Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

[X] Close

நாட்டுமாடு அழிவு.. கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் பால் பாலிடிக்ஸ்!

‘ஒர் பசுமாடும், முருங்கை மரமும் இருந்தால் ஒரு குடி எந்தப் பஞ்சத்திலும் பொழச்சுக்கும்’ என்று ஒரு சொலவடை உண்டு. இதை தெரிந்துதான் இருபது வருடங்களுக்கு முன்பு வரை விவசாயிகள் நாட்டு மாடுகளையும், பாரம்பரிய காளைகளையும் வளர்த்து வந்தார்கள். ஆனால், வெண்மை புரட்சி என்ற பெயரில் நாட்டு மாடுகளை அழித்து, ஜெர்ஸி உள்ளிட்ட கலப்பின மாடுகளை இறக்குமதி செய்து வளர்க்கும் நிலைதான் இப்போது இந்தியா முழுக்க இருக்கிறது. இதனால் நாட்டு மாடுகள் அழிந்து, கலப்பின மாடுகளே எங்கும் நிறைந்திருக்கின்றன.  

இந்தியாவில் ஆங்கிலேயர்களின் ஆட்சிக் காலத்திலே பல நூறு காளைகள் ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டன. இது சம்பந்தமாக நம்மிடம் பேசிய தமிழ்நாடு பால் முகவர்கள் தொழிலாளர் சங்க நிறுவனத் தலைவர் சு.ஆ.பொன்னுசாமி, “1854 முதல் 1926 வரை அமெரிக்காவுக்கு இறக்குமதி செய்யப்பட்ட சுமார் 266 காளைகள் மற்றும் 22 பசுக்களை கொண்டு கரு உருவாக்கப்பட்டது. இந்தக் காளைகளுக்கு பிரம்மன் அல்லது பிரம்மா மாடு என்று அழைத்தார்கள். இந்த வகை மாடுகள் அளவில் சற்று பெரிதாக இருக்கும். அதிக வெப்பத்தை தாங்கும் வல்லமை கொண்டது. பிற மாடுகளைவிட நீண்ட ஆயுள்காலத்தைக் கொண்டது. இந்த  பிரம்மன் மாடுகள் உருவாகக் காரணமாக இருந்த ஆந்திரா, குஜராத்தின் காளைகள் வரலாற்று ரீதியில் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவையாக இருந்தன. 
 
நமது நாட்டு மாடுகள் அதிகம் பால் தருவதுடன், நீண்ட நாள் உயிர் வாழக்கூடியவை. செலவில்லாதவை. எனவேதான், ஆந்திராவில் ரூ.10 லட்சம் கொடுத்தாலும் ஓங்கோல் காளையை அங்குள்ள விவசாயிகள் விற்க மாட்டார்கள். ஆனால், நாமோ காளை மாடுகளுக்கு நாம் எந்த முக்கியத்துவத்தையும் தருவதில்லை. 1972-1982 ஆகிய பத்து ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட வெண்மைப் புரட்சியின் விளைவால், 1.25 லட்சம் நாட்டு மாடுகள் அழிந்துள்ளன. 1976-1982 ஆகிய ஆறு ஆண்டுகளில் 49 சதவிகித பர்கூர் இன காளைகளும், 18 சதவிகித காங்கேயம் இன காளைகளும் அழிந்துள்ளதாக மத்திய அரசின் கால்நடை கணக்கெடுப்பு விபரங்கள் தெரிவிக்கிறது.
 
நமது பாரம்பரிய நாட்டுப்பசுக்கள் அழிக்கப்பட்டதால், நாம் கலப்பின மாடுகளின் பாலை பயன்படுத்தி வருகிறோம். சென்னைக்கு அருகில் உள்ள பள்ளிக்கரணை மற்றும் செங்குன்றம் அருகே உள்ள உப்பிரபாளையத்தில் தேசிய பால் வளர்ச்சித்துறை வளர்ச்சி நிறுவனத்தின் கிளைகள் இருக்கின்றன. அங்கே வீரியம் மிக்க நாட்டுப்பசுக்களுக்கு செலுத்தப்படும் விந்தணுக்களில் 80% அளவு கலப்பின காளை மாடுகளின் விந்தணுக்கள்தான். இப்படி அரசாங்கமும் தனியார் நிறுவனங்களும் ஒன்று சேர்ந்து கலப்பின மாடுகளை உருவாக்கி, நாட்டுப்பசுக்களை அழித்தன. இந்தக் கலப்பின மாடுகள் தரும் பாலைக் குடித்து வருவதினால் மக்களுக்கு பலவிதமான நோய்கள் வந்ததுதான் மிச்சம்’’ என்றார்.
 
அடுத்து பேசிய முன்னோடி விவசாயியும், விவசாய ஆர்வலருமான ராமலிங்கம், ‘‘ஜெர்ஸி கலப்பின மாடுகளை வளர்க்க விவசாயிகளை நன்கு பழக்கிவிட்டார்கள். கலப்பின மாடுகளை வளர்க்க சீதோஷ்ண நிலைமை முக்கியம். ஏ.சி போட வேண்டும். இல்லை என்றால் குளிரான இடத்தை கொட்டகையை அமைக்க வேண்டும். இதற்கு நாள் ஒன்றுக்கு ரூ.500  வரை செலவாகும். மருந்து வாங்க தினமும் ரூ.50 செலவாகும். தீவனத்துக்கே தினமும் ரூ.1,000 வரை செலவாகும். சாதாரண விவசாயிகளால் இப்படி வளர்க்க முடியாது. அதனால் கலப்பின மாடுகளை வளர்த்தும் எந்த பிரயோஜனமும் இல்லாமல் இருக்கிறது.  
 
கலப்பின மாடுகளின் காளைகளையும் விவசாயத்துக்குப் பயன்படுத்த முடியாது. இதனாலேயே பல ஆயிரம் விவசாயிகள் காளைகள் இல்லாமல் விவசாய வேலைகளுக்கு இயந்திரத்தைக் கொண்டு வந்துட்டாங்க. அந்த வகையிலும் விவசாயிகளுக்கு நட்டம். ஆனால், நாட்டு மாடுகள் வெப்பம், குளிர் என எல்லா வெப்பநிலையிலும் வளரும். வெறும் புல், வைக்கோல் மட்டுமே அதற்கு தீவனமாக கொடுத்தால் போதும். விவசாய வேலைகளுக்கும் உறுதுணையாக இருக்கும்.
கலப்பின மாடுகள் மூலம் அதிக அளவில் பாலை உற்பத்தி செய்வதிலேயே தனியார் நிறுவனங்கள் அக்கறை காட்டி வருகின்றன. ஒரு கணக்கு போட்டுப் பார்ப்போம். நான்கு பேர் கொண்ட ஒரு குடும்பத்துக்கு, ஒரு நாள் (காபி, டீ, தயிர், மோர், வெண்ணெய்) வாங்க பால் வாங்கும் செலவு குறைந்தபட்சம் 50 ரூபாய் ஆகும் என்று வைத்துக்கொள்வோம். இந்தியாவில் உள்ள 125 கோடி மக்களுக்கு தோராயமாக 30 கோடி குடும்பம் இருப்பதாக வைத்துக் கொள்வோம். ஒரு குடும்பம் ஒரு நாள் பால் வாங்குவதற்கு ரூபா 50 செலவு செய்தால், இந்தியா முழுக்க உள்ள 30 கோடி குடும்பங்களுக்கு ஒரு நாள் பால் வாங்க ஆகும் செலவு 15,000 கோடி ரூபாய் (இது தனிக் குடும்பங்களுக்கு மட்டுமே. மொத்தமாக பாலை கொள்முதல் பண்ணும் ஹோட்டல்கள், திருமணம் உள்ளிட்ட விழாக்களை நடத்துபவர்களை சேர்த்தால், இன்னும் அதிகமாகும்). இப்படி இந்தியா முழுக்க ஒரு நாளைக்கு பால் வாங்க மட்டும் ரூ.15,000 கோடி செலவானால், வருடம் முழுவதும் ஆகும் செலவு கிட்டத்தட்ட ரூ.5.5 லட்சம் கோடி. இதில் கணிசமான பகுதி தனியார் பால் நிறுவனங்களுக்குச் சென்று சேர்கிறது. 
 
 
இந்தக் கொள்ளை லாபத்துக்காகத்தான், வெளிநாட்டு பால் விற்பனை நிறுவனங்கள் இந்தியாவில் நாட்டுமாடுகளை ஒழிக்கத் தேவையான நடவடிக்கைகளை மறைமுகமாக செய்து வருகின்றன. (இதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம், பீட்டா என்கிற அமைப்பு ஜல்லிக்கட்டு விளையாட்டை எதிர்ப்பது.) இதற்கு அரசியல்வாதிகளை துணைக்கழைத்துக் கொண்டன. இந்த சதிக்கு ஒரு முடிவு கட்டவேண்டுமெனில், நமது பாரம்பரிய மாடுகளை நாம் பழையபடி வளர்க்க வேண்டும்’’ என்று ஆவேசமாகப் பேசினார் அவர். 
 
 
கலப்பின மாடுகளை விற்றுவிட்டு, நாட்டு மாடு வளர்க்க தொடங்கி இருக்கும் கரூர் மாவட்டம், குள்ளமாப்பட்டியை சேர்ந்த ரவியுடன் பேசினோம். “நான் இரண்டு ஜெர்ஸி பசுக்களை  வளர்த்து வந்தேன். அதுக்கு தீவனச் செலவு, பராமரிப்புச் செலவுன்னு கடுமையா செலவாகும். பால் அதிகம் கறந்தாலும், அதுக்கு செலவும் அதிகம். அதனால் லாபம் பெரிதாக இல்லை. வரவுக்கும், செலவுக்கும் சரியா இருக்கும். இந்த நிலையில்தான், ஜல்லிக்கட்டு போராட்டத்துக்குப்பிறகு நாட்டு மாடுகளின்மீது ஆர்வம் வந்து ரூ.35,000-த்துக்கு காங்கேயம் பசுவை வாங்கினேன். தினமும் 3 - 4 லிட்டர் பால் கறக்குது. புல், வைக்கோல் மட்டும் தீவனமா கொடுக்கிறேன். நமது நாட்டு மாடுகளோட அருமை இப்பதான் எனக்கு தெரியுது. இன்னும் இரண்டு நாட்டு மாடுகள் வாங்கலாம்ன்னு இருக்கேன்” என்றார் உற்சாகமாக!
 
பால் பொருளாதாரத்தில் இத்தனை பெரிய ‘பாலிடிக்ஸ்’ இருப்பது இப்போதாவது புரிகிறதா?
 
 

 துரை.வேம்பையன்

 

உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்யுங்கள்

விகடன் இதழ்கள் மற்றும் இ-புத்தகங்களை உங்கள் மொபைலில் படிக்க புதிய Vikatan APP
Advertisement
Advertisement

MUST READ

Advertisement
Advertisement
[X] Close