அன்பும் அறமும் - 18

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
சரவணன் சந்திரன் - ஓவியம்: ஹாசிப்கான்

குடை நிழல்!

சிற்றூரில் உள்ள வங்கி ஒன்றின் மேனேஜர் அறைக்குள் அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது நெற்றி யில் விபூதி அணிந்து கண்களில் துலக்கத்துடன் வந்து நின்றார் இளைஞர் ஒருவர். எடுத்த எடுப்பிலேயே ``என்னுடைய பாத்திரக் கடையை விரிவாக்கம் செய்ய விரும்புகிறேன். எனக்கு லோன் வேண்டும்” என உடைந்த ஆங்கிலத்தில் கேட்டார். ஆனாலும் அவர் தன்னம்பிக்கையாக எல்லோரையும்விட நன்றாகவே பேசினார். கற்க வேண்டும் என்கிற ஆர்வம் வந்துவிட்ட பிறகு, அவர் சீக்கிரமே அதில் கரை சேர்ந்தும்விடுவார். ``என்னென்ன ஆவணங்கள் வைத்திருக்கிறீர்கள்?” என மேனேஜர் கேட்டபோது, அவரிடம் ஒருசில அடையாள அட்டைகளைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லை.

அவர் வாடகைக்கு இருக்கும் அந்தக் கட்டடத்துக்குக்கூட முறைப்படியான ஒப்பந்தம் போடவில்லை. ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் போட்ட காலாவதியான ஒப்பந்தம் ஒன்றை எடுத்துக் காட்டினார். அதைப் புதுப்பிக்கவுமில்லை. வாடகை கொடுப்பது-வாங்குவது எல்லாமே கைப்புழக்கம்தான். வங்கிப் பரிவர்த்தனைகள் பக்கம் தலைவைத்துக்கூடப் பார்க்கவில்லை. ``நிச்சயமாகப் பரிசீலிக்கிறேன்’’ என்று சொல்லி அவரை அனுப்பிவிட்டு, மேனேஜர் என்னிடம், ``நீங்களே பாருங்க. எந்த புரூஃப்பும் இல்லை. இன்னிக்கு நான் கொடுத்துடுவேன். திடீர்னு டிரான்ஸ்ஃபர் ஆகிட்டா வம்பு வழக்குன்னு பின்னாடி சுத்திக்கிட்டு இருக்க முடியுமா? அதைக்கூட விடுங்க. ஒரு சேல் டீல்கூட சரியா போடாத பொறுப்பின்மையை நம்பி எப்படிக் கடன் கொடுக்கிறது, சொல்லுங்க. 70 வயசு பெரியவர் ஒருத்தருக்குக்கூட சின்னத் தொகை ஒண்ணை சொந்த ஜாமீன்ல கொடுத்திருக்கேன். இந்தப் பையனுக்கு ஏன் தயங்குறேன்னு புரியுதா” என நீளமாக விளக்கம் கொடுத்தார். அவருக்கும்கூட அந்தப் பையனுக்கு லோன் கொடுக்க ஆசைதான். அவனது பொறுப்பின்மை காரணமாக இவர் கையறுநிலையில் தவித்தார்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்