பாஸ்வேர்டு

சிறுகதை: தமிழ்மகன், ஓவியங்கள்: ஸ்யாம்நட்சத்திர எழுத்தாளர்களின் சிறுகதை அணிவகுப்பு

ட்டநடு சாலையின் மஞ்சள் கோட்டில் அவனும் அவளும் நின்றிருந்தனர். அவர்களுக்கு முன்னும் பின்னும் கொக்கியில் மாட்டிய ரயில்பெட்டிகளைப்போல வாகனங்கள் தொடர்ச்சியாகப் போய்க்கொண்டிருந்தன. சாலையைக் கடக்க வழி கிடைக்காமல், ஐந்து நிமிடங்களுக்கு மேலாக நின்றிருந்தனர். அது சாலையைக் கடப்பதற்கான தடம் அல்ல. வாகனங்களுக்கு இடையே அரிதாக இடைவெளி விழும்போது, தற்கொலை முயற்சிபோல பாய்ந்து சென்று சாலையைக் கடந்துவிட வேண்டும். ஆனால், இடையில் வெளியே இல்லாத வாகனச் சுவர்.

சற்று தூரத்தில் சிக்னல் இயந்திரம் இருந்தது. ஆனால், அது வேலைசெய்யவில்லை. போக்கு வரத்து போலீஸாரும் இல்லை. இரண்டு பேருக்காகப் பரிதாபப்பட்டு வாகனங்கள் நிற்பதாகவும் இல்லை. ஒருவரையொருவர் வழித்துணைபோல பார்த்துக் கொண்ட அந்தத் தருணத்தில்தான் அவர்களுக்குள் பார்வை அறிமுகம் நிகழ்ந்தது.

``சிட்டி பேங்க், நாலு மணி வரைக்கும்தானே?’’ என அவள் கேட்டபோதுதான் அவனும் ஒரு புன்னகையோடு தயார் ஆனான். அவளும் புன்னகைத்தாள்.

அவன் கடிகாரத்தைப் பார்த்துவிட்டு, ``இன்னும் அஞ்சு நிமிஷம்தான் இருக்கு. இன்னைக்கு லாஸ்ட் நாள் வேற...’’ என்றான்.

அந்த வாகனத் திரளில் மனிதர்கள் இருவர் பேசுவதற்கான சூழ்நிலை இயல்பாகவே உருவாகியது.

அவள் உடனடியாக ஒரு காரியம் செய்தாள். அவளுடைய கைப்பையில் இருந்து செல்போனை எடுத்தாள். சில பட்டன்களை வேகமாக அழுத்தினாள். பொறுமையின்றி காத்திருந்தாள். அவள் முகத்தில் புன்னகை மலர்ந்தது. ``ஆன்லைன்லயே கட்டிட்டேன்’’ - செல்போன் குறுஞ்செய்தியைப் பார்த்தபடி, பொதுவாகச் சொன்னாள். ஆனால், அதைக் கேட்பதற்கு அங்கு அவன் ஒருவன் மட்டும்தான் இருந்தான்.

அவள் முடிவெடுத்த வேகம், தொழில்நுட்பத்தை சட்டெனப் பிரயோகித்த திறமை, விழிகளைச் சுழற்றியபடி சொன்ன பாணி... எதனாலோ அவனுக்கு அவளைப் பிடித்துப்போனது. அவள் மஞ்சள் நிறப் புடவை கட்டியிருந்தாள். அதே நிறத்தின் சகோதர வேறுபாடுதான் அவளுடைய நிறம். அவ்வளவு மலர்ச்சியான விழிகள். கேமரா படம் எடுப்பதுபோல் அதன் இமைகள் மெள்ள மூடித் திறந்தன.
சுருள்சுருளான கறுப்பான தலைமுடிகள், வாகன ஓட்டத்துக்கு ஏற்ப காற்றில் அலைபாய்ந்தன. மஞ்சள் நகப்பூச்சு. நீளமான விரல்கள். பத்து விநாடிகளில் மிக அதிகமாகவே அவனால் கவனிக்க முடிந்தது.

``நீங்க எவ்வளவு கட்டணும்?’’

``பன்னிரண்டாயிரம்.’’

``இப்ப கட்டப்போறீங்களா?’’

``செல்போன்ல (‘கட்டத் தெரியாதே’ என்பது பாவனையில்)... இன்னைக்குத்தான் கடைசித் தேதி...’’ என்றபடி பாக்கெட்டைத் தொட்டான்.

``கடைசித் தேதியா... கடைசி நிமிஷம்! சரி, உங்க கிரெடிட் கார்டை எடுங்க’’ - மேஜிக் செய்பவர், திடீரென எதிர்வரிசையில் ஒருவரை அழைத்து `உங்ககிட்ட பத்து ரூபாய் நோட்டு இருந்தா கொடுங்க’ என்பாரே அப்படி... ஆச்சர்யம் நடக்கக் காத்திருக்கும் சந்தர்ப்பம்போல கட்டுப்பட்டு, கிரெடிட் கார்டை எடுத்து நம்பரைக் காட்டினான். சில விநாடிகளில் அவனுடைய தொகையையும் கட்டிவிட்டு, அவளுக்கு வந்த குறுஞ்செய்தியைக் காட்டினாள்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்