Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

[X] Close

ஊழியர்களுக்கு போனஸ், கல்வி உதவித் தொகை! - தேநீர் கடைக்காரரின் தொழிலாளர் நேசம்

தேநீர் கடை

"ரொம்ப நாளா இந்தப் பகுதியிலதான் இருக்கோம். உங்க தேநீர்க் கடையைப் பற்றி தெரிஞ்சுக்காமா போயிட்டோம். அமெரிக்காவில் இருக்கிற எங்க சொந்தக்காரர் வாட்ஸ்அப்ல உங்க கடையைப் பற்றி தகவல் அனுப்பியிருந்தார். அப்படி ஒரு கடை நம்ம ஏரியாவுல இருக்கேன்னு பார்க்க வந்தோம்" என்று ஒரு நடுத்தர வயதுப் பெண்ணும், அவரது மகளும் அடையாறு காமராஜ் அவென்யூ-வில் உள்ள சிகாகோ டீ கடையில் போண்டா வாங்கிக் கொண்டே கல்லாவில் இருந்த கடையின் உரிமையாளர் டி.டி.சுகுமாறனிடம் பேசினார்.

போராட்ட வாழ்க்கை

அமெரிக்கா வரைக்கும் வாட்ஸ்அப்பில் பரவிய தேநீர்க் கடையின் உரிமையாளர் டி.டி.சுகுமாறனிடம் அப்படி என்ன சிறப்பு? அவரிடமே கேட்டோம். "கேரளாவில் விவசாயத் தொழிலாளியாக இருந்தேன். 1970-களில் இடதுசாரி இயக்கங்களில் நடைபெற்ற பல போராட்டங்களில் ஈடுபட்டு இருக்கிறேன்.. நில உரிமை கேட்டு நடைபெற்ற போராட்டங்களில் பங்கேற்று சிறைக்குச் சென்றேன். ஒரு போராட்ட வாழ்க்கையில் என்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டேன். அப்போது என் தந்தை, இப்படியே இருந்தால் மகன் உருப்பட மாட்டான் என்று கருதி என்னை சென்னையில் உள்ள உறவினரின் டீ கடையில் வேலைக்குச்  சேர்த்து விட்டார்" என்று சென்னைக்கு வந்த கதையை சொன்னபடி நம்மிடம் பேச ஆரம்பித்தார்.

"சென்னையில் சிந்தாதிரிப்பேட்டையில் உள்ள உறவினரின் டீ கடையில் வேலை பார்த்தேன். அப்போது அங்கு இருந்த கிளப்-களுக்கெல்லாம் டீ எடுத்துச் செல்வேன். பின்னர் வேறு சில டீ கடைகளில் வேலை பார்த்தேன். வேலை பார்த்த இடங்களில் எல்லாம் தினசரி சம்பளம் தரமாட்டார்கள். ஐந்து நாள்கள் வேலை பார்த்தால், மூன்று நாள்கள் சம்பளம்தான் தருவார்கள். மீதி இரண்டு நாள் சம்பளம் தரமாட்டார்கள். இப்படித் தொழிலாளிகளை ஏமாற்றி வந்தனர்.

சிறுவனை அறைந்த உரிமையாளர்

அடையாறு பகுதியில் உள்ள தேநீர் கடையில் வேலை பார்த்தேன். அப்போது அந்தக் கடையில் வேலை பார்த்த சிறுவன், ஊருக்குப் போவதற்கு லீவ் வேண்டும் என்று கடையின் உரிமையாளரிடம் கேட்டான். அதற்கு உரிமையாளர் பளார் என்று அவன் கன்னத்தில் அறைந்தார். இதில் அந்தப் பையனின் பற்கள் கூட விழுந்து விட்டன. இதுகுறித்து நான் போலீஸ் ஸ்டேஷனில் புகார் செய்தேன். முதலில் என் புகாரை வாங்க மறுத்தனர். பின்னர், டீ கடைத் தொழிலாளர்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து சொன்னபிறகு புகாரை வாங்கினர். இனிமேல் பையன்களை அடிக்கமாட்டேன் என்று எழுதி வாங்கினோம். அதன்பின்னர், அந்தக் கடையில் தொடர்ந்து வேலை பார்த்து வந்தேன். தொழிலாளர்களுக்கு ஆதரவாக நான் போராடியதால், திடீரென டிபன் கடையை மட்டும் உரிமையாளர் நிறுத்திவிட்டார். இதனால், ஒரே நேரத்தில் 5 பேர் வேலை இழந்தனர். மறைமுகமாக தொழிலாளர்களுக்கு விரோதமாக செயல்பட்டார். பையனை அடித்த அவர்மீது இழப்பீடு கேட்டு நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடர்ந்தேன். அப்போது எங்களுக்காக, முன்பு வழக்கறிஞராக இருந்த நீதிபதி சந்துரு வாதாடினார். பின்னர் அந்தக் கடையில் இருந்து விலகிவிட்டேன். வழக்கு பல கட்டங்களைக் கடந்து இறுதியில் அந்தப் பையனுக்கு 60 ஆயிரம் இழப்பீடு தர வேண்டும் என்று தீர்ப்பு வெளியானது. டீ கடை தொழிலாளர்கள்மீது போலீஸ் அராஜகங்களைக் குறைக்கும் வகையில் சட்டம் இயற்ற வேண்டும் என்று அப்போது முதல்வராக எம்.ஜி.ஆரை சந்தித்துக் கோரிக்கை வைத்தேன்.

ஊழியர்களுக்கு சலுகைகள்

தொழிலாளர்களுக்கு ஆதரவாக போராட்டங்களில் ஈடுபட்டு வந்த நான், பின்னர் 1981-ல் இந்தத் தேநீர் கடையை வைத்தேன். என்னுடன் வேலை பார்த்தவர்களுடன் இணைந்து இந்த டீ கடையை வைத்தேன். அப்போது மற்ற டீ கடைகளில் என்ன சம்பளம் கொடுப்பார்களோ அதே சம்பளத்தை நானும் கொடுத்து வந்தேன். மாதம் தோறும் என்னுடைய டீ கடைகளில் மீட்டிங் நடத்துவேன். ஊழியர்கள் சொல்லும் யோசனைகளைச் செயல்படுத்துவேன். அவர்களின் குறைகளைச் சரி செய்வேன். இப்படி மாதந்தோறும் கூட்டம் நடத்தியபோது, ஊழியர்களுக்காக ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்று எண்ணம் எழுந்தது. அதன் விளைவாகத்தான் வருடத்துக்கு ஒரு முறை 15 ஆயிரம் ரூபாய் போனஸ், 300 நாள்கள் தொடர்ந்து பணியாற்றினால், இரண்டு கிராம் தங்கத்தில் மோதிரம் என்று கொடுத்தேன். வருடத்துக்கு இரண்டாயிரம் ரூபாய் செலவில் துணிகள் எடுத்துக்கொடுக்கிறேன். இப்படி ஊழியர்களுக்காக செய்வதில் பெருமை அடைகிறேன். அதே நேரத்தில் ஊழியர்கள் என் கடையிலேயே வேலை பார்க்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது இல்லை. தினமும் கூலி கொடுக்கிறேன். தொடர்ந்து வந்தால் இதே சலுகைகள் கிடைக்கும். வேறு இடங்களில் வேலைக்குச் சென்றால், சந்தோஷமாக வழி அனுப்பி வைப்பேன்.

வருமான வரி

வருடம் தோறும், மே தினத்தில் ஊழியருக்கு ஊதியத்துடன் விடுமுறை அளித்து, அவர்களைப் பெரிய ஹோட்டலுக்கு அழைத்துச் சென்று விருந்து கொடுப்பேன். தரமாக நியாயமான விலையில் உணவுப் பொருள்களைத் தயாரிக்கிறோம். டீயில் கலப்படம் செய்வது போன்றவற்றில் ஈடுபட மாட்டோம். தரமான பொருள்களைக் கொண்டுதான் உணவுப் பொருள்கள், பலகாரங்களைச் செய்கிறோம். இந்த டீ கடையை பெரிய கடையாகவோ, பெரிய ஹோட்டலாகவோ மாற்றும் எண்ணம் இல்லை. இதே போல இந்தக் கடையைத் தொடரத்தான் என் விருப்பம். டீ கடையில் வரும் வருமானத்தை உரிய முறையில் கணக்கு காட்டி வருடம் தோறும் 43 ஆயிரம் ரூபாய் வரி கட்டி வருகிறேன்" என்கிறார் பெருமையுடன்.

Advertisement
Advertisement
Advertisement

எடிட்டர் சாய்ஸ்

“மாட்டின் மீதான அக்கறை, சிசுக்கள் மீது கிடையாதா?!” நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே #GorakhpurTragedy
Advertisement

MUST READ

Advertisement
[X] Close