Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

ஒலிம்பிக்கின் ரத்தச் சரித்திரம்!- ஒலிம்பிக் டைரி குறிப்புகள் (அத்தியாயம்- 11)

 

அன்பு வாசகர்களே, 


முந்தைய அத்தியாயங்களைப் படிக்க : 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10 


வீன ஒலிம்பிக்கில், சர்வதேச அரசியல் சார்ந்த எதிர்ப்புகள் அரங்கேறுவது காலம் காலமாக நடந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன.1916 ஒலிம்பிக்ஸ், பெர்லினில் நடைபெறுவதாக இருந்தது. முதல் உலகப்போரினால் அது தடைப்பட்டது. 1920 ஒலிம்பிக்ஸ் பெல்ஜியத்தில் நடைபெற்றது. முதல் உலகப்போரில் குற்றவாளிகளாகக் கருதப்பட்ட ஜெர்மனி, ஹங்கேரி, ஆஸ்திரியா, ஒட்டமான் பேரரசு, பல்கேரியா நாடுகள் அந்த ஒலிம்பிக்கில் கலந்து கொள்ள தடை விதிக்கப்பட்டன. ஜெர்மனி மீதான அந்தத் தடை, 1924 ஒலிம்பிக்கிலும் நீடித்தது.

பெல்ஜியத்தில் நடந்த 1920 ஒலிம்பிக்ஸ் தொடக்க நிகழ்ச்சி

இரண்டாம் உலகப்போரினால் 1940, 1944 ஒலிம்பிக்குகள் தடைபட்டன. 1948 லண்டன் ஒலிம்பிக்கில் ஜெர்மனி, ஜப்பான் ஆகிய நாடுகள் கலந்து கொள்ள தடை விதிக்கப்பட்டது. சோவியத் யூனியன், சில அரசியல் காரணங்களினால் தனது வீரர்கள் யாரையும் அனுப்பவில்லை. 1952 ஒலிம்பிக்கில் ஜெர்மனி கலந்து கொள்ளவில்லை. பதிலாக சார்லாண்ட் என்றழைக்கப்பட்ட 'பிரான்ஸ் ஆக்கிரமிப்பு ஜெர்மனி' கலந்து கொண்டது. சார்லாண்ட் கலந்து கொண்ட ஒரே ஒலிம்பிக் இதுவே. அது ஒரு பதக்கம் கூட வெல்லவில்லை.

பெர்லின் சுவரினால், மேற்கு ஜெர்மனி - கிழக்கு ஜெர்மனி என்று இரண்டாக உடைந்து போயிருந்தாலும், 1956, 1960, 1964 ஆகிய மூன்று ஒலிம்பிக்குகளில் ஜெர்மானியர்கள் United Team of Germany என்ற பெயரில் கலந்து கொண்டனர். ஜெர்மானியர்கள் தம் ஒற்றுமையை, தேசிய உணர்வை அழுத்தமாக வெளிப்படுத்திய தருணங்கள் அவை..,

1956 மெல்போர்ன் ஒலிம்பிக்கில், சர்வதேச அரசியல் சகட்டுமேனிக்கு விளையாடியது. எகிப்து, சூயஸ் கால்வாயை நாட்டுடைமை ஆக்கியது. அதைத் தொடர்ந்து இஸ்ரேல், இங்கிலாந்து, பிரான்ஸ் ஆகிய நாடுகள் எகிப்து மீது போர் தொடுத்தன. இதை எதிர்த்து எகிப்து, ஈராக், லெபெனான் ஆகிய நாடுகள் மெல்போர்ன் ஒலிம்பிக்கைப் புறக்கணித்தன.

 வாட்டர் போலோ விளையாட்டு 

அந்த ஆண்டில் ஹங்கேரியில் சோவியத்தின், ஸ்டாலின் சார்பு கம்யூனிச அரசுக்கு எதிராக மக்கள் புரட்சி ஒன்று வெடித்தது. சோவியத் படைகள், ஹங்கேரிக்குள் புகுந்து புரட்சியை ஒடுக்கின. மெல்போர்ன் ஒலிம்பிக்கில் சோவியத் யூனியனும் பங்கேற்றது. அதை விரும்பாத நெதர்லாந்து, ஸ்பெயின், சுவிட்சர்லாந்து ஆகிய நாடுகள், ஒலிம்பிக்கில் இருந்து விலகிக் கொள்வதாக அறிவித்தன. ஆனால், ஹங்கேரி வீரர்கள் இந்த ஒலிம்பிக்கில் கலந்து கொண்டனர்.

ஹங்கேரியில் புரட்சி நடந்து கொண்டிருந்தபோது, அதன் வாட்டர் போலோ விளையாட்டு வீரர்கள் புதாபெஸ்ட்டில், ஒரு மலையேற்றப் பயிற்சியில் இருந்தனர். சோவியத் படைகளால் புரட்சிக்காரர்கள் ஒடுக்கப்படுகிறார்கள் என்று செய்தி வந்தது. 'ஹங்கேரிக்குத் திரும்பினால் ஒலிம்பிக்கில் கலந்து கொள்ள முடியாமல் சிக்கிக் கொள்வோம்' என்று அந்த அணியினர், செகோஸ்லோவாகியாவுக்கு சென்றுவிட்டனர்.

பின்பு, ஒலிம்பிக்கில் கலந்துகொள்ள மெல்போர்னுக்கு வந்தனர். வாட்டர் போலோ விளையாட்டின் அரை இறுதியில், சோவியத் யூனியன் அணியும் ஹங்கேரி அணியும் மோத வேண்டிய சூழல். இரு அணி வீரர்களுமே அதை ஒரு போர்க்களமாகவே எடுத்துக் கொண்டனர். குறிப்பாக ஹங்கேரி அணியினர், தங்கள் சொந்த தேசத்துக்குச் செல்ல முடியாத ஏக்கத்தில், 'மீண்டும் அங்கே திரும்பிச் செல்வோமா' என்ற கேள்வியுடன் கோபத்தில் இருந்தனர். குடும்பத்தினரை, உறவினர்களை எல்லாம் பிரிந்து தவித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

அந்த வெறி எல்லாம் களத்தில் சோவியத் உடனான ஆட்டத்தில் வெளிப்பட்டது. அந்த நீச்சல் குளம் அந்தப் போட்டியில் சூடாகத்தான் இருந்தது. இரு தேச வீரர்களும் ஆவேச வார்த்தைகளைப் பரிமாறிக் கொண்டனர். போட்டியின் ஆரம்பம் முதலே ஹங்கேரியின் கையே ஓங்கியிருந்தது. ஆட்ட நேரம் முடிவதற்குச் சில நிமிடங்கள் முன்பு ஹங்கேரி 4 கோல்கள் போட்டிருந்தது. சோவியத் 0. அந்த ஆத்திரத்தை சோவியத் வீரர் வேலண்டின் ப்ரோகோபோவ் வெறித்தனமாக வெளிப்படுத்தினார். ஹங்கேரி வீரர் எர்வின் ஸாடோர் முகத்தில் ஓங்கி ஒரு குத்துவிட்டார்.

மைதானமெங்கும் சலசலப்பு. ஹங்கேரி ரசிகர்கள் களத்தில் குதிக்கத் தயாராகினர். சோவியத் ரசிகர்களும் அதுபோலவே.இந்நிலையில்  குளத்திலிருந்து கரையேறிய எர்வினின் வலது கண் பக்கத்திலிருந்து ரத்தம் கொட்டியது. போட்டிக்களம் போர்க்களமாக மாறவிருந்த சூழலில், போலீஸ் நிலைமையைக் கட்டுக்குள் கொண்டுவரப் போராடியது. போட்டி முடிய ஒரு நிமிடம் இருக்கும் முன்பு, ஹங்கேரி வெற்றி பெற்றதாக நடுவர்கள் அறிவித்தனர். இது ஒலிம்பிக் வரலாற்றில்  Blood in the Water Match என்றழைக்கப்படுகிறது.

ஹங்கேரி வீரர் எர்வின் ஸாடோர்

வாட்டர் போலோ இறுதிப்போட்டியில் ஹங்கேரி, யுகோஸ்லாவியாவைத் தோற்கடித்து தங்கப்பதக்கம் வென்றது. ஆனால், எர்வினும் அவரது அணியினர் சிலரும் ஒலிம்பிக் போட்டி முடிந்தும் ஹங்கேரிக்குத் திரும்ப இயலாத சோகம் தொடரவே செய்தது.

1972. ஹிட்லர் நடத்திய பெர்லின் ஒலிம்பிக் போட்டிகளுக்குப் பிறகு, மீண்டும் ஜெர்மனியின் முனிச் நகரம், ஒலிம்பிக் நடத்தும் வாய்ப்பைப் பெற்றது. ஆனால், ‘சரித்திரத்தின் கருப்பு ஒலிம்பிக்’ என்ற முனிச் ஒலிம்பிக்கை அழைக்கும்படியான தீவிரவாத சம்பவங்கள் அங்கே அரங்கேறின.

முனிச் நகரத்தில் அமைக்கப்பட்ட ஒலிம்பிக் கிராமம் அனைத்து வசதிகளும் நிரம்பியதாகவே இருந்தது. ஆனால், பாதுகாப்பு குறைவாக இருந்தது. யார் வேண்டுமானாலும் எங்கே வேண்டுமானாலும் எளிதாக வேலிகளைத் தாண்டிக் குதித்துச் செல்லலாம் என்ற அளவுக்கே கட்டமைப்பு இருந்தது. பாதுகாப்புக்கு ஆயுதம் ஏந்திய வீரர்கள் யாரும் இல்லை. தவிர, இஸ்ரேல் வீரர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டிருந்த கட்டடம் ஒலிம்பிக் கிராமத்தில் ஒதுக்குப்புறமாகவும் இருந்தது. இந்த பாதுகாப்புக் குறைபாடுகள் குறித்து இஸ்ரேலின் ஒலிம்பிக் குழு அதிகாரி ஒருவர், முன்னமே புகாரும் தெரிவித்திருந்தார்.

ஆகஸ்ட் 26 ல் முனிச் ஒலிம்பிக் ஆரம்பமானது. செப்டம்பர் 4, திங்கள் மாலையில் இஸ்ரேலிய வீரர்கள், இஸ்ரேலிய நடிகர் ஒருவர் நடித்த நாடகம் ஒன்றை கண்டுகளித்து விட்டு ஒலிம்பிக் கிராமத்துக்குத் திரும்பியிருந்தனர். மறுநாள் அதிகாலை 4.30 மணி. எட்டுபேர் கொண்ட ஒரு குழு, இஸ்ரேலிய வீரர்கள் இருந்த கட்டடத்துக்கு வெளியே வந்து நின்றது. விளையாட்டு வீரர்களுக்கான உடையணிந்து, கைகளில் ஸ்போர்ட்ஸ் பேக்குடன் நின்று கொண்டிருந்த அவர்கள், வேலி தாண்டிக் குதிக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள். அப்போது இரண்டு மூன்று நிஜ விளையாட்டு வீரர்கள் (கனடா வீரர்கள் என்று பின்பு தெரிவிக்கப்பட்டது), இந்த எட்டு பேரைக் கண்டனர்.

‘ஹே! எங்களை மாதிரி நீங்களும் வெளியில சுத்திட்டு வர்றீங்களா... எந்த நாடு நீங்க... என்ன விளையாட்டு?’ என்று ஒரு வீரர் ஆங்கிலத்தில் கேட்க, எட்டு பேரும் பதிலற்ற புன்னகையுடன் நின்று கொண்டிருந்தனர். ‘அவங்களுக்கு ஆங்கிலம் தெரியாது’ என்றார் இன்னொரு கனடா வீரர். அந்த கனடா வீரர்களது உதவியுடன், எட்டு பேரும் வேலி தாண்டிக் குதித்து கட்டடத்துக்குள் நுழைந்தனர்.

அங்கே யாருமற்ற ஓர் இடத்தில், அந்த எட்டு பாலஸ்தீன தீவிரவாதிகளும் தங்கள் கைப்பைகளைத் திறந்தனர். ஆயுதங்கள். சிறிய துப்பாக்கிகள், பெரிய ரகத் துப்பாக்கிகள், கையெறி குண்டுகளுடன் ஓர் அறைக்குள் புகுவதற்கு முயற்சி செய்தனர். அந்த அறையிலிருந்து இஸ்ரேலின் யோசெப் என்ற மல்யுத்தப் பயிற்சியாளர் ஏதோ சத்தம் கேட்டு வெளியே வந்தார். துப்பாக்கிகளுடன் யாரோ அறைக்குள் நுழைய முயல்வதைக் கண்டு கதவைச் சாத்த முயற்சி செய்தார். உரக்கக் கத்தி அறையிலிருந்த மற்றவர்களை எழுப்பினார். தூக்கக் கலக்கத்தில் இருந்தவர்களால் ஆயுதங்களுக்கு முன்பாகப் பெரிதாக எதிர்த்துப் போராட இயலவில்லை.

அந்த அறையிலிருந்தவர்கள், பக்கத்திலிருந்த ஆறு மல்யுத்த வீரர்கள், பளுதூக்கும் வீரர்கள் உள்ளிட்ட 11 இஸ்ரேலியர்களை அந்தத் தீவிரவாதிகள் பிணைக்கைதிகளாகப் பிடித்து வைத்தனர். இந்த களேபரத்தில் முதல் அறையிலிருந்த இஸ்ரேலின் பளு தூக்கும் பயிற்சியாளர் டுவியா, ஜன்னலை உடைத்துக் கொண்டு வெளியில் தப்பி ஓடியிருந்தார். வேறு அறைகளில் இருந்த இஸ்ரேலியர்கள் ஓரிருவரும் தப்பித்திருந்தனர். அவர்கள் மூலமாக செய்தி வெளியே தெரிய வந்தது.

தாக்குதல் நடத்த வந்தவர்கள், 'பிளாக் செப்டம்பர்' என்ற அமைப்பைச் சேர்ந்த பாலஸ்தீனிய தீவிரவாதிகள். 'இஸ்ரேல் சிறையில் உள்ள 234 பாலஸ்தீனியர்களை விடுவிக்க வேண்டும்' என்பதே அந்தத் தீவிரவாதிகளின் பிரதான கோரிக்கை. அந்தக் கோரிக்கைக்குச் சரியான பதில் கிடைக்காததால், முதலில் இரு இஸ்ரேலியப் பிணைக் கைதிகளைச் சுட்டுக் கொன்றனர். பேச்சுவார்த்தை தீவிரம் அடைந்தது. முனிச் ஒலிம்பிக், இஸ்ரேல் - பாலஸ்தீனுக்கான போர்க்களமாக உருமாறியது. பேச்சுவார்த்தையில் இழுபறி. தங்கள் கோரிக்கை நிறைவேறாது என்று உணர்ந்த தீவிரவாதிகள், மீதியிருந்த பிணைக்கைதிகளை பாலஸ்தீனத்துக்குக் கடத்திச் செல்ல முடிவெடுத்தனர். முனிச் ராணுவ விமான நிலையத்துக்கு, ஒன்பது பேரையும் துப்பாக்கி முனையில் அழைத்துச் சென்றனர். அங்கிருந்து ஹெலிகாப்டர் ஒன்றின் மூலம் தப்பிக்க முயற்சி செய்யும்போது, ஜெர்மன் அதிரடிப் படையினர், எதிர்பாராத திசையில் இருந்து திடீர்த் தாக்குதலை மேற்கொண்டனர். தோட்டாக்கள் சராமாரியாக வெடித்தன. நீண்ட நேரம் தொடர்ந்த இந்தச் சண்டையில் பிணைக் கைதிகள் அத்தனை பேருமே பலியாகினர். (மொத்தம் 11 பேர். இஸ்ரேலிய பயிற்சியாளர்கள் 6 பேர், விளையாட்டு வீரர்கள் 5 பேர்). தீவிரவாதிகள் ஐந்து பேர் கொல்லப்பட்டனர். மூன்று பேர் கைது செய்யப்பட்டனர். ஜெர்மனி போலீஸ் அதிகாரி ஒருவர் கொல்லப்பட்டார்.

இந்த அதிர்ச்சி மரணங்களால் முனிச்சில் ஒலிம்பிக் கொடி அரைக்கம்பத்தில் பறக்க விடப்பட்டது. ஓரிரு நாட்கள் பாதிக்கப்பட்ட ஒலிம்பிக் போட்டிகள், பின்பு பலத்த பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளுடன் நடத்தி முடிக்கப்பட்டன.

கொல்லப்பட்ட ஐந்து பாலஸ்தீனிய தீவிரவாதிகளின் உடல்கள் லிபியாவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டன. அங்கே அந்த ஐந்து பேருடைய இறுதிச் சடங்குகளும் மாவீரர்களுக்குரிய ராணுவ மரியாதையுடன் நடத்தப்பட்டன. அந்த செப்டம்பர் 8 ல் இஸ்ரேல், சிரியா மீதும் லெபனான் மீதும் போர் விமானங்கள் மூலம் தாக்குதல் நடத்தியது. அதில் வீசப்பட்ட குண்டுகளால் 200 மக்கள் மக்கள் பலியாகினர். மீதமிருந்த 3 பாலஸ்தீனியத் தீவிரவாதிகளை விடுவிக்க, அக்டோபர் 29 அன்று,  'லூஃப்தான்ஸ் ஃப்ளைட் 615 ' என்ற விமானத்தை பாலஸ்தீனியர்கள் கடத்தினார்கள். அப்படியாக அந்த அரசியல் போர் தொடர்ந்தது. தொடர்கிறது.

(டைரி புரளும்)

அடுத்த அத்தியாயம் : பறக்கும் குடும்பத்தலைவி!

-முகில்

விகடன் இதழ்கள் மற்றும் இ-புத்தகங்களை உங்கள் மொபைலில் படிக்க புதிய Vikatan APP

எடிட்டர் சாய்ஸ்

திருப்பதியிலிருந்து திருமலைக்கு நடந்து செல்பவர்களின் கவனத்துக்கு..! 

MUST READ