Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

30 ஆண்டுகள் சேதி சொல்லும்,'தகவல் மனிதர்' பழனிச்சாமி!

திருச்செங்கோட்டில் இருந்து, ஈரோடு செல்லும் வழியில் இருக்கிறது ஐந்து பனை பேருந்து நிறுத்தம். இங்கு வைக்கப்பட்டிருக்கும் தகவல் பலகைகள்  இந்த ஊர் மக்களுக்கு மட்டும், ரொம்ப ஸ்பெஷல். காரணம், இந்த தகவல் பலகையில் தினமும் அன்றைய செய்திகள், பொது அறிவுத் துணுக்குகள், அரசின் அறிவிப்புகள் என முக்கிய விஷயங்கள் தினமும் இடம் பெறும். இந்த தகவல் பலகையில், கடந்த 30 வருடங்களாக இந்த தகவல்களை எழுதி சேவை செய்து வருகிறார் அந்த ஊரின் தகவல் மனிதர் பழனிச்சாமி.

யார் அந்த பழனிச்சாமி என விசாரித்து, அவரைக் காண சென்றோம். எட்டாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே படித்திருக்கிறார் பழனிச்சாமி. ஆனால் 30 ஆண்டுகளாக ஊர் மக்களுக்காக தகவல் பலகையில் எழுதி வருகிறார். இதனால் ஊர்மக்கள் இவருக்கு வைத்திருக்கும் பெயர் 'தகவல் மனிதர்'. இது குறித்து சில கேள்விகளை அவரிடம் முன்வைத்தோம்.
 
எத்தனை வருடமாக, நீங்கள் தகவல் பலகை எழுதுகிறீர்கள்?
 
"நான் சிறுவனாக இருந்தபோது, என் வீட்டில் வறுமை. அதனால் எட்டாம் வகுப்பைக் கூட, முழுமையாக முடிக்காம நின்று விட்டேன். ஆனால் அதற்குப் பிறகும், நிறைய விஷயங்களை தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமென்ற ஆர்வம் இருந்ததால் தினசரி நாளிதழ்கள் எல்லாம் படிக்க ஆரம்பித்தேன். சமூக ஆர்வமும் எனக்கு அதிகம். அதனால், ஏதாவது செய்ய வேண்டுமென்று சிந்தித்துக் கொண்டிருந்த போதுதான் இந்த யோசனை வந்தது. சரியாக 1985-ல் இருந்து தகவல் பலகையில் எழுதி வருகிறேன். இன்னும் எழுதுவேன்".
 
ஏன் பஸ் ஸ்டாண்ட் பக்கத்தில் எழுத நினைத்தீர்கள்?
 
"பேருந்துக்காக இங்கே நிற்கும் போது, அவர்களுக்கு நிறைய நேரம் இருக்கும். அப்போது அவர்கள் படிக்க வசதியாக இருக்கும் என்றுதான் இங்கே எழுத ஆரம்பித்தேன். பேருந்தில் வருபவர்களும் இதைப் படிக்க முடியும். பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்கள் என பலருக்கும் உபயோகமாக இருக்கும். அவர்களும் இதனைப் பாராட்டுகிறார்கள். அனைவருக்கும் பயன்படும் விதமாக அரசு வேலைவாய்ப்பு, அரசு அறிவிப்புகள், பொது அறிவு விஷயங்கள் போன்றவற்றை எழுதுகிறேன்".

    

இதற்காக மாதம் எவ்வளவு செலவு செய்வீர்கள்?

"தினமும் இரண்டு அல்லது மூன்று தினசரிகள் வரை வாங்குவேன். எழுதுவதற்குத் தேவையான மாவும், சாயமும் வாங்கிவந்து நானே எழுதுவேன். பிறகு பள்ளிக்கூட விசேஷம், கண்தான முகாம் போன்ற நிகழ்ச்சிகளுக்கு இலவசமாக எழுதிக் கொடுப்பேன். ஒரு தட்டி வைக்க சுமார் 50 ரூபாய் செலவாகும். வாரம் 6 தட்டி வைப்பேன். அத்துடன் மாவு, சாயம் என 1,500 ரூபாய் வரை செலவாகும். இதை ஒரு சேவையாக நினைத்து செய்வதால், இந்த செலவும், கஷ்டங்களும் தெரிவதில்லை".

இதைப் பற்றி மற்றவர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள்?

நிறையப் பேர் பாராட்டுவார்கள். ஒரு சிலர் கேலியும் செய்வர். என் பையன் மட்டும் அப்பப்போ என்னை திட்டுவான். அவன் திட்டுவதற்குக் காரணம், எனக்கு சுகர் இருப்பதால் அவ்வப்போது மயக்கம் வரும். அப்போதும் நான் எங்கேயாவது எழுதிக் கொண்டே இருப்பேன். யார் என்ன சொன்னால் என்னங்க? நாம் செய்வதால் மற்றவர்கள் பயனடைகிறார்கள். அது போதுங்க" என்றார் பழனிச்சாமி.

 

 - ச.செந்தமிழ்செல்வன், லோ.பிரபுகுமார் 
(மாணவப்பத்திரிகையாளர்கள்)

படங்கள்: ரமேஷ் கந்தசாமி     

 

எடிட்டர் சாய்ஸ்

ஜெர்சி மாடுகள், பிரேசில் காபி, மருத்துவமனை உறுதி! ஜெயலலிதா பற்றி தோழியின் நினைவலைகள்
placeholder

அதே மாதிரி ஜெயலலிதா தன்னுடைய 10 வயதில் சிவாஜி கணேசன் முன்னிலையில் மயிலாப்பூரில் செய்த நடன அரங்கேற்றப் படங்கள் முதல் அதற்குப் பிறகான அவரது சின்ன வயசுப் படங்களை நாங்கள் தொகுத்திருந்தோம். அதை 2012 ம் ஆண்டு, எனக்கு அவரை சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்த போது கொடுத்தேன். அதைப் பார்த்து ரொம்ப சந்தோஷமாகிட்டாங்க. அந்தப் படத் தொகுப்பை, தன்னோட ஹேண்ட் பேக்ல வச்சுக்கிட்டாங்க. பத்திரமா வைத்துக் கொள்வதாகவும் சொன்னாங்க. சினிமாக்காரங்க என்றால் ஈஸியாக அணுகலாம் என்கிற திரையை உடைத்து, அவங்க தனி ரூட்டைப் போட்டு, அதை மத்தவங்க ஃபாலோ பண்ற அளவுக்கு வாழ்ந்து காட்டினாங்க. குறிப்பா, சினிமா விழாக்கள், நிகழ்ச்சிகளுக்கு போக மாட்டாங்க. 

அம்மாவிடமிருந்து போன் வந்தால்...!? - உருகும் வீணை காயத்ரி
placeholder

''சமீபத்தில் கொலை மிரட்டல் விட்டப் பையனால் அம்மாவை சந்திக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. கடந்த ஜூலை 27-ம் தேதி சி.எம் ஆபீஸ்ல இருந்து போன் வந்தது. அம்மா உங்களை உடனே வரச்சொன்னதா சொன்னாங்க. நான் கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் போய் நின்னேன். பொதுவாகவே நானும், அவங்களும்தான் தனியாகத்தான் பேசிப்போம். ஆனா, அன்றைக்கு, எல்லா அதிகாரிகளும், இருந்தாங்க. அவங்க முன்னாடி, 'எப்படி இருக்கீங்க' என கேட்டார். நான் பதில் சொல்லிவிட்டு, 'நவம்பர் மாதத்தோடு என்னோட டர்ன் முடியுது' என சொன்னேன். இதற்கு அவர், எல்லோருடைய முன்னிலையிலும், அடுத்த மூன்று வருஷத்துக்கும் நீங்களே துணை வேந்தரா இருங்க என சொல்லிவிட்டு, அவருக்கு பின்னால் இருக்கும் எல்லோரையும் பார்த்து மறுபடியும்  இதையே சொன்னார். அப்போதுதான் அவர்கிட்ட, 'நான் உங்களை சந்திக்க இரண்டு வருஷமாக முயற்சி செய்துட்டு இருந்தேன். இந்த கொலை மிரட்டல் காரணமாகத்தான் உங்களை சந்திக்கிற வாய்ப்பு கிடைச்சிருக்கு, நான் தனி மனுஷியாக இசை பல்கலைக்கழகத்தை நடத்தி வருகிறேன்' என சொன்னேன். உடனே, சம்பந்தப்பட்டவர்களை அழைத்து, அவங்களுக்குத் தேவையான எல்லா உதவிகளையும் செய்து கொடுங்க என சொன்னார்.  'அடுத்த முறைப் பார்க்கும்போது உங்க முகத்துல சிரிப்பை மட்டும் தான் பார்க்கணும்' என ஆறுதல் சொன்னாங்க. அந்த வார்த்தை இன்னும் என் காதில் கேட்டுட்டே இருக்கு. அதுதான் நான் அவங்களை கடைசியாகப் பார்த்தது.  அதற்குப் பிறகு அவரை பார்க்க முடியவில்லை. அவர் சொன்னது போல அதற்கான வேலைகள் நடந்து கொண்டிருக்கும்போதே அம்மா மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுட்டாங்க. நான் இப்போ அடுத்த ஆர்டருக்காக காத்திட்டு இருக்கேன். இன்னும் ஆர்டர் என் கைக்கு வரவில்லை''

MUST READ