Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

[X] Close

‘‘வாழ்ந்தா உன்கூட தான் வாழ்வேன் மாமானு சொல்லிக்கிட்டே போனா!’’ - ஆணவக்கொலையால் மனைவியை இழந்த பூபதி

திருமணம் என்று வரும்போது பெற்றவர்கள் பார்த்து வைக்கும் ஆணைத் திருமணம் செய்து கொள்வதில்தான் குடும்பகெளரவமே அடங்கியிருக்கிறது என்பது தமிழ்நாட்டில் உள்ள ஒவ்வொரு வீட்டிலும் எழுதப்படாத சட்டமாக உள்ளது. குடும்ப மானமே பெண்களின் திருமண பந்தத்தில் புதைந்திருப்பதாக நினைத்துக் கொள்கிறார்கள் பெற்றவர்கள். பெற்றோரின் ஜாதி வெறியால் ஆணவக் கொலைக்கு ஆளாபவர்களின் எண்ணிக்கை ஒவ்வொரு ஆண்டும் அதிகரித்துக்கொண்டே வருகிறது. காதல் திருமணம் செய்ததால் ஆணவக்கொலைக்கு ஆளான சங்கரை அவ்வளவு எளிதாக நாம் மறந்திருக்க மாட்டோம்.

ஆணவக்கொலை

இச்சூழலில் மதுரை வீராளம்பட்டியைச் சேர்ந்த பெரிய கார்த்திகேயனின் மகள் சுகன்யா, பூபதி என்பவரைக் காதலித்து பதிவுத் திருமணம் செய்துகொண்டார். இருவரும் வெவ்வேறு சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதால் சுகன்யாவை ஆணவக்கொலைக்கு பலி கொடுத்திருக்கிறார்கள் அவளுடைய பெற்றோர்.

காவல்துறையினர் ஆய்வு செய்ததில் எரிந்து போன நிலையில் இருந்த சுகன்யாவின் எலும்புகள் கிடைத்துள்ளன. கிடைத்த எலும்புகள் பிரேதப் பரிசோதனைக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டுள்ளன. இதையடுத்து சுகன்யாவின் தந்தை மற்றும் அத்தை லட்சுமியை போலீஸார் கைது செய்து விசாரித்து வரும் சம்பவம் மீண்டும் தமிழகத்தைப் புரட்டிப்போட்டிருக்கிறது.

காதல் மனைவியை இழந்துவிட்டு தனிமரமாக நிற்கும் பூபதியிடம் நடந்த சம்பவங்கள் பற்றி விசாரித்தோம். ''நான் முதன்முதலா சுகன்யாவை பிரைவேட் ஹாஸ்பிடல்ல நர்ஸ்ஸா பார்த்தேன். சுகன்யாவோட ஊர் பேரையூர் வீராளம்பட்டி. என்னோட ஊர் ஈரோடு கங்காபுரம். சுகன்யா வேலை பார்த்து வந்த ஆஸ்பத்திரிக்குப் பக்கத்துல நான் பெயிண்டராக வேலை பார்த்துட்டு இருந்தேன். என்னோட ஃப்ரெண்டுக்கு உடம்பு சரியில்லைன்னு சுகன்யா வேலைபார்த்த ஆஸ்பத்திரிக்கு கூட்டிட்டு போயிருந்தேன். அங்க சுகன்யாவைப் பார்த்தேன். பார்த்தவுடனே இவ தான் என்பொண்டாட்டினு மனசு சொல்லிச்சு. ரெண்டு பேருமே ஒருத்தரை ஒருத்தர் பார்த்துக்கிட்டோம். பார்வையில தொடங்கின எங்க காதல் கொஞ்சம், கொஞ்சமாக மொபைல் நம்பர் கொடுக்கிற அளவுக்கு மாறுச்சு.

வேலை நேரம் போக மத்த நேரங்கள்ல பார்த்துப் பேச ஆரம்பிச்சோம். ரெண்டு பேருக்கும் இடையே நல்ல புரிதல் இருக்கிறதா பட்டுச்சு. 'நம்ம காதல் பத்தி வீட்டுல தெரிஞ்சா நம்மளை கொன்னுப் போட்டிருவாங்க'னு என்கிட்ட அடிக்கடி சொல்லிக்கிட்டே இருப்பா. எப்படி எங்க காதலை ரெண்டு வீட்டுலேயும் சொல்றதுனு யோசிச்சுட்டே இருந்தோம். அந்தச் சூழல்ல தைப்பொங்கலுக்கு சுகன்யா ஊருக்கு போயிட்டு வந்தா. வந்ததும் 'எங்க வீட்ல மாப்பிள்ளைப் பார்க்க ஆரம்பிச்சிட்டாங்க. நாம சீக்கிரம் எங்க வீட்டுக்குத் தெரியாம கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்'னு சொன்னா. எங்க வீட்ல எல்லாருக்கும் சுகன்யாவைப் பிடிச்சிருந்தது. எங்க வீட்டு ஆட்கள் சம்மதத்தோட நாங்க பதிவுத் திருமணம் செஞ்சுக்கிட்டோம். கல்யாணத்துக்குப் பிறகு நான் சுகன்யாவை வேலைக்குப் போக வேண்டாம்னு சொல்லிட்டேன். ஈரோடு நொச்சிப்பாளையத்துல வாடகைக்கு வீடு பிடிச்சு வாழ்ந்து வந்தோம். எங்க வாழ்க்கை ரொம்ப சந்தோஷமா போயிட்டு இருந்தது.

என்னை 'மாமா'னு தான் கூப்பிடுவா. எங்களுக்குக் கல்யாணமாகி ஒரு மாசம் கழிச்சுதான் அவங்க வீட்டுக்குத் தகவலே தெரிய வந்தது. தகவல் தெரிஞ்சு ஸ்டேஷன்ல வெச்சு கூப்பிட்டு பேசினாங்க. ஸ்டேஷன்ல, சுகன்யாவை நாங்க சொல்லச் சொல்ல கேட்காம அவங்க அப்பா, தம்பிகூட அனுப்பி வச்சுட்டாங்க. மறுநாளே எனக்கு சுகன்யா போன் பண்ணி 'என்னால இங்க இருக்க முடியல. உன்கூடதான் இருப்பேன்'னு போன் பண்ணினா. அவங்க தம்பிக்கு போன் பண்ணி பேசினப்ப ஒருவாரத்துல வந்துருவானு சொன்னான். சரினு போனை வைச்சுட்டேன். ஆனா மறுநாளே என் மனைவி அவங்க வீட்டுக்குத்தெரியாம கால்ல செருப்பு கூட போடாம பஸ் ஏறி என்னைப் பார்க்க வந்துட்டா. என்னைப் பார்த்ததும் 'உன்னை விட்டு என்னால எங்கேயும் போக முடியாது மாமானு சொல்லி கட்டிப்பிடிச்சு அழுதா’.

நாங்க அவ்வளவு பாசமா இருந்தோம். சின்ன, சின்ன சண்டை வரும். நான் ஃப்ரெண்ட்ஸ்கூட பேசிட்டு வீட்டுக்கு லேட்டா வந்தா, கோவிச்சுக்குவா. பேச மாட்டா. அப்பறம் அவளைக் கொஞ்சி, பேசி சமாதானம் செஞ்சா தான் சரியாவா. இப்படி எங்களுக்கு இடையில நடந்த சின்னச் சின்ன சண்டை கூட எங்க அன்பை ஆழமாக்குச்சு. இப்படியே சந்தோஷமா நாங்க நூறு வருஷம் வாழ்வோம்னு நினைச்சிருந்தேன். சுகன்யாவுக்கு அவங்க அம்மா, அப்பான்னா உயிரு. அடிக்கடி போன் பண்ணி பேசிக்கிட்டேதான் இருப்பா. நானும் எதுவும்சொல்ல மாட்டேன். கொஞ்ச நாள் எனக்குப் போன் பண்ணி மிரட்டினாங்க. அப்பறம் நல்லபடியா பேச ஆரம்பிச்சாங்க. சித்திரைத் திருவிழாவுக்கு ரெண்டு பேரும் வீட்டுக்கு வாங்கனு போன் பண்ணி கூப்பிட்டாங்க. நாங்க வரலைனு சொல்லிட்டோம். அப்பறம் அவங்க அம்மா, அப்பா ரெண்டு பேரும் எங்க வீட்டுக்கு வந்து ரெண்டு நாள் கூட இருந்தாங்க. என் குடும்பத்து ஆட்கள் அத்தனை பேரையும் சந்திச்சுப் பேசினாங்க. பழசெல்லாம் மறந்துடுவோம். எங்க மருமகனையும், மகளையும் திருவிழாவுக்கு கூட்டிட்டுப் போறோம்னு நாடகம் ஆடினாங்க. நாங்களும் அவங்க விரிச்ச மாய வலையை பாசம்னு நம்பி மோசம் போயிட்டோம்.

சித்திரை ஒண்ணாம் தேதி அன்னைக்கு நைட்டு சுகன்யா ஊருக்கு அவங்க அம்மா, அப்பா, என்னோட அம்மாயி கூடபோனோம். நைட்டு பத்தரை மணிக்கு ஆரப்பாளையம் பஸ் ஸ்டாண்டுல இறங்கினோம். நைட் சாப்பாடு சாப்பிட்டோம். கார் இப்ப வந்துரும், அப்ப வந்துரும்னு சொல்லிட்டே இருந்தாங்க. அப்பறம் கார்ல அவங்க அண்ணன், தம்பியும் வந்தாங்க. சுகன்யா வீட்டுக்கு ஒரு கிலோ மீட்டர் முன்னாடி இருளாம்பட்டியில காரை நிறுத்தினாங்க. அப்ப மணி 12.45 இருக்கும். எல்லாரும் கீழே இறங்கினோம். கத்தியை காமிச்சு மிரட்டி, என்னையும், அம்மாயியையும் அடிச்சு கீழே இழுத்துப் போட்டுட்டு, சுகன்யாவை மட்டும் இழுத்துட்டுப் போனாங்க. எவ்வளவு போராடியும் எங்களால ஒண்ணும்செய்ய முடியல. சுகன்யா மாமாகூடதான் இருப்பேன். என்னை விடுங்க... விடுங்கனு... கத்தினது இன்னும் காதுல ஒலிச்சுக்கிட்டே இருக்கு.. மறுநாளே பேரையூர் காவல் நிலையத்தில் புகார் கொடுத்தேன். அங்க போங்க, இங்க போங்கனு என்னை அலைகழிச்சாங்க.

அப்பறம் ஒரு வழியா சுகன்யா அம்மா, அப்பா விசாரணைக்கு வந்தாங்க. 'எங்க பொண்ணு வீட்ல இருந்து ஓடிப்போயிருச்சு, எங்க இருக்குனு தெரியலை'னு சொன்னாங்க. அப்பறம், தொடர்ந்து நடந்த விசாரணையில சுகன்யாவை இவங்க உயிரோட துடிக்கத்துடிக்க எரிச்சதை சொன்னாங்க. கடைசியா சுகன்யாவை சித்திரை ஒண்ணாம் தேதி ராத்திரி 12.45க்கு பார்த்தது. அந்த சமயத்துல மாதவிலக்குகூட 10 நாள் தள்ளிப் போயிருந்தது. ஊருக்குப் போயிட்டு வந்து, ஆஸ்பத்திரிக்கு போகலாம்னு நெனைச்சிருந்தோம். அதுக்குள்ள அவளே இல்லாம போயிட்டா..

சுகன்யாவை எரிச்சதா அவங்க அப்பா அம்மா சொன்ன கல்குவாரிக்குப் போய் பார்த்தேன். அங்க, இங்கனு சின்னச்சின்னஎலும்புகள் மட்டும் கிடந்தது. எல்லாத் தடயத்தையும் அழிச்சுட்டாங்க படுபாவிங்க. நான் இப்ப தனிமரமா ஆகிட்டேன். எவ்வளவு கனவு, ஆசையோட எங்க வாழ்க்கையை ஆரம்பிச்சோம். இன்னும் சுகன்யா செத்துட்டான்றதை மனசு ஏத்துக்கமாட்டிக்குது. அவளை எங்கையாவது ஒளிச்சு வச்சிக்கிட்டு அவங்க அப்பா அம்மா நாடகம் ஆடுறாங்களோன்னு தோணுது. காலையிலகூட குறிசொல்றவர் கிட்ட குறிகேட்டேன். சுகன்யா உயிரோடதான் இருக்கா. இன்னும் ஒரு மாசத்துல திரும்ப வந்துருவான்னு சொன்னாங்க. அந்த ஒத்தை நம்பிக்கையில உசுர கையில பிடிச்சுக்கிட்டு இருக்கேன்''.

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement

எடிட்டர் சாய்ஸ்

Advertisement

MUST READ

Advertisement
[X] Close