முக்குளி வாத்துகளின் கதை

சிறுகதை: மாரி செல்வராஜ், ஓவியங்கள்: ஸ்யாம்நட்சத்திர எழுத்தாளர்களின் சிறுகதை அணிவகுப்பு

சின்ன முட்டிகளின் மீது நெற்றியை வைத்துக்கொண்டு ஒரு நத்தை ஊர்வதைப் போல மெள்ள நகர்ந்துகொண்டிருக்கும் இந்தத் தினங்களின்மீது, குட்டி முயல் பார்வைகொண்ட தேவதையாகக் காத்திருக்கும் என் பரிபூரணமான ஸ்ரீ குட்டியே...

நீ என் வேர்களுக்கு இடையேதான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாய். நம் மண் எத்தனை செழிப்பானது என்பதற்கு, நம் முற்றத்தில் திடீரென முளைத்திருக்கும் இந்த மாமரமே சாட்சி.

நீ கொஞ்சம் அப்படியே இரு. அதோ மெள்ள ஊர்ந்துபோகும் அந்த நத்தையைப் பார்த்துக்கொண்டே இரு. அது தன் கூடு அடைவதற்குள், நான் உனக்கு ஒரு கதை சொல்ல வேண்டும். பதற்றப்படாதே... கதை என்றதும் நான் உனக்கு அடிக்கடி சொல்லும் கரப்பான்பூச்சிகளின் கதைகளை நினைத்துச் சோர்ந்துவிடாதே. இந்தக் கதை இதுவரை நீ கேட்காத முக்குளி வாத்துகளின் கதை. வேண்டுமானால் என் மடியில் உன் தலையைச் சாய்த்துக்கொள். என் உடலை வளைத்து, உன் நீள நதிக் கூந்தலுக்குள் முகம்புதைத்து, குளிர்ந்தபடிகூட இந்தக் கதையை என்னால் சொல்ல முடியும். அப்படித்தான் இந்தக் கதையை நான் உனக்குச் சொல்ல வேண்டும்; அப்படித்தான் நீ இந்தக் கதையைக் கேட்கவும் வேண்டும். இன்னும் பத்து தினங்களில் நீ என் மனைவி ஆகப்போகிறாய். என் எல்லாமும் ஆகப்போகிறாய். என் கதைகளின் தனித்த நாயகி ஆகப்போகிறாய். என் எல்லாக் கதைகளையும் நீ தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

ஒரே ஒரு செவ்வாய்க்கிழமையின் கதையைத் தவிர என் எல்லாக் கிழமைகளின் கதைகளையும் நான் உனக்குச் சொல்லியிருக்கிறேன். நான் சொல்லத் தயங்கிய அந்தச் செவ்வாய்க்கிழமை கதையையும் நீ இன்று கேட்டுவிடு. ஆமாம்... எந்த எடையுமற்று உன்னுடன் நான் சீக்கிரமாகப் பறக்க வேண்டும்.

கேட்கிறாயா... கண்களை மூடிக்கொள்; கதையைக் கேள்; உறக்கம் வந்தால் உறங்கியபடிகூட நீ கேள். இது என் கதை. நான் உன்னிடம் அந்த நத்தையைப்போல மெள்ள ஊர்ந்துவந்து, பத்திரமாகச் சேர்ந்த கதை. உன் இதயத்திடமே நான் நேரிடையாகச் சொல்லவேண்டிய கதை. முக்குளி வாத்துகளின் கதை.

ஒரு செவ்வாய்க்கிழமை இரவில், எப்போதும் ரயிலின் சத்தம் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கும் ஓர் ஊரில், ஒரே ஒரு மின்குமிழின் மஞ்சள் வெளிச்சம் மட்டுமே நிரம்பியிருக்கும் ஒரு சின்ன அறைக்குள், நான் அன்று பெரும் காதல்வயப்பட்ட வனாக இருந்தேன். அப்போது என்னோடு அவளும் இருந்தாள். அவள் பெயர் ஜோ.

ஜோ எனப் பெயர் சொன்னதும், நீயாக உனக்குத் தெரிந்த ஏதேனும் ஒரு பெண்ணின் முகத்தை நினைத்துக்கொள்ளாதே. அவளுடைய முகத்தில் இன்னொரு பெண், இந்த உலகத்தில் நிச்சயம் இல்லை என்றுதான் நான் நம்பிக்கொண் டிருக்கிறேன். அந்த நம்பிக்கை அப்படியே இருப்பதுதான் எனக்கும் உனக்கும் நல்லது.

நான் கல்லூரியில் சேர்ந்த மூன்றாம் நாள். நதியில் குதித்து வேகமாக அக்கரைக்கு நீந்திச் செல்லும் வழியில், தப்பிய ஒரு மான்குட்டிபோல நான் அவளை நேருக்குநேர் சந்தித்தேன்.

நான் அவசரமாக வகுப்புக்குள் நுழைந்தபோது, அவள் அவசரமாக வகுப்பில் இருந்து வெளியேறிக் கொண்டிருந்தாள். சினிமாவில் நடப்பதைப்போல நாங்கள் ஒருவரையொருவர் இடித்துக்கொள்ள வில்லை. அவளின் சிவப்பு நிற ஆடையில், அவளுக்குத் தெரியாமல் எழும்பிநின்ற வெளிர் நிற சிறு நூல் மட்டும் என் பெருவிரல் உரச அவள் விலகிப்போனாள். பின்னர் அவள் திரும்பி வரும்வரை, நான் அதே திசையை நோக்கி அதே பார்வையில் இருந்தேன். எங்கோ போய்  தண்ணீர் குடித்துவிட்டு உதடுகள் மட்டும் நனைந்திருந்த முகத்தோடு, அவள் திரும்பிவந்து அவளது இருக்கையில் மூச்சிரைக்க அமர்ந்தபோதுதான் நான் கொஞ்சம் இளைப்பாறிக்கொண்டேன். அப்படி ஒரு பரிபூரணமான முகம் அவளுக்கு.

சொன்னால் நம்பமாட்டாய் ஸ்ரீ! அவளிடம் முதன்முதலில் நான் பேசிய வார்த்தைகள் எதுவும் எனக்கு நினைவில் இல்லை. என்ன பேசியிருப்பேன்? உனக்கு அதை எப்படியாவது சொல்லிவிட வேண்டும் என்று, என் மண்டையை உடைத்து, நொறுக்கி, பிளந்து பார்த்துவிட்டேன். எதுவும் சிக்கவில்லை. மற்ற தோழிகளிடம் பேசியதைப்போல மிகச் சாதாரணமான வார்த்தைகளைத் தான் அவளிடமும் பேசியிருப்பேன் போல. ஆனால், அவள் என்னிடம் பேசிய முதல் வார்த்தைகள் இன்னமும் இருக்கின்றன. அதே பரவசத்தோடு குளிர்ந்தபடியே அந்த வார்த்தைகள் இன்னும் என்னிடத்தில் இருக்கின்றன. அது மட்டும் எப்படி என்று கண்களை உருட்டிக்கொண்டு யோசிக்கிறாயா? அவள் பேசிய வார்த்தைகள் அப்படியொன்றும் அவ்வளவு பிரத்யேகமானது அல்ல... ஆனால் விநோதமானது.
``உங்கள் வீடு கடலுக்குப் பக்கத்துலயா இருக்கு?’’

``இல்லையே... ஏன்?’’

``இல்ல... சுனாமி இங்கேயும் வந்துகிட்டு இருக்காம். எல்லாரும் சொல்றாங்க. அதான் கேட்டேன்.’’

சுனாமி எனும் சொல் பெரும்சூறாவளிபோல நம் மனிதர்களைச் சுழற்றியடித்த அன்றுதான், அவளாகவே என்னிடம் வந்து பேசினாள். அவள் பேச்சின் ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும், உயிர் மீதான கருணை நிரம்பியிருந்தது . சுனாமியைப் பற்றி, அது திடீரென எழுப்பிக்கொண்டுவருகிற பெரிய அலைகளைப் பற்றி, கடவுள் இயேசு பிறந்த நாள் அன்றே மனிதர்களைக் கொல்லவருகிற அதன் துணிச்சல் பற்றி, அதன் அழிவுகளைப் பற்றி நாங்கள் நிறையப் பேசினோம். எங்களைப்போலவே அதுவரை பேசாதவர்கள்கூட அன்றைக்குப் பேசினார்கள். அதுமட்டும் அல்ல... அன்று அலைகளைவிட வேகமாக கடலுக்குள் இருந்து எழுந்துவந்த வதந்திகளைக் கேட்டு, வகுப்பறைக்குள் கண்ணீர்விட்டு அழுத என் நிறையத் தோழிகளில் அவளும் ஒருத்தி.

`அழத் தெரிந்தவர்களிடம் உடனே நெருக்கமாகி விடுவது, உன் ஆகச் சிறந்த கெட்ட பழக்கங்களில் ஒன்று’ என்று நீயே ஒருமுறை சொல்லியிருக்கிறாய் தானே? ஆனால், அந்தக் கெட்ட பழக்கத்தால்தான் நாங்கள் நெருக்கம் ஆனோம். புளியம்பட்டி தேவாலயத்தில் இருந்து ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட அப்பத்தைக் கொண்டுவந்து எனக்கு மட்டும் தரும் அளவுக்கு, ஜோ என் ப்ரியப்பட்ட தோழி ஆனாள்.  அதுவரை எனக்குக் கொஞ்சம்கூடப் பிடிக்காத எங்கள் பசுமாட்டின் சீம்பாலைக்கூட, அம்மாவை வற்புறுத்திக் கடும்புசெய்து அதைக்  கூட்டாளிகள் யாருக்கும் தெரியாமல் கொண்டுபோய், ஜோவின் உள்ளங்கைகளில் கொட்டி, அப்படியே லபக்கென நாக்கைச் சுழற்றி, தின்னச் சொல்கிற அளவுக்கு நானும் அவளுக்கு நல்ல தோழனாகிப்போனேன். என்னைத் தேடுகிறவர்கள் அவளிடம் போய், நான் ஒளிந்திருக்கிற எல்லா முட்டுச் சந்துகளையும் கேட்டுத் தெரிந்துகொள்வதும்... அவளைத் தேடுகிறவர்கள் என்னிடம் வந்து அவளின் எல்லாப் பாதைகளையும் கேட்டுத் தெரிந்துகொள்கிற அளவுக்கும், நாங்கள் நல்ல நண்பர்களாக எங்கள் கல்லூரியில் கொண்டாடப் பட்டோம்.

அவள் கல்லூரிக்கு வராத நாளில் எந்த வாய்க்காலிலும் நீந்த விரும்பாத என் முக்குளி வாத்துகளை விரட்டிக்கொண்டுபோய், கல்லூரியில் இருக்கும் கல்வெட்டான் குழிக்குள் நான் நீந்தவிட்ட கதையையும்,  நான் கல்லூரிக்குப் போகாத நாளில் அவள் போய் தெற்கு பஜார் தேவாலயத்தில் உருகும் மெழுகுவத்திகளோடு இன்னொரு மெழுகுவத்தியாக உருகி நின்ற கதையையும், நண்பர்கள் வேடிக்கையாகச் சொன்னபோதுதான் எங்களின் ப்ரியம்  எங்களை நிறுத்திவைத்திருக்கும் மிகப்பெரிய ஆலமரத்தின் நிழலை நாங்கள் உணரத் தொடங்கினோம்;

அந்த நிழலில் நின்றுதான் தைரியமாக நாங்கள் எல்லாவற்றையும் பேசத் தொடங்கினோம்... எங்களுக்குள் இருக்கும் எல்லாவற்றையும்.

``உனக்கு எப்படி என் மீது இவ்வளவு ப்ரியம்?’’

``நான் திரும்பிப் பார்க்கிறப்பலாம் சிரிச்சிக் கிட்டிருக்கிற பெண்ணாவோ, அழுதுகிட்டிருக்கிற பெண்ணாவோ நீ தெரிஞ்ச. அதனாலகூட இருக்கலாம்.’’

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்