Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

கிராமப்புற பெண்களுக்கு தனியொரு நாள் எதற்கு? #RuralWomen

‘உழவுக்கும் தொழிலுக்கும் வந்தனை செய்வோம்’ என கவிபாடினான் தமிழ்ப் புலவன். உழவில்லை என்றால் உணவில்லை. உணவில்லை என்றால் உயிரில்லை. விவசாயம் என்றாலே விவசாயி என்றும், விவசாயி என்றதும் ஏர்பூட்டி நிலம் உழும் ஆண்மகனை சித்தரிப்பதும்தான் இங்கு பொது வழக்கம். ஆனால், இந்திய அளவில் விவசாயத்தில் அதிகம் ஈடுபடுவது ஆண்கள் அல்ல... பெண்கள். விதைத்தல், களை பிடுங்குதல், அறுவடை செய்தல் என எல்லாவற்றிலும் அவர்களின் பங்குதான் அதிகம். கிராமப்புறப் பெண்களில் 82 சதவிகிதம் பேர் உழைக்கும் வர்க்கத்தினர். குறிப்பாக விவசாயிகள். அத்தகைய கிராமப்புறப் பெண்களுக்கான சர்வதேச தினத்தை இன்று அனுசரிக்கிறது ஐக்கிய நாடுகள் சபை.

 

கிராமப்புறப் பெண்களுக்காகத் தனியொரு நாள் எதற்கு?

‘‘நாட்டின் 63 சதவிகித உணவு உற்பத்திக்குப் பின்னணியில் இருப்பவர்கள் அவர்கள்தான். அவர்கள் மட்டுமே இரண்டரை லட்சம் கோடி ரூபாய் வரை இந்தியப் பொருளாதாரத்துக்கு மதிப்புக் கூட்டுகிறார்கள். இவை அனைத்தையும் தாண்டி இந்தியப் பொருளாதாரம் 9 சதவிகிதம் வரை வளர்ச்சி அடைய கிராமப்புறங்களில் பயிர் நடும் பெண்களும் ஒரு காரணம். எங்கோ, ஒரு பலமாடிக் கட்டடத்தின் குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் யாரோ சிலர், அவர்கள் விதைத்த நெல்லை உணவாக உண்டபடிதான்... நாட்டின் முன்னேற்றப் பாதையைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருக்கின்றனர். ஆனால், இன்றளவில் உழைக்கும் பெண்களில் 52 சதவிகிதம் வரை அடிப்படை ஊட்டச்சத்துகூடக் கிடைக்காத அளவுக்குச் சிக்கலில் இருக்கிறார்கள். 69 சதவிகிதம் வரை கல்வியறிவு இல்லாதவர்களாக இருக்கிறார்கள். உழைப்புக்கு அஞ்சாதவர்கள் அவர்களுக்கான உரிமையை நிலைநாட்டத் தெரியாதவர்களாக இருக்கிறார்கள். இவை அத்தனையுமே ஒன்றோடு ஒன்று பின்னிப்பிணைந்த காரணங்கள்’’ என்கிறார்கள் சமூக ஆர்வலர்கள்.

‘‘கிராமப்புற பெண்களுக்கு உடல் மற்றும் பொருளாதாரம் சார்ந்த பாதுகாப்பு அதிகம் தேவை!’’

‘‘பெங்களூருவில் அண்மையில் அரசுப் பெண் பணியாளர்கள் சிலர், பெரிய அளவிலான தர்ணாவில் ஈடுபட்டார்கள். அவர்களுக்கான சம்பளம் சரியாக அவர்களது மேலதிகாரிகளால் தரப்படாததுதான் காரணம். குறைவான சம்பளம் தரப்பட்டது என்பதை அறிய அவர்களுக்கு பல வருட காலங்கள் பிடித்தது. காரணம், கல்வியறிவு குறைபாடு. பெரும்பாலான பெண்கள் நாளொன்றுக்கு 100 ரூபாய் அல்லது அதற்கும் குறைவான சம்பளத்துக்குத்தான் வேலை செய்கிறார்கள். அவர்கள் உழைப்புக்கான ஊதியம் திருப்பி அளிக்கப்படுகிறதா என்றால்? இல்லை. தனியார் கணக்கிடுதலின்படி 93,000 கோடி ரூபாய் வரை கிராமப்புறப் பெண்களுக்கு இதுவரை இழப்பீடு ஏற்பட்டுள்ளது. சாப்பாட்டை உண்ணுபவர்கள் வருடாந்திரமாகப் பல லகரங்களில் சம்பாதிக்கும்போது அதனை விளைவிக்கும் பெண்களின் வருடாந்திர வருமானம் அதில், நான்கில் ஒரு பங்குதான்.

காடுகள், விதைகள் என நமக்காக அத்தனையையும் பாதுகாக்கும் அவர்களுக்கு நாம் என்ன மாதிரியான கைம்மாறு செய்துவிட முடியும்? ஆந்திராவின் பழங்குடியின மக்கள் வசிக்கும் பகுதியில் இருக்கும் பெண்களுக்கு கர்ப்பகாலங்களில் இரட்டிப்புச் சம்பளம் தருகிறார்கள். இது மாதிரியான திட்டங்கள் ஏன் இன்னும் அரசால் எந்தக் கிராமத்திலும் நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை? சிறுதொழில் போன்ற அரசுத் திட்டங்கள் அவர்களது பொருளாதாரத்தை மீட்க ஓரளவே வழிவகை செய்கிறது. ஆனால், சமூகத்தின் கட்டமைப்பைப் பார்க்கும்போது பெண்களுக்கு, குறிப்பாகக் கிராமப்புறப் பெண்களுக்கு உடல் மற்றும் பொருளாதாரம் சார்ந்த பாதுகாப்பு இன்னும் அதிகம் தேவை. பாதுகாப்பைத் தர ஒவ்வொரு மாநிலத்தின் கிராமப்புறப் பகுதிகளிலும் பாலினத் தணிக்கை (Gender audit) நடத்தப்பட வேண்டும். பாலினத் தணிக்கை முறையைக் கொண்டுவருவது அல்லது அதனை 100 சதவிகித செயல்முறைப்படுத்துவதுதான் கிராமப்புறப் பெண்களுக்கான வாழ்வியல் தேவைகளை நிறைவேற்ற வழிவகை செய்யும்’’ என்கிறார் ஆவணப்பட இயக்குநர் தீபா தன்ராஜ்.

பாலினத் தணிக்கை என்றால் என்ன?

ஒவ்வோர் இலாக்காவிலோ, துறையிலோ, நிர்வாகமோ அல்லது குழுமமோ தனது செயல்பாடுகளை எந்த அளவுக்கு பாலின சமத்துவ நோக்கத்துடன் அணுகுகிறது என்பதுதான் பாலினத் தணிக்கையின் அடிப்படை நோக்கம். ஒவ்வொரு குழுமத்தில் இருக்கும் ஆண்கள் மற்றும் பெண்களின் சமூக அளவிலும் பொருளாதார அளவிலும் வெவ்வேறு நிலையில் இருப்பவர்களின் நிலையை ஆய்வுசெய்வதன் வழியாகவே குழுமத்தின் வளர்ச்சியையும் முன்னெடுத்துச் செல்ல முடியும். இது எந்த ஒரு தனியார் அல்லது அரசு சார்ந்த நிர்வாகத்துக்கும் பொருந்தும். இதன்வழியாக நகர்ப்புறம் மற்றும் கிராமப்புறப் பெண்களின் பல்வேறு வகையான சிக்கல்களுக்கும் தீர்வை எட்ட முடியும்.

‘‘உழைப்புக்கும், உரிமைக்கும் அங்கீகாரம் தரவேண்டும்!’’

‘‘கிராமப்புறப் பெண்கள் என்றாலே ஒன்றும் அறியாதவர்கள் என்கிற பொது பிம்பம் இங்கு உண்டு. கற்றறிதலுக்கும் உள்ளார்ந்த ஞானத்துக்கும் வித்தியாசம் தெரியாதவர்கள்தான் அப்படிச் சொல்ல முடியும். சிறுதானியங்களை உணவாக உண்டால் உடலுக்கு நல்லது என இன்று நிறைய மருத்துவர்கள் அறிவுறுத்தி வருகிறார்கள். ஆனால், பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பயிர்களை முளைகட்டி வைத்து உணவாகக் கொடுத்தவர்கள்தான் நமது மூதாட்டிகள். இப்போது, நமக்கு ஏற்ப நம்முடைய சுற்றுச்சூழலை மாற்றிக்கொண்டிருக்கிறோம். கிராமங்களிலும் காடுகளிலும் இருப்பவர்கள் சுற்றுச்சூழலுக்கு ஏற்ப தங்கள் வாழ்க்கை முறையை மாற்றிக்கொண்டு வாழ்கிறார்கள். அதனை, இன்று இருக்கும் புத்தகங்கள்போல இல்லாமல் தங்கள் பாடல்களின் வழியாகவும் கலைகள் வழியாகவும் தொடர்ந்து ஆவணப்படுத்தியும் வருகிறார்கள். ஆவணங்கள் அத்தனையும் நம்மிடம்தான் வந்து சேர்கின்றன. ஆனால், அதற்காக நாம் அவர்களுக்கு ஒன்றுமே திருப்பி அளிப்பதில்லை. முக்கியமாகக் கல்வியறிவு! கிராமப்புறப் பெண்கள் குறிப்பாக பிற்படுத்தப்பட்ட மற்றும் பழங்குடி இனப் பெண்கள் கல்வியறிவை நிராகரிப்பதன் காரணம், அவர்களைப் பற்றிய நமது தவறான பார்வைதான். அவர்கள் சுற்றுச்சூழலைக் கண்டு பயப்படுவதில்லை. நம்மைக் கண்டும் நம் வாழ்வியலைக் கண்டும்தான் அஞ்சுகிறார்கள். அவர்களது இந்த மனப்பான்மையை அகற்ற வேண்டும். அதற்கு அந்த பகுதிகளில் பள்ளிகள் கட்டித் தருவது மட்டும் தீர்வு அல்ல... நாம் கிராமங்களாக வேண்டும். நாம் அவர்களுடன் ஒன்றுபட வேண்டும். அவர்களது உள்ளார்ந்த திறமைகளை அங்கீகரிக்க வேண்டும். உழைப்புக்கும் உரிமைக்குமான அங்கீகாரம் தருவதுதான் அவர்களைச் செழுமைபடுத்தும்’’ என்கிறார் கல்வியாளர் பிரேமா ரங்காச்சாரி.

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் நோக்கமும் அதுதான். உலகில் இருக்கும் 76 சதவிகிதம் வறுமைக்கோட்டுக்குக் கீழான பகுதிகளில் இருக்கும் பெண்களுக்கு அவர்களின் விவசாயத்தை ஊக்குவிக்க நடவடிக்கைகள் எடுப்பது. அதன்வழியாக பசி, பட்டினியைப் போக்குவது 2030-க்குள் சர்வதேச பொருளாதாரத்தை நிலையான வளர்ச்சிப் பாதைக்கு எடுத்துச் செல்வது.

சர்வதேசப் பார்வை தொடங்கப்படவேண்டியது கிராமப்புறப் பெண்களிடமிருந்துதான்.

- ஐஷ்வர்யா

 

எடிட்டர் சாய்ஸ்

ஜெயலலிதா வாழ்வின் சில ‘கடைசி’கள்!

MUST READ