Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

நோபல் பரிசு வாங்கித் தந்த ஒப்பந்த ஆராய்ச்சி!

எஸ்.புஷ்பராஜ், உதவிப் பேராசிரியர், எக்னோமெட்ரிக்ஸ் துறை, மதுரை காமராஜ் பல்கலைக்கழகம்.
 
ஒரு தொழிலில் முக்கியமான அம்சம் ஒப்பந்தம் போடுவது. இந்த ஒப்பந்தத்தை எப்படிப் போடுவது என்பதை ஆராய்ச்சி செய்ததற்காகவே இரண்டு அமெரிக்க பொருளாதாரப் பேராசிரியர்களுக்கு இந்த ஆண்டுக்கான நோபல் பரிசு கிடைத்துள்ளது. 
 
 
இன்றைய நிலையில், பல்வேறு வர்த்தக சச்சரவுகளுக்கு வழி வகுப்பதாக இருக்கின்றன பல வகையான ஒப்பந்தங்கள். இந்த ஒப்பந்தங்கள் இன்று, நேற்று உருவானவை அல்ல. மனிதன் இயற்கையிலேயே ஒரு சமூக விலங்கு என்பது தத்துவ ஞானி அரிஸ்டாட்டிலின் கூற்று. அவன் வாழும் சமூக அமைப்பு படிப்படியாக மாற்றமடைந்து வந்துள்ளன. மனிதன் முதலில் காடுகளில் மிருகங்களை வேட்டையாடியும் காட்டுப் பொருட்களை சேகரித்தும் வாழந்து வந்தான். பின் விவசாயத் தொழிலைத் தழுவி வாழ்ந்தான். அதைத் தொடந்து நவீன இயந்திரமயமான தொழிலைச் சார்ந்த சமூகத்தில் வாழ்ந்து வருகிறான்.
 
இன்றைய சமூகத்தின் மிக முக்கிய விஷயம், சமூகமயமான உற்பத்தி முறை ஆகும். இதன் பொருள், ஒவ்வொரு மனிதனும் சமூகத்தின் மற்ற மனிதர்களை பல்வேறு காரணங்களுக்காகச் சார்ந்துள்ளான். சுமூகத்தில் உற்பத்தி பல கட்டமாக நடக்கிறது. இவ்வித உற்பத்தி முறைக்கு நீடித்த சமூக ஒத்துழைப்பும், ஒற்றுமையும் இன்றியமையாதது. இதை உறுதி செய்ய உடன்பாடுகளும் ஒப்பந்தங்களும் அவசியமாகிறது. இதனால்தான் நாம் விற்பனை ஒப்பந்தம், கொள்முதல் ஒப்பந்தம், ஊதிய ஒப்பந்தம், வீட்டுக்கடன் ஒப்பந்தம் உள்ளிட்ட பல்வேறு ஒப்பந்தங்களை தினம்தோறும் செய்கிறோம். உடன்பாடுகள் நடைமுறையில் ஒப்பந்தப்பத்திரமாக நிறுவப்படுகிறது. 
 
இந்த ஒப்பந்தப் பத்திரங்கள், ஒப்பந்ததாரர்களின் நோக்கங்களையும் உரிமைகளையும் பொறுப்புக்களையும் பரஸ்பர நலன்களையும் சட்டப்பூர்வமாக எழுத்து வடிவில் பதிவு செய்கின்றன. ஒப்பந்தங்கள் என்பவை எதிர்காலத்தின் நிச்சயமற்ற பல வாய்புக்களுக்கு நிகழ்காலத்தில் செய்யப்படும் உடன்பாடுகளாகும். இதில் எல்லா வகையான பிரச்னைகளையும் கணித்து, அவை அனைத்தையும் உடன்பாட்டறிக்கையில் சேர்த்து ஒரு ஒப்பந்தமாக எழுதுவது என்பது மிகப் பெரிய சவால். ஆவை குறை ஒப்பந்தங்கள் என அழைக்கப்படுகின்றன. 
 
இவை ஒப்பந்த காலங்களில் நிகழும் ஒத்துழைப்புக்களுக்கும், நடைமுறையில் எழும் சந்தேகங்களைத் தீர்ப்பதற்கும், மீறப்படும்போது சட்டபூர்வமான தீர்வை வழங்கவும் அடிப்படையாக இருக்கின்றன. 
இன்றைய ஒப்பந்தங்களில் மிகப் பெரும்பாலானவை, தனிநபர் வியாபாரம் மற்றும் தொழில் நலன் சார்ந்தவை. ஒப்பந்தம் என்பது பொருளாதார நலன்களைப் பேணுவதையே முதன்மையான நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன.
 
ஆச்சரியமான ஓர் உண்மை என்னவெனில், பெரும்பாலும் இவ்வகை ஒப்பந்தங்கள் முழுமையற்றதாக இருப்பதால், உடன்பாட்டு மீறல்கள் சட்டபூர்வமாக நிரூபிக்க முடியாதவையாக இருக்கும். சிலவேளை சான்றுகள் சரியாக இருந்தாலும், நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளிலும், சமரசப் பேச்சு முயற்சிகளிலும் கால, பண விரையங்கள் அதிகமாக இருக்கும். இதனால் மீறல்களால் ஏற்படும் நஷ்டத்தின் அளவு, பிரச்னையின் தீவீரம் அதிகமாக இருக்கும்பட்சத்தில், நீதிமன்ற முறையீட்டை கடைசி முயற்சியாகச் செய்வார்கள். ஒருவேளை தீர்ப்புகள் சாதகமாக வந்தாலும், எதிராக வந்தாலும் சட்டபூர்வ மேல்முறையீடு, செயல்பாட்டில் உள்ள காலதாமதம் ஒப்பந்தத்தை செயலற்றதாக்கிவிடும். 
 
 
மேலும், இந்தியாவில் தற்போது இருபது லட்சம் வழக்குகள் தேங்கியுள்ளன என்று புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. எனவே, சட்டபூர்வமாக ஒப்பந்தத்தை செயல்படுத்திவிடலாம் என்று கருதுவது யதார்த்த நிலைக்கு மாறானது. எனவேதான், ஒப்பந்தங்களிலேயே மீறல்களுக்கான வாய்ப்பையே  தவிர்ப்பது அவசியமாகிறது. ஒப்பந்தத்தின் செயல்பாட்டுக்கூறுகளில் செய்யப்படும் சிறுமாற்றம் ஒப்பந்தச் செயல்பாட்டில் ஏற்படும் பல பிரச்னைகளுக்கு தீர்வாக மாறலாம் என்பது ஆச்சரியப்படத்தக்க உண்மை.
இதை விளக்க, தொழில் நடத்துபவர் ஒருவரின் பணி நியமன ஒப்பந்தத்தை எடுத்துக் கொள்ளலாம். அலுவலகத்தின் உரிமையாளர் ஒருவர் தன் அலுவலகப் பணிக்காகத் சிறந்தவரைத் தெரிவு செய்து பணிக்கு அழைக்கிறார். தேர்வு செய்யப்பட்டவரின் கல்வித்தகுதி, அனுபவம், அவரின் பொதுவான ஆர்வம்  ஆகியவற்றை வைத்து வேலையில் சேர்க்கிறார். சேர்ந்த பணியாளர் பணிக்குத் தகுந்த வேலையை சிறப்பாகவும், அக்கறையுடனும் பொறுப்புடனும் செய்வார் என நம்புவார்.
 
பணியாளர் நல்லவராக அந்த நோக்கத்தை நிறைவேற்றுபவராகவும் இருக்கலாம் அல்லது வேலைக்கு டிமிக்கி கொடுப்பவராகவும் இருக்கலாம். டிமிக்கி கொடுப்பவராக இருந்தால், நிபந்தனையின்றி வழங்கப்படும் சம்பளம் வீணாகும் வாய்ப்பு உள்ளது. இதைத் தவிர்க்க ஊதியத்தை இரண்டாகப் பிரித்து ஒரு பகுதியை நிரந்தர சம்பளமாகவும், மற்றொரு பகுதியை வேலையின் அளவைப் பொறுத்து மாறும் ஊதியமாகவும் நிர்ணயிப்பார். அவ்வாறு மாறுகிற ஊதியம் ஊழியரின் வேலைமுனைப்பை அதிகப்படுத்தும். நல்ல ஊழியர் மாறும் ஊதியத்தையும் தனது உழைப்பின் மூலம் பெற்று முழுச் சம்பளத்தையும் பெற்றுவிடுவார். அதே நேரத்தில் டிமிக்கி கொடுப்பவரை மாறும் ஊதியத்தின் மூலம் உரிமையாளர் வேலை செய்ய நிர்பந்திக்கலாம். இது உரிமையாளரின் நோக்கத்தை நிறைவேற்றும். அதன் மூலம் அவருடைய நலன் நிச்சயமற்ற சூழலில் காப்பாற்றும். ஆனால், பல நேரங்களில் ஊழியரின் வேலை அளவு என்பது அளவிட முடியாததாக இருக்கலாம். 
 
உதாரணமாக, உயர் பதவியில் இருக்கும் மேலாளர் மற்ற ஊழியர்களை மேற்பார்வை செய்து வருகிறார். அவருடைய வேலை அளவை அளப்பதற்கு நேரடி குறியீடுகள் ஏதும் இருப்பதில்லை. இதுபோன்ற மேலாளருக்கான மாறும் ஊதியம் அந்தக் கம்பெனியின் பங்குகளாகக் கொடுக்கப்பட்டது. பங்குச் சந்தையில் அந்தக் கம்பெனியின் பங்கு விற்கும் விலையின் அடிப்படையில் அது அமையும். பங்குச் சந்தை செயல்பாட்டுக்கும் ஊழியரின் சிறப்பு முயற்சிக்கும் நேரடித் தொடர்பு இல்லை. எனவே, இந்த ஏற்பாடு ஊழியரின் பணி விருப்பத்தை அதிகரிக்காமல் போகலாம். இதனால் கம்பெனியின் புறக்காரணிகளை நேரடியாக எடுப்பதற்குப் பதிலாக, கம்பெனியின் ஒப்பீட்டுப் பங்கு விலையை ஊதிய நிர்ணயத்துக்கு எடுத்துக்கொள்ளும் முறைகள் தற்போது  நடைமுறையில் உள்ளன. இத்தகைய ஊதிய ஏற்பாடு மேலாளர் தகுதியில் இருக்கும் ஊழியர்களின் வேலை ஊக்கத்தை இவ்வாறு பூர்த்தி செய்யும். 
 
ஆனால், மூப்பு நிலையில் உள்ள உயர்நிலை அலுவலர்களுக்கு இத்தகைய ஊதியமுறை பயனளிப்பதில்லை. அவர்களின் அஜாக்கிரதையான முடிவுகளை இந்த ஊதியமுறை தடுக்காது. ஏனெனில் அவரது அத்தகைய முடிவுகள் கம்பெனியின் செயல்பாட்டைப் பாதித்து, அதன்பின் விளைவுகள் கம்பெனியின் பங்கு விலைகளில் தெரிவதற்குமுன், அவர் ஓய்வு பெற்றுவிடுவார். எனவே, அவருக்கு சிறப்பு மாறாத ஊதியம் வழங்குவது உரிமையாளரின் நலனைக் காக்கும் என அறியப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு வேறுபட்ட ஊதிய முறைகளை வேலை ஒப்பந்தக்கூறுகளில் சேர்ப்பதன் மூலம் உரிமையாளர், தனது நோக்கங்களை கச்சிதமாக நிறைவேற்றிக் கொள்ளலாம். இது சட்டப்படியும் உரிமையாளரின் நலனைப் பாதுகாக்கும். 
 
அதேபோல், எப்போதும் செயலுக்கத்துடன் இருக்கும். இவ்வாறு ஒப்பந்தக்கூறுகள் சரிசெய்வதன் மூலம் வலுவான உயிரோட்டமுள்ள ஒப்பந்தங்களை  உருவாக்கலாம் என்ற யோசனை புதுமையானதுதானே! இவ்வகை ஒப்பந்தங்கள் சாமர்த்தியமான ஒப்பந்தங்கள். ஏனெனில் இவை ஊழியர் தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கடமையைக் கண்ணும் கருத்துமாக செயல்படுத்துவதை கண்காணிக்கிறது. நீதிமன்றங்கள் உள்ளிட்ட மூன்றாம் நபர் தலையீட்டை நாடுவதைத் தவிர்க்கிறது.
ஆலிவர் ஹார்ட் மற்றும் பெங்ஸ்ட் ஹோம்ஸ்ட்ரோம் ஆகிய அமெரிக்கப் பேராசிரியர்கள் இத்தகைய ஒப்பந்தங்கள் குறித்த ஆய்வுகளை 1980 முதல் செய்து வருகின்றனர். இவர்களது ஆய்வுகள் நாம் அன்றாடம் பார்க்கும் பல்வேறு ஒப்பந்தங்களைப் பற்றிய ஆய்வுகளின் அடிப்படையிலானது. இது எவை சாமர்த்தியமான ஒப்பந்தம், ஒப்பந்தத்தின் எக்கூறுகள் அவற்றை சாமர்த்தியமானதாகவும், தோல்வியடையும் ஒப்பந்தமாகவும் ஆக்குகிறது? அதற்கான  காரணங்கள் என்ன? எனக் கண்டறிந்து ஒப்பந்தங்களை தர வரிசைப்படுத்தினர். அவர்களது ஆய்வு எதிர்காலத்தில் ஒப்பந்தங்களை சரியாக வடிவமைப்பதற்கு ஆய்வுகள் அறிவியல் பூர்வமான அடித்தளத்தை வழங்குகிறது.
 
இவர்களது ஆய்வுகள் பணம் குறித்த ஒப்பந்தங்கள் மட்டுமல்லாமல், பணம் சாராத ஊக்கக் காரணிகளையும் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தியுள்ளன. குறிப்பாக, கட்டுப்படுத்தும் உரிமை (Controling right), உடைமை உரிமை (Property right) முடிவெடுக்கும் உரிமை (Decision right) போன்றவற்றுக்கும் உடன்பாட்டாளர்களின் செயல்பாட்டுக்கும் உள்ள தொடர்பை நிறுவியுள்ளன. 
 
இதை விளக்குவதற்கு ஒரு உதாரணத்தைக் காணலாம். பாதுகாப்பற்ற பிணையில்லாத கடன்கள் வென்சர் முதலீடுகள் எனப்படுகின்றன. இத்தகைய கடன் ஒப்பந்தத்தில் வெறும் பணம் சார்ந்த வட்டி, முதல் ஆகியவற்றை குறித்து மட்டுமல்லாமல், கடன் மூலம் உருவான வென்சர் கம்பெனியில் முடிவெடுக்கும் உரிமையையும் கொண்டு வருவதால் வரும் பயனை இப்போது காணலாம். கம்பெனியின் செயல்திறன் குறியீடுகளோடு கம்பெனியின் முடிவெடுக்கும் உரிமையை இனைத்து ஒப்பந்தம் மேற்கொள்ளப்படுவதாக எடுத்துக்கொள்வோம்.
 
ஒப்பந்தத்தின்படி, கம்பெனியின் செயல்திறன் அதிகமாக இருக்கும்போது முடிவெடுக்கும் உரிமை கடன் பெற்றவர்களிடமும் அது குறையும்போது கடன் கொடுக்கும் வங்கிக்கு முடிவெடுக்கும் உரிமை மாறுவதாகவும் உள்ளது. இந்த ஒப்பந்த்ததில் கம்பெனியின் செயல்திறன் முறையும்போது கம்பெனியின் உரிமையாளர் தனது அதிகாரத்தை இழக்கும் அபாயம் உள்ளது. எனவே, உரிமையாளர் இதைத் தவிர்க்க கம்பெனியின் முடிவுகள் தனது நலன்களுக்கு தீங்கு ஏற்படும் வகையில் எடுக்க மாட்டார். உரிமையாளர் கம்பெனியின் செயல்திறனை குறையாமல் பார்த்துக்கொள்வார். இதன் மூலம் கம்பெனியின் நலன் கடன் கொடுத்தவரின் நலனுடன் ஒத்திசைவாக்கப்படுகிறது. இந்த உதாரணத்திலும் ஒப்பந்தக் கூறுகள் சரியாக நிறுவப்பட்டால், ஒப்பந்தம் செய்தவர்களின் நலன்கள் ஒருமுகப்படும் என்பது புலனாகும். மூன்றாம் நபர் தலையீட்டிற்கு அவசியம் ஏற்படாது. மேலும், ஒப்பந்தங்கள் முழுவதுமாக பணம் சார்ந்த நலன்கள் மட்டுமல்லாமல், உரிமை சார்ந்ததாகவும் இருப்பது ஒப்பந்தத்தின் நோக்க எல்லைகளையும் விரிவுபடுத்தும். 
 
தனியார் மயம் என்பது ஒருவகையில் உரிமை குறித்த பிரச்னைதான். அதனால் ஒப்பந்தம் குறித்த அறிவியல்பூர்வ ஆய்வு கல்வி, மருத்துவம் உள்ளிட்ட பொது சேவைகளை, சிறைச்சாலையை, அயல்நாட்டு விவகாரம் ஆகியவற்றை தனியார்மயமாக்கினால் நிகழும் என்ற கேள்விக்கு விடை காணும் வகையில் அமைக்கப்படலாம். எந்தெந்த சேவைகளை வெளி வழங்கல் (Outsource) சாத்தியம்? மாநகராட்சியைக் குப்பை அகற்றும் பணியைத் தனியாருக்கு விடலாமா? எந்தெந்தத் துறைகளில் அரசு, தனியார் கூட்டு ஒப்பந்தம் சாத்தியம் போன்றவற்றையும் ஒப்பந்தக் கோட்பாடுகள் ஆராய உதவும். இதற்கு ஒருபடி மேலே போய், அரசியல் சட்டங்கள், சமூக அமைப்பு முறைகள் குறித்தும் இந்த ஆராய்ச்சி கரம் பரப்பியுள்ளது.
 
ஒப்பந்தக் கோட்பாட்டு ஆய்வுகளின் இத்தகைய தன்மைகளுக்காகத்தான் 2016-க்கான பொருளியல் நோபல் பரிசு ஆலிவர் ஹார்ட் மற்றும் பெங்ஸ்ட் ஹோம்ஸ்ட்ரோம் என்ற இரு அமெரிக்க பேராசிரியர்களுக்கு வளங்கப்பட்டுள்ளன.
 
மாறும் ஊதியம் பெறும் பகுதியாக உள்ள தனியார் நிறுவனங்களில் வேலைகளில் வேலை முனைப்பு அதிகமாக இருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. இத்தகைய ஊதிய ஒப்பந்தங்கள் அதீத வேலைச் சுரண்டலுக்கும் காரணமாக அமையும். நெறியில்லாத தனியார்மயம் பொதுத் துறைச் சேவைகளின் தரத்தையும் குறைக்கும் என்பவை ஆய்வு முடிவுகளாக இருக்கின்றன. இதன் மூலம் தனியார்மயம் குறித்த அறிவியல்பூர்வமான விவாதத்துக்கு ஒப்பந்தக் கோட்பாட்டாய்வுகள் உதவும். எனவே, வரும் காலங்களில் இந்த ஆய்வுகள் சாமர்த்தியமான ஒப்பந்தங்களை உருவாக்குவதற்கும் சிறந்த சட்டங்களை  இயற்றுவதற்கும், தேவையற்ற தனியார்மயங்களை தவிர்ப்பதற்கும் உதவும் என நம்புவோம்.
விகடன் இதழ்கள் மற்றும் இ-புத்தகங்களை உங்கள் மொபைலில் படிக்க புதிய Vikatan APP

MUST READ