திரைத்தொண்டர் - 16

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
பஞ்சு அருணாசலம், படங்கள் உதவி: ஞானம்

டத் தயாரிப்பில் மற்றவர்களோடு இணைந்து ஈடுபட்டதில் ஏகப்பட்ட கசப்பு. ‘அன்னக்கிளி’, `கவிக்குயில்’, `ப்ரியா’ இவை மூன்றும், என் தம்பி சுப்புவுடன் சேர்ந்து பண்ணின படங்கள். சுப்புவை, நான்தான் தயாரிப்பாளர் ஆக்கினேன். நடிகர்-நடிகைகள், டெக்னீஷியன்கள் புக் பண்ணுவது தொடங்கி, எல்லா வேலைகளையும் நான்தான் கவனித்தேன். ‘இந்தா, உனக்கு இவ்வளவுதான்’ என ‘அன்னக்கிளி’ சமயத்திலேயே சொல்லியிருந்தால், சத்தம்போடாமல் கொடுத்ததை வாங்கிக்கொண்டுப் போயிருப்பான். ஆனால், விட்டுக்கொடுத்தே ஏமாந்தேன் எனச் சொல்லலாம். `அன்னக்கிளி’ மிகப் பெரிய வசூல். ஆனால் எதுவும் எனக்குத் தரவில்லை. கேட்டால், ‘ ‘கவிக்குயில்’ பட லாபத்தை நீங்கள் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்’ என்றான். ஆனால், ‘கவிக்குயில்’ படம் நஷ்டம். அதை முழுவதையும் நானே அடைத்தேன். தம்பிதான் இப்படி என்றால், தயாரிப்பாளர் பாஸ்கருடன் சேர்ந்து பார்ட்னர்ஷிப்பில் பண்ணின ‘காயத்ரி’ பட லாபத்தையும் அவர் எனக்குத் தரவில்லை. அதில் வந்த லாபத்தில் அவர் வீடு வாங்கிக்கொண்டார்.

‘இனி பார்ட்னர்ஷிப்பே வேண்டாம். நாமே தனியாக படம் எடுப்போம்’ என முடிவுசெய்து ‘ப்ரியா’ எடுக்கத் திட்டமிட்டேன். பூஜை போடவில்லை, ஷூட்டிங் போகவில்லை. அவ்வளவுதான். மற்றபடி ரஜினி உள்பட எல்லா ஆர்ட்டிஸ்ட்களுக்கும் அட்வான்ஸ் கொடுத்து ஃபாரீன் படப்பிடிப்புக்குத் திட்டமிட்டு இருந்தோம். அந்தச் சமயத்தில் ஊரில் இருந்து என் அம்மா போன் பண்ணினார். நான் தனியாகப் படம் பண்ணும் விஷயத்தை என் தம்பி, அம்மாவிடம் சொல்லி அழுது புலம்பியிருக்கிறான்.

எங்கள் அம்மா, ஓர் அப்பாவி; உலகமே தெரியாத மனுஷி. ‘சுப்பு வந்து அழுறான்டா பஞ்சு. ‘எனக்கு ரொம்ப அவமானமா இருக்கு.

நீ சொன்னாத்தான் அவுரு கேப்பாரு’ங்கிறான். எனக்கு என்ன நடந்துச்சு, ஏது நடந்துச்சுனு எதுவும் தெரியாது. இந்த ஒரு படம் மட்டும் நீ அவனுக்குப் பண்ணிக்கொடு’ என்றார். அம்மா இப்படிக் கேட்டதும் பயங்கர எமோஷனாகி விட்டேன். காரணம், அம்மா அதுவரை ஆசைப்பட்டு என்னிடம் எதுவுமே கேட்டது கிடையாது. துணிமணி, பணம் என நான்தான் அனுப்புவேன். அவர்களையும் பார்த்துக்கொள்கிறேன், தங்கைகளைப் படிக்கவைக்கிறேன் என்பது அம்மாவுக்குத் தெரியும். ஆனாலும் ‘எனக்கு ஒரு நெக்லஸ் வாங்கிக்கொடு, செயின் வாங்கிக்கொடு’ இப்படிச் சிறியதாகவோ பெரியதாகவோ அவர் எதுவுமே என்னிடம் கேட்டதே இல்லை.

‘எதையும் என்னிடம் கேட்காத அம்மாவே கேட்கிறார்... பண்ணுவோம்’ என நினைத்து, மீண்டும் தம்பியுடன் இணைந்து ‘ப்ரியா’வைத் தயாரித்தேன். படம் மிகப் பெரிய வெற்றி. ‘இனி யார் சொன்னாலும் அண்ணன் நமக்காகப் படம் பண்ண மாட்டார்’ என நினைத்தானோ என்னவோ, வந்த வரை லாபம் என நினைத்து தியேட்டர் மூலம் வந்த லாபம், இந்தி, தெலுங்கு ரைட்ஸ்... என அந்தப் படம் மூலம் வந்த ஒட்டுமொத்த லாபத்தையும் எடுத்துக் கொண்டான். அதன் மூலம் வந்த பணத்தில் என் தம்பிகள் சொந்தமாக வீடு வாங்கினார்கள். ஆனால், நானோ தொடர்ந்து குடியிருந்தது அதே தி.நகர் மூசா தெரு வாடகை வீட்டில்தான்.

நடிகர்-நடிகைகள், டெக்னீஷியன்கள் என என் நண்பர்கள் அனைவருக்கும் நான் ஏமாற்றப்படும் விஷயம் தெரியும். ‘நீங்க முட்டாள்தனமா பண்றீங்க. நீங்களே சொந்தமா படம் பண்ணவேண்டியதுதானே. நாங்க என்ன உங்க தம்பிக்காகவா உங்களோட வொர்க் பண்றோம். உங்களுக்காகத்தானே பண்றோம்’ என என்னை சத்தம்போடுவார்கள். ‘சொந்தம்பந்தம் வேறு, தொழில் வேறு. தம்பிகளுக்கு உதவ வேண்டும் என்றால், வேறு வகையில் செய்வோம். இனி தொழிலில் அவர்களை அனுமதிக்கக் கூடாது’ என முடிவுசெய்து, நானே சொந்தமாகத் தொடங்கிய கம்பெனிதான், ‘பி.ஏ ஆர்ட் புரொடக்‌ஷன்ஸ்’.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்