ரஷ்யாவிடமிருந்து இயற்கை எரிவாயுவை வாங்கும் இந்தியாவின் கணக்கு சரியா? #NaturalGas



Sponsored



ஷ்யாவிடம் முதல்முறையாக LNG (Liquefied Natural Gas)-ஐ 4-6-2018 அன்று கொள்முதல் செய்திருக்கிறது இந்தியா. இந்தியாவின் இயற்கை எரிவாயு பயணத்தில் இது மிக முக்கியமான மைல்கல்.இதை வெறும் வர்த்தகம் தொடர்பான செய்தியாக மட்டுமே கடந்துபோக முடியாது. காரணம், இந்தச் செய்தி நம் நாட்டில் எதிர்கால மின்சக்தி, எரிபொருள், சூழலியல் எனப் பல்வேறு அம்சங்களுடன் தொடர்புடையது. அதனால்தான் ரஷ்யாவின் எரிவாயு இந்தியாவை வந்தடைந்த நாளை, "இந்தியாவின் ஆற்றல் மேலாண்மைக்கான பயணத்தில் இது ஒரு பொன்னாள்" என வர்ணித்தார் மத்திய பெட்ரோலியத்துறை அமைச்சர் தர்மேந்திர பிரதான். ஏன் அப்படிச் சொன்னார்? இதைத் தெரிந்துகொள்வதற்கு முன்பு, இந்தியாவின் இயற்கை எரிவாயு பயணம் பற்றி தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

இந்தியாவின் இயற்கை எரிவாயு கனவு.

கடந்த நூற்றாண்டில் ஏற்பட்ட தொழில்வளர்ச்சியில் மிகமுக்கியமான பங்கு பெட்ரோலுக்கு உண்டு. எண்ணெய் வளம்தான் உலக நாடுகளின் பொருளாதாரத்தையே முடிவு செய்தன. இந்தியாவும் அப்படித்தான். மின்சார உற்பத்தி என்றால் நிலக்கரி; போக்குவரத்து என்றால் பெட்ரோல் மற்றும் டீசல். ஆனால், உலகம் இவற்றுடன் இன்னொரு ஆற்றல் மூலத்தையும் அதிகளவில் பயன்படுத்தத் தொடங்கியது. அது இயற்கை எரிவாயு (Natural Gas). அதிகரித்துவரும் ஆற்றல் தேவையை பூர்த்தி செய்வதற்காக இயற்கை எரிவாயு சரியான தீர்வாக இருந்ததால், உலகின் பல்வேறு நாடுகள் இயற்கை எரிவாயு உற்பத்தியைத் தீவிரப்படுத்தியது. இதன் பயன்பாடும் விரிவடைந்தது. 

Sponsored


இப்படியாக ஆட்டோமொபைல், தொழிற்சாலைகள் போன்றவற்றிற்கு இயற்கை எரிவாயு மாற்று எரிபொருளாகப் பல இடங்களில் பயன்படுத்தப்படவே, இந்தியாவும் அதற்கான வழிகளை ஆராயத்தொடங்கியது. 1955-ல் இந்தியாவின் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு வளங்களைக் கண்டறிய எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு இயக்குநரகம் அமைக்கப்பட்டு நாடு முழுவதும் இந்த வளங்களைக் கண்டறியும் பணி முடுக்கிவிடப்பட்டது. தற்போதைய  ONGC-க்கான விதையே இதுதான். அப்போது இந்தியாவின் பல இடங்களிலும் புவியியல் மற்றும் கனிமவள வல்லுநர்களைக் கொண்டு ஆய்வு நடத்தப்பட்டது. அதன் பலனாக அஸ்ஸாம் மற்றும் குஜராத் ஆகிய இரு மாநிலங்களில் எரிவாயு எடுப்பதற்கான வளங்கள் இருப்பதாகக் கண்டறிந்து சொன்னது இந்த அமைப்பு.

Sponsored


அதன்பின்னர் தென்னிந்தியாவிலும் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு எடுப்பதற்கான சரியான இடங்களைக் கண்டறிந்து சொன்னது ONGC. இப்படி முதலில் ஓர் அமைப்பாக மட்டுமே இருந்த  ONGC, பிற்காலத்தில் நிறுவனமாக மாற்றப்பட்டது. ONGC மூலம் நம் நாட்டின் எரிவாயு வளத்தை உணர்ந்துகொண்ட மத்திய அரசு, உடனே எரிவாயு எடுப்பதற்கான பணிகளையும் தொடங்கியது. முதலில் அரசு மட்டுமே இந்தப் பணியில் ஈடுபட்டு வந்த நிலையில், இயற்கை எரிவாயுவின் உற்பத்தியை அதிகரிப்பதற்காகத் தனியார் நிறுவனங்களையும் பின்னர் அனுமதித்தது. இப்படி பல்வேறு முயற்சிகள் மேற்கொண்டாலும், இந்தியாவிற்குத் தேவையான முழு உற்பத்தியை நம்மால் எட்டமுடியவில்லை. இந்தப் பற்றாக்குறையை சமாளிப்பதற்காக 2004-ல் ஒரு முடிவெடுத்தது இந்திய அரசு. கத்தார் நாட்டிலிருந்து இயற்கைஎரிவாயுவை இறக்குமதி செய்யலாம் என்பதுதான் அந்த முடிவு. இப்படியாக முதன்முதலாக  LNG-யை வெளிநாட்டில் இருந்து கொள்முதல் செய்தது இந்தியா. 

LNG என்பது என்ன?

இயற்கைஎரிவாயு என்பது நிலக்கரி, பெட்ரோல் போலவே ஒரு மரபுசார் ஆற்றல் மூலம்தான். ஆனால், பிற ஆற்றல் மூலங்களை விடவும் விலை குறைந்தது; சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்தது. எண்ணெய்வளம் போலவே இதுவும் பூமிக்கு அடியில் புதைந்திருக்கும். எண்ணெய்க்கிணறுகளில் எண்ணெய் எடுக்கும்போது, சில இடங்களில் இந்த எரிவாயுவும் வெளியேறும். எண்ணெய்யுடன் சேர்த்து அவற்றையும் சேகரிப்பார்கள். சில இடங்களில் இயற்கை எரிவாயு மட்டுமே இருக்கும்; எண்ணெய்வளம் இருக்காது. அதுபோன்ற இடங்களில் இதற்கென பிரத்யேக கிணறுகள் அமைக்கப்படும். இந்தியாவிலும் எரிவாயு எடுப்பதற்கான கிணறுகள் இருக்கின்றன. அவற்றிலிருந்து சேகரிக்கப்படும் எரிவாயுவானது, வேதியியல் முறையில் மேம்படுத்தப்பட்டு பின்னர் தொழிற்சாலைகளுக்கு விநியோகிக்கப்படும். இந்தியாவில் பொதுவாக இரண்டு விதங்களில் எரிவாயு தேவை பூர்த்தி செய்யப்படுகிறது. ஒன்று, உள்நாட்டு உற்பத்தி. இரண்டாவது வெளிநாட்டில் இருந்து கொள்முதல் செய்வது. 

உள்நாட்டில் இயற்கை எரிவாயு எடுக்கப்படும்போது, அவற்றை வழக்கமான தொழில்நுட்பங்கள் (பைப்லைன்) மூலமாக நிறுவனங்களுக்கு விநியோகித்துவிடலாம். ஆனால், வெளிநாட்டில் இருந்து எப்படி எரிவாயுவைக் கொண்டு வருவது? அதற்கான முறைதான் இந்த  LNG (Liquefied Natural Gas). 

எப்படி எண்ணெய்வளம் ஒரு நாட்டிற்கு வளம் சேர்க்குமோ, அதேபோல இயற்கை எரிவாயும் ஒரு நாட்டிற்குப் பொருளாதார ரீதியாக உதவக்கூடியதுதான். ஆனால், இவை எல்லா நாட்டிலும் கிடைப்பதில்லை. அப்படியே நாட்டின் ஏதேனும் ஓர் இடத்தில் கிடைத்தாலும், அவற்றைக் குழாய்கள் மூலம் பிற இடங்களுக்குக் கொண்டுசெல்வதும் கடினம். காரணம், அதிக செலவாகும். மேலும், இயற்கை எரிவாயுவை ஒரு நாட்டிலிருந்து, இன்னொரு நாட்டிற்கு அனுப்பவும் முடியாது. என்ன செய்வது? யோசித்த விஞ்ஞானிகள் ஒரு வழியைக் கண்டுபிடித்தார்கள். எண்ணெய்யை பேரலில் நிரப்பி அனுப்புவது போலவே, எரிவாயுவையும் அனுப்பினால் என்ன? அப்படி கிடைத்த தீர்வுதான்  LNG. இதன்மூலம் எரிவாயுவை எளிதாகக் கப்பல் மூலம் அனுப்பிவிடலாம். எப்படி?

மீத்தேன் மற்றும் ஈத்தேன் தவிர்த்து Natural Gas-ல் கலந்திருக்கும் பிற வேதிப்பொருள்கள், வாயுக்கள் அனைத்தும் நீக்கப்பட்டு, பின்னர் குளிர்விக்கப்படும். அப்படி குளிர்விக்கும்போது வாயுவானது திரவநிலைக்கு மாறும். பின்னர் இதனைத் தனி கன்டெய்னர்களில் அடைத்து, கப்பல்களில் அனுப்புவார்கள். இப்படி வாயுவைக் குளிர்விப்பதன் மூலமாக, ஒரு கன்டெய்னரில் சாதாரண அளவை விடவும் 600 மடங்கு அதிகமாகச் சேமிக்கமுடியும். கப்பலில் அனுப்பப்படும் கன்டெய்னர்கள், செல்லவேண்டிய இடத்திற்குச் சென்றபிறகு மீண்டும் வேதிவினைகளுக்கு உட்படுத்தப்பட்டு எரிவாயுவாக மாற்றப்படும். இந்த எரிவாயுதான் வாடிக்கையாளர்களுக்கு விநியோகிக்கப்படும். இப்படி வேறு இடங்களில் இருந்து எரிவாயுவைக் கொண்டுவருவதற்கான முறைதான் LNG.

எதற்காக எரிவாயுவிற்கு இவ்வளவு முக்கியத்துவம்?

உலகின் எல்லா நாடுகளிலுமே எண்ணெய் வளங்கள் தவிர்த்து இயற்கை எரிவாயுவிற்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது. இதற்கு இரண்டு முக்கியமான காரணங்கள் உண்டு. முதலாவது, இனிவரும் காலத்தில் தற்போதைய எண்ணெய்வளம் மக்களுக்கு போதுமானதாக இருக்காது. அதிகரிக்கும் மக்கள்தொகை, தொழில்வளர்ச்சி போன்ற காரணங்களினால் அதிகளவில் எண்ணெய் தேவைப்படும். ஆனால், இந்த எண்ணெய்த்தேவையை எல்லா நாடுகளாலும் பூர்த்திசெய்துவிட முடியாது. 

இரண்டாவது, சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகள். அதிகளவில் நிலக்கரி, பெட்ரோல் போன்றவற்றை பயன்படுத்துவதால் இந்தப் பூமியில் எவ்வளவோ மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுவிட்டன. இவற்றைச் சரிசெய்வது என்பதே மனிதக்குலத்திற்கு மிகப்பெரிய சவால். எனவே மாற்று எரிபொருள்கள்தான் ஒரே வழி. இதற்காகச் சூரிய மின்சாரம், காற்றாலை மின்சாரம் போன்றவற்றை பயன்படுத்தினாலும் அவற்றில் இன்னும் நாம் நிறைய முன்னேறவேண்டும். ஆனால், இயற்கை எரிவாயு அப்படியல்ல. எண்ணெய்வளம் போலவே நம்பிக்கையளிக்கக்கூடிய ஆற்றல் மூலங்களில் ஒன்று. மேலும், அவற்றோடு ஒப்பிடுகையில் சுற்றுச்சூழல் மாசும் குறைவு. எனவேதான் இந்த இயற்கை எரிவாயு விஷயத்தில் உலகநாடுகள் அதிக கவனம் செலுத்துகின்றன. அதில் இந்தியாவும் ஒன்று.

வளர்ந்த நாடுகளைப் பொறுத்தவரைக்கும் அந்நாட்டின் ஆற்றல் உற்பத்தியில் இயற்கை எரிவாயுவின் பங்கு 25 சதவீதத்திற்கும் மேல். ஆனால், தற்போது இந்தியாவில் நாம் 6.2 சதவீதம்தான் இந்த எரிவாயு பயன்படுத்தப்படுகிறது. காரணம் உள்நாட்டு உற்பத்தி மிகவும் குறைவு என்பதுதான். இந்தப் பிரச்னையைத் தீர்ப்பதற்காக இந்திய அரசு பல்வேறு முயற்சிகளை எடுத்துவருகிறது. அதில் ஒன்றுதான் தற்போது ரஷ்யாவிடம் இருந்து LNG-யை கொள்முதல் செய்வது. 

இந்தியாவுடன் கைகோர்த்த ரஷ்யா

2015-ல் நடந்த பாரிஸ் பருவநிலை மாற்ற ஒப்பந்தத்தில், இந்தியாவும் கையெழுத்திட்டுள்ளது. அதனால், நாட்டிலிருந்து வெளியேறும் கார்பனின் அளவைக் குறைப்பதற்கான முயற்சியில், தீவிரம் காட்டிவருகிறது அரசு. இந்த எரிவாயு திட்டமும் அதன் ஓர் அங்கம்தான். இந்தியாவின் இப்போதைய இலக்கு, நாட்டின் மொத்த ஆற்றல் உற்பத்தியில் 15 சதவீதத்தை இயற்கை எரிவாயுவில் இருந்தே பெறவேண்டும் என்பதுதான். இந்த இலக்கை அடையும் நோக்கில்தான் தற்போது ரஷ்யாவுடன் கைகோத்திருக்கிறது இந்தியா. ஏற்கெனவே கத்தார், ஆஸ்திரேலியா மற்றும் அமெரிக்காவிடமிருந்து, இந்தியா LNG-யை இறக்குமதி செய்துவருகிறது. தற்போது அந்தப் பட்டியலில் ரஷ்யாவும் இணைந்துள்ளது. இப்படி, இந்தியாவின் மொத்த இயற்கை எரிவாயு உற்பத்தியில் 45 சதவீத எரிவாயுவை வெளிநாடுகளில் இருந்துதான் பெறுகிறோம். ரஷ்யாவின் Gazprom நிறுவனத்துடன் போடப்பட்டுள்ள, இந்த ஒப்பந்தத்தின் மூலம், இந்த ஆண்டு முதல் மொத்தம் 20 வருடங்களுக்கு, ஆண்டுதோறும் 2.5 மில்லியன் டன் அளவிலான LNG நமக்கு கிடைக்கும். இது மற்ற நாடுகளில் இருந்து நாம் வாங்கும் விலையைவிடவும் மிகக்குறைவு என்பதுதான் இதன் சிறப்பம்சம். மேலும், இந்தியாவின் எரிவாயு நுகர்வும் வருங்காலத்தில் அதிகமாகும். இப்படி எரிவாயுவின் பங்கு, அதிகமாகிக்கொண்டே போனால், இன்னும் சில ஆண்டுகளில் எண்ணெய் மற்றும் நிலக்கரியை இறக்குமதி செய்யவேண்டிய அளவும் குறைந்துவிடும். இந்த மாற்றத்தை ' Gas Based Economy' என்கிறது அரசு. 

இயற்கை எரிவாயு மூலமாக சுற்றுச்சூழல் சீரடையுமா?

தென்கொரியா, ஜப்பான், சீனாவுக்கு அடுத்து அதிகளவில் இயற்கை எரிவாயு இறக்குமதி செய்யும் நாடு இந்தியாதான். ஆனால், இந்தக் கொள்முதல் அனைத்தும் உரம் தயாரிக்கும் நிறுவனங்கள் மற்றும் மின்சாரத் தயாரிப்பு நிறுவனங்களுக்கே பெருமளவில் சென்றுவிடுகிறது. இந்த இரண்டு துறைகள்தான் இப்போதைக்கு அதிகளவில் இயற்கை எரிவாயுவைப் பயன்படுத்தும் துறைகள். மற்றபடி ஆட்டோமொபைல், உலோக உற்பத்தி, தொழிற்சாலைகள் போன்றவை எல்லாம் இயற்கை எரிவாயு பயன்படுத்துவது மிகக்குறைவுதான். இதனை ஊக்குவிக்கும் வகையில் வீடுகளுக்கே குழாய் மூலம் எரிவாயு கொண்டுசெல்லும் PNG (piped natural gas), நகரங்களுக்கு எரிவாயு விநியோகம் செய்யும் City Gas Distribution (CGD), CNG வாகனங்கள் என அரசும் சில நடவடிக்கைகள் எடுத்துவருகின்றன. மேலும், இயற்கை எரிவாயுவை நாடு முழுவதும் சிரமமின்றி எடுத்துச்செல்லும் வகையில் உள்கட்டமைப்பு வசதிகளை மேம்படுத்தும் வசதிகளையும் அரசு செய்துவருகிறது. ஆனால், இந்த முயற்சிகள் அனைத்தும் இந்தப் பூமியின் சுற்றுச்சூழலைக் காக்குமா?

அரசின் திட்டங்கள் எதையும் பார்த்தால் அந்த நம்பிக்கையே வரவில்லை. காரணம், நம் அரசுகளின் கடந்தகால செயல்பாடுகள் அப்படி. இந்த எரிவாயு உற்பத்தியை அதிகரிப்பது, அவற்றை நிர்வகிப்பது போன்ற பணிகள் அனைத்தையும் மேற்கொள்ளப்போவது ONGC, GAIL போன்ற நிறுவனங்கள்தான். சில மாதங்களுக்கு முன்பு பொதுமக்கள் போராட்டத்தால் நிறுத்திவைக்கப்பட்ட நெடுவாசல் திட்டம், இதே ஹைட்ரோகார்பன்கள் எடுப்பதற்காக தொடங்கப்பட்டதுதான். அதுவும்இயற்கை எரிவாயு திட்டத்தின் கீழ்தான் வரும். மீத்தேன் எடுப்போம் எனச் சொன்னார்களே? அதுவும் இதே இயற்கை எரிவாயு திட்டத்தின் ஒரு பகுதிதான். ஷேல் கேஸ் என்றார்களே... அதுவும் இதேதான். கெயில் எரிவாயு குழாய் என்றார்களே... அதுவும்தான். இத்தனை அம்புகளும் ஒருசேரப் பாய்ந்தது, காவிரி டெல்டா எனும் ஒற்றை இலக்கை நோக்கிதான். இந்தியாவின் 'வளர்ச்சி' என்ற பெயரில், தமிழ்நாடு பலியாகிவிடக்கூடாது என்ற அச்சமும் இங்கேதான் எழுந்தது. இப்படி பூமியின் பூமியின் நலனுக்கான திட்டங்கள் எனச் சொல்லிவிட்டு, மக்களின் இயற்கை வளங்களை சூறையாடுவதும் சூழலியல் பார்வையில் எப்படி சரியானதாக இருக்கமுடியும்?

இவையனைத்திற்கும் தீர்வுகாண முடியுமென்றால் மட்டுமே, அரசு Natural Gas விஷயத்தில் தீவிரம் காட்டவேண்டும். இல்லையெனில், மக்கள் நலனுக்காக இறக்குமதி போன்ற வேறு வழிகளை நாடுவது தவறல்ல; காரணம், இங்கே மக்கள் நலனை விட எதுவும் பெரிதல்ல.



Trending Articles

Sponsored