அன்பும் அறமும் - 20

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
சரவணன் சந்திரன் - ஓவியம்: ஹாசிப்கான்

பிணைப்பில்லாத  கைகள்!

பாலக்காடு எல்லையில் உள்ள காட்டுக்குள் நுழைந்ததும், ஒத்தையடிப்பாதை ஒன்றுக்குள் அழைத்துச் சென்றார் நண்பர் ஒருவர். அவர், பொள்ளாச்சியைச் சேர்ந்த தோற்றுப்போன தொழிலதிபர். பழைய பாணியிலான ஓட்டுவீடு அது. வாசலில் குண்டுபல்பு வெளிச்சம், வறுமையைக் கொப்புளித்துக்கொண்டிருந்தது. அந்தக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த நான்கு வயிறுகள், இவருக்காக மஞ்சள் ஒளிவெள்ளம் கொஞ்சமாய்ப் பாயும் அந்த இடத்தில் காத்துக்கொண்டிருந்தன. நண்பர் வாங்கிப் போன சிக்கன் குழம்பையும் பரோட்டாக்களையும் அங்கு இருந்த நபரின் கையில் கொடுத்தபோது, ``எதுக்கு நண்பா எனக்காக நீ கஷ்டப்படுற!” என்றார்.

பொள்ளாச்சியில் இவர் தொழிலில் உச்சத்தில் இருந்தபோது இவரிடம் வேலைபார்த்தவர் அவர். ``நான் நொடிச்சுப்போன பிறகு, பலமுறை வந்து பார்த்திருக்கான். தொழில் நல்லா நடந்தப்போ அவன்தான் எல்லாத்தையும் பார்த்துக்கிட்டான். நோட்டு அவன் கையிலதான் புரளும். ஒரு பைசா ஏமாத்தினதில்லை. நானும் அவனை ஏமாத்தினதில்லை. அப்போ நல்லா இருக்கும்போது இப்படி அடிக்கடி வாங்கிட்டுப் போய்க் கொடுப்பேன். என்னை வந்து பார்க்கிறப்பலாம், `எப்டியாச்சும் எழுந்து வந்திரு. எனக்கு சிக்கனும் பரோட்டாவும் வாங்கித் தர்றதுக்காவது எழுந்து வந்திரு’னு சொல்லிக்கிட்டே இருப்பான்” என்றார்.

ஒரு தொழிலாளிக்கும் அவரது சிறு முதலாளிக்கும் இடையிலான பிணைப்பு, சிக்கன் மசாலாபோல அடர்த்தியாக மணம் வீசியது. வெறும் பரோட்டாக்கள் அல்ல இவை... ஒருவனை மேலே எழுப்பிக் கொண்டுவரும் புரோட்டீன்கள். அந்த ஒரு வார்த்தை, அவரை மேலே இழுத்துக்கொண்டு வந்துவிடும் என உறுதியாக நம்பினேன்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்