வினை அறுத்துதான் ஆக வேண்டும்' என்பது உலக நீதி. பிறருக்கு தீங்கு நினைக்காத மிருகங்களும் ஏன் பாதிக்கப்பட வேண்டும்? அனைத்து ஜீவராசிகளை விடவும் ஓர் அறிவு அதிகமாக நமக்கு கடவுள் கொடுக்கக் காரணம், பகுத்தறிவோடு செயல்படவே. ஆனால், நாம் விளைவைப் பற்றி சிறிதும்கூட யோசிக்காமல் செயல்களைச் செய்கிறோம்.

தெருவோரத்தில் யாரும் கண்டுகொள்ளாமல் சுற்றித் திரியும் மாடுகளை தினமும் நாம் பார்க்கிறோம். பார்க்கிறோம் என்பதைவிடக் கடக்கிறோம். என்றாவது, 'நாம் தூக்கி எறியும் குப்பையை அது உண்டால் என்னவாகும்?!8 என்று யாருமே யோசித்தது இல்லை; யோசிக்க நேரமும் இல்லை. தெருவில் மேயும் ஒரு காளையைக் கண்டு அது ஏன் வித்தியாசமாக உள்ளது என்று பார்த்தபோது கிடைத்த அதிர்ச்சி தகவல்: அது 20 கிலோ நெகிழியை உண்டிருக்கிறது!

அதை அறுவை சிகிச்சை மூலம் அகற்றும் வீடியோ காட்சி இங்கே...


மாடு நாம் வாழும் இடத்திலேயே இருப்பதால், நாம் தூக்கிவீசும் நெகிழிப் பையை உண்ணுகிறது. ஆனால், ஆமை எப்படி பாதிக்கப்பட முடியும்? Olive Ridley எனும் வகையைச் சார்ந்த இந்தக் கடல் ஆமையின் மூக்கினுள் 12 செ.மீ நீளமுள்ள plastic straw  சிக்கிவிட்டது. எப்படி? எங்கோ ஒரு மூலையில் நாம் குளிர்பானங்களை குடித்துவிட்டு போடும் straw மழையில் அடித்துச் செல்லப்பட்டு, கடலில் கலந்து பல வாயில்லா ஜீவராசிகளைக் காவு வாங்குகிறது. அதற்கு இந்த ஆமை ஒரு எடுத்துக்காட்டு. 'வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடினேன்' என்று கூறிய வள்ளலார் வாழ்ந்த மண்ணில் பிறந்த நம் மனங்கள் நம் அன்றாட வாழ்வின் கவலைகளால் வறண்டு போய்விட்டன. சற்றேனும் ஈரம் மிச்சம் இருந்தால் நெகிழியை நாம் இனி தொட மாட்டோம் என்பது திண்ணம். அந்த ஆமையின் கண்களில் வலி தெரிகிறது பாருங்கள்:


நிலம், நீர், ஆகாயம் என அனைத்து இடங்களில் உள்ள வாயில்லா ஜீவன்களையும் நாம் விட்டு வைக்கவில்லை. காற்றில் சிறகடித்து சுதந்திரமாய்ப் பறந்து கொண்டிருக்கும் பறவையையும் நம் நெகிழி கொன்றது. ஆம். நம் ஊர் எல்லையில் ஓர் குப்பைக் கிடங்கும், அதில் உணவிற்காக வட்டமிடும் பறவைகளும் இருக்கும். இது இந்தியாவில் மட்டுமல்ல உலகில் அனைத்து நாடுகளிலும் இருக்கும். அமெரிக்கவிற்கு அருகிலுள்ள ஒரு தீவில் எடுக்கப்பட்ட காட்சி. ஒரு பறவை நெகிழி உண்டால் இறூதியில் என்னவாகும் என்பது பற்றிய உருக்கமான பதிவு.

கடலில் வாழும் மிகப் பெரிய உயிரியான திமிங்கிலத்தையும் நாம் விட்டு வைக்கவில்லை. நீரில் நீந்திச் செல்கையில் நெகிழிப் பையை விழுங்கி மூச்சுத் திணறி உயிர்விட்ட அந்த நொடிகள்:

நாம் ஆராய்ந்து பார்த்தால், நெகிழிப் பொருட்களால் அதிகமாகப் பாதிக்கப்படும் கடல் வாழ் உயிரி கடல் ஆமையாகத்தான் இருக்கும். வெளிநாட்டுக் கலாச்சாரமான Forkஐ வைத்து சாப்பிடும் பழக்கத்தின் விளைவு இந்த வீடியோவில் தெரியும். ஒரு plastic fork நம் மூக்கில் குத்தி உள்ளே நின்றால் ஏற்படும் வலியைக் கற்பனை செய்துகொண்டு இந்த வீடியோவைப் பார்க்கவும்.

கடலில் மீன் பிடிக்கும் போது தூண்டில் கடலில் விழுந்தால் யாரும் கவலைப்படுவதில்லை. அப்படி தொலைந்து போன தூண்டில் கம்பி ஒன்று Green Sea Turtle எனும் வகையைச் சார்ந்த ஆமையின் வாயில் சிக்கியது. அந்தக் கம்பியை எடுத்ததும் 'அப்பாடா, இப்போதான் உசுரே வருது!' என்ற உணர்வு ஆமையின் முகத்தில் தெரியும் பாருங்களேன்!

பாரதி வரம் கேட்கையில்,
"மண் மீதுள்ள மக்கள், பறவைகள்
விலங்குகள், பூச்சிகள், புற்பூண்டு, மரங்கள்
யாவும் என் வினையால் இடும்பை தீர்ந்தே
இன்புற் றன்புடன் இணங்கி வாழ்ந்திடவே
செய்தல் வேண்டும், தேவ தேவா!"

என்றார். உலகில் நம் இருப்பு அனைவருக்கும் இன்பத்தை அளிக்க வேண்டும். 'அனைவருக்கும்' என்பது அனைத்து ஜீவராசிகளும் அடங்கும். நாம் இருக்கும் அவசர உலகில் பிற உயிர்களுக்கு இன்பத்தை அளிக்காவிட்டாலும், துன்பத்தையாவது கொடுக்காமல் இருப்போம்!

-ந.ஆசிபா பாத்திமா பாவா
(மாணவப் பத்திரிகையாளர்)

எடிட்டர் சாய்ஸ்

ஜெர்சி மாடுகள், பிரேசில் காபி, மருத்துவமனை உறுதி! ஜெயலலிதா பற்றி தோழியின் நினைவலைகள்
placeholder

அதே மாதிரி ஜெயலலிதா தன்னுடைய 10 வயதில் சிவாஜி கணேசன் முன்னிலையில் மயிலாப்பூரில் செய்த நடன அரங்கேற்றப் படங்கள் முதல் அதற்குப் பிறகான அவரது சின்ன வயசுப் படங்களை நாங்கள் தொகுத்திருந்தோம். அதை 2012 ம் ஆண்டு, எனக்கு அவரை சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்த போது கொடுத்தேன். அதைப் பார்த்து ரொம்ப சந்தோஷமாகிட்டாங்க. அந்தப் படத் தொகுப்பை, தன்னோட ஹேண்ட் பேக்ல வச்சுக்கிட்டாங்க. பத்திரமா வைத்துக் கொள்வதாகவும் சொன்னாங்க. சினிமாக்காரங்க என்றால் ஈஸியாக அணுகலாம் என்கிற திரையை உடைத்து, அவங்க தனி ரூட்டைப் போட்டு, அதை மத்தவங்க ஃபாலோ பண்ற அளவுக்கு வாழ்ந்து காட்டினாங்க. குறிப்பா, சினிமா விழாக்கள், நிகழ்ச்சிகளுக்கு போக மாட்டாங்க. 

அம்மாவிடமிருந்து போன் வந்தால்...!? - உருகும் வீணை காயத்ரி
placeholder

''சமீபத்தில் கொலை மிரட்டல் விட்டப் பையனால் அம்மாவை சந்திக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. கடந்த ஜூலை 27-ம் தேதி சி.எம் ஆபீஸ்ல இருந்து போன் வந்தது. அம்மா உங்களை உடனே வரச்சொன்னதா சொன்னாங்க. நான் கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் போய் நின்னேன். பொதுவாகவே நானும், அவங்களும்தான் தனியாகத்தான் பேசிப்போம். ஆனா, அன்றைக்கு, எல்லா அதிகாரிகளும், இருந்தாங்க. அவங்க முன்னாடி, 'எப்படி இருக்கீங்க' என கேட்டார். நான் பதில் சொல்லிவிட்டு, 'நவம்பர் மாதத்தோடு என்னோட டர்ன் முடியுது' என சொன்னேன். இதற்கு அவர், எல்லோருடைய முன்னிலையிலும், அடுத்த மூன்று வருஷத்துக்கும் நீங்களே துணை வேந்தரா இருங்க என சொல்லிவிட்டு, அவருக்கு பின்னால் இருக்கும் எல்லோரையும் பார்த்து மறுபடியும்  இதையே சொன்னார். அப்போதுதான் அவர்கிட்ட, 'நான் உங்களை சந்திக்க இரண்டு வருஷமாக முயற்சி செய்துட்டு இருந்தேன். இந்த கொலை மிரட்டல் காரணமாகத்தான் உங்களை சந்திக்கிற வாய்ப்பு கிடைச்சிருக்கு, நான் தனி மனுஷியாக இசை பல்கலைக்கழகத்தை நடத்தி வருகிறேன்' என சொன்னேன். உடனே, சம்பந்தப்பட்டவர்களை அழைத்து, அவங்களுக்குத் தேவையான எல்லா உதவிகளையும் செய்து கொடுங்க என சொன்னார்.  'அடுத்த முறைப் பார்க்கும்போது உங்க முகத்துல சிரிப்பை மட்டும் தான் பார்க்கணும்' என ஆறுதல் சொன்னாங்க. அந்த வார்த்தை இன்னும் என் காதில் கேட்டுட்டே இருக்கு. அதுதான் நான் அவங்களை கடைசியாகப் பார்த்தது.  அதற்குப் பிறகு அவரை பார்க்க முடியவில்லை. அவர் சொன்னது போல அதற்கான வேலைகள் நடந்து கொண்டிருக்கும்போதே அம்மா மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுட்டாங்க. நான் இப்போ அடுத்த ஆர்டருக்காக காத்திட்டு இருக்கேன். இன்னும் ஆர்டர் என் கைக்கு வரவில்லை''

MUST READ