Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

அசாத்திய தைரியம் தான் ! சமூகத்திற்கான என் அவதாரம் - டி.எம். கிருஷ்ணா

ந்தியக் கலைஞர்களின் குரல் அபூர்வமானது, இசை ஒரு சமூகத்திற்கும் மட்டும் சொந்தம் அல்ல, இது அனைவருக்குமானது என்று கூறி கர்நாடக இசைக்கான விதிமுறைகளை உடைத்து, சபாக்களில் பாடுவதைத் தவிர்த்து, கலைகளையும், மக்களின் மனங்களையும் ஒன்றிணைக்கும் முயற்சியில் இறங்கி இருப்பவர் மக்கள் கலைஞர் டி.எம்.கிருஷ்ணா. அவருடைய இசைக்காவும் சமூகப் பார்வைக்காகவும் மகசேச விருது அவருக்கு வழங்கப்படவுள்ளது. அவரை நேரில் சந்தித்துப் பேசினோம்.    

சமூகத்தைப் பார்க்கும் கிருஷ்ணா உருவானது எப்படி?

இது நீண்ட நெடிய  பயணம் என்று சொல்வேன். சிறிய வயதில் இருந்தே எனக்குள் கேள்விகள் பிறந்தன. பள்ளியிலும் வீட்டிலும் கேள்விகள் கேட்டதால் சண்டைகளும் வந்து கொண்டே இருக்கும். அதில் இருந்து உருவானவன் இந்த கிருஷ்ணா. அதனால் சில பிரச்னைகளையும் சந்தித்திருக்கிறேன். இவ்வாறு கேள்வி கேட்பதால் சாதி என்னிடம் இருந்து போய்விட்டதா? என்றால் இல்லை, என்று தான் சொல்வேன். இன்னும் சாதி என்ற எண்ணம் எனக்குள்ளேயும் தோன்றிக் கொண்டே தான் உள்ளது. அவ்வாறு தோன்றும் போது "டேய்" என்று உள்ளுணர்வு  தட்டும். அதன் பின்னரே அதில் இருந்து மீண்டிருக்கிறேன்... மீள்கிறேன். கேள்விகளும் சண்டைகளும் வந்தபோது, இந்தச் சண்டைகளுக்கு இடையே நிறைய கச்சேரிகளில் பங்கேற்கணும், நிறைய சம்பாதிக்கணும், என அப்படி போன நாட்களும் உண்டு. திரும்பவும் என் உள்ளுணர்வு கேட்கும். மீண்டும் கேள்வி கேட்பேன். சண்டை போடுவேன். கர்னாடக இசை, எங்கிருந்து வந்தது? இதன்  பூர்வீகம் எங்கே? இதைப் பற்றிய ஆராய்ச்சிக்குள் போகும் போதுதான், ஒரு சமூகம் மட்டுமே பாடுவதால் தான் இதன் வடிவம் இப்படி இருக்கா? அனைவரும் இந்த  இசையைப் பாடியிருந்தால் மாறியிருக்குமா? மற்றவர்கள் என்ன இசையைக் கேட்கிறார்கள், இதையும்  அதையும் எப்படி சேர்க்கலாம்? இப்படியான பரவலாக்கப்பட்ட எண்ணங்கள் தான் சமூகத்தின் பக்கம் திருப்பியது.

நடுத்தெருவில் அமர்ந்து கச்சேரி நடத்துவதால் தீர்வு கிடைத்து விடுமா என்கிறார்களே?

தீர்வு கிடைத்து விடும் என எப்போது நான் சொன்னேன். பெரிய நடவடிக்கை. என்னுடைய இசை  பேச்சு, எழுத்து... செயல்.. கருத்து என எல்லாவற்றிலும் இந்த பிரச்னை தீர்க்க செயல்படுத்தி வருகிறேன். என்னுடைய  பாடல்  பாடும் விதிமுறைகளை நான் மாற்றியுள்ளேன். இதற்கு எதிர்மறை கருத்து சொல்பவர்களை, என்னைக் கட்டுப்படுத்த நினைக்கும் சிந்தனை என்று தான் எடுத்துக் கொள்வேன். நான் இவ்வாறு செய்தால் தான், இப்போது இதைப் பற்றிய சிந்தனையாவது வந்துள்ளது. சிந்தனை வந்தால் தான் மாறுதல் வரும். கர்னாடக இசை என்பது சபையில் பாடுவது என்று சொல்வது மிகப்பெரிய தவறு. எனக்கு மட்டும்தான் இந்த இசை தெரியும், என்று நினைத்துக் கொள்வதும்  மிகப்பெரிய தவறு. எடுத்துக்காட்டு! காஞ்சிபுரம் அருகே உள்ள ஒரு கிராமத்தில் கூத்து நடந்தது. நானும் கலந்து கொண்டேன். எனக்கு என்ன நடக்குதுன்னே தெரியல. ஆனால், அவர்களை அதை அழகாக செய்து முடித்தார்கள். அதற்குள், இருக்கிறவர்கள் தான் அதைப்பற்றி  தெரிந்திருப்பது இயல்பு. தெரியாதவனையும் அதற்குள் இழுத்து வர வேண்டும். எல்லாம் ஒரே கலைதான் என்ற எண்ணம் வர வேண்டும். இசைக்கு எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லை. இங்குதான் இசைக்கப்பட வேண்டும், இங்குதான் இசைக்கப்பட கூடாது என்று எந்த வரைமுறையும் இல்லை.

இதைப் பற்றி அரசிடம் ஏன் கொண்டு செல்லவில்லை. அரசுக்குத் தெரியாதா?  

நான் அரசிடம் இதுகுறித்துக் கூறவில்லை. இது அவர்களுக்கு தான் தோன்ற வேண்டும். அது ஏன் அவர்களுக்கு தோன்றவில்லை என்று அவர்கள் தான்  பதில் சொல்லவேண்டும். இதை நான் பொதுவாகத்தான் பேசுகிறேன். நான் இவ்வாறு பேசுவதைப் பார்க்கிறார்களா என்பது எனக்கு தெரியாது. அதைப் பற்றிய கவலையும் எனக்கு கிடையாது. என் நியாயமாக உள்ளதை நான் தனியாக நம்பிக்கையோடு செய்து கொண்டிருக்கிறேன். நேர்மையாக உண்மையாக அதை நான் செய்து கொண்டே இருப்பேன். அனைத்து கலைகளையும் சமமாகப் பார்க்க வேண்டும். வடிவத்தில் ஒவ்வொரு கலையும் வேறு வேறு விதமானவை. ஆனால், ஒவ்வொரு கலையும் ஒரு பெட்டிக்குள் இருக்கு! அதை உடைக்க வேண்டும். உடைத்து  ஒன்றிணைக்க வேண்டும். அதுவே என் கொள்கை. சமூகத்தில் என்ன உள்ளதோ அவை தான் கலையில் உள்ளது. கலை என்ன தள்ளியா உள்ளது?

விதிமுறைகளை மீறியதால் கிருஷ்ணா சந்தித்த சவால் என்ன?

நிறைய சவால்களைச் சந்தித்துள்ளேன். இப்போதும் சந்தித்துக் கொண்டே தான் இருக்கிறேன். கச்சேரியில் கிருஷ்ணா விதிமுறைகளையும் பின்பற்றுவதில்லை என்று விமர்சித்தார்கள். கடற்கரையில் போய் பாடுவதால் மாற்றம் வந்துவிடுமா என்றார்கள்? சிலர் கர்னாடக இசையில் சாதி பிரச்சனையே இல்லை என்று சொன்னார்கள். அப்படி சொல்பவர்களிடம் எல்லா சாதிக்காரர்களும்  கச்சேரிக்கு வரலாமா? என்று கேட்க தோன்றுகிறது. விமர்சிக்கிறவர்களைப் பற்றி நான் கவலைப்படுவதில்லை. விமர்சிப்பவர்கள் யார் என்பதைப் பார்க்க வேண்டும். அவர்கள் சொல்வதோ அல்லது விமர்சிப்பதோ நம்மை சிந்திக்க வைத்தால் அவர்களின் விமர்சனங்களைப் பரிசீலிக்கலாம். கர்னாடக இசைக்கலைஞர்கள் மீது எனக்கு மிகப்பெரிய மரியாதை உள்ளது. சமுதாயத்தில் என்ன பிரச்னை உள்ளதோ, அந்த பிரச்னை கலைக்குள் இருப்பதைப் பார்க்க வேண்டும்.. நான் யாரைக் கண்டும் பயப்பட போவதில்லை. இது ஒரு குருட்டு தைரியம் என்று கூட சொல்வேன். நான்  எந்த அளவிற்கு நேர்மையாக உண்மையாக இருக்க முடியுமோ அந்த அளவிற்கு இருப்பேன். ஒரு விஷயம் செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்து விட்டால் போதும் அதை செய்துவிடுவேன்.

இசையில் இருந்து  இப்போது எழுத்திலும் ஆர்வம் ஏற்பட்டுள்ளதா எதனால்?
 
சமூகக் கட்டுரைகள் குறித்தும், அரசியல் கட்டுரைகள் குறித்தும் எழுதி வருகிறேன். கலை வாயிலாக எழுதி வருகிறேன். இசை வாயிலாகவே இந்த சமுதாயத்தைப் பார்த்தேன். அதனால் என்னை  கலைஞன் என்று அழைப்பதை விரும்புகிறேன். இசையைப் பாடி அதை உணர்ந்த போது, ஏன் இவை சமூகத்தில் இல்லை? என்று தோன்றியது. ஒரு மனிதன் பேசுவதை கேட்க மறுக்கிறார்கள். இசைக்கலைஞன் என்பவன்  உணர்ச்சிவசக் கூடியவன் என்கிறார்கள். சாலையில் போகும் போது ஒருவன் துயரத்தில் இருந்தால், அவனைப் பற்றி கவலை கொள்வதில்லையே  ஏன்? அப்போ அங்கே ஏதோ பிரச்னை உள்ளது. ஒரு மனிதனுக்குள் மற்றொரு மனிதன் இருக்கிறான் என்று புரிந்து கொண்டேன். அதன் பின்னரே எழுத தொடங்கினேன்.

எழுத்தாளருக்கும் உங்களுக்கும் உள்ள தொடர்பு எப்படி உள்ளது? ஜெயமோகன் உங்களைப் பற்றி எழுதியுள்ளாரே?

ஜெயமோகனின்  கருத்துக்கு நான்  பதில் சொல்ல விரும்பவில்லை, அது அவர் கருத்து. எழுத்தாளர்களுக்கும், இசைக்கும் இன்னும் நிறைய தொடர்பு இருக்க வேண்டும். இந்த தொடர்பு போதாது. ஆனாலும், இதை மேம்படுத்த முயற்சி செய்து வருகிறேன். அடுத்த ஆண்டிற்குள் ஒரு புத்தகத்தை வெளியிட வேண்டும் என்று முடிவு செய்து உள்ளேன்.

திருவையாற்றில் கச்சேரி நடக்கும் போது மக்கள் கலை இலக்கிய கழகம் சார்பாக விழா நடைபெறுகிறது, அதில் உங்களை இணைத்துக் கொள்ளலாமே?

நான் தனியாக எதுவும் செய்யவில்லை மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து தான் செய்து வருகிறோம். ஊர் ஓல்காட் குப்பம் விழாவாகட்டும்  (Urur Olcott Kuppam Vizha) அல்லது மாநகராட்சி பள்ளிகளில் இசைப் பயிற்சி அளித்து வருவதிலும் குழுவாக சேர்ந்து தான் செய்து வருகிறோம்.  ஆர்வமுள்ளவர்கள் யார் வேண்டும் என்றாலும் சேர்ந்து கொள்ளலாம். அதேபோன்று அவர்கள் எங்களிடம் வந்தாலும் சரி எங்களை அவர்கள் குழுக்களில் இணைத்துக் கொண்டாலும் சரி மகிழ்ச்சிதான்!
 
அனைவருக்கும் இசை சென்று சேர வேண்டும் என்று முழங்கும் நீங்கள் அதற்காக என்ன செய்துள்ளீர்கள்?

சென்னை கலாசேஷக்த்தராவில் ஸ்வானுபவா என்ற திட்டத்தில் 1000 மாணவர்கள் பங்கேற்கும் நிகழ்ச்சி நடத்தி வருகிறோம். Urur Olcott Kuppam Vizha நடத்தி வருகிறோம். நித்தியானந்த ஜெயராம் ஊர்மக்கள் கடற்கரையில் ஒன்று கூடி எங்கு திருவிழா நடத்த வேண்டும் என்பதை முடிவு செய்து, அதன் பிறகு பல்வேறு இடங்களில் திருவிழாவை நடத்துகிறோம். சென்னையில் உள்ள  மாநகராட்சிப் பள்ளிகளில் ஆன்ம ஜோதி என்ற இசைப் பயிற்சி  வகுப்பை அளித்து வருகிறோம். அதேபோன்று எங்களுடைய அறக்கட்டளை மூலமாக  கிராமப் புறங்களில் இருந்து  இசைஆர்வமுடன் வரும்  மாணவர்களை  ஊக்க தொகையுடன்  இசைப்பயிற்சியும் அளித்து வருகிறோம்.
 
மகசேஷ விருதுக்கு நீங்கள் தேர்வு செய்யப்பட்டிருப்பது குறித்து?

இந்த விருது அறிவிக்கப்பட்டதும் பயம் தான் எனக்கு வந்தது. நிஜமாவே எனக்கு தகுதி இருக்கா? என்ற கேள்வி எனக்குள் வந்தது. என்னுடைய பயணம் இப்போது தான் ஆரம்பித்துள்ளது. அவர்கள் கொடுப்பது மிகப்பெரிய ஆசீர்வதம் என்று தான் கருதுகிறேன். கலையும், சமூகமும் என்ற தளத்தில், விருதுக்கு தேர்ந்தெடுத்து இருப்பது மிகப்பெரிய சந்தோஷம். சமூகத்திற்கும், இசைக்குமான தொடர்பை வைத்து விருது அறிவித்திருப்பதற்கு பாராட்டுத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். நான் செய்கிற இந்த செயலின் மீது மேலும் எனக்கு நம்பிகையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அங்கீகாரம் கிடைக்கும் போது சிந்திக்க வைக்கிறது. மேலும், என்னை நான் சுய பரிசோதனை செய்ய விரும்புகிறேன். மேலும், என்ன செய்ய வேண்டும்? எப்படி செய்ய வேண்டும்? என்று  திட்டமிட உள்ளேன்.
 
மாற்றத்தை விரும்பும் நீங்கள் ஏன், கம்யூனிஸ்ட்களுடனோ அல்லது  தி.கவுடனோ சேர்ந்து  குரல் கொடுக்க கூடாது?

எனக்கும் அரசியல் கட்சிகளுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. தமிழகத்தில் உள்ள ஒரு பிரச்னை என்னவென்றால் அரசியலுக்கும், கட்சிகளுக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அரசியலில், நீங்களும் நாங்களுமே உள்ளோம். அரசியல் பண்றதுக்கு அரசியலில் சேர வேண்டும் என்பது  அவசியம் இல்லை. கலையிலேயே அரசியல் உள்ளதே? அதனால் மக்கள் வந்தால் போதும், அரசியல் கட்சிகள் எதற்கு? அது எனக்கு அந்தத் தேவை கிடையாது. திராவிடர் கழகம் கட்சியில் இருந்தோ அல்லது  கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் உள்ளவர்களோ தனி மனிதனாக வந்து இணைந்தால் நல்லது. அவ்வாறு இல்லையென்றால் என்னை அழைத்தால் அவர்களுடன் பொது தளத்தில் இணைந்து போராட தயாராக இருக்கிறேன். எந்தக் கட்சியாக இருந்தாலும் வரட்டும். மக்கள் அடையாளத்தோடு போராட்டத்தை முன்னெடுக்க  தயாராக இருக்கிறேன். கட்சிகளை விட, மக்களின் வலிமை என்பது மிகப்பெரியது. எந்தக் கட்சியின் அடையாளத்துடன்  செயல்படவும் எனக்குத் துளியும் விருப்பம் இல்லை.

தொலைக்காட்சி  நிகழ்ச்சிகளில் வெற்றி பெறுபவர்கள்  குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் மீதான பிரதிபலிப்பே என்ற குற்றச்சாட்டு உள்ளதே?
 
தொலைக் காட்சி நிகழ்ச்சிகளில் நடுநிலையாளராக பங்கேற்றது இல்லை. அதன் மீது எனக்கு நம்பிக்கையும் இல்லை. அவையெல்லாம் ஒரு நாடகம் என்று தான் சொல்ல வேண்டும். ஷோ மூலமாக தான் ஒரு கலைஞன் இந்த உலகத்திற்கு அறிமுகமாகிறான் என்பதை என்னால் ஏற்க முடியாது.

ஷோக்கள் இல்லையென்றாலும் திறமைசாலிகள் என்றாவது ஒருநாள் இந்த உலகத்திற்கு அடையாளப்படுத்தப்படுவார்கள்.  அதை யாராலும் தடுக்க முடியாது.  
 
மகசேஷ  விருதுக்கு தேர்வு செய்யப்பட்டதற்கு தி.மு.க  தலைவர் கருணாநிதி வாழ்த்து தெரிவித்துள்ளாரே ?
 
அவருக்கு நன்றி தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். கலைக் குடும்பத்தில் இருந்து வந்தவர், அவருடைய ஊருக்கும் கர்னாடக இசைக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உள்ளது. திருவாரூரில்தான் தியாகராஜர், முத்துசாமி தீட்சிதர் ஷியாமா சாஸ்திரி ஆகிய மூம்மூர்த்திகளும் பிறந்தார்கள். அவருக்கும் கர்னாடக இசைக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு  உள்ளது. அரசியலில் இருந்து கொண்டு கலைஞராக இருப்பது மிகவும் கடினம். அந்த  இரண்டையும் வாழ்கை முழுவதும் செய்து வருகிறார். அவருக்கு எனது நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

தன்னை அடையாளப்படுத்தவே கிருஷ்ணா இதையெல்லாம் செய்கிறார், என கேள்வி கேட்பவர்களுக்கு உங்கள் பதில்?

அதற்கு நான் பதிலே சொல்ல மாட்டேன். அவர்களின் இந்தv கேள்விகளுக்கு என்னிடம் எந்தப் பதிலும் இல்லை. சொல்ல வேண்டிய அவசியமும் எனக்கு இல்லை.

சபாக்களின் தற்போதைய சூழல்?  

சபாக்கள் காரணமாக நான் வந்தேன். அதை விமர்சிக்க விரும்பவில்லை. அதில் பாடியதால் தான்  எனக்கு பெயர் வந்தது. சபாவை நான் தூக்கிப் போட்டுவிட்டதாகக் கூறுகிறார்கள். திறமை இருந்தாலும் அதை வெளிப்படுத்த' பிளாட்பார்ம்' வேண்டும். அதற்காக நான் பாராட்டுகிறேன். ஆனால், ஒரு சமூகத்தினருக்கு மட்டுமே சபாக்கள் செயல்படுகிறது என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. அவ்வாறு,  மறுத்தால் சிரிப்பு தான் வருகிறது.

டிக்கெட் இல்லாமல் இருந்தாலும் அந்த இடம், பொது இடம் என்று சொல்ல முடியாது. அந்த இடத்திற்கு எப்படி போக வேண்டும். அதற்கான  சாத்தியக் கூறுகள் இருக்கானு யோசிக்கிறவங்க, நிறைய பேர்  இருக்காங்க? சபாக்களின் கதவு திறந்து தான் உள்ளது. ஆனால், நிறைய  தடை உள்ளது. உள்ளே  இருக்கிறவர்களுக்கும், இருக்கு, வெளியில் உள்ளவர்களுக்கும்  தடை இருக்கிறது. அப்போ உள்ளே இருக்கிறவர்கள், என்ன செய்ய வேண்டும்? வெளியில் உள்ளவர்களை கையைப் பிடித்து அழைத்து வர வேண்டும்.

கே.புவனேஸ்வரி
 படங்கள்: நிவேதன்

இது தொடர்பா வேற என்னலாம் நடந்திருக்குனு தெரிஞ்சுக்கலாமா?

எடிட்டர் சாய்ஸ்

MUST READ