`தியாகி பென்ஷன்ல வாழ்கிறேன்'- கைவிட்ட 9 பிள்ளைகளின் தாய் உருக்கம்



Sponsored



``பெத்த புள்ளைங்க கைவிட்டாலும் சுதந்திர போராட்ட தியாகி பென்ஷன்லதான் வாழ்கிறேன்'' என்று தியாகியின் மனைவி ஜெயலெட்சுமி அம்மாள் உருக்கமாக கூறினார்.

நாகை மாவட்டம், தரங்கம்பாடியை அடுத்த நல்லாடை கிராமத்தில் வசிப்பவர் 82 வயதான ஜெயலெட்சுமி அம்மாள்.  இந்திய சுதந்திரத்துக்காக நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ் சிங்கப்பூரில் திரட்டிய படையில் சேர்ந்து போரிட்ட வீரர் இராமசாமியின் மனைவி ஆவார். 15 ஆண்டுகளுக்குமுன் தியாகி இராமசாமி மறைந்துவிட, தியாகி பென்ஷனில் வாழ்ந்து வருகிறார் ஜெயலெட்சுமி அம்மாள்.

ஜெயலெட்சுமி அம்மாளிடம் பேசியபோது பழைய நினைவுகளில் மூழ்கினார் அவர். ``திருவண்ணாமலையை பூர்வீகமாகக் கொண்ட எங்க குடும்பம் நான் ரெண்டு வயது சிறுமியாக இருக்கும்போது சிங்கப்பூருக்கு இடம் பெயர்ந்திருக்கு.  என்னோட அப்பா பெயரும் இராமசாமிதான்.  அப்பாவுக்கு சிங்கப்பூர் துறைமுகத்துல வேலை.  என் கணவருக்கும் அங்குதான் வேலை.  சிங்கப்பூருக்கு வந்து நேதாஜி அய்யா இந்திய ராணுவத்திற்குப் படை சேர்த்திருக்கிறார். அதுல அப்பாவும், என் கணவரும் சேர்ந்து எங்களிடம்கூட சொல்லாமல் எங்கோ போய்விட்டார்கள்.  அப்போது எனக்குத் திருமணம் ஆகல. அம்மா அமுதம்தான் என்னை வளர்த்தாங்க. அங்குள்ள தமிழ் பள்ளிக்கூடத்துல அஞ்சாவது வரைக்கும் படிச்சேன். சில ஆண்டுகள் கழிச்சி அப்பாவும், என் கணவரும் திரும்பி வந்தாங்க. அப்போ எனக்கு 12 வயசு. என் கணவர் சார்பில் என்னைப் பெண் கேட்க எங்கள் திருமணம் நடந்தது.  திருமணம் நடந்த மூன்றாம் நாளே நேதாஜி படையில் சேர்ந்து போராடியதற்காக என் கணவரையும், தந்தையையும் சிங்கப்பூர் போலீஸ் கைது செய்து, அருகிலுள்ள தீவுச்சிறையில் வைச்சிட்டாங்க. நானும், அம்மாவும் அடிக்கடி படகில்போய் இருவரையும் பார்த்து வருவோம்.  கோர்ட்டுக்கும், வீட்டுக்கும் அலையாய் அலைஞ்சபின் ஆறு மாசம் கழிச்சி ரெண்டு பேரையும் விடுதலை செஞ்சாங்க.இனி இந்த நாட்டில் இருக்க வேண்டாம் என்று தமிழ்நாட்டுக்கு திரும்பிவிட்டோம்'' என்றார்.

பெருமூச்சு விட்டவாறே பேச்சைத் தொடர்ந்தார், ``இங்கு வந்து ஒரு டீக்கடை வைச்சி ரெண்டு பேரும் உழைச்சோம்.  6 பெண் பிள்ளைங்க, 3 ஆண் பிள்ளைங்க. அனைவரையும் ஓரளவு படிக்க வைச்சி, எல்லோருக்கும் திருமணம் செஞ்சிக் கொடுத்தோம்.  ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுதந்திர தினத்தன்று கடை வாசலில் உள்ள கொடிமரத்தில் தேசியக் கொடியை ஏற்றி சல்யூட் அடித்து அனைவருக்கும் இனிப்பு வழங்குவார். அன்றைய நாளில் ரொம்ப சந்தோஷமா இருப்பார். பின்பு படுக்கையில் விழுந்தவருக்கு தியாகி பென்ஷன்தான் கைகொடுத்தது.  நான் இறந்தாலும் அரசாங்கப் பணத்தில்தான் அடக்கம் செய்யனும்ன்னு சொன்னார்.  அதன்படியே அவரது பென்ஷன் பணத்தில் அடக்கம் செய்தோம்.  அவருக்குப்பின் வீட்டுமனையை மூன்று பிள்ளைகளும் பிரித்துக் கொண்டு என்னை கைவிட்டுவிட்டார்கள்.  நான் கவலைப்படவில்லை. உள்ளூரில் இருக்கும் ஒரு மகள் வீட்டின் ஓரத்தில் ஒரு ரூமைக் கட்டி வசிக்கிறேன்.  யாரையும் எதிர்பார்க்காமல் தியாகி பென்ஷனால் என் காலம் ஓடுகிறது.  நாடு சுதந்திரம் பெற்ற இன்நன்நாளில் என் கணவருடன் வாழ்ந்த நினைவுகளை புதுபித்துவிட்டீர்கள், நன்றி'' என்றார்.

Sponsored


Sponsored




Trending Articles

Sponsored