Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

[X] Close

அழுகை , சிரிப்பு, பேச்சு, நடை... குழந்தைகளின் முதல் விஷயங்கள் எப்போது தெரியுமா?

சிரிப்பு

''எல்லா குழந்தைகளும் அழகுதான். அவர்களின் பொக்கைவாய்ச் சிரிப்பு, அழுகை, தவழும் முனைப்பு, எழுந்து நிற்கும் ஆர்வம், நடக்கத் துடிக்கும் ஆசை... என, அவர்கள் முதல்முதலாகச் செய்யும் விஷயங்கள் எப்போது தெரியுமா? அந்த ஒவ்வொரு செயலும், பெற்றோர்களுக்கு சொர்க்க சந்தோஷத்தைத் தரும். குழந்தை, தாயின் வயிற்றுக்குள் இருந்து வெளிவந்ததும், அதைத் தொடும்போதே அழத் தொடங்கிவிடும். இதுவரை தாயின் தொப்புள்கொடி மூலம் சுவாசித்த குழந்தை, தன் நுரையீரல் விரிவடைந்து காற்றைச் சுவாசிக்கும் புதிய அனுபவத்தைப் பெறும். முதல் அழுகை தொடங்கி, குழந்தையின் ஒவ்வொரு அடுத்தகட்ட வளர்ச்சியையும்  படமாக, ஒலியாகப் பதிவு செய்யுங்கள்.  அவை, காலம் கடந்தும்  சந்தோஷம் தரும் ஊற்றாகும்" என்கிறார், குழந்தைகள் நல மருத்துவர் ஶ்ரீநிவாசன்.

பொக்கைவாய்ச் சிரிப்பு:
குழந்தை பிறந்து 6 வாரத்தில், நாம் அதை அன்புடன் பார்க்கும்போது, அது சிரிப்பை பதிலாகத் தரும். தன்னோடு அது நம்மைப் பேசச் சொல்லும் அழைப்பும்கூட அது. பாலூட்டும்போதும், அதோடு  உரையாடும்போதும் அசட்டுச் சிரிப்பு சிரித்தபடி அம்மாவை அடையாளம் கண்டுகொள்ளும். கொஞ்சநாள் போனதும் அம்மாவின் முகத்தைப் பார்த்து சிரிக்க ஆரம்பிக்கும். அப்போது குழந்தை அம்மாவோடு தொடர்பு ஆகிவிட்டது என்பதை அறியலாம். பெற்றவர்களோடும் இந்த உலகத்தோடும் இணைவது மட்டும் அல்லாமல், சுற்றியிருப்பவற்றை எல்லாம் குழந்தை கவனிக்கத் தொடங்கிவிடும்.

நம்மைப் பார்ப்பவர்கள் நம்மோடு பேச வேண்டும் என்கிற எதிர்பார்ப்பில் பிறப்பதுதான் குழந்தையின் சிரிப்பு. மெல்லிய இதழ்களில் நெளியும் புன்னகையே குழந்தையின் உன்னத மொழி. அம்மாவோ, அத்தையோ, பாட்டியோ, குழந்தையிடம் பேசத் தொடங்கும்போது சிரிப்பார்கள் அல்லவா? அதையேதான் குழந்தையும் திருப்பிச் செய்யும். குழந்தையுடன் நீங்கள் ஒருவர் மட்டுமே பேசாமல், அதை மற்றவர்களிடமும் கொடுத்து பேசவைக்க வேண்டும். அப்போதுதான் வளர்ந்ததும் மற்றவர்களுடன் கலகலப்பாகப் பேசும் எண்ணத் தூண்டுதல் அதற்குக் கிடைக்கும்.

கொஞ்சம் வளர்ந்த குழந்தை, ஒரு பொருளை எடுக்க முயற்சிக்கும்போதோ அல்லது அழும்போதோ, உடனே அதைத்  தூக்கி வைத்துக்கொண்டால், நமக்கு உதவ, நம் வேலையைச் செய்ய அம்மா அல்லது யாராவது வருவார்கள் என அது நினைத்துக்கொண்டு, தான் செய்யவேண்டியதைச் செய்யாமல் இருந்துவிடும். எனவே, குழந்தை செய்ய நினைப்பதை அதுவாகவே செய்யட்டும் என விட்டுவிட வேண்டும். அது ஒவ்வொன்றையும் தானே கற்றுக்கொள்ளட்டும் என விடுவதே சிறந்தது. செயல்பூர்வமாக அதற்குச் சிரமம் ஏற்படும்போது மட்டும் உதவலாம். வளர வளர கை, கால்களை அசைத்து தன் செயல்பாட்டை ஒவ்வொன்றாக வெளிப்படுத்தும்.

குப்புறப் படுப்பது:
குழந்தை, 3-5 மாதத்தில் கழுத்து நின்றதும், குப்புறப்படுக்க முயற்சிக்கும். சில குழந்தைகள் அந்த இடத்திலிருந்தே சுற்றிச் சுற்றி வரும். அப்படிப் புரளும்போது, வயிறு அழுந்தும். அதனால் வயிற்றுத் தசைகள் உறுதியாகும். பயப்பட வெண்டாம்.  ரொம்ப நேரம் அப்படியே இருந்தால், குழந்தைக்கு வலி உண்டாகும். அப்போது நாம் கண்டுகொள்ளாமல் விட்டால், ஒரு பயத்தினால்  மறுபடியும் புரளும் முயற்சியைச் செய்யாது. அப்போது பெற்றோர் அல்லது அருகில் இருப்பவர்கள் தூக்கிக்கொள்ள வேண்டும்.

ஊர்ந்து செல்வது:
குழந்தை, 6-8 மாதத்தில் தவழும், நீந்தும். அப்போது சின்னச்சின்ன பொம்மைகளை அதன் முன்வைத்து, அதை நோக்கி தவழ்ந்து வர அதை உற்சாகப்படுத்த வேண்டும்; அந்தக் கட்டாயத்தை அதற்குத் தர வேண்டும். இப்படிச் செய்வதால் விரைவில் தவழப் பழகும். சில குழந்தைகள் ரொம்பவும் தவழாமல், அடுத்த ஸ்டெப்புக்குப் போய்விடுவதுண்டு. 8 மாதத்தில் முட்டி போடுவது, உருண்டு உருண்டு போவது, கால்களை நீட்டி உட்கார்ந்து நகர்ந்து போவது, 9-10 மாதத்தில் சுவர், ஷோஃபா போன்றவற்றைப் பிடித்துக்கொண்டு ஒரு பக்கமாக நடந்து, பிறகு காலை முன்னே எடுத்துவைப்பது என முயற்சிகள் செய்யும்.

சிரிப்பு

நடை:
குழந்தை, தானாகவே பக்கத்தில் உள்ள பொருட்களைப் பிடித்துக்கொண்டு எழ முயற்சிக்கும். ஆனால் சில குழந்தைகள், கொஞ்சம் மெதுவாகவே எழுந்திருக்கும். எழுந்து உட்கார, நடக்க, ஒரு பொருளை எடுக்க என அதன் எல்லா உடல் இயக்கங்களும், அதன்  உடல் தசைகள் உறுதிபெற வழிவகுக்கும். பேலன்ஸ் கிடைக்கும். இதை நம்மால் செய்ய முடியும் என்ற நம்பிக்கை குழந்தைக்குக் கிடைக்க,  பெற்றோர்களும் குடும்பத்தில் உள்ள பிற நபர்களும் அதற்கு விளையாட்டுக் காட்ட வேண்டும். பிடிக்கக்கூடிய பொம்மைகளை அருகில் போடவேண்டும். சற்று தூரத்தில் ஒரு பொருளை வைத்து, அதை எட்டி எடுக்கவைப்பது, கொஞ்சம் வளர்ந்ததும் எக்கி எடுக்கும்படியான உயரத்தில் எடை இல்லாத பொருட்களை வைப்பது, எடுக்கும்படிச் செய்வது போன்ற நல்ல பயிற்சியையும் முயற்சியையும் வழங்கலாம்.

பேச்சு:
கொஞ்ச நேரம் பேச்சு அல்லது ஒலி வரும் திசையைக் கவனித்தாலே, குழந்தையின் மூளை வேலைசெய்ய ஆரம்பித்துவிடும். 4-6 மாதம் வரை தன் பேச்சை உளரலாக வெளிப்படுத்தும். பிறகு, சற்று தெளிவாகி வார்த்தைகள் பிறக்கும். அம்மா, குழந்தையிடம் அடிக்கடி பேசவும், பாட்டுப் பாடவும் வேண்டும். குழந்தைகளிடம் குழந்தைத்தனமாகவே பேசுவது நல்லது. குழந்தைகள் எல்லாவற்றையும் நன்றாகக்  கவனிக்கத் தொடங்கிய பின், அவர்கள் முன் புத்தகத்தை வைத்துப் படித்தல் போன்ற நல்ல விஷயங்களைச் செய்தால், குழந்தையும் அதைப் பார்த்துக் கற்றுக்கொள்ள விரும்பும். நாம் சொல்லும் வார்த்தைகள், அதன் மனதில் பதிவாகி, அது வளர்ந்து படிக்கும் காலத்தில், நாம் முன்பு பேசிய வார்த்தைகள் பட்டென மனதில் தோன்றும்.

குழந்தையின் மெல்லிய சிரிப்பில் தொடங்கி, கை, கால்களை அசைத்தல், குப்புறப் படுத்தல், தவழ்தல், வட்டமடித்தல், எழுந்து உட்காருதல், பொருட்களை இழுத்துப்போடுதல், எழுந்து நிற்க முயற்சித்தல், நடத்தல், பேச முயற்சிக்கும்போது உளரல், வார்த்தைகளைச் சொல்லும் அழகு... என இவற்றையெல்லாம் ஒலியாகவும் ஒளியாவும், பதிவுசெய்யுங்கள். அந்த மகிழ்ச்சி அலைகளில் ஆயுளுக்கும் நீந்தலாம்!''

குழந்தைகளின் அழகை ரசிப்பதுபோலவே ஆரோக்கியத்தின் மீதும் முழு கவனம் கொள்ள வேண்டும்.


-கே.ஆர்.ராஜமாணிக்கம்

உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்யுங்கள்

Advertisement
Advertisement
Advertisement

எடிட்டர் சாய்ஸ்

Advertisement

MUST READ

Advertisement
[X] Close