கருணைக்கொலைக்கு அனுமதியளித்த உச்ச நீதிமன்றம்... ஏன், எதற்கு? ஓர் அலசல் #Euthanasia



`கருணைக்கொலை’... இதை ஆங்கிலத்தில் `Euthanasia’ என்கிறார்கள். கிரீஸிலிருந்து வந்த இந்த வார்த்தையின் பொருள் என்ன தெரியுமா? `நல்ல மரணம்’ அல்லது `நல்ல சாவு.’ ஒருவர் வாழ்வதற்கு எவ்வளவு உரிமை இருக்கிறதோ, அதே அளவுக்கு கௌரவத்தோடு இறப்பதற்கும் உரிமை உண்டு. குணப்படுத்தவே முடியாத நோயால் பாதிக்கப்பட்டு, பல ஆண்டுகளாக மீளமுடியாத கோமா நிலையில் கிடந்து அவதிப்படுபவர்களைக் கருணைக்கொலை செய்யலாமா, வேண்டாமா என்று இருவேறு கருத்துகள் நிலவிவருகின்றன. ஆனாலும், இங்கிலாந்து அரசர் ஐந்தாம் ஜார்ஜே கருணைக்கொலைக்கு உட்படுத்தப்பட்டார் என்கிறது வரலாறு. பலர் கருணைக்கொலை செய்ய நீதிமன்றங்களையும் குடியரசுத் தலைவரையும் அணுகி கோரிக்கை விடுக்கவும் செய்கிறார்கள். கருணைக்கொலை குறித்த பல செய்திகளை அவ்வப்போது தொலைக்காட்சிகளில் பார்க்கிறோம்; செய்தித்தாள்களில் படிக்கிறோம். இந்த நிலையில்தான், மார்ச் 9-ம் தேதியன்று ஒரு கருணைக்கொலைக்கு அனுமதி கொடுத்து உத்தரவிட்டிருக்கிறது உச்ச நீதிமன்றம்.

Sponsored


`தீரா நோயுடனும், மீண்டு வரவே முடியாத கோமா நிலையில் அவதிப்பட்டுக்கொண்டிருப்பவர்களை `பாசிவ் யூதனேஷியா’ (Passive Euthanasia) என்று சொல்லப்படும் உயிரைச் செயற்கையாகப் பிடித்து வைத்திருக்கும் மருத்துவ இயந்திரங்களின் சிகிச்சைகளை நிறுத்தி, கருணைக்கொலை செய்வதற்கு அனுமதிக்கலாம். இதை நடைமுறைக்குக் கொண்டுவருவதற்கான சட்டங்கள் விரைவில் உருவாக்கப்படும்’ என்று உச்ச நீதிமன்றம் கூறியிருக்கிறது.

Sponsored


கருணைக்கொலை தொடர்பான இந்தத் தீர்ப்பு, இந்திய நீதி வரலாற்றில் மிக முக்கியமான ஒன்று. மானுட நெறிகளின்படி கருணைக்கொலை என்பது சரியானதுதானா என்ற விவாதம் தொடர்ந்து நடைபெற்றுகொண்டேதான் இருக்கிறது. 42 வருடங்களாக கோமாவில் இருந்து, 2015-ம் ஆண்டு மே 18-ம் தேதி உயிர் நீத்த அருணா ஷான்பாக்கின் மரணத்துக்குப் பிறகுதான் இந்தியாவில் கருணைக்கொலை குறித்துப் பரவலாகப் பேசவும் விவாதிக்கவும் ஆரம்பித்தார்கள்.

Sponsored


உலகில் இந்தியா உள்பட மொத்தம் 27 நாடுகளில் கருணைக்கொலை சட்டப்பூர்வமாக்கப்பட்டிருக்கிறது. 2002-ம் ஆண்டு, முதன்முதலாக கருணைக்கொலை எனப்படும் ஆக்டிவ் மற்றும் பாசிவ் யூதனேஷியாவை (Active and passive Euthanasia) சட்டபூர்வமாக்கிய நாடு நெதர்லாந்து. இதை, பல நாடுகளும் வரவேற்றன. பொதுவாக, பல ஆண்டுகளாகக் கடுமையான நோயால் பாதிக்கப்பட்ட ஒருவருக்குக் கொடுக்கப்படும் சிகிச்சை நிறுத்தப்பட்டோ அல்லது விஷ மருந்துகளைச் செலுத்தியோ கருணைக்கொலை செய்யப்படுகிறது.

`தீராத நோயுடன் மிகுந்த வலியால் துடித்துக்கொண்டிருக்கும் பிறந்த குழந்தையை, பெற்றோர்களின் ஒப்புதலுடன், மருத்துவர்களின் ஆலோசனையைப் பெற்று கருணைக்கொலை செய்யலாம்’ என்கிறது நெதர்லாந்து சட்டம். நெதர்லாந்தைத் தொடர்ந்து, அதே ஆண்டில் பெல்ஜியத்திலும் இது சட்டப்பூர்வமாக்கப்பட்டது. 2014-ம் ஆண்டு, `18 வயதுக்குக் கீழிருக்கும் குழந்தைகளும் தங்களின் மரணத்தைத் தீர்மானிக்கலாம்’ என்று நெதர்லாந்தில் சட்டத் திருத்தம் கொண்டுவரப்பட்டது. ஒருவர் தன் கடுமையான நோயிலிருந்து விடுபட, மருத்துவரின் துணையுடன் தற்கொலை செய்துகொள்ள கனடாவும் 2016-ம் ஆண்டு அனுமதி வழங்கியிருக்கிறது. பின்லாந்து, சுவிட்சர்லாந்து ஆகிய நாடுகளில், மருத்துவர்களின் துணையுடன், விஷ மருந்தோ, வலியை ஏற்படுத்தாத முறைகள் மூலமாகவோ கருணைக்கொலை செய்ய அனுமதி உண்டு.

அமெரிக்காவைப் பொறுத்தவரை, ஓரிகான் மாகாணத்தில் `ஆறு மாதங்கள் மட்டுமே உயிர் வாழ முடியும்’ என மருத்துவச் சான்றிதழ் பெற்றவர்களை கருணைக்கொலை செய்யும் சட்டம் 1997-ம் ஆண்டே அமலுக்கு வந்துவிட்டது. பின்னர், கலிஃபோர்னியா, வெர்மோன்ட் (Vermont), நியூ மெக்ஸிகோ, மோன்டானா (Montana) ஆகிய மாகாணங்களிலும் அது சட்டபூர்வமாக்கப்பட்டது. இப்போதும் நடைமுறையில் இருக்கிறது. ஜெர்மனியில் கருணைக்கொலை என்பது பலவித எதிர்ப்புகளுக்குப் பின்னரே சட்டமாக்கப்பட்டது. இதற்குக் காரணமும் உண்டு. இரண்டாம் உலகப்போர் நடந்த காலகட்டத்தில், உடல் குறைபாட்டுடன் பிறந்த குழந்தைகளை, `கருணைக்கொலை’ என்ற பெயரில் கூட்டம் கூட்டமாகக் கொன்று குவித்தார்கள். பிறர் துணையின்றி தானாக மருந்துகள் மூலம் தற்கொலை செய்துகொள்ள, 2015-ம் ஆண்டில் சட்டம் கொண்டு வந்தது ஜெர்மனி. சீனா, இங்கிலாந்து, அயர்லாந்து, இஸ்ரேல், இத்தாலி நாடுகளில் கருணைக்கொலைகளுக்கு அனுமதியில்லை.

`கடுமையான, மீண்டுவர முடியாத நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் நமக்கு நெருக்கமானவர்கள் படும் அவதியைச் சகித்துக்கொள்ள முடியாததால், அவர்களைக் கருணைக்கொலை செய்வதே நல்லது’ என்று தங்கள் பக்கத்து வாதத்தை வைக்கிறார்கள் இதற்கு ஆதரவு தெரிவிப்பவர்கள். ஆனால், கருணைக்கொலைக்கு எதிராகப் பேசுபவர்கள், என்னதான் ஒருவர் நோய்வாய்ப்பட்டு துன்பங்களை அனுபவித்தாலும், மரணம் என்பது இயற்கையாகத்தான் இருக்க வேண்டும். `கருணைக்கொலை’ என்று சொல்லி ஒருவரின் உயிரை எடுத்தாலும் அது கொலைதான்’ என்கிறார்கள். உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்திருந்தாலும், கருணைக்கொலை சரியா, தவறா என்பது விவாதிக்கப்பட்டுக்கொண்டுதான் இருக்கிறது.

உலகளவில் ஆஸ்திரேலியா, பெல்ஜியம், கனடா, கொலம்பியா, டென்மார்க், ஃபின்லாந்து, ஃபிரான்ஸ், அயர்லாந்து, இஸ்ரேல், ஜப்பான், லாத்வியா, லித்துவேனியா, லக்ஸம்பர்க், மெக்ஸிகோ, நெதர்லாந்து, நியூசிலாந்து, நார்வே, பெரு, சவுத் கொரியா, பிலிப்பைன்ஸ், சுவிட்சர்லாந்து, சுவீடன், துருக்கி, இங்கிலாந்து, அமெரிக்கா, உருகுவே மற்றும் இந்தியா ஆகிய இருபத்தியேழு நாடுகளில் கருணைக்கொலைக்கு சட்டப்பூர்வமான அனுமதியிருக்கிறது.

அதேசமயம், கனடா, நெதர்லாந்து போன்ற நாடுகளில் ஆக்டிவ் யூதனேஷியா (Active Euthanasia) அதாவது, விஷஊசி மூலமாகவோ அல்லது வேறு மருத்துவ முயற்சிகளின் மூலமாக மரணிக்கச் செய்வதற்கான அனுமதி இருக்கிறது. ஆனால், இந்தியாவில் தற்போது அனுமதி வழங்கியிருப்பது பாசிவ் யூதனேஷியாவுக்கு மட்டும்தான். ஒருவர் இனி வாழ வழியில்லை எனத் தெரிந்தால், அவருக்கு வழங்கப்படும் மருத்துவச் சிகிச்சைகளை நிறுத்தி மரணிக்கச் செய்வது. அந்த வகையில் இது பெரிய பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தாது. இருந்தபோதும் ஒவ்வொரு கருணைக்கொலைக்கும் தனிப்பட்ட முறையில் நீதிமன்றத்தின் ஒப்புதல் பெறவேண்டியதைக் கட்டாயமாக்கலாம். அதுதவிர, மருத்துவக்குழுவின் பரிந்துரை இதற்கு அவசியம். நீதிமன்றம் சில வழிமுறைகளை வகுத்துள்ளது, அதைப் பின்பற்ற வேண்டியதும் மிக அவசியம்.



Trending Articles

Sponsored