ஆசை முகம் மறந்து போகுமோ - சிறுகதை

ஜி.ஆர்.சுரேந்தர்நாத், ஓவியங்கள்: ஸ்யாம்நட்சத்திர எழுத்தாளர்களின் சிறுகதை அணிவகுப்பு

ரங்கொத்திப் பறவைகள் மரங்களில் ‘டொக்... டொக்...' எனக் கொத்தும் சத்தம், அந்தக் காட்டின் அடர்த்தியான மௌனத்தைக் கலைத்துக்கொண்டிருந்தது. எங்கோ காட்டாறு ஓடும் சத்தம், பின்னணி இசைபோல் இடைவிடாமல் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது. காற்றில் பெயர் தெரியாத ஏதேதோ பூக்களின் வாசம்.

அந்தப் பெரிய குமிழ் தேக்கு மரத்துக்கு மேலே, வெள்ளிச்சரம் போல் மழை சடசடவெனப் பெய்துகொண்டிருக்க, அவளும் அவனும் மரத்தில் சாய்ந்தபடி நின்றுகொண்டிருந்தனர். அவள் தனது முகத்தில் வழிந்த மழைநீரை, தனது மெல்லிய விரல்களால் வழித்தபடி, மேல் கண்களை உயர்த்தி அவனைப் பார்த்தாள். அப்போது மரத்தில் இருந்து நான்கைந்து மஞ்சள் நிறப் பூக்கள், அவளுடைய வெள்ளை நிற சுடிதாரில் விழுந்து ஒரு டிசைன்போல் ஒட்டிக்கொண்டன.

“மழை பிடிக்குமா உனக்கு?” என்றான் அவன்.

“ஏன் கேக்கிற?”

“அழகான பொண்ணுங்கன்னா `எனக்கு மழையில நனையுறது பிடிக்கும். மழை பெய்றப்ப பாட்டு கேட்கப் பிடிக்கும். மயில் மாதிரி ஆடப் பிடிக்கும். அது... இது...'னு சொல்றதுதானே ஃபேஷன்.''

அப்போது அவள் தனது சுடிதாரில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்த மஞ்சள் பூவை `ஃபூ...' என ஊதிவிட்டு, “எனக்கு மழையைவிட நீ பேசறது ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு” என்று கூற...

மைக்கில் “கட்” என்றேன் நான்.

நான் கட் சொன்னவுடன், குமிழ் மரத்துக்கு மேலே பெய்துகொண்டிருந்த செயற்கை மழை நின்றது. லைட்மேன்கள் லைட்டை அணைத்தார்கள்.

`உஷ்...' என அலுத்துக்கொண்ட கேமராமேன் வினோத், “ஜோ... என்ன ஆச்சுடா? அந்தப் பொண்ணு அருமையா நடிச்சுட்டிருக்கு. ரெண்டாவது டேக்கே எனக்கு ஓ.கே. இப்ப எதுக்கு நீ ரீடேக் போய்ட்டே இருக்க?” என்றான்.

வினோத், எனது படத்தின் கேமராமேன் மட்டும் அல்ல; கடந்த பத்தாண்டு கால ரூம்மேட்.

“நல்லா பண்றாடா. ஆனா, அவ அந்தப் பூவ ஊதுற விதம் சரியில்லை.”

“நல்லா, அழகாதான்டா ஊதுறா.”

“இல்லைடா, சைதன்யா இப்படி ஊத மாட்டா” என்றேன் நான்.

சட்டென அமைதியான வினோத் என் அருகில் வந்து, “ஜோ... உன்னோட சொந்த காதல் கதையைத்தான் நீ முதல் சினிமாவா எடுக்குற ஓ.கே... ஆனா, சைதன்யாவோட அதே எக்ஸ்பிரஷன்ஸ தர்ப்பனாவும் காட்டணும்னு எதிர்பார்க்கிறது நியாயம் இல்லைடா” என்றான்.

“தெரியும்டா. இருந்தாலும் எதுக்கு கஷ்டப்பட்டு ஆறு மாசம் தேடி, சைதன்யா சாயல்ல இருக்கிற தர்ப்பனாவைக் கண்டுபிடிச்சேன்? அந்த மேல் உதட்டு மச்சம், சிரிக்கிறப்ப தெரியும் உடைஞ்ச பல், கூர்மையான மூக்கு... எல்லாம் அப்படியே சைதன்யாடா. அவளோட எக்ஸ்பிரஷன்ஸ மட்டும் கொண்டுவந்துட்டா சரியாகிடும்” என்ற நான், தர்ப்பனாவை நோக்கி நடந்தேன். சுற்றி இருந்த அடர்த்தியான மரங்களை சூரியன் ஊடுருவ முயற்சித்துத் தோற்றுக்கொண்டிருந்தது.

ஆடைக்கு மேல் துண்டைப் போத்திக் கொண்டிருந்த தர்ப்பனா, “சார்... மழையில நனைஞ்சு நனைஞ்சு குளிருது. எத்தனை டேக் சார்..!” என்று அழகாகச் சிணுங்கினாள்.

“தர்ப்பனா... நீ நல்லா பண்ற. ஆனா, அந்தப் பூவ ஊதுறப்ப, முழு வாயையும் குவிச்சு ஊதுற. அந்த மாதிரி ஊதக் கூடாது. உதட்டை லேசா கீழ சரிச்சு, மெதுவா ஊதணும்.”

“அப்படி ஊதினா, பூ விழ மாட்டேங்குது சார்.”

“ட்ரை பண்ணு... விழும். காபி சாப்பிடுறியா, குளிருக்கு நல்லாருக்கும்.”

“வேண்டாம் சார், டேக் போலாம்.”

அந்த டேக்கில் தர்ப்பனா ஒரு தவறும் செய்யவில்லை. “ஷாட் ஓ.கே” என்ற நான் தர்ப்பனாவை நோக்கி வேகமாகச் சென்று, “ஃபென்ட்டாஸ்ட்டிக்!” என்றேன்.

“தேங்க் காட்!” என்ற தர்ப்பனா, டவலை வாங்கி தலையைத் துவட்டிக்கொண்டாள். அப்போது நான்கைந்து நீர்த்துளிகள் என் முகத்தில் சிதற, நான் தர்ப்பனாவை உற்றுப்பார்த்தேன். தர்ப்பனா நகர்ந்து, தோதகத்தி மரத்துக்குக் கீழே போட்டிருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்துகொண்டாள்.

இந்த மலைப்பிரதேசத்தில் முப்பது நாட்கள் ஷெட்யூல். தினமும் இரண்டு கால்ஷீட். மொத்தப் படமும் இங்குதான்.

நான் மீண்டும் தர்ப்பனாவைப் பார்த்தேன். தர்ப்பனா, சென்னையில் இருந்து அவளுடன் துணைக்கு வந்திருக்கும் தனது தோழி தீப்தியுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தாள். பேசும்போது தர்ப்பனா தனது காதோர முடிகளால் காதை மூடி, பிறகு முடியை மீண்டும் காதுக்குப் பின்னால் தள்ளிவிட்டுக்கொண்டாள். இது சைதன்யாவின் மேனரிஸம். கடந்த ஒரு வாரமாக, நான் அதை தர்ப்பனாவுக்குச் சொல்லித்தந்து, இப்போது ஷாட் இல்லாதபோதும் அதையே செய்கிறாள். தர்ப்பனா மெள்ள மெள்ள எனது சைதன்யாவாக மாறிக்கொண்டிருந்தாள். அவள் அப்படி மாற... மாற... எனக்கு எப்போதும் தர்ப்பனாவைப் பார்த்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டும்போல தோன்றியது.

ரவு. அந்த ஏரிக்கரைக்கு எதிரில் இருந்த கெஸ்ட் ஹவுஸ் பால்கனியில் உட்கார்ந்து இருந்தேன். ஏரிக்குப் பின்னால் மலை முகடுகள் தெரிய, ஏரியை பனி ஒரு போர்வைபோல் போத்திக்கொண்டிருந்தது. ஏரிக்கரையில் இருந்த யூக்கலிப்டஸ் மரங்களில் இருந்து தைல வாசனை மூக்கைத் துளைத்தது. ஒரு சிகரெட்டை எடுத்துப் பற்றவைத்துக்கொண்டு, லேப்டாப்பில் கேமரா மெமரிகார்டைச் செருகி, அன்றைய படப்பிடிப்புக் காட்சியைப் பார்த்தேன். மஞ்சள் நிற பூவை `ஃபூ...' என ஊதிவிட்டு “எனக்கு மழையைவிட, நீ பேசறது ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு” என்று தர்ப்பனா கூற, அருகில் இருந்த கிளாஸில் ஊற்றியிருந்த பிராந்தியை எடுத்து மடக்கென குடித்தேன்.

அப்போது ஸ்வெட்டர், மங்கி கேப் அணிந்துகொண்டு பால்கனிக்கு வந்த வினோத், “ஷ்... என்னா குளிரு! அதுக்குள்ள ஆரம்பிச்சுட்டியா?” என்று இன்னொரு கிளாஸில் பிராந்தியை ஊற்றினான்.
கம்ப்யூட்டரில் அந்தக் காட்சியை மீண்டும் ஓடவிட்ட நான், “இதைப் பாருடா... இப்படித்தான் சைதன்யா கீழ்க்கண்ணுல பார்த்துக்கிட்டே, கீழ் உதட்டுல ஊதுவா. ஐ ஸீ சைதன்யா இன் தர்ப்பனா!” என்றேன்.
சில விநாடிகள் என்னை உற்றுப்பார்த்த வினோத், “எனக்கு பயமா இருக்குடா.

13 வருஷப் போராட்டத்துக்குப் பிறகு கிடைச்சிருக்கிற படம். ஏதாச்சும் சொதப்பிடாத!”

“என்ன சொதப்புறேன்?”

“நீ தர்ப்பனாவைப் பார்க்கிறப்ப, உன் கண்ணுக்குள்ள யாரோ லைட்டைப் போட்ட மாதிரி ஒரு தனி வெளிச்சம் தெரியுது. வேண்டாம் மாப்ள...”

``ச்சீ... பைத்தியம். தர்ப்பனா 21 வயசுப் பொண்ணு. எனக்கு 35 வயசு ஆகுது.”

“ஆனா, உனக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆகலையே!”

“முட்டாள்... நோபடி கேன் ரீப்ளேஸ் சைதன்யா. அவளோட நினைவுகள், என்னோட ஒவ்வொரு செல்லுலயும் இருக்கு வினோத். இன்னைக்குக் காலையிலகூட ஒரு கனவு கண்டேன், நானும் சைதன்யாவும் பழநியில் எங்க மகளுக்கு மொட்டை போடுற மாதிரி.”

“டேய், சைதன்யாவுக்குக் கல்யாணமாகி எட்டு வருஷம் ஆகுதுடா. நீ இன்னும் உன் கனவுல உங்க பிள்ளைக்கு மொட்டை போட்டுக் கிட்டிருக்க.”

“வினோத், ஒரு காதல் முறியுறப்ப காதலர்கள்தான் பிரியுறாங்க; காதல் அப்படியேதான் இருக்கும்.”

“நீ இன்னும் அவளை நினைச்சுட்டிருக்க. அவளுக்கு உன் நினைப்பு இருக்குமா?”

“இருக்கும்... இருக்கு. கோயம்புத்தூர்ல என் ஃப்ரெண்ட் பிரசாத் ஒருதடவை அவளைப் பார்த்திருக்கான். அப்ப அரை மணி நேரம் ஏதேதோ பேசிட்டிருந்துட்டு, கிளம்புறப்ப என்னைப் பத்தி விசாரிச்சிருக்கா. அப்ப `ஒரு செகண்ட் அவ கண்ணு கலங்குச்சு'னு பிரசாத் சொன்னான். இதைக் கேட்டப்ப எனக்கு மனுஷ்ய புத்திரனோட கவிதை ஒண்ணு ஞாபகம் வந்தது.”

“என்ன கவிதை?”

எங்கிருந்தோ
யாரோ ஒருவரிடமிருந்து

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்