Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

நுாலக ஆணையைப் பெற அமைச்சர், அதிகாரிகளுக்கு லஞ்சம்! - ரகசியத்தை போட்டுடைக்கும் நீதியரசர் சந்துரு

மாமல்லபுரம்: மல்லை தமிழ்ச் சங்கம் நடத்திய முப்பெரும் விருது விழாவில் தமிழகத்தின் சிலை அரசியல், அரசியல் தலைவர்களின் போலியான தமிழ்ப்பற்று, மத்திய அரசின் கல்விக்கொள்கை குறித்தெல்லாம் காரசாரமாகப்பேசி அதிரவைத்தார் முன்னாள் நீதியரசர் சந்துரு.

மல்லை தமிழ்ச் சங்கம் சார்பாக ஆண்டுதோறும் அரசு பள்ளிகளில் 10 மற்றும் 12ம் வகுப்புகளில் முதல் மூன்று இடங்களை பிடித்த மாணவர்களுக்கு பரிசளிப்பும், சான்றிதழும் வழங்கப்படும். விழாவின் முக்கிய நிகழ்வாக பெருந்தமிழன், பெருந்தச்சன், மாமல்லன் என மூன்று விருதுகள் வழங்கி கவுரவிக்கப்படும். இந்த ஆண்டு விழாவில் சிறப்பு விருந்தினராக முன்னாள் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி கே.சந்துரு கலந்துகொண்டார்.

அப்போது பேசிய அவர், “தமிழர்கள் இன்று சிற்பங்களை வடிக்கிறார்கள். சிற்பங்களை வடிக்கும் அதே நேரத்தில் அவர்கள் கண்ணீரையும் வடிக்கிறார்கள். தமிழ்நாட்டில் இன்றைக்கு மிகப்பெரிய சிலை அரசியல் நடந்து கொண்டிருக்கின்றது. யாருக்கு எங்கே சிலை வைக்க வேண்டும், யாருக்கு வைக்கக்கூடாது,  என்றெல்லாம் பட்டிமன்றங்கள் நடக்கின்றன. நான் நீதிபதியாக இருந்தபோது, தஞ்சையில் உள்ள சிங்கிப்பட்டியில் தமிழ் ஈழத்திற்காக உயிர்நீத்த முத்துக்குமாருக்கு சிலை வைக்க தடைகோரிய வழக்கு என்னிடம் வந்தது. முத்துக்குமார் இறப்பின் அதிர்ச்சியிலிருந்து தமிழர்கள் மீள்வதற்குள், அன்றைய அரசாங்கம் சிலை வைப்பதற்கு முன்அனுமதி பெறவேண்டும் என்றார்கள்.

வழக்கு விசாரணையின்போது, ‘சிலை எங்கே வைக்கப்படுகிறது?’ எனக் கேட்டேன். ‘தனியார் நிலத்தில் வைக்கப்படுகிறது’ என்று அரசாங்கத் தரப்பில் சொன்னார்கள். ‘தனியார் இடத்தில் சிலையை வைப்பதற்கு யாரிடம் அனுமதி வேண்டும்?... என்னுடைய தகப்பன், பாட்டன், முப்பாட்டன் படத்தையோ, ஓவியத்தையோ, சிலையையோ வைப்பதற்கு யாருடைய அனுமதியை பெறவேண்டும்?’ என்று அரசு தலைமை வழக்கறிஞரிடம் கேட்டேன். உடனே தலைமை வழக்கறிஞர், ‘அரசாங்க உத்தரவுப்படி சிலை வெண்கலத்தில்தான் செய்ய வேண்டும்.’ என்று அரசு வழக்கறிஞர் வாதாடினார். ‘ஏதாவது பம்பாய் வெண்கல கம்பெனியுடன் ஒப்பந்தம் போட்டிருக்கின்றீர்களா?’ என்றேன்.

'தமிழர்களின் மரபுப்படி சிலை கல்லால் இருக்கலாம், மரத்தால் இருக்கலாம், களிமண்ணில் இருக்கலாம், மாட்டுசானியால் கூட இருக்கலாம். உருவம் அமைக்கப்போவது நான். இதில்தான் உருவம் செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லும் அதிகாரம் அரசாங்கத்திற்கு கிடையாது' என்று தீர்ப்பில் சொன்னேன். அதன் விளைவாக செங்கிப்பட்டியில் முத்துக்குமாரின் சிலை இன்றும் கம்பீரமாக நிற்கின்றது. அடுத்ததாக முள்ளிவாய்க்காலில் நினைவுச் சின்னம் அமைப்பதிலும் சிக்கல். எங்கேயோ, யாரோ இறந்ததற்கு தஞ்சை மாவட்டத்தில் ஏன் நினைவுச்சின்னம் வைக்கின்றீர்கள் என்று கேள்வி எழுப்பினார்கள்.

'முதல் உலகப்போரில் இறந்து போன பிரிட்டீஷ் ராணுவ வீரர்களுக்கு நந்தம்பாக்கத்திலும், பூங்கா ரயில் நிலையத்திற்கு பின்னாலும் சிலை வைக்கின்றீர்களே எதற்காக?... இறந்தவர்களின் நினைவுச் சின்னங்களை வைப்பதற்கும், பராமரிப்பதற்கும் பிரிட்டீஷ் அரசாங்கம் பணம் கொடுக்கிறார்கள். எங்கேயோ இருந்து வந்த பிரிட்டீஷ்காரனுக்கு சிலை வைக்கும் போது, எங்களுடைய உதிரத்தின் ஒருபகுதியாக இருந்த தழிழருக்கு ஏன் நினைவு முற்றத்தை வைக்கக் கூடாது?' என்று ஒரு விழாவில் சொன்னேன்.

தமிழ்நாட்டிலே சிலைகள் உடைக்கப்படுகின்றன. அவமதிக்கப்படுகின்றன. பேச்சுரிமையையும் எழுத்துரிமையும் கொடுத்த அம்பேத்கர் ஆயுள் கைதியாக கம்பிக்குள் அடைக்கப்பட்டிருக்கிறார். தேவர், வ.உ.சி என குடும்பத்தை ஒதுக்கி நாட்டிற்காக போராடியவர்களை ஒரு சாதிய வட்டத்திற்குள் அடைக்கும் அவலம் இங்கு இருக்கின்றது. இது போன்ற சிலை அரசியலுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க வேண்டும்.

புதிய கல்விக் கொள்கையை அறிவித்து அதில் வழக்கொழிந்த ஒரு முக்கிய மொழிக்கு மட்டும் அங்கீகாரம் கொடுக்கிறார்கள். 46 நாடுகளில் தமிழ் பேசுபவர்கள் இருக்கும்போது, தமிழ் மொழிக்கு ஏன் அங்கீகாரம் இல்லை?  அம்பேத்கர் வாசகர் வட்டத்தை அரசாங்கம் தடைசெய்கிறது. நாம் என்ன படிக்க வேண்டும் என்பதை நாம்தான் முடிவு செய்ய வேண்டும். அரசாங்கம் திணிக்கக் கூடாது. தமிழை வளர்க்க வேண்டும் என்றால் வாசிப்புத்திறனை ஊக்குவிக்க வேண்டும். வரலாறு புத்தகத்தில் அம்பேத்கர், பெரியார், அண்ணாவை தவிர்த்துவிட்டு படிப்பவர்கள் தேர்விலே வெற்றி பெறலாம். வாழ்க்கையில் தோற்றுவிடுவார்கள்.

ஒரு தமிழறிஞரை இதற்கு முந்தைய அரசு வீட்டை விட்டு வெளியேற உத்தரவு பிறப்பித்தார்கள். அந்த வழக்கில் தமிழ் பாதுகாக்க வேண்டுமென்றால் தமிழ் அறிஞர்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். உங்களுடைய கட்டிடத்தின் மாடியிலே நியான் வெளிச்சத்திலே தமிழ் வாழ்க என்று வெளிச்சம் போட்டால் தமிழ் வாழாது. தமிழ் அறிஞர்களை பாதுகாத்தால்தான் தமிழ் வாழும் என்று தீர்ப்பு எழுதினேன்.

தமிழர்களின் வாசிப்புதிறன் குறைந்து விட்டது. தமிழ் அறிஞர்கள் எழுதக் கூடிய புத்தகங்கள் மிகச் சொற்பமான அளவிலேதான் விற்கின்றன. மிகச்சிறந்த தமிழ் அறிஞராக இருந்தால் 2000 பிரதிகளும், பிரபலமாகாதவராக இருந்தால் 200 காப்பியும் விற்கும். ஆனால் கேரளாவில் பிரபலமில்லாத ஒரு எழுத்தாளர் எழுதக்கூடிய புத்தகங்கள் 50,000 பிரதிகள் விற்கும். சிறந்த எழுத்தாளர் எழுதினால் 5 லட்சம் புத்தகங்கள் விற்கின்றன. நம்மிடம் இருந்து அரசாங்கம் சொத்துவரி வாங்குகின்றது. அதில் ஒரு சிறிய பகுதி நூலகங்களை பராமரிப்பதற்காக பயன்படுத்துகின்றார்கள். கோடிக்கணக்கில் பணம் வசூலாகின்றது. ஆனால் கடந்த 3 ஆண்டுகளாக பொது நூலகங்களில் புத்தகங்களே வாங்குவதில்லை.

புத்தகங்கள் வாங்குவதற்கு அதிகாரிகளும், அமைச்சர்களும் கையூட்டு வாங்குகிறார்கள். யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்த நூலகத்தை தீயிட்டு எரித்தபோது நாமெல்லாம் கொதித்தோம். ஆனால் தமிழகத்தில் நூலகங்கள் நேரில் பார்த்தால் நமக்கு ரத்தம்தான் வரும். கோட்டூர்புரத்தில் உள்ள அண்ணா நினைவு நூலகம் அதற்கு ஒரு சாட்சி. இந்த அவலங்களை எதிர்த்து யாருமே வீதிக்கு வரவில்லையே ஏன்?" என்று கேள்வியோடு முடித்தார்.

- பா.ஜெயவேல்
 

விகடன் இதழ்கள் மற்றும் இ-புத்தகங்களை உங்கள் மொபைலில் படிக்க புதிய Vikatan APP

எடிட்டர் சாய்ஸ்

MUST READ