அதிதி

நட்சத்திர எழுத்தாளர்களின் சிறுகதை அணிவகுப்புசிறுகதை: காலபைரவன், ஓவியங்கள்: ஸ்யாம்

ரவு விளக்கின் நீல நிற வெளிச்சம், அறையை முழுமையாக வியாபித்திருந்தது. அனைவரும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தனர். மின்விசிறி மெதுவாகச் சுழன்றுகொண்டிருந்தது. காற்றின் போக்குக்கு ஏற்ப, சுவரில் மாட்டப்பட்டிருந்த நாள்காட்டியின் தாள்கள் அசைந்துகொண்டிருந்தன. அதிதி மட்டும் உறக்கம் வராமல் நெளிந்து கொண்டிருந்தாள். போர்வையை இழுத்து முகத்தை மூடிக்கொண்டாள். பக்கத்தில் உறங்கிக்கொண்டிருந் தவர்களை போர்வைக்குள் இருந்து கவனித்தாள். உறங்கிக்கொண்டிருந்த வர்கள் மீது நீல வண்ணம் கவிந்து ஒருவித அச்சத்தை ஏற்படுத்தியது. அந்த வெளிச்சம் அவளுக்கு தந்தையின் நினைவைத் தூண்டியது. அதைத் தொடர்ந்து அவரின் குறட்டை சத்தத்தின் ஊடாக அவள் எண்ணம் பயணப்பட்டது.

அவரை நினைக்கும்போது எல்லாம் மனதில் ஆத்திரம் பொங்கி வன்மமாகக் கிளைக்கத் தொடங்கியது. `அக்காவை மட்டும் ஏன் அவருக்குப் பிடித்துப்போகிறது?' என யோசித்துப் பார்த்தாள் அதிதி. எதுவும் பிடிபடவில்லை. மூச்சை, ஆழ்ந்து இழுத்து மெதுவாக வெளியிட்டாள். இந்த மூச்சுப் பயிற்சிகூட அவர் கற்றுக்கொடுத்ததுதான். மனதை ஒருமுகப்படுத்தி சுவாசத்தில் சிந்தனையைக் குவித்தாள். அது நிலைகொள்ளாமல் அடிபட்ட நாகம்போல சீறிக்கொண்டே இருந்தது. அவளின் அடிமனதில் தேங்கியிருந்த அப்பாவின் சித்திரங்கள் ஒவ்வொன்றாக மேலெழும்பத் தொடங்கின.

பனிக்காலம் தொடங்கிய ஒருநாள், அப்பா தல்லாகுளம் சந்தையில் இருந்து மூன்று முயல்கள் வாங்கிவந்திருந்தார். சனி, ஞாயிறு வந்துவிட்டால் போதும். சுற்றுவட்டாரத்தில் எங்கு சந்தை நடக்கிறது; அங்கு என்னென்ன கிடைக்கும் என்பது எல்லாம் அவருக்கு அத்துபடி. கினிகோழி பிரியர். அவர் கைப்பக்குவத்தில் செய்து தரும் மாமிசத்தின் ருசி அலாதியானது. அன்று கோழி வகையினங்கள் எதுவும் சொல்லிக் கொள்ளும்படி இல்லை. முயல் தேறும்போல தோன்றியது. வாங்கிவிட்டார். உடன் சென்ற ஆறுமுகம் ஆசிரியருக்கும் துருவத்தார் வீட்டு ராஜா அண்ணனுக்கும் வரும்போது வேட்டவலத்தில் காடை வாங்கித் தந்தார். முயல் ஒவ்வொன்றும் ஒரு நிறத்தில் இருந்தது. புசுபுசுவென இருந்தது வெள்ளை முயல்; சாம்பல் நிற முயல் பருத்து இருந்தது. சற்று நோஞ்சானாக இருந்தது கறுப்பு. முயல் வேண்டும் என்று முதலில் கேட்டவள் அதிதி.

``இன்னைக்காவது ஏமாத்தாம வாங்கியாந் திட்டயே... தேங்ஸ் டாட்” என்றாள்.

அவர் அமைதியாக இருந்தார். வீட்டுப்பாடம் எழுதிக்கொண்டிருந்த அக்கா ஓடிவந்து, “எனக்கு வெள்ளை கலர் முயல்” என்றாள். அதற்கு அவர் சிரித்துக்கொண்டே `சரி' என்பதுபோல தலையை ஆட்டினார். தன் அக்காவை ஏற இறங்கப் பார்த்தாள் அதிதி.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்