அன்பும் அறமும் - 15

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
சரவணன் சந்திரன் - ஓவியம்: ஹாசிப்கான்

மூன்று கலர் கனவுகள்!

ழக்கமாக நான் போகும் பாதைதான் அது. கருவேல முள்களைக் கிழித்துக்கொண்டு போகும் அந்தப் பாதையில் திடீரென ஒரு சுற்றுச்சுவர் முளைத்தது. சிறிய ஓட்டு வீடு ஒன்றையொட்டி `ப’ வடிவில் கட்டப்பட்ட சுற்றுச்சுவர் அது. தீப்பெட்டி அளவு இருக்கும். காயப்போடும் களத்தைச் சுற்றிக் கட்டப்பட்ட சுவர். தினமும் அதிகாலையில் மூன்று பெண்களும் ஓர் ஆணும் சாந்தைக் குழைத்துக்கொண்டிருப்பார்கள். சின்னப் பெண், பக்கத்தில் இருக்கிற அடி பம்பில் தண்ணீர் அடித்துக்கொண்டிருப்பார். பெரிய பெண்ணின் தலையில் இருக்கும் சாந்துச்சட்டியில் சிமென்ட் கலவையை அள்ளிப்போடுவார். அந்தப் பெரிய மனிதர் இரண்டு பக்கங்களும் அண்ட்ராயர் தெரிகிற மாதிரி கம்பின்மீது காலைப் போட்டுக்கொண்டு,  பூசிக்கொண்டிருப்பார்.

என் கார் தூரத்தில் வருவது தெரிந்தால், அந்த மூத்த பெண் வீட்டுக்குள் ஓடிவிடுவார். உள்ளிருக்கும் கண்ணாடியில் பார்ப்பேன். தயக்கத்தோடு வந்து எட்டிப் பார்த்துவிட்டு சாந்துச் சட்டியை மறுபடியும் தூக்குவார். இதுமாதிரிப் பத்து நாள்களுக்கும்மேல் நடந்தது.

எனக்கு விவரம் புரிந்துவிட்டது. அடுத்த நாள் வண்டியை நிறுத்திவிட்டு நடந்து போய், அவர்கள் நால்வருக்கும் கேட்கிற மாதிரி ``கட்டடத்துக்குக் கம்பி கட்டுற வேலை இருந்தா சொல்லுங்க. சின்ன வயசுல லீவ் டைம்ல நானும் செஞ்சிருக்கேன்” என்று சொன்னது, சத்தியமாக எல்லோருக்கும் புரிந்துவிட்டது. அந்தப் பெரிய மனிதர் உடனடியாகப் புரிந்துகொண்டு, ``சபாஷ்!’’ எனச் சத்தமாகச் சொல்லிவிட்டுத் தலையாட்டினார். பெண்பிள்ளைகள் சிநேகிதமாகச் சிரித்தார்கள். அந்தம்மா சேலையில் முகத்தைத் துடைத்துவிட்டு, ``இதைச் சொல்றதுக்கா இப்படி எறங்கி வந்தீங்க? பார்த்துப் போங்க. நெருஞ்சிமுள் நிறைய கிடக்குது” என்றார்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்