நாம் இறந்தால் உடல் மண்ணுக்குப் போகிறது... ஆன்மா எங்கே செல்கிறது?



இதைப் படிக்கலாமா? வேண்டாமா?

இந்தக் கட்டுரையைத் தொடங்குவதற்குமுன் உங்களுக்கு இப்படியான சந்தேகம் எழுந்திருக்கலாம். உங்களைப் பொறுத்தவரை படிக்கலாமென்று முடிவுசெய்து தொடங்கிவிட்டீர்கள். முதல்முடிவைத் தேர்வு செய்துவிட்டதால் இரண்டாவது முடிவு நிகழவில்லையென்று நீங்கள் நினைக்கலாம். ஆனால், அதுவும் நிகழ்ந்துவிட்டது. ஆம், இதைப் படிக்கலாமென்று முடிவெடுத்துத் தொடங்கிய மறுகணமே படிக்கவேண்டாமென்ற உங்கள் இரண்டாவது முடிவும் நிகழ்ந்திருக்கும். ஆனால் புதிதாகத் தோன்றிய வேறொரு பிரபஞ்சத்தில்.

Sponsored


ஆம். ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் உங்களுக்குக் குறைந்தது இருவகையான எண்ணங்கள் தோன்றும். அதில் ஏதாவது ஒன்றைத்தான் தேர்ந்தெடுப்பீர்கள். அதைமட்டுமே செய்வீர்கள். ஆனால், உங்களுக்குத் தோன்றிய இரண்டாவது எண்ணத்தை நிகழ்த்தவும் அதன் விளைவுகளை அனுபவிக்கவும் செய்வீர்கள், வேறொரு பிரபஞ்சத்தில். 

Sponsored


பிரபஞ்சம் ஒன்றல்ல. ஒவ்வொரு முறை நாம் சிந்திக்கும்போதும் புதியதொரு பிரபஞ்சம் உருவாகிக்கொண்டு தானிருக்கிறது. இதைத்தான் பல்லண்டக் கோட்பாடு என்கிறார்கள் குவான்டம் இயற்பியல் விஞ்ஞானிகள். 

Sponsored


இந்தக் கோட்பாட்டைத் தூக்கிப் பிடிக்கும் குவாண்டம் விஞ்ஞானிகள் இணை உலகங்கள் நம்மைச் சுற்றியிருப்பதாகக் கூறுகிறார்கள். அதாவது நம் உலகத்தின் ஜெராக்ஸ் காபி. அறிவியல் புனைகதை எழுத்தாளரான ஹெச்.ஜி. வெல்ஸ் என்பவர்தான் முதலில் இந்தக் கருத்தை முன்வைத்தார்; 1895-ல் அவர் எழுதிய ``தி டோர் இன் தி வால் (The Door in the Wall)" என்ற நாவலில். அது வெளியாகி 62 ஆண்டுகள் கழித்து ஹூக் எவெரெட் (Hugh Everett) என்பவர் தனது ஆய்வுக் கட்டுரையில் இதே கோட்பாட்டை முன்வைத்தார். ஒவ்வொரு கணத்தின்போதும் ஒரு புதிய பிரபஞ்சம் உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது என்பதுதான் அவரது கட்டுரை குறிப்பிட்ட விளக்கம். அதாவது மேலே குறிப்பிட்டதுபோல. நீங்கள் இந்தக் கட்டுரையைப் படிக்கலாமா என்ற சிந்தனையில் ஊசலாடியபோது இரண்டு வகையான சிந்தனைகளையும் நிகழ வைக்கும் இருவேறு பிரபஞ்சங்களாக நமது பிரபஞ்சம் பிரிந்திருக்கும். அதற்கடுத்த கணமே அந்தப் புதிய பிரபஞ்சமும் தன் பங்குக்கு அதிலிருந்து பல்வேறு பிரபஞ்சங்களைத் தோற்றுவிக்கத் தொடங்கும். அப்படிப் பிரியும் பிரபஞ்சங்களில் பலவற்றில் உங்கள் பிரதி இருக்கலாம், சிலவற்றில் இல்லாமலும் போகலாம்.

இந்தத் தோற்றங்கள் நடைபெறுவதற்குத் தூண்டுதலாக இருப்பது நமது செயல்களே. நாம் ஒரே செயலுக்குப் பல்வேறு சிந்தனைகளைச் செய்யும்போது அந்த ஒவ்வொரு சிந்தனையையும் நிகழ வைப்பதற்கான பிரபஞ்சங்கள் தோன்றும். உதாரணமாக ஒரு செயலைச் செய்வதற்குமுன் அதுகுறித்து நீங்கள் எட்டு முடிவுகளைச் சிந்தித்து இறுதியில் ஒரு முடிவைத் தீர்மானித்தால், மீதி ஏழு முடிவுகளுக்காக ஏழு புதிய பிரபஞ்சங்கள் தோன்றும். ஆக அந்த எட்டுச் சிந்தனைகளுக்கான விளைவுகளையும் நீங்கள் அனுபவிப்பீர்கள்.

ஹூக் தனது ஆய்வுக்கட்டுரையை முன்வைத்தபிறகு 1980-ல் ரஷ்யாவைச் சேர்ந்த விஞ்ஞானி ஆண்ட்ரே லிண்டே என்பவரும் இதை உறுதிப்படுத்தித் தனது கோட்பாட்டை வெளியிட்டார். ``விண்வெளி பல மண்டலங்களைக் கொண்டுள்ளது. அவையனைத்தும் தொடர்ச்சியாக மேலும் பல மண்டலங்களை உற்பத்தி செய்துகொண்டேயிருக்கிறது. அப்படி உற்பத்தியான மண்டலங்கள் அவற்றின் பங்குக்கு முன்பைவிட அதிகமான மண்டலங்களை உற்பத்தி செய்கிறது. இவை குறிப்பிட்ட இடைவெளியோடு அருகருகே இருக்கின்றன. ஒன்றுக்கொன்று மற்றதன் இருப்பை அறிந்திருப்பதில்லை அவ்வளவுதான். பெரும்பாலும் மண்டலங்கள் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரியான அமைப்பைக் கொண்டவையாக இருக்கலாம்.

நமது பிரபஞ்சம் தனியாக இல்லையென்பதை நிரூபிக்கும் விதமாக பிளாங்க் விண்வெளித் (Planck Space telescope) தொலைநோக்கியில் நமக்குச் சில தரவுகள் விண்வெளியில் கிடைத்திருக்கின்றன. அந்தத் தரவுகளை ஆய்வுசெய்த விஞ்ஞானிகள் ஒரு நுண்ணலை (Microwave) மாதிரியைத் தயார் செய்தார்கள். அதன்மூலம் அவர்களுக்குக் கிடைத்த தரவுகள் பிரபஞ்சம் உருவானதிலிருந்தே இருப்பதாகத் தெரிகிறது. ஒருவேளை நமக்கு அந்தத் தரவுகள் கிடைத்தபோதுதான் பிரபஞ்சம் உருவாகியதோ என்னவோ! ஒரு மண்டலத்திலிருந்து பிரிந்து உருவான அந்தப் புதிய பிரபஞ்சமே நமதுதானோ என்னவோ! இல்லை நம்மிலிருந்து பிரிந்து உருவான ஒன்றிலிருந்து நமக்குக் கிடைத்ததாகக்கூட இருக்கலாம்! இப்படிப் பிரபஞ்சங்கள் உருவாகிக்கொண்டிருக்கின்றன என்பதற்குச் சில ஆதாரங்களை முன்வைக்கிறார்கள். நமது பிரபஞ்சத்தில் பல்லாயிரக்கணக்கான முரண்பாடுகள் இருக்கின்றன. காரணமற்ற பெரிய இடைவெளிகள், கருந்துளைகள், கருப்பொருள்கள் போன்றவை அவற்றில் சில. தொலைநோக்கியின் மூலம் நமக்குக் கிடைத்த நுண்ணலைத் தரவுகள் நம் பிரபஞ்சத்துக்கு அருகிலிருக்கும் வேறு பிரபஞ்சத்திலிருந்து வந்தவையே என்கிறார் கோட்பாட்டு இயற்பியல் பேராசிரியர் லாரா மெர்ஸினி (Laura Mersini). அதோடு நம்மிலிருந்து உருவான புதிய பிரபஞ்சங்களின் தாக்கத்தால் ஏற்பட்டவையே இந்த இடைவெளிகளும் கருந்துளைகளும் என்கிறார் அவர்.

இப்படித் தோன்றிக்கொண்டேயிருக்கும் பல லட்சக்கணக்கான பிரபஞ்சங்களில் நமது பிம்பங்களும் ஆங்காங்கு நமது முடிவுகளின் விளைவாகத் தோன்றிக்கொண்டேயிருக்கிறது. இறந்துவிட்டால் அவ்வளவு தானென்று நாம் நினைக்கிறோம். ஒருவேளை நமது உடல் அழிந்தபின் நம்மைப்போலவே வேறு பிரபஞ்சத்திலிருக்கும் நமது பிம்பத்தைத் தேடி நமது ஆன்மா சென்றுவிட்டால்!

2009-ம் ஆண்டு குவாண்டம் இயற்பியல் விஞ்ஞானியான ராபர்ட் லான்ஸா (Robert Lanza) எழுதிய ஒரு புத்தகம் சமீபத்தில் இணையத்தில் வைரலாகி வருகிறது. ``பயோசென்ட்ரிஸம்: வாழ்வும் ஆன்மாவும் பிரபஞ்சத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கான மூலக்கூறுகள் (Biocentrism: How Life and Consciousness are the keys to understanding the nature of the Universe)" என்ற அவரது புத்தகத்தில் பேசப்பட்ட விஷயமே அதற்குக் காரணம். அப்படி என்ன அவர் பேசியிருக்கிறார், உடல் இறப்பதோடு வாழ்வு முடிந்துவிடுவதில்லை என்பதே அந்த விஷயம். நியூயார்க் டைம்ஸ் பத்திரிகையால் உயிருடன் வாழும் முக்கியமான விஞ்ஞானிகள் பட்டியலில் மூன்றாவது இடத்தைப் பிடித்திருக்கும் ராபர்ட் லான்ஸாவுக்குத் தனது புத்தகத்தில் கூறப்பட்டிருக்கும் அந்தக் கருத்து உண்மையென்பதில் துளியளவும் சந்தேகமில்லை.

உயிரை மையமாகக் கொண்டு மானிட மூலத்தைத் தேடுவதையே பயோசென்ட்ரிஸம் என்பார்கள். குவாண்டம் விசையியல் (Quantum mechanics), இயற்பியல், வான் இயற்பியல் (Astro Physics) போன்ற துறைகளில் காட்டிய ஆர்வம் இறுதியாக அவரை பயோசென்ட்ரிஸத்தில் கொண்டுசேர்த்துள்ளது. சொல்லப்போனால் இந்தத் துறைகள் கூட்டாக இணைந்ததில் உருவானதுதான் இந்தப் புதிய கோட்பாடே. வாழ்வும் ஆன்மாவுமே பிரபஞ்சத்தைப் புரிந்துகொள்ள அடிப்படையென்று போதிப்பதே பயோசென்ட்ரிஸம். அதைப் பின்பற்றுபவர்களைப் பொறுத்தவரை பொருள்களாலான பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கியது உள்ளுணர்வுகளே.

லான்ஸாவைப் பொறுத்தவரை விண்வெளியும் நேரமும் ஏதோ பொருளோ விஷயமோ இல்லை. மாறாக நமது புரிதலுக்கான அளவுகோல்கள். நாம் நம்மோடு அவற்றைக் கொண்டு செல்கிறோம், ஓட்டைச் சுமந்துகொண்டு சுற்றும் ஆமையைப் போல. விண்வெளி, நேரமென்ற ஓடுகளை அகற்றினாலும் நமது இருப்பு இருக்கவே செய்யும். ஆனால் வேறு வடிவத்தில்.

அவரது கோட்பாட்டில் ஆன்மாவுக்கு இறப்பே கிடையாது என்கிறார். உடல் அழிந்தபிறகு அது வெறும் நினைவுகளாக இருக்கின்றன. மனிதர்கள் அவர்களை உடலை வைத்தே அடையாளம் கண்டுகொள்வதால்தான் அந்த நினைவுகள் தெரிவதில்லை என்கிறார். உடல் அழியும்போதோ அது அழிந்தபிறகோ ஆன்மாவும் அழிந்துவிடுகிறதென்று மனிதர்கள் தவறாகப் புரிந்துகொண்டுள்ளனர். உடல்தான் ஆன்மாவை உருவாக்கியதென்றால் உடலோடு அதுவும் அழிந்துவிடும். ஒருவேளை கேபிள்கள் செயற்கைக்கோளின் சிக்னல்களை ஈர்ப்பதைப் போல், நமது உடலும் ஆன்மாவை ஈர்த்திருந்தால்!

அப்படித்தான் சொல்கிறார் லான்ஸா. அவரைப் பொறுத்தவரை விண்வேளி நேரம் போன்ற எல்லைகளைக் கடந்தது ஆன்மா. ஒரு உடலிலோ அல்லது அண்டவெளியிலோ, அதனால் எங்கு வேண்டுமானாலும் பிழைத்திருக்க முடியும். பல்லண்டக் கோட்பாடும் உண்மையென்று நம்புகிறார். ஒரு பிரபஞ்சத்துக்கு அருகிலேயே மற்ற பிரபஞ்சங்களும் இருக்கின்றன. ஒரு பிரபஞ்சத்தில் உடல் அழிந்துவிட்டால் மற்றொரு பிரபஞ்சத்தில் அதைப் போலவே இருக்கும் வேறு உடலில் சென்று கலந்துவிடும். அதிலும் இறந்துவிட்டால், வேறொரு பிரபஞ்சத்திலிருக்கும் உடலில் கலந்துவிடும். அதாவது நாம் இறக்கும்போது வேறு பிரபஞ்சத்தில் வாழும் நமது பிம்பம் கேபிள் சிக்னலை ஈர்ப்பதுபோல் நமது ஆன்மாவை ஈர்த்துக்கொள்ளும். இப்படியாகத் தொடர்ச்சியாக ஒரு பாதையில் அது பயணித்துக் கொண்டேயிருக்கும். அதனால், ஆன்மாவுக்கு இறப்பு என்பதே கிடையாது என்கிறார்.

இந்தக் கோட்பாடு பல முரண்பாடுகளைக் கொண்டிருந்தாலும் இதைப் பலரும் முழுமையாக நம்புகிறார்கள். வெறும் மரணமில்லா வாழ்வுக்கு ஆசைப்படுபவர்கள் மட்டும் அவரது கோட்பாட்டை நம்பவில்லை. பல்லண்டக் கோட்பாடு உண்மையென்று ஏற்றுக்கொண்ட பல இயற்பியல், வானியல் விஞ்ஞானிகளும்கூட நம்புகிறார்கள். அவர்களைப் பொறுத்தவரை இணை உலகங்களின் இருப்பைப் பொய்யாக்கும் எந்த இயல்விதிகளும் இல்லையென்பதே இதை உறுதியாக நம்புவதற்குப் போதுமான காரணம்.

எது எப்படியோ! எந்த பிரபஞ்சத்துல எந்த முடிவுக்கு நீங்க விளைவுகள அனுபவிச்சாலும் சரி. இந்த பிரபஞ்சத்துல பாத்து முடிவெடுங்க.



Trending Articles

Sponsored