ஜெர்மன் விசா - சிறுகதை

அ.முத்துலிங்கம், ஓவியங்கள்: ஸ்யாம்

ருவன் வீட்டைவிட்டு ஓடுவதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம். பரீட்சையில் சித்தியடையாதது, காதல் தோல்வி, அம்மா ஏசியது, அப்பா அடித்தது, கடன் தொல்லை, விரோதிகளின் சதி... இப்படிப் பலவற்றைச் சொல்லலாம். நான் வீட்டைவிட்டு ஓடியதற்குக் காரணம் ஓர் ஆடு. வீட்டைவிட்டு மட்டும் அல்ல; நான் நாட்டைவிட்டே ஓடினேன். அதைச் சொன்னால் ஒருவருமே நம்புவது இல்லை. ஆகவே, அது உண்மை இல்லை என்று ஆகிவிடுமா?

வருடம் 1979. எனக்கு வயது 15. நெடுந்தீவு மகாவித்தியாலத்தில் படித்துக்கொண்டிருந்தேன். வகுப்பில் முதலாவதாக வராவிட்டாலும்,

‘நீ சுயமாகச் சிந்திக்கிறாய்’ என்று வாத்தியார் என்னைப் பாராட்டியிருக்கிறார். வீட்டுப்பாடம் செய்வது இல்லை என்று ஒரு கொள்கை வைத்திருந்தேன். ஆகவே, அடிக்கடி வகுப்புக்கு வெளியே நிற்க நேர்ந்தது. உலகத்தைப் பற்றி சிந்தித்தது எல்லாம் அந்த நேரங்களில்தான். ‘செருப்புக்கு தோல் வேண்டி’ என்று பாரதி எழுதிய வரிகளில்தான் பிரச்னை ஆரம்பித்தது. வாத்தியார் சொன்னார். ‘கவி, சாதாரணமானதை அசாதாரணமாகச் சொல்வான்; அசாதாரண மானதை சாதாரணமாகச் சொல்வான்.’ நான் கேட்டேன், `சாதாரணமானதை சாதாரணமாகவே சொன்னால் கவியாகாதா?’ அன்று முழுநாளும் நான் முழங்காலில் வகுப்புக்கு வெளியே நின்றேன்.

சரித்திர ஆசிரியரை `வாஸ்கோடகாமா வாத்தியார்’ என்றுதான் அழைப்போம். வாஸ்கோடகாமாவைப் பற்றி பேசத் தொடங் கினால், நிறுத்த மாட்டார். மிளகு வாங்க இந்தியாவுக்கு வந்தவன்,  நம்பூதிரியின் காதை அறுத்துவிட்டு, அந்த இடத்தில் நாய்க்காது தைத்து அனுப்பிய கதையைச் சொல்லிவிட்டு விழுந்து விழுந்து சிரிப்பார். இந்த வாத்தியாருக்கு  ஓர் ஆடு தேவைப்பட்டது. 39 பேர் உள்ள வகுப்பில் `துந்திர வெளியில் மரங்களே முளைக்காது’ என்று பாடம் சொல்வதுபோல, `எனக்கு ஓர் ஆடு தேவை’ என்று பிரகடனம் செய்தார். எவருமே சட்டை செய்ததாகத் தெரியவில்லை. சிலர் அதை தங்கள் நோட்புக்கில் அதுவும் ஒரு பாடம் என்பதுபோல  எழுதி வைத்தனர். நான் ஊர் முழுக்க அலைந்து, விசாரித்து, ஓர் ஆட்டைக் கண்டுபிடித்தேன். அதை நாலு மைல் தூரம் நடத்திச் சென்று வாத்தியாரிடம் ஒப்படைத்தேன். அவருக்கு ஆடு பிடித்துக்கொண்டது. ஆடுக்கும் பிடித்தது. `என்ன விலை?’ என்றார். நான் வாய் கூசாமல் 30 ரூபா சொன்னேன். அவர் காசை எண்ணித் தந்தார். நான் ஆட்டுக்காரரிடம் போய் 25 ரூபாவைக் கொடுத்துவிட்டு, மீதிக் காசை கொடிபோல தலைக்கு மேல் ஆட்டிக்கொண்டு  வீட்டுக்கு ஓடினேன். அப்பா `என்னடா?’ என்றார். 5 ரூபா நோட்டைக் காட்டி, விவரத்தைச் சொன்னேன். நான் என் வாழ்நாளில்விட்ட அதிபயங்கரப் பிழை அதுதான்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்