Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

வீழ்ந்தது ஜெய்ஷா அல்ல... இந்திய விளையாட்டுத்துறை!

 

ரியோ ஒலிம்பிக்கில் உலக வரைபடத்தில் ஒரு புள்ளி அளவே இருக்கும் பல நாடுகள் தங்கப்பதக்கம் வென்றுள்ளன. ஃபிஜி,சிங்கப்பூர் போன்ற நாடுகள் அதில் முக்கியமானவை. ஆனால் 130 கோடி மக்கள் தொகை கொண்ட, இந்தியா ஒரு வெள்ளி ஒரு வெண்கலத்துடன் பதக்கப்பட்டியலில் 67வது இடத்தை பிடித்துள்ளது. கடந்த லண்டன் ஒலிம்பிக்கில் 6 பதக்கம் வென்ற இந்தியாவால் இந்த முறை 2 பதக்கம்தான் வெல்ல முடிந்திருக்கிறது என்றால், அது எவ்வளவு பெரிய பின்னடைவு. இதற்கு விளையாட்டு வீரர் வீராங்கனைகளை மட்டுமே குற்றம் சொல்லி விட முடியுமா?   

இந்திய விளையாட்டுத்துறை அதிகாரிகள் காட்டும் அலட்சியங்கள்தான் சர்வதேச அரங்கில் நம்மை பல முறை தலை குனிய வைத்துள்ளன. ரியோ ஒலிம்பிக்கில் பங்கேற்க செல்லும் வீரர் - வீராங்கனைகளுககு 'எகனாமி கிளாஸ்' டிக்கெட் என்றால் அதிகாரிகளுக்கும் பயிற்சியாளர்களுக்கு 'பிசினஸ் கிளாஸ் 'டிக்கெட் வழங்கப்படுகிறது. வீரர்களை உற்சாகப்படுத்துவதற்காக ரியோ சென்ற இந்திய விளையாட்டுத்துறை அமைச்சர் விஜய் கோயல் மைதானத்தின் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கு சென்று ஒலிம்பிக் கமிட்டியிடம் 'ரெட் கார்டு 'வாங்குகிறார். விதிமீறல்களும் அத்துமீறல்களும் தொடருவது ஒரு பக்கமென்றால், சொந்த விளையாட்டு வீரர் வீராங்கனைகளைக் கூட முறையாக கவனிப்பதில்லை. போட்டிகளில் பங்கேற்கும் அவர்களுக்கு ஒத்தாசையாக இருப்பதும் இல்லை என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டாக ரியோவில் ஒரு சம்பவம் நிகழ்ந்துள்ளது.

கேரளாவை சேர்ந்த 33 வயது ஜெய்ஷா ரியோ ஒலிம்பிக் பெண்களுக்கான 42 கி.மீ மாரத்தனில் இந்தியா சார்பில் பங்கேற்றார். இந்த போட்டியில் 89வது இடத்தை பிடித்த நிலையில், எல்லைக் கோட்டை தொட்டதும் அவர் மயக்கமடைந்து விழுந்தார். இலக்கை 2 மணி 47 நிமிடம் 19 வினாடிகளில் அவர் கடந்தார். ரியோ நேரப்படி காலை 9 மணிக்கு இந்த போட்டி தொடங்கியுள்ளது. அப்போது கடும் வெயிலும் இருந்துள்ளது. மாரத்தான் போட்டியை பொறுத்த வரை, சுமார் 8 கிலோ மீட்டருக்கு ஒரு இடத்தில் பொது  குடிநீர் மையங்கள் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். வீரர்கள் அதில் தண்ணீர் பாட்டில்கள் எனர்ஜி டிரிங்க்ஸ் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

அதுதவிர, போட்டியில் பங்கேற்கும் வீராங்கனையின் சொந்த நாட்டினர் தங்கள் விருப்பப்படி இரண்டரை கி.மீக்கு ஒரு இடத்தில் குடிநீர் மையம் அமைக்கலாம். அந்த வகையில் மற்ற நாட்டினர்  குடிநீர் மையம் வைத்திருந்திருக்கின்றனர்.  ஒவ்வொரு இரண்டு கிலோ மீட்டருக்கும் இந்தியக் கொடி இருந்துள்ளது. ஆனால் அங்கே  தண்ணீர் பாட்டில்களோ குளிர் பானங்களோ வைக்கப்படவில்லை. ஜெய்ஷாவுக்கு தண்ணீர் கொடுக்கவும் யாரும் இல்லை. பிற நாட்டினர் வைத்திருக்கும் ஸ்டால்களிலும் தண்ணீர் அருந்த முடியாது. அருந்துவது விதி மீறல். அப்படி அருந்தினால், ஊக்க மருந்து சோதனையின்போது பிற நாட்டினரைக் குற்றம் சொல்லும் வாய்ப்புள்ளதால் அப்படி ஒரு விதி.  இந்த நிலையில்தான் உயிரை பணயம் வைத்து ஓடியிருக்கிறார் ஜெய்ஷா.

                                 

ஆனால் ரியல் ஸ்போர்ட்ஸ்மேன் ஷிப்புடன் எல்லைக் கோட்டை அடைந்து விட்டார். என்னால் ஓட இயலவில்லை என ஒதுங்கி விடவில்லை. எல்லைக்கோட்டைத்  தொட்டதும் ஜெய்ஷா மயங்கி விழுந்தார். தொடர்ந்து மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டு தீவிர சிகிச்சைக்குப் பின் உயிர் பிழைத்துள்ளார். இது குறித்து ஜெய்ஷா கூறுகையில், ''எனக்கான போட்டி நடந்த போது ரியோவில் வெயில் வாட்டி எடுத்தது. வெயிலில் ஓடும் போது அதிகளவில் தண்ணீர் தேவைப்படும். மற்ற நாட்டினர் தங்கள் வீராங்கனைகளுக்கு உதவ 2 கிலோ மீட்டருக்கு ஒரு முறை தண்ணீர்பாட்டில்கள் எனர்ஜி பானங்கள் அளித்தனர். எனக்கு உதவி செய்ய யாருமே இல்லை '' எனத் தெரிவித்திருந்தார்.

மேலும் ஒரு தொலைக்காட்சிக்கு அளித்துள்ள பேட்டியில் ஜெய்ஷா கூறுகையில், ''சுமார் 42 கிலோ மீட்டர் தொலைவை கடந்த நிலையில், எனது உடலில் உள்ள நீர் சத்து அத்தனையும் போய் விட்டது. எல்லைக்  கோட்டை தொட்ட பிறகு ஒரு அடி கூட எடுத்து வைக்க என்னிடம் சக்தி இல்லை. அப்படியே மயங்கி விழுந்து விட்டேன். பல்ஸ் ரேட் முற்றிலும் குறைந்து போனது. எனது பயிற்சியாளர்தான் என்னை தூக்கிக் கொண்டு ஓடியுள்ளார். மருத்துவ மையத்தில் எனக்கு 7 பாட்டில்கள் குளூக்கோஸ் ஏற்றப்பட்டது. எனது பயிற்சியாளரையும் உள்ளே அனுமதிக்கவும் இல்லை. வெளியே அனுப்பி விட்டனர்.மையத்தில் இருந்த போலீசாரைத் தள்ளிவிட்டுதான் அவர் என்னை வந்து பார்த்தார். நான் இறந்து விட்டதாகவே கருதி தலையில் அடித்துக் கொண்டார் அவர். இந்த போட்டியில் தோல்வியடைந்திருந்தாலும் எனது வாழ்க்கையில் நான் ஓடிய சிறந்த ஓட்டமாகத்தான் கருதுகிறேன்.  இந்த சம்பவம் நடந்து 3 மணி நேரம் கழித்தே அதிகாரிகள் என்னை பார்க்க வந்தனர். எனக்கு மைதானத்திலேயே இறக்க வேண்டுமென்பதுதான் ஆசை. அது நிறைவேறியிருந்தாலும் ஒருவகையில் சந்தோஷம்தான் ''என தெரிவித்துள்ளார்.

ஜெய்ஷா மருத்துவசிகிச்சை எடுத்துக் கொண்டிருந்த போது, உள்ளேயிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட அவரது பயிற்சியாளர் நிகோலாய் ஸனஸரேவ், போலீசார் கட்டுப்பாட்டில் சிறிது நேரம் வைக்கப்பட்டு, பின்னர் விடுவிக்கப்பட்டார்.ரியோவில் நடந்த  இந்த சம்பவம் விளையாட்டுத்துறை ஆர்வலர்களை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியுள்ளது. ''ஜெய்ஷா அலட்சியப்படுத்தப்பட்டிருந்தால் அதற்கு காரணமானவர்கள் மீது தக்க நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் ''என விளையாடுத்துறை அமைச்சர் விஜய் கோயல் தெரிவித்துள்ளார். அதே வேளையில், ஜெய்ஷா 1,500 மீட்டர் ஓட்டத்தில்தான் சிறந்தவர் என்றும் அவரது பயிற்சியாளர் நிகோலய் ஸனேசரவ்தான், அவரை மாரத்தான் பக்கம் திருப்பியதாகவும் குற்றச்சாட்டு எழுந்துள்ளது. ''ஜெய்ஷாவின் உடல் நிலை இன்னும் மோசமான நிலையில்தான் இருப்பதாகவும் மேற்கொண்டும் சிகிச்சை அவசியம் ''என்று இந்திய விளையாட்டு மேம்பாட்டு ஆணைய மருத்துவர் சரளா தெரிவித்துள்ளார்.

''ஜெய்ஷா ஓடுகையில் தேவையான வசதிகளை செய்துத் தர நாங்கள் ஏற்பாடு செய்திருந்தோம். அவரது பயிற்சியாளர்தான் தடுத்து விட்டார். நாங்கள் என்ன செய்ய முடியும்'' என இந்திய தடகளச் சங்கத்தின் செயலாளர் சி.கே. வல்சன் கேள்வி எழுப்பியுள்ளார்.

மாரத்தன் தகுந்த திட்டத்துடன்  பாதுகாப்புடன் ஓட வேண்டிய ஒன்று. தொடச்சியாக ஓடுவதால் உடல் நீர்ச்சத்தை இழக்கும். தாதுக்கள் குறைந்து விடும். நீரீழப்பு காரணமாக தசைப்பிடிப்பு ஏற்பட வாய்ப்பு உண்டு. அதுவே உயிரையும் பறிக்கவும் கூடும். எனவேதான் மாரத்தானில் பங்கேற்பவர்கள் அடிக்கடி நீர்,எனர்ஜி டிரிங்க்ஸ்,பழங்கள், எலுமிச்சை பழம், உப்பு போன்றவற்றை உட்கொள்ள வேண்டும். இதனால்தான் மற்ற நாட்டினர் 2 கிலோ மீட்டர்களுக்கு ஒரு முறை குடிநீர் மையம் அமைத்து வீராங்கனைகளுக்கு தேவையானவற்றை அளித்துள்ளனர். ஆனால் நமது விளையாட்டுத்துறை அங்கேயும் போய் வெறும் கடையை விரித்திருக்கிறது.

இந்த நிலையிலும் அவர் பேட்டிகளில் ஒலிம்பிக் அதிகாரிகளை விட்டுக்கொடுக்கவில்லை. கிட்டத்தட்ட நூறுக்கு மேற்பட்ட தண்ணீர் பாட்டில்கள் இந்திய அதிகாரிகளுக்கான அறையில் இருந்துள்ளன. ‘உலகச் சாம்பியன்ஷிப்பின் போது அவர்களாகவே வழிநெடுக ஆரஞ்ச், வாழைப்பழம், தண்ணீர், குளூக்கோஸ் ஆகியவற்றை வைத்திருந்தனர். அப்படி இங்கும் இருக்கலாம் என்று அவர்கள் நினைத்திருக்கலாம். இதன் சீரியஸ்னஸ் அவர்களுக்கு தெரியவில்லை என்று நினைக்கிறேன். ஆனால் ஒன்று மட்டும் நிச்சயம். எல்லைக்கோட்டைத் தொட்டதும் நான் விழுந்தேன். அதற்குப்பிறகு ஒரு சென்டிமீட்டர்கூட நான் அடியெடுத்து வைக்க முடியாதபடிக்கு என் உடலின் சக்தி அனைத்தும் தீர்ந்துவிட்டிருந்தது. அப்படி நாட்டுக்காக ஓடினேன் என்பதே எனக்கு பெருமைதான். ஆகவே, இதுதான் என் ஓட்டங்களிலேயே ஸ்பெஷலானது என்பேன்” என்றிருக்கிறார்.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         -   எம்.குமரேசன்

 

 

எடிட்டர் சாய்ஸ்

MUST READ