'ககாபோ’ பறவையை தனிக்குழு அமைத்துப் பாதுகாக்கும் நியூஸிலாந்து!



Sponsored



ன்றை நாம் அடைவதற்கு முன்னும், இழந்ததற்குப் பின்னும் அதற்கு இருக்கும் மதிப்பு, அவை நம் முன் இருக்கும்வரை ஏனோ கிடைப்பதில்லை. இயற்கை விஷயத்திலும் அதே கதைதான். கல்வாரியா என்ற மரம் மொரீஷியஸ் தீவில் வளரக்கூடியது. அது திடீரென்று முற்றிலுமாக அழிந்துவிட்டது. அதை வளரவைக்க முடியாததன் காரணம், அங்கு காணப்பட்ட டோடோ முற்றிலுமாக அழிந்துவிட்டதால்தான் என்பது காலம் கடந்தே நமக்குப் புரிந்தது. டோடோ. வாத்து போன்ற உருவம்கொண்ட அழகான அப்பாவியான பறவை. வேட்டையாடிகளே இல்லாமல் வாழ்ந்துகொண்டிருந்த டோடோ, அதன் தீவில் கால்பதித்த மனிதர்களால் முற்றிலுமாக அழிக்கப்பட்டது வரலாற்றில் இயற்கையின் கண்ணீரால் எழுதப்பட்ட கறுப்புப் பக்கங்கள்.

வரலாறு மீண்டும் திரும்புகிறது.

Sponsored


Photo Courtesy: Stephen Belcher

Sponsored


ரிமு பெர்ரி. இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை மட்டுமே காய்த்துத் தொங்கும் பழ மரம். அதன் பழங்களில் வைட்டமின் டி ஊட்டச்சத்து அதிகம். அதை உண்டுதான் அந்தப் பறவையின் குஞ்சுகள் வளரும். அதுவே அவற்றின் வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்கும் உன்னதப் பழம். ரிமு மரம் பழுக்கத் தொடங்கும்போதுதான் அவையும் தனது இனப்பெருக்கத்தை ஆரம்பிக்கும். இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை மட்டுமே இனப்பெருக்கம் செய்யும் நியூசிலாந்தின் ககாபோ (Kakapo) பறவைகளின் வம்சவிருத்தி இந்த ரிமு மரங்களைச் சார்ந்தே இருக்கின்றன.
ககாபோ நிலத்தில் மட்டுமே வாழும், அவற்றுக்குப் பறக்கத் தெரியாது. சில சமயங்களில் தனது கால் நகங்களைப் பயன்படுத்தி மரம் ஏறும். இரவுக் கிளி என்றும், ஆந்தைக் கிளி என்றும் அழைக்கப்படும் இது கிளியின் பச்சை நிறமும், ஆந்தையைப் போன்ற அலகோடும் உருவ அமைப்பு கொண்டவை. அவை பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாக நியூசிலாந்தின் சில தீவுகளில் சுதந்திரமாகவும், உயிர்பயம் இல்லாமலும் நிம்மதியாக வாழ்ந்திருந்தன. டோடோவைப் போலவே ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பகுதியில் மட்டுமே வாழக்கூடிய என்டெமிக் (Endemic) பறவை இந்தக் ககாபோ. நியூசிலாந்தின் சில தீவுக்காடுகளில் மட்டுமே வாழும் ககாபோவுக்கோ அதன் முட்டைகளுக்கோ அங்கு வேட்டை பயம் கிடையாது, மனிதக் கால்தடங்கள் அந்தத் தீவில் படும்வரை. டச்சு மாலுமி அபெல் டாஸ்மான் (Abel Tasman) நியூசிலாந்தின் கிழக்குப் பகுதியில் தனது கப்பலுக்கு நங்கூரமிட்ட நாளில் தொடங்கியது ககாபோவின் அழிவு.

எந்த வேட்டையாடிகளின் தொந்தரவும் இல்லாமல் நிம்மதியாக வாழ்ந்த அவற்றை வேட்டையாட நன்கு பழக்கப்பட்ட நாய்களைக் கொண்டு உணவுக்காகக் கொன்று குவித்தனர். எந்த சிரமுமின்றி எளிமையாகக் கிடைக்கும் இரையின்மீது இயற்கையாகவே ஈர்ப்பு வரும்தானே. காலப்போக்கில் ஐரோப்பியர்கள் அதிகமாகத் தனது காலனிகளை நியூசிலாந்தில் அமைக்கத் தொடங்கியபிறகு மக்களுக்காக அவற்றின் வாழிடங்களும் அதிகமாக அழிக்கப்படத் தொடங்கின. அதில் ரிமு மரங்களும் அடக்கம். ரிமு மரங்கள் குறையக் குறைய ககாபோ பறவைகளின் இனப்பெருக்கமும் குறையத் தொடங்கியது. அவை இனப்பெருக்கம் செய்யும் சமயங்களில் அவற்றுக்கான ஊட்டச்சத்துகளுக்கும், புதிதாகப் பிறக்கும் ககாபோ குஞ்சுகளுக்கான ஊட்டச்சத்துகளுக்கும் தேவையான ரிமு பெர்ரிப் பழங்கள் கிடைக்காமல் போனது. அந்தப் பற்றாக்குறையால் ககாபோ எண்ணிக்கையில் பெருமளவு குறையத் தொடங்கியது.

Photo Courtesy: Shaun Barnett/Black Robin

நியூசிலாந்தின் பூர்வகுடிகளான மவோரி (Maori) இங்குபி (Ngupi) இன மக்கள் ஐரோப்பியர்களோடு அதிகமாகப் பழக நேர்ந்ததால் அவர்களது வாழ்க்கைமுறையில் ஏற்பட்ட மேற்கத்திய நாகரிகத்தின் தாக்கம், அந்த மக்களையும் மாற்றியது. காடழிப்புக்குத் தேவையான அனைத்து வாய்ப்புகளும் அவை வாழ்ந்துவந்த தீவுகளில் அமைந்ததாலும், மிக எளிதாக ககாபோ பறவைகளை வேட்டையாட முடிந்ததாலும் அவை தொடர்ச்சியாகவும் வேகமாகவும் அழிக்கப்படத் தொடங்கின. 800 ஆண்டுகளாக வேட்டையாடப்பட்ட பறவை இனத்தின் தற்போதைய எண்ணிக்கை வெறும் 125 மட்டுமே. 1970இல் 218 பறவைகள் என்ற நிலையிலிருந்து மேலும் குறையத் தொடங்கியதால் நியூசிலாந்து அரசாங்கம் அவற்றைப் பராமரிக்கத் தனிக்குழு ஒன்றையும் தற்போது அமைத்துள்ளது. அத்தோடு ககாபோ பறவைகளுக்கு வேட்டையாடி விலங்குகளின் தொல்லைகள் ஏதுமில்லாத வகையில் பாதுகாப்பாக வெனுவா ஹோவு (Whenua Hou), ஆன்கர் (Anchor Island) என்ற தீவுகளில் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. ககாபோ மீட்புக் குழு என்று பெயரிடப்பட்ட அந்தக் குழு பறவைகளின் இனப்பெருக்கத்துக்கு மிகவும் முக்கியமான ரிமு மரங்களை அவை வாழும் தீவு முழுவதும் வளர்த்துப் பராமரித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

தனது நாட்டின் காடுகளையும் விலங்குகளையும் பாதுகாப்பதில் சமீபகாலமாக மிகுந்த அக்கறை கொண்டு செயற்பட்டுவருகிறது நியூசிலாந்து அரசாங்கம். அவர்கள் பராமரிப்பிலும், காப்பிடங்களிலும் உயிரினங்களைப் பாதுகாப்பதைவிட அவற்றின் இயற்கை வாழ்விடத்திலேயே வைத்துப் பராமரிப்பதற்கு அதிக முக்கியத்துவம் தருகிறார்கள்.

அந்த வகையில் பூனைகள், நாய்கள், கழுகுகள் போன்ற பறவை வேட்டையாடிகளால் ஏற்படும் அபாயங்களைத் தவிர்க்க அம்மாதிரியான பகுதிகளில் வாழும் ககாபோ பறவைகளை வேறு இடங்களுக்கும் மாற்றுகிறார்கள். குடியிருப்புகளுக்கு அருகில் ஏதேனும் ககாபோ தென்பட்டால் அவற்றை மிக எச்சரிக்கையாகக் கைப்பற்றி அவற்றுக்கான தீவுகளில் விட்டுவிடுகிறார்கள். அந்தத் தீவுகளில் மனித நடமாட்டம் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது. கப்பல் போக்குவரத்துகளும் அங்கு செல்வதற்கு முற்றிலுமாகத் தடைவிதித்து முழுவீச்சுடன் ககாபோவைக் காப்பாற்றப் போராடிவருகிறது நியூசிலாந்து அரசாங்கம். சமீபத்தில் அதுபோல் 40 ககாபோக்கள் மீட்கப்பட்டு காட்டில் விடப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும் அவற்றின் நுட்பமான இனப்பெருக்க முறை எண்ணிக்கையை அதிகரிப்பதில் பல தாமதங்களை ஏற்படுத்துகின்றன.

அறிவியல் பல்வேறு வகைகளில் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் உயிரினங்களுக்குப் பெருமளவில் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்திக்கொண்டிருந்தாலும், அவற்றைப் பாதுகாப்பதிலும் அறிவியலின் பங்கு முக்கியமானதாகத்தான் இருக்கிறது. அறிவியல் வளர்ச்சியே டோடோவை அழித்ததால் அழிந்துபோன கல்வாரியாவைக் கண்டறிய வைத்தது. அதே அறிவியல் வளர்ச்சிதான் தற்போது ரிமு மரங்களின் அழிவுக்கும் ககாபோவுக்குமான தொடர்பைப் புரியவைத்துள்ளது. ஆக, சுற்றுச்சூழல் அழிவுக்கான பிரச்னை அறிவியல் வளர்ச்சி அல்ல. அந்த வளர்ச்சியை நாம் எப்படிப் பயன்படுத்துகிறோம் என்பதுதான்.
 



Trending Articles

Sponsored