அன்பும் அறமும் - 16 | Love and charity - Ananda Vikatan | ஆனந்த விகடன்

அன்பும் அறமும் - 16

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
சரவணன் சந்திரன் - ஓவியம்: ஹாசிப்கான்

இயற்கையை நேசித்தல் இனிது!

ன்னலோரக் கண்ணாடிகள் உடைந்து, மழைநீர் உள்நுழையும்படி யான அந்த மலைப்பேருந்தை வழி மறித்தது ஒற்றைப் பெண்யானை. காட்டு யானை!

அந்த மலைப்பேருந்தில் உட்கார்ந்திருந்த மலைவாழ்ப் பெண் ஒருவர் திடீரென எழுந்து நின்றார். பேருந்தை வழி மறித்து நின்றுகொண்டிருந்த அந்தக் காட்டுயானையை நோக்கிப் பேச ஆரம்பித்தார். ``போ கண்ணு. தெய்வம்லா. உள்ளே புள்ளக்குட்டியெல்லாம் உட்காந்திருக்குது. வயசான ஜீவன்கள் கெடக்குதுங்க” என்று அந்த யானையின் கண்களை நோக்கிச் சொன்னார். அதற்கு அந்தச் சத்தம் கேட்டிருக்குமா, புரிந்திருக்குமா எனத் தெரியவில்லை.

ஆனால், சத்தம் காட்டாமல் திரும்பிப் போனது அந்த யானை. ``அது இடத்துல வந்து நின்னுக்கிட்டு திமிர் காட்டக் கூடாது. கையெடுத்துக் கும்பிட்டுப் பணிஞ்சு போயிடணும்” என்றார் அந்தப் பெண். பொதுவாகவே இயற்கை விஷயத்தில் ஆண்களைக் காட்டிலும் பெண்கள் பணிந்து நடப்பவர்கள். இயற்கையை அடியாழத்தில் புரிந்துகொண்ட பணிவு அது.

இதே மாதிரி இன்னொரு மலைக்கிராமத்தில் யானை அடித்துச் செத்துப்போய்விட்டார் ஒரு பெண்ணின் கணவர். `மருந்து வெச்சுரலாமா!’ என, அவருடைய சொந்தங்கள் யானையைத் தேடிப் புறப்பட்டனர். அந்தப் பெண் நிதானமாக, ``என்ன எழவுக்கு நீங்க நிலத்தைவிட்டு மேலேறி வந்தீங்க? அது இடத்தை குறுக்க மறிச்சா போட்டுத்தள்ளத்தான் செய்யும்” என்றார். பிறந்தவுடனேயே மருந்து வைக்கும் கொடூரங்களையெல்லாம் தாண்டி வந்ததுதானே அந்தப் பாலினம்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick