யார் என் வேட்பாளர்?

இளைஞர்கள் எதிர்பார்ப்பு என்னென்ன? #WhoisMyCandidateவிகடன் டீம்

சோஷியல் மீடியாதான் தமிழகத் தேர்தலின் நவீன குருக்ஷேத்திரம். கலாட்டா மீம்ஸில் தொடங்கி வாட்ஸ்அப் வாய்ஸ் மெசேஜ் வரை ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு கட்சியும் புத்தம்புது தொழில்நுட்பங்களில் அரிதாரம் பூசுகின்றன. இந்த சோஷியல் மீடியாவின் பாய்ச்சலுக்குப் பின்னால் இருப்பது ‘ஒரு கோடி இளைஞர்களின் வாக்குகள்'. அவர்களை அங்குதான் பிடிக்க முடியும். அவர்களுக்கும் அங்கு வருபவர்களைத்தான் பிடிக்கும்.

சோஷியல் மீடியாவில் இறங்கி விளம்பரம் செய்வது, ஹேஷ்டேக் மீம்ஸ் எனப் பிரசார ஸ்டைலை மாற்றுவது, ஜாக் மைக் மாட்டிக்கொண்டு நடந்தபடியே மேடைகளில் உரையாற்றுவது... என இளைஞர்களின் மனம் கவர் வதற்காக எல்லாவிதமாகவும் முயற்சிசெய்கிறார்கள். ஆனால் இளைஞர்கள், அவற்றையும் கிண்டல்செய்து மீம்ஸ் போட்டு, ஸ்டேட்டஸ் போட்டு, ‘அப்புறம் ட்யூட்’ எனக் கடந்துசெல்கிறார்கள். இருந்தாலும், அரசியல் கட்சிகள் இந்த இளைய மனங்களை வெல்வதற்கான முயற்சிகளில் மும்முரமாகின்றன.

ஓர் அரசியல் கட்சியின் வாக்குவங்கி என்பது, முதலில் அதன் தொண்டர் பலம். அடுத்தது சாதி ஓட்டுக்கள். அதற்கு அடுத்தது பண பலம். இப்படித்தான் இதுவரையிலான தேர்தல்களை கட்சிகள் எதிர்கொண்டு வருகின்றன. இப்போது புதிய இளம் வாக்காளர்களைக் குறிவைத்தும் காய் நகர்த்தத் தொடங்கியிருக்கின்றன. 

ஆனால், இளைஞர்களைப் புரிந்துகொள்வது என்பது, அரசியல் கட்சிகளுக்குத் தடுமாற்றமாகவே இருக்கிறது. இவர்களைக் கணிக்க முடியவில்லை. வாக்குறுதிகள் தந்து வாக்குகளைப் பெறும் பழைய பாணி இவர்களிடம் எடுபடாது. இலவசங்களை எதிர்க்கின்றனர், மதுவை மறுக்கின்றனர், ஊழலை வெறுக்கின்றனர், சாதி வெறியைக் கிண்டலடிக்கின்றனர். கட்சிகள் எதைச் சொன்னாலும், ‘இதை எல்லாம் `முதல் மரியாதை'யிலேயே பார்த்துட்டோம் பாஸ்’ என்ற மனநிலையிலேயே எதிர்கொள்கின்றனர். கடந்தகாலச் செயல்பாடுகள் காரணமாக கட்சிகளின் மீது அவநம்பிக்கைகொண்டிருக்கும் இவர்கள்தான், ‘ஒரு மாற்றம் தேவை’ என்ற விருப்பத்தையும் கொண்டுள்ளனர். கூடவே அப்துல் கலாம் பெயரில் ‘வாங்க அணி திரள்வோம்’ என யாராவது வந்தால் அவர்களையும் கிண்டலடித்துப் பதறவைக்கின்றனர். யார் இவர்கள்... இவர்களின் மனநிலைதான் என்ன?

இன்றைய இளைஞர்கள், கொள்கைகளை முன்வைத்து அரசியலை அணுகும் இரண்டு தலைமுறைகளுக்கு முந்தைய மனிதர்கள் அல்ல; மெட்ரிக் பள்ளிகளில் படித்து, இன்ஜினீயரிங் முடித்து, ஐ.டி கனவு காணும் வேற லெவல் வி.ஐ.பி-க்கள். ஒவ்வொரு நாளும் கணினித் திரையில் எட்டு மணி நேரமும், செல்போன் திரையில் ஐந்து மணி நேரமும், டி.வி திரையில் நான்கு மணி நேரமும் செலவழிக்கும் புதிய வகையினர். இவர்களின் கண்கள் எந்நேரமும் டிஜிட்டல் திரையில் இருந்தாலும், தங்களைச் சுற்றி நடக்கும் அரசியலை அவர்கள் தொடர்ச்சியாகக் கவனித்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.

‘இன்றைய பசங்களுக்கு, எதுவுமே தெரியலை; எது மேலயும் அக்கறை இல்லை’ என்ற தேய்ந்துபோன வசனத்தை நாம் பேசிக் கொண்டிருந்தபோதுதான், பாலச்சந்திரன் படுகொலைக்காக மொத்தக் கல்லூரி மாணவர்களும் ஆர்ப்பரித்து எழுந்தனர். `அம்புட்டுப் பசங்களும் குடிகாரனுங்க ப்ரோ!’ என அலுத்துக்கொண்டபோதுதான், பச்சையப்பன் கல்லூரி மாணவர்கள் டாஸ்மாக்குக்கு எதிராக உத்வேகத்துடன் அணிதிரண்டனர். எந்நேரமும் தலை குனிந்தபடி வாட்ஸ்அப் பார்க்கிற இந்தப் பையன்களுக்கு உச்சந்தலையிலும் இரண்டு கண்கள் இருக்கின்றன என்பதை அவ்வப் போது நிரூபித்துக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். ஆனால், இவர்களுக்கு கொள்கை, கோட்பாடு என்பவற்றில் எல்லாம் நம்பிக்கை இல்லை; அவை குறித்து தெரியவும் தெரியாது.

`இதுவரைக்கும் கொள்கை, கொள்கைனு பேசி ஆட்சி நடத்தினவங்க எல்லாரும் அவங்க கொள்கைப்படிதான் நடந்துக் கிட்டாங்களா? அதெல்லாம் சுத்த வேஸ்ட் பாஸ். பிராக்டிக்கலா யார் வேலைபார்க்கிறா? அதைப் பார்த்தா போதும். கொள்கைனு பத்துப் பக்கம் அச்சடிச்சு வெச்சுக்கிட்டா போதுமா?' என்கிறார்கள். இவர்களுக்கு, விளக்கத்தைவிட வேலை முக்கியம்; பேச்சைவிட செயல் அவசியம். நல்லவர்கள் வேண்டும். ஆனால், அவர்கள் வல்லவர்களாக வேண்டும்.

‘கொள்கை எல்லாம் தேவை இல்லை’ என இவர்கள் மட்டும் சொல்லவில்லை. அரசியல் கட்சிகளின் நிலையே இதுதான். இறை மறுப்பை முதன்மைக்கொள்கையாக முன்வைத்த ஓர் இயக்கத்தில் இருந்து வந்த அண்ணாதுரை, ‘ஒன்றே குலம், ஒருவனே ேவன்’ எனச் சொன்னதில் இருந்து தொடங்கியது அது. பிறகு, கொள்கை நீக்கம் செய்யப்பட்ட அரசியலை ஒரு பாணியாகவே முன்வைத்தார் எம்.ஜி.ஆர். ‘அரசியல் என்பது வியாபாரமாகிவிட்டப் பிறகு இதில் கொள்கைக்கு என்ன வேலை? கொள்கை எல்லாம் தேவையே இல்லை’ என்பதை பிரகடனம் செய்துவந்தவர் விஜயகாந்த். இதுதான் அரசியல் கட்சிகளின் நிலை. இருப்பினும், அப்படி ஒன்று இருப்பதாக அவர்கள் தொடர்ந்து பாசாங்கு செய்யவேண்டி யிருக்கிறது. அதனாலேயே இந்தக் கட்சிகள் மீது இளைஞர்களுக்கு ஒரு பிடிப்பு இல்லாமல் போய்விட்டது.

இவர்கள் தங்கள் வேட்பாளரை எப்படித் தேர்ந் தெடுப்பார்கள்? ‘தன் வேட்பாளர் எப்படிப்பட்டவராக இருக்க வேண்டும் என்ற ‘செக்லிஸ்ட்’ யாரிடமும் இல்லை. தேர்தல் தினத்தில் என்ன மனநிலையோ, யார் ஜெயிப்பாங்கன்னு நினைக்கிறாங்களோ அதுதான் அன்றைய வாக்கைத் தீர்மானிக்கும்’ என்பது, பல ஆண்டுகளாகச் சொல்லப்படும் பழைய டயலாக். ஆனால், இது இன்றைய இளைஞனுக்குப் பொருந்தாது. இவனுக்கு உள்ளுக்குள் ஒரு செக்லிஸ்ட் எந்நேரமும் விழிப்புடன் இருக்கிறது. கட்சிகளின் செயல்பாடுகளை உன்னிப்பாகக் கவனிக்கிறான். தன் மனம் எடுக்கும் முடிவுகளை அலசி டிக் அடித்துக்கொண்டேவருகிறான். அதைத் தேர்தலில் பிரதிபலிக்கிறான். வெளிப்பார்வைக்கு மக்குபோல இதை எல்லாம் கவனிக்காமல் வாட்ஸ்அப் பார்க்கிற ட்யூட்களாக இருந்தாலும் தனக்கு நன்மை தரும் அரசியல் எது என்பது தெரிகிறது. அப்படியென்றால், அந்த செக்லிஸ்ட்டில் என்ன இருக்கிறது? இவர்கள் விரும்பும் ஒரு வேட்பாளருக்கான தகுதிகள் எவை?

இது ஒரு சிக்கலான விடைக்கான எளிய கேள்வி. இன்றைய இளைஞர்களின் மனநிலையை அறிந்துகொள்ள மற்ற அம்சங்களில் அவர்கள் என்னவிதமான கருத்துக்களைக் கொண்டிருக் கிறார்கள் என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அப்போதுதான் அவர்களின் வேட்பாளர் யார் என்பதை உணர முடியும். இளைஞர்கள் மத்தியில் சாதிக்கு எதிரான மனநிலை இன்று பரவலாகத் தொடங்கியிருக் கிறது. சாதிக்கு ஆதரவாக சமூக வலைதளங்களில் எழுதும் ஒன்றிரண்டு ஆதிக்கக் குரல்கள்தான் பெரிய அளவில் முன்னிறுத்தப் படுகின்றன. ஆனால், அதை எதிர்க்கும் ஓராயிரம் குரல்களும் அதே சமூக வலைதளங்களில் இருக்கவே செய்கின்றன. அவன் தன்னுடைய வேட்பாளருக்கு சாதியப் பின்புலம் இருப்பதை விரும்பவே இல்லை.

காடுவெட்டி குருதான் வேட்பாளர் என்றால், வன்னியர் ஓட்டுக்கள் கிடைக்கலாம். ஆனால், சமூக இணையதளங்களில் காடுவெட்டி குருவை தொடர்ந்து கலாய்த்துக்கொண்டிருக்கும் இளைஞர்கள், அவரை ஏற்றுக்கொள்வார்களா... வாக்களிப்பார்களா?

அதேபோல வாரிசு அரசியல் குறித்து மிகப் பெரிய அதிருப்தியில் இளைஞர்கள் இருக்கி றார்கள். அது ராமதாஸின் மகனாக இருந்தாலும், கருணாநிதியின் மகனாக இருந்தாலும், துரைமுருகனின் மகனாக இருந்தாலும் அனைவரின் மீதும் இதே எண்ணத்தில்தான் இருக்கின்றனர்.

கடந்த காலங்களில் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளில் சிக்கியவர்களை, இன்றைய இளைஞர்களின் மனம் கறாராக விலக்கி வைக்கிறது. ஊழல் என்றால், 2ஜி ஊழல் மட்டுமே அல்ல. இன்றைய அ.தி.மு.க அமைச்சர் களின் ஊழல் தொடங்கி தி.மு.க முன்னாள் அமைச்சர்களின் ஊழல் வரை எல்லாவற்றையும் இளைஞர்கள் கவனிக்கிறார்கள். அரசியல்வாதிகளின் பகட்டும், படாடோபமும், போலித்தனமும் இளைஞர்களை வெறுப்படைய வைக்கின்றன.

அதனால்தான் சகாயம் போன்றவர்கள் இளைஞர்கள் மத்தியில் கொண்டாடப்படுகிறார்கள். அவருடைய துணிவும் நேர்மையும்தான் இன்றைய இளைஞனுக்கு மிக அவசியமாக இருக்கின்றன. தன்னைச் சுற்றி நிகழும் அத்தனை கொடுமைகளுக்கும் வேராக இருப்பது, நம் சூழலில் புரையோடியிருக்கும் லஞ்சமும் ஊழலும்தான் எனக் கருதுகிறான். அதை எதிர்க்கும் வலிமையான தலைவனை அவன் தேடுகிறான். அப்துல் கலாம், அண்ணா ஹஜாரே, அரவிந்த் கெஜ்ரிவால், சகாயம்... என இன்றைய இளைஞர்கள் மாற்றத்துக்கான நபராகத் தேர்வு செய்யும் எல்லோருமே ஊழல் கரை இல்லாதவர்கள். இவர்கள், யாருடைய வாரிசும் அல்ல; தங்கள் ஆளுமையைச் சுயமாக வளர்த்துக்கொண்டவர்கள்; எதையும் நம்பிக்கையோடு அணுகுபவர்கள்.

வாட்ஸ்அப்பில் வாய்ஸ் மெசேஜ் அனுப்பினால் இளைஞர்களை வழிக்குக் கொண்டுவந்துவிட முடியும் என நினைப்பது தவறு. அதற்கு நல்ல உதாரணம், இளைஞர்களால் அதிகம் கிண்டலடிக் கப்பட்ட முதலமைச்சர் ஜெயலலிதாவின் வாட்ஸ்அப் வாய்ஸ் மெசேஜ். டெக்னாலஜி என்பது, வெறும் கருவிதான் என்பதில் அவன் உறுதியாக இருக்கிறான். அதை மட்டுமே காட்டி அவனை மயக்க நிலையில் வைத்திருக்க முடியாது. அதில் வந்தால் அவனை எளிதில் சந்திக்க முடியும், அவ்வளவுதான். தன்னுடைய பழைய தவறுகளை மறைத்துக்கொண்டு நவீன அரிதாரம் பூசிக்கொண்டு வந்து நின்றால், ‘கொண்டையை மறைங்க ப்ரோ’ என தயவுதாட்சண்யம் இன்றிக் கிண்டலடிப்பான்.

ஒரு வேட்பாளருக்கு உரிய தகுதிகளாக இவனுடைய பட்டியலில் இருக்கும் 10 கட்டளைகள்.

1. உழைக்கக்கூடியவராக இருக்க வேண்டும்.

2. எளிதில் தொடர்புகொள்ளக்கூடியவராக இருக்க வேண்டும்.

3. நேர்மையும் உண்மையும் நிச்சயத் தகுதிகள்.

4. ஊழல் செய்யக் கூடாது; செய்யவும் அனுமதிக்கக் கூடாது.

5. தொழில்நுட்பங்கள் அறிந்தவராக இருக்க வேண்டும்.

6. சாதி மத நிறுவனங்களோடு தொடர்பற்றவராக இருக்க வேண்டும்.

7. எளிமை அவசியம்.

8. சுயமாக முன்னேறியவராக இருக்க வேண்டும்.

9. அதிரடியாகச் செயல்படுபவராக இருக்க வேண்டும்.

10. விரைவாக முடிவு எடுக்கத் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

இப்படிப்பட்ட இளைஞர்களிடம், ‘நாங்களும் புதுசுதான்’ எனக் காட்டிக்கொள்ளவேண்டிய நிர்பந்தத்தில் அரசியல் கட்சிகள் இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு கட்சியிலும் இதுகுறித்த விவாதம் உச்சத்தில் இருக்கிறது.

தி.மு.க நிர்வாகி ஒருவரிடம் பேசியபோது, `‘முதலமைச்சர் வேட்பாளர் குறித்து எல்லோரும் பேசுகின்றனர். ஸ்டாலின், கலைஞர் இருவருமே எங்கள் கட்சியில் முதலமைச்சர் வேட்பாளர்கள் தான். ஆனால்,  92 வயது முதியவரை முன்னிறுத்தி வாக்கு கேட்கும்போது, அதுவே இளைஞர்கள் மத்தியில் எங்களுக்குப் பலவீனமாகப் போய்விடுமோ என யோசிக்கிறோம்.

கலைஞரின் அரசியல் வரலாறு, அவரது கடந்தகால சாதனைகள் போன்றவற்றைச் சொல்லி நாங்கள் வாக்கு கேட்கலாம். இதை ஏற்றுக்கொள்ள, இளைஞர்கள் தயாராக இருக்கிறார்களா என்பது சந்தேகம்தான். அவர்களுக்கு கடந்தகால சாதனைகள் எல்லாம் ஒரு பொருட்டாகவே இல்லை. ‘இப்போது என்ன?' என்று மட்டும்தான் பார்க்கிறார்கள். ஸ்டாலின் முதலமைச்சர் வேட்பாளர் எனச் சொன்னாலும், அதையும் வாரிசு அரசியல் என்ற எல்லைக்குள்தான் பார்ப்பார்கள். முதலமைச்சர் வேட்பாளருக்கு மட்டும் அல்ல... மற்ற வேட்பாளர்களுக்கும் இது பொருந்தும்.

அமைச்சர்களாக, எம்.எல்.ஏ-க்களாக பல முறை இருந்தவர்கள் மீது இளைஞர்கள் கொண்டுள்ள அதிருப்தியையும் நாங்கள் உணர்ந்துள்ளோம். ஊழல், வாரிசு அரசியல் என அதற்குப் பல்வேறு காரணங்கள் உண்டு. ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் ஒரே நபர் தொடர்ந்து 25 ஆண்டுகளாக கட்சியில் கோலோச்சிக் கொண்டிருக்கிறார். மாவட்டச் செயலாளர்கள், அந்தந்தப் பகுதியில் கட்சிரீதியான செல்வாக்குடன் இருக்கிறார்கள். இவர்களுக்கு மறுபடியும் ஸீட் கொடுத்தால் அதுவும் இளைஞர்களிடையே பின்னடைவாக வாய்ப்பு இருக்கிறது. ‘ஒரு மாவட்டத்தில் சீனியர்களுக்கு ஒரு ஸீட் மட்டும் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். மற்ற இடங்களை புதியவர்களுக்கு ஒதுக்குவோம்’ எனப் பேசுகிறோம். இதை, கட்சி நிர்வாகிகள் ஏற்றுக்கொள்ளத் தயங்குகின்றனர்’’ என்கிறார் அவர்.

புதிய வாக்காளர்களைக் குறிவைக்கும் எல்லா கட்சிகளுக்கும் இந்தச் சிக்கல் இருக்கிறது. அதே நேரம், ஒவ்வொரு தொகுதியிலும் வெற்றி- தோல்வியைத் தீர்மானிக்கக்கூடிய எண்ணிக்கையில் இருக்கும் இந்தப் புதிய வாக்காளர்களை மட்டுமே கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டு தேர்தல் வியூகங்களை வகுப்பதில் உள்ள அபாயத்தையும் கட்சிகள் புரிந்துவைத்திருக்கின்றன. இவர்களுக்காக எல்லாவற்றையும் யோசித்து பெரும்பான்மையாக இருக்கும் இதர வாக்காளர்கள் கையைவிட்டுச் சென்றுவிட்டால்? காலம் காலமாக கட்சிக்காக உழைத்துக் கொண்டிருக்கும் கட்சித் தொண்டர் களின் விருப்பங்களையும் அவர்கள் பரிசீலித்தாக வேண்டியிருக்கிறது. அதனால் இளைஞர்களைக் கவர்வது என்ற அம்சத்துக்கு, கட்சிகள் கூடுதல் முக்கியத்துவம் தருகின்றன என்றபோதிலும் அது மட்டுமே அவர்களின் நிகழ்ச்சி நிரலில் இல்லை.

தேர்தலில் வாக்களிப்பது கடமை, உரிமை என்பதை எல்லாம் தாண்டி, இளைஞர்களுக்கு அது ஒரு ஃபன் ஆக்டிவிட்டி. நம்மிடம் பேசிய பல இளைஞர்கள், `ஓட்டு போடுறது செம ஜாலி எக்ஸ்பீரியன்ஸ்' என்கிறார்கள். இவர்களைப் பொறுத்தவரை சூப்பர் சிங்கர் நிகழ்ச்சியில் எஸ்.எஸ் 02-வை அழுத்தி ஓட்டு போடுவதும், தேர்தலில் ஓட்டு போடுவதும் ஒன்றுதான். சொல்லப்போனால் ஓர் இளைஞர், ‘சூப்பர் சிங்கர்போல பிடிச்ச வேட்பாளருக்கு செல்போன்ல நம்பரை அழுத்தி ஓட்டு போடுற மாதிரி இருந்தால் இன்னும் சூப்பரா இருக்கும். நிறையப் பேர் ஓட்டு போடுவாங்க’ என ஒரு ஐடியாவாக இதை முன் வைத்தார். நம்மை ஆள்வோரைத் தேர்வுசெய்யும்  முக்கியமான ஓர் அரசியல் நடவடிக்கையே தேர்தல் என்பது, இவர்களின் மனதில் பதியவில்லை.

சுருக்கமாகச் சொல்வதானால், எதன் மீதும் ஆழமான கருத்து இல்லாத, ஆனால் எல்லாவற்றின் மீதும் ஒரு கருத்து கொண்டவன்தான் இன்றைய இளைஞன். தேடித் தெரிந்துகொள்வது இவனது குணம் அல்ல. தன் கண் முன்னால் தென்படுவதில் இருந்து தனக்குப் பிடித்ததைத் தேர்வுசெய்கிறான். அவன் கண் முன்னால் தென்படுவதற்காக அரசியல் கட்சிகள் படாதபாடுபடுகின்றன. கடைசியில் நவீன வாக்காளன், புதிய தலைமுறையின் மனநிலை... எல்லாவற்றையும் பேசிவிட்டு வழக்கம்போல, `இந்தத் தொகுதியில் இந்தச் சாதிதான் பெரும்பான்மை' என வேட்பாளர்களை நிறுத்தினால், கட்சிகள் அதற்கு உரிய விலை கொடுக்கவேண்டியிருக்கும்!


ஆளுர் ஷா நவாஸ்

மக்கள் நலக் கூட்டணி

``இன்றைக்கு இளைஞர்கள் சகாயம் வர வேண்டும் என ஏன் விரும்புகின்றனர்? அவர் நேர்மையானவர், எளிமையானவர், துணிந்து அநீதியைத் தட்டிக்கேட்பவர்.  இந்த மூன்று குணங்களும் இணைந்த அணி, மக்கள் நலக் கூட்டணிதான். எங்கள் தலைவர்களின் கடந்தகாலச் செயல்பாடுகளே இதற்குச் சாட்சி.''


பாலு

 பா.ம.க.

``இன்றைய இளைஞர்கள் குறைகளை மட்டுமே சொல்லிக் கொண்டிருப்பதை விரும்ப வில்லை. தீர்வுகளை முன்வைத்து உறுதியாக செயல்படக்கூடிய இயக்கங்களைத் தேடுகின்றனர். பா.ம.க அப்படிப்பட்ட ஓர் இயக்கமாக இருக்கிறது. நவீனத் தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துபவர்தான் தங்கள்  தலைவராக இருக்க வேண்டும் என விரும்புகின்றனர். தமிழ்நாட்டில் அன்புமணி ஒருவர்தான் இதற்குத் தகுதியானவர்.''
 

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick