சொற்களோடு காத்திருக்கும் பறவை! - கவிதை

கவிதை: சுஜய் ரகு, படம்: சி.சுரேஷ் பாபு

வீட்டின் முற்றச் சிறு நிலத்தில் தென்னம்பிள்ளை
பதியமிடக் குறித்திருந்த நன்னாள் தியதி அது
பனங் குருத்தோலை நிறமெய்தி
பொன்மஞ்சள் வெயில் மகளாள்
கருவறைத் திறந்துகொண்டதும் அந்நாளே!
காட்டுக் கற்றாழைச் சிறு முள்ளில்
பனி போத்தியதுபோல் பல் முளைத்த மகளின்
புன்னகை என் வீட்டு மீச்சிறுத் தோட்டத்தின்
மௌவல் பூக்களுக்கு ஒப்பானது
`அப்பா' என்றவள் மொழிந்த முதல் மொழி
இன்னும் பத்திரப்பட்டிருக்கிறது,
பனைப் பிரதேசம் மாறாத எங்கள் ஊர் கிளிக்குஞ்சுகளிடம்
வலசை போன தன் இணைக்கு நெல்மணிகள்
சேகரித்துக் காத்திருக்கும் பறவைக்கும்
வீடு திரும்பும் வரையிலும் எனக்காகச்
சில சொற்களோடு
கனத்திருக்கும் மகளுக்கும் கூடுகளே வெவ்வேறு.
என் மகள் பிறிதொரு வீட்டின் மருமகளானதை
நானும், வாசலில் நேற்று பூத்த வாடாமல்லியும்
நம்பித்தான் ஆகவேண்டும்
இந்த மழைக்கும் அவளின் மணமில்லை!

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்